Hoi heren,
Inderdaad, het is de moeite. Mijn dank nog aan Kenneth om mijn verhaal te publiceren

Sommige dingen zijn te freaky om aan de buitenwereld te vertellen hahaha.
@Houbenk : doordat er weinig mensen zoiets doen, kan je je als individueel niet inschrijven. Jammer, ik weet het...Ik heb een zwitserse vriendin en ben dan op een dag gaan mountainbiken met die gasten. Dat viel zo goed mee dat er daarna bij pot en pint wilde plannen werden gemaakt. Omdat ik al jaren naar Nepal reis om te bergbeklimmen, heb ik daar voorgesteld eens iets "wilds" te doen. En dat werd dan het Annapurna Circuit rondfietsen

Dat dan weer voorgesteld aan de zwitsers en die waren allemaal onmiddellijk akkoord

Toffe vrienden !!! Je zou dus eigenlijk zelf een groep moeten hebben...
Wel weet ik, dat er dit jaar maar liefst 3 groepen de Lhasa-Kathmandu tocht ondernemen (650km) en 1 groep opnieuw de Annapurna Circuit. Ik kan wel eens vragen of er plaats is ?
@Ivo : beide waren gelukkig niet nodig

Wel waren er meer dan genoeg geschuurde ellebogen en kapotte handen. Het is absoluut niet simpel om daar te fietsen en je moet op sommige plaatsen een stevige dosis technisch downhillen onder de knie hebben. Ofwel een groot hart
@Houbenk : die beelden van de Annapurna's ? Die zie jij dus ook !!! Het uitzicht is op de hele tocht anders. Eerst door de bossen en vlaktes met rijstvelden. Ideaal om "warm" te fietsen. Daarna ga je omhoog en krijg je technische klimmetjes, dan weer over een brug, dan weer door een dorp over oude kasseien. Mensen weten ook niet wat er gebeurt als je op je mountainbike voorbijkomt...
Er waren in totaal 35 dragers mee, waarvan enkele een mechanicienopleiding hadden. De andere 29 stonden elke avond rond de mountainbike te kijken of ze niks konden leren. Dat was lachen !
Een echte top of the bill is er op deze tocht niet. De eerste dagen is het al waauw en ooooh wat de klok slaat. Vooraleer de "gewenning" toeslaat is er al een nieuwe omgeving en nieuwe uitdagingen. Opnieuw waauw en oooh en soms aauw hahaha. En dan de sneeuw...Op 5200m...Daarna door naar 5400m over een pas. Half uurtje later de beste downhill van mijn leven, 3hr lang afdalen. Ik voelde mijn polsen niet meer...De volgende dag dan door een stuk woestijn en een zandstorm er bovenop...Je ziet, er kwam geen einde aan..........
Een voltreffer, dat kan ik je verzekeren !
Groeten,
Peter