hallo door een werkongeval ben ik drie weken out!! (barstje in rib)
drie weken platte rust drie weken geen beweging!
ik heb gelezen dat maximaal 2 weken geen ramp is maar dat je daarna inboet qua conditie!!
nu ja na die drie weken zal ik het waarschijnlijk nog rustiger aan moeten doen!
is drie weken "out" zijn schadelijk voor de condit
Over zoiets doe ik dus mijn thesis...
En ik moet je teleurstellen, maar al vanaf de tweede week geen training begin je serieus aan je capaciteiten in te boeten. Vooral de cardiovasculaire.
Kracht verlies je bijna niet, dus probeer vooral cardiovasculair te onderhouden. Wandelen kan een optie zijn...
En ik moet je teleurstellen, maar al vanaf de tweede week geen training begin je serieus aan je capaciteiten in te boeten. Vooral de cardiovasculaire.
Kracht verlies je bijna niet, dus probeer vooral cardiovasculair te onderhouden. Wandelen kan een optie zijn...
-
nothing 's impossible
- Mountainbiker
- Posts: 3368
- Joined: Mon 19 Jan 2004 22:02
- Location: Sandman Hoggar
Barstje in uw rib,
3 weken platte rust
Een conservatieve arts die je hebt, biker.
De mens bedoeld waarschijnlijk 3 weken thuis
:colors: 
](./images/smilies/eusa_wall.gif "Brick wall")
:D
Dat ge niet moogt mtb'en en niet op de baan moogt rijden, daar kan ik inkomen,
Gelukkig bestaan er ook nog rollen
En als dat nog wat trekt doordat ge teveel naar voor hangt, ga dan bij één of andere mémé haren hometrainer pikken
3 weken platte rust
Een conservatieve arts die je hebt, biker.
De mens bedoeld waarschijnlijk 3 weken thuis
:colors: :D Dat ge niet moogt mtb'en en niet op de baan moogt rijden, daar kan ik inkomen,
Gelukkig bestaan er ook nog rollen
En als dat nog wat trekt doordat ge teveel naar voor hangt, ga dan bij één of andere mémé haren hometrainer pikken
JF, klopt het ook dat je eigenlijk pas na 8 weken AL je opgebouwde conditie kwijt bent?JFK wrote:Over zoiets doe ik dus mijn thesis...
En ik moet je teleurstellen, maar al vanaf de tweede week geen training begin je serieus aan je capaciteiten in te boeten. Vooral de cardiovasculaire.
Kracht verlies je bijna niet, dus probeer vooral cardiovasculair te onderhouden. Wandelen kan een optie zijn...
-
polarbear
- Mountainbiker
- Posts: 357
- Joined: Wed 29 Oct 2003 11:44
- Location: Scott Scale 910 & 20 + Specialized Stumpjumper M4
- Contact:
Bij circa 2 tot max 3 weken inactiviteit zal je enkel een hogere hartslag hebben (slagvolume van het hart daalt) en een verminderd duurvermogen.
Bron: Fiets 07/2003
Zie ook: http://www.wielertoerist.be/forum/viewtopic.php?t=1333
Bron: Fiets 07/2003
Zie ook: http://www.wielertoerist.be/forum/viewtopic.php?t=1333
Een beetje praktijk na al die boekenwijsheid.
Hoe breder de basis en hoe langer je aan duursport doet, hoe sneller je terug bent na een periode van inactiviteit. Een zeer goed getraind persoon kan reeds na een 10-tal trainingen weer op zijn basisniveau zitten, ook na 8 weken of langer stilzitten.
Natuurlijk neemt het duurvermogen af wat overeenstemt met een hogere hartslag aan een bepaald tempo
Dit gaat ook gepaard met de onmogelijkheid om te presteren aan gemiddelde hartslagen, bij mij althans.
Dus niet alleen is de hartslag hoger bij een laag tempo, je hebt gewoon onvoldoende vermogen om die hartslag naar pakweg 85% van je max. te brengen.
Hoe breder de basis en hoe langer je aan duursport doet, hoe sneller je terug bent na een periode van inactiviteit. Een zeer goed getraind persoon kan reeds na een 10-tal trainingen weer op zijn basisniveau zitten, ook na 8 weken of langer stilzitten.
Natuurlijk neemt het duurvermogen af wat overeenstemt met een hogere hartslag aan een bepaald tempo
Dit gaat ook gepaard met de onmogelijkheid om te presteren aan gemiddelde hartslagen, bij mij althans.
