'k Ben nieuw hier, en 'k dacht mezelf en m'n fiets 'es voor te stellen. ASL?
31, male, Izegem (West-Vlaanderen).Enige tijd geleden, toen m'n lichaam nog niet aangetast was door het sedentaire volwassenenleven, en ik nog een actieve en zeer sportieve student was (windsurfen, ski, snowboard, mountainbike), heb 'k me ter vervanging van m'n GT Karakoram een jong tweedehandse Cannondale F700 CAAD3 gekocht. Sindsdien was de C-dale microbe er, en ze is nooit meer weggegaan. M'n F700 (een rode) heb ik toen gaandeweg opgewaardeerd, met o.a. RaceFace handlebar, Syncros zadelpen, XTR, Mavic CrossMax UST velgen (de hele eerste), gele HS33, e.d. Het ding reed strak, was superlicht, en zéér spritzig ... en 'k heb er een kleine 2.000 km mee gefietst en 't waren één voor één kilometers boordevol genot.
Na m'n studies beginnen werken (eigen zaak), en ge kent dat. Sport, uitgaan, social life in 't algemeen ... 't moet allemaal wijken voor het werk. En dat wreekt zich op 't lichaam. Twee dingen had ik tot voor ik werkte niét, en dat waren gaatjes in m'n tanden, en "vetjes". Gaatjes in m'n tanden heb ik nog altijd niet, maar daar eindigt het ook. Uiteindelijk heb ik dan m'n geliefde Cannondale-"Ferrari" verkocht ...
... tot ik 'n paar maanden geleden (we spreken dus zo'n 3 jaar later) weer zin kreeg om te gaan trappen. Ook m'n vriendin zuchtte soms dat ik geen fiets had en we dus geen fietstochtjes konden doen. Mjah, meer had ik niet nodig, en 'k ben dus beginnen zoeken.
Lange tijd heb ik de gekende tweedehandssites afgezocht, en naarmate ik meer uren online spendeerde met zoeken, groeide ook 't besef dat ik eigenlijk nog altijd wel bezeten was door de magische C, en dat ik m'n geplande budget dus wel wat zou moeten gaan optrekken. Eénmaal de keuze gemaakt om toch maar weer een Cannondale te kopen (eens je die gehad hebt is al de rest te min
), was 't dan zoeken naar een model dat aan m'n wensen voldeed.Aangezien ik in 't laatste jaar van m'n studies een uit de kluiten gewassen hernia heb opgelopen, en ik kort na herstel nog m'n toenmalige F700 heb gereden en daarop metéén voelde dat m'n rug niet meer in staat was zo'n sportieve zitpositie én zo'n harde achterkant te verdragen ... wist ik dus dat ik waarschijnlijk wel 'n fully wou. Al was de Taurine (op papier) ook nog 'n kandidaat, aangezien 't frame best nog wel wat wegfiltert. En naast de Taurine (die me qua kleurstelling [zwart/oranje] niet zo aanstond, omdat de witte versie niet is gemaakt geweest blijkbaar) waren ook de Scalpel en de Jekyll nog kandidaat, en uiteraard de Rush carbon.
'k Heb ook op dit forum de 2nd hand annonces afgespeurd, en af en toe kwam ik zeer dicht bij 'n aankoop ... tot ik besefte dat ik eigenlijk niet durfde te kopen omdat ik eerst wou gaan testrijden.
En toen kwam ik een "Nascar-coloured" 2006 Scalpel 2000 tegen op ebay.de (dus wit/blauw met rood lijntje), en ik werd op slag verliefd op die kleurencombo.
't Was een gebruikte bike, maar de prijs was gezien z'n hop-ups (XTR crankstel met custom kettingbladen, o.a.) eigenlijk nog doenbaar (2.400 EUR). De shop waar 'ie te koop stond was zo'n dikke 200 km over de Duitse grens (Ebener Zweiradsport), dus doenbaar op een namiddag/avond, en op een goeie dag ben ik dus naar ginder vertrokken met (het immer geldende "ge weet maar nooit" adagium in ere houdend) 3.000 EUR op zak (toch wel wat teveel dus), met een broek vol goesting.