Dus niet alleen is de hartslag hoger bij een laag tempo, je hebt gewoon onvoldoende vermogen om die hartslag naar pakweg 85% van je max. te brengen.
En een lagere VO²max, minder glucogeen in de spieren, minder efficiënte vetbranding, achteruitgang van sportspecifieke power, lager bloedvolume, hogere lactaatwaardes,...polarbear wrote:Bij circa 2 tot max 3 weken inactiviteit zal je enkel een hogere hartslag hebben (slagvolume van het hart daalt) en een verminderd duurvermogen.
Bron: Fiets 07/2003
Zie ook: http://www.wielertoerist.be/forum/viewtopic.php?t=1333
8 weken is een onbeduidend getal. In de literatuur worden periodes detraining langer dan 4 weken gezien als lange termijn detraining.
Vraagje aan JFK. Lagere VO2max (absoluut) of lagere VO2max bij drempel of beide. Ik dacht dat 1 nogal genetisch bepaald was.JFK wrote:En een lagere VO²max, minder glucogeen in de spieren, minder efficiënte vetbranding, achteruitgang van sportspecifieke power, lager bloedvolume, hogere lactaatwaardes,...polarbear wrote:Bij circa 2 tot max 3 weken inactiviteit zal je enkel een hogere hartslag hebben (slagvolume van het hart daalt) en een verminderd duurvermogen.
Bron: Fiets 07/2003
Zie ook: http://www.wielertoerist.be/forum/viewtopic.php?t=1333
8 weken is een onbeduidend getal. In de literatuur worden periodes detraining langer dan 4 weken gezien als lange termijn detraining.
Allebei. Het theoretisch maximum van de VO²max waarde is genetisch bepaald.
De invloed van detraining op VO²max een stukje thesis...
Gedurende een korte detrainingsperiode (<4 weken) werd er een snelle achteruitgang vastgesteld van de maximale zuurstofopname capaciteit (VO2max) bij goed getrainde proefpersonen met een grote aërobe capaciteit (>62 ml.kg-1.min-1) en een extensieve trainingsachtergrond (Moore 1987).
Houston et al. (1979) stelden vast dat na 15 dagen detraining, die bestond uit zeven dagen immobilisatie door gips gevolgd door acht dagen zonder training, de VO2max van 6 lange afstandslopers met 4% was afgenomen. In een andere studie met lopers wordt een daling van 4,7% vastgesteld na 14 dagen detraining (Hou-mard 1992).
Coyle et al. (1986) observeerden dat 8 uithoudingsgetrainde proefpersonen na 2 tot 4 weken detraining reeds 6% van hun initiële VO2max waren verloren.
Bij ploegsporten werden gelijkaardige resultaten teruggevonden. Na 4 weken de-training na het competitieseizoen daalde de VO2max van basketball spelers met 13,8% (Ghosh 1987) en bij 11 universitaire voetbalspelers verminderde de VO2max met 6,9% na 5 weken detraining (Fardy 1969).
Sommige studies toonden echter aan dat de VO2max-waarde niet veranderde on-der invloed van verschillende periodes van detraining. 15 lange afstandslopers die 10 dagen detrainden verloren niets van hun maximale zuurstofopname (Cullinane 1986), alsook een groep van vrouwelijke universitaire zwemsters die aan eenzelf-de periode van detraining werden onderworpen (Claude 1991) en een groep voet-ballers die 3 weken detrainden (Bangsbo 1987).
De verklaring hiervan zou kunnen gezocht worden in de toegelaten hoeveelheid fysiek activiteit gedurende de detrainingsperiode.
Het lijkt erop dat hoe dichter de theoretische maximale VO2max-waarde door trai-ning was benaderd en hoe langer de detrainingsperiode is hoe sterker de achter-uitgang is bij detraining.
Zeven uithoudingsgetrainde proefpersonen die 84 dagen detrainden, vertoonden respectievelijk na 21 dagen een daling van 7% en na 56 dagen een daling van 16% van hun VO2max. Nadien stabiliseerde de daling zicht tot op een niveau dat nog steeds 17,3% hoger was dan dat van een sedentaire controlegroep (Coyle 1984).
Er werd eveneens een lineaire daling van de VO2max tot aan de 45ste dag detrai-ning vastgesteld bij een groep van top getrainde wielrenners en lange afstandslo-pers die 60 dagen detrainden (Pavlik 1986).
Deze en andere resultaten (Allen 1989, Martin 1986) tonen aan dat de VO2max-waarde progressief en in verhouding daalt met de getraindheid van de sporter gedurende de eerste 8 weken (4 tot 20%). Nadien stabiliseert ze zich op een ni-veau hoger (Coyle 1985, Cullinane 1986, Fardy 1969) of gelijk (Drinkwater 1972) aan dat van sedentaire individuen.