Daar aangekomen, prachtige shop, en een hele bovenverdieping met minstens 80 Cannondales op stock, waaronder alle Team-versies, de 1's, en zelfs de downhill-modelletjes stonden er. Paradijs!
Bij nadere inspectie vond ik de Scalpel eigenlijk een beetje teveel gehavend, 'ie zag er van dichtbij niet helemaal zo goed meer uit. Zwaar gekrast crankset, versleten banden, quasi versleten remplaatjes, voorste remschijf ook al wel wat ingevreten, carbon achterbouw zwaar gehavend (chainsuck e.d.), wielen hadden al goed wat te eten gekregen (vrij groot onderling verschil in spakenspanning), zadelpen zag er niet zo lief meer uit, ... en voor 2.400 EUR wil je toch wel iets dat nog OK is, eigenlijk.
Bon, misschien verandert een testritje m'n gedacht? Zadel correct afgesteld, en op weg. En meteen voelde ik dat 't mijn fiets niet was, 'ie lag me niet. 'k Zat te gespannen (nochtans een L met een 15 cm voorbouw). Blijven rijden, misschien zou 't wel wennen ... maar 't wende niet.
Teleurgesteld kwam ik dus terug aan de shop. Gezegd dat ik 'm niet zou nemen, en dan maar wat in de showroom geslenterd. En toen zag ik 'm. Een Prophet SL 1000, in dezelfde "Nascar"-kleur, met 'n afmontage die voor mij méér dan goed genoeg is, spliksplinternieuw (maar wel 'n overjaars model dus), en voor 'n scherpe prijs. Hmmm....
De bike stond nog niet eens gemonteerd, en met platte banden, maar op eenvoudig verzoek werd 'ie naar beneden gehaald, pedaaltjes erop, banden opgepompt, andere voorbouw erop (lange 20° ipv. korte 0°) en klaar. Ja? Neen. Voorvork veerde wel, maar de blokkeringsfunctie werkte niet. Ach, geen probleem, een spiksplinternieuwe Lefty Speed 110 uit 't magazijn gehaald, patronen verwisseld en ja hoor, alles in orde.
En daar stond 'ie dan. De tweede "Nascar", naast de eerste die ik dus had afgekeurd.
De testrit was een revelatie! Ik zat meteen goed, de bike voelde goed aan, en ook op (mild) terrein klopte het. Bergaf zeer stabiel, goede veerwerking. Bergop in PP of v/a geblokkeerd ook naar m'n wensen (goed strak, uiteraard niet zoals 'n HT maar 't viel goed mee). Oké, dit zat snor.
Maar 'k wou niet overhaast kopen, dus ik wou nog 'es wat andere bikes testen. 'k Heb dan ook nog 'n Taurine gereden, en een Rush. De Taurine deed me meteen aan m'n ouwe F700 denken, wat een strakke fiets! Maar te sportieve zitpositie. De Rush was wel ook helemaal m'n goesting, zeer licht, goeie veerwerking ... maar 'k vond 'm eigenlijk niet beter dan de Prophet SL.
En dus was de beslissing gevallen.
Cash betaald, en m'n nieuwe aanwinst mee naar huis.
Dat was een goeie 2 weken geleden, en ondertussen ben 'k bezig de bike op punt te zetten, en heeft 'ie al een kleine 100 km gemengd asfalt en mild terrein erop zitten. O ja, en ook een beetje motorcross-terrein, vorige week na 't BK Motocross in Oostrozebeke.
Dit is 'm dus :
En 't is échte liefde !!
Binnenkort post ik wat meer piccies, als 'ie compleet in orde staat. En 'k hoop af en toe 'es een georganiseerde rit mee te pikken. Mister.T (verre familie & ex-studiegenoot van me) en z'n vrouwtje wonen hier niet zo heel ver vandaan, dus ik hoop uit die richting 'es een uitnodiging tot ferm op m'n bek gaan te mogen ontvangen.
Later meer !
Groeten,
Gilles