Het meest overtuigende voorbeeld van de invloed van detraining op de maximale zuurstofopname capaciteit is terug te vinden in de (weliswaar oude) studie van Saltin et al. (1968) waar een steekproef (die niet specifiek uit sporters bestond) werd onderworpen aan lange periodes van bedrust. Ze waren niet toegelaten om hun bed te verlaten en fysieke inspanning werd tot een minimum herleid. De VO2max-waarde daalde na 20 dagen met bijna 27%. Het viel bovendien op dat de twee meest getrainde proefpersonen een relatief groter verlies vertoonden van hun VO2max dan de drie minst fitte proefpersonen.
De invloed van detraining op VO²max een stukje thesis...
Gedurende een korte detrainingsperiode (<4 weken) werd er een snelle achteruitgang vastgesteld van de maximale zuurstofopname capaciteit (VO2max) bij goed getrainde proefpersonen met een grote aërobe capaciteit (>62 ml.kg-1.min-1) en een extensieve trainingsachtergrond (Moore 1987).
Houston et al. (1979) stelden vast dat na 15 dagen detraining, die bestond uit zeven dagen immobilisatie door gips gevolgd door acht dagen zonder training, de VO2max van 6 lange afstandslopers met 4% was afgenomen. In een andere studie met lopers wordt een daling van 4,7% vastgesteld na 14 dagen detraining (Hou-mard 1992).
Coyle et al. (1986) observeerden dat 8 uithoudingsgetrainde proefpersonen na 2 tot 4 weken detraining reeds 6% van hun initiële VO2max waren verloren.
Bij ploegsporten werden gelijkaardige resultaten teruggevonden. Na 4 weken de-training na het competitieseizoen daalde de VO2max van basketball spelers met 13,8% (Ghosh 1987) en bij 11 universitaire voetbalspelers verminderde de VO2max met 6,9% na 5 weken detraining (Fardy 1969).
Sommige studies toonden echter aan dat de VO2max-waarde niet veranderde on-der invloed van verschillende periodes van detraining. 15 lange afstandslopers die 10 dagen detrainden verloren niets van hun maximale zuurstofopname (Cullinane 1986), alsook een groep van vrouwelijke universitaire zwemsters die aan eenzelf-de periode van detraining werden onderworpen (Claude 1991) en een groep voet-ballers die 3 weken detrainden (Bangsbo 1987).
De verklaring hiervan zou kunnen gezocht worden in de toegelaten hoeveelheid fysiek activiteit gedurende de detrainingsperiode.
Het lijkt erop dat hoe dichter de theoretische maximale VO2max-waarde door trai-ning was benaderd en hoe langer de detrainingsperiode is hoe sterker de achter-uitgang is bij detraining.
Zeven uithoudingsgetrainde proefpersonen die 84 dagen detrainden, vertoonden respectievelijk na 21 dagen een daling van 7% en na 56 dagen een daling van 16% van hun VO2max. Nadien stabiliseerde de daling zicht tot op een niveau dat nog steeds 17,3% hoger was dan dat van een sedentaire controlegroep (Coyle 1984).
Er werd eveneens een lineaire daling van de VO2max tot aan de 45ste dag detrai-ning vastgesteld bij een groep van top getrainde wielrenners en lange afstandslo-pers die 60 dagen detrainden (Pavlik 1986).
Deze en andere resultaten (Allen 1989, Martin 1986) tonen aan dat de VO2max-waarde progressief en in verhouding daalt met de getraindheid van de sporter gedurende de eerste 8 weken (4 tot 20%). Nadien stabiliseert ze zich op een ni-veau hoger (Coyle 1985, Cullinane 1986, Fardy 1969) of gelijk (Drinkwater 1972) aan dat van sedentaire individuen.
Het meest overtuigende voorbeeld van de invloed van detraining op de maximale zuurstofopname capaciteit is terug te vinden in de (weliswaar oude) studie van Saltin et al. (1968) waar een steekproef (die niet specifiek uit sporters bestond) werd onderworpen aan lange periodes van bedrust. Ze waren niet toegelaten om hun bed te verlaten en fysieke inspanning werd tot een minimum herleid. De VO2max-waarde daalde na 20 dagen met bijna 27%. Het viel bovendien op dat de twee meest getrainde proefpersonen een relatief groter verlies vertoonden van hun VO2max dan de drie minst fitte proefpersonen.
