Mountainbike.be

Wat ik vandaag heb meegemaakt, heb ik nooit meegemaakt !
Een georganiseerd tourtochtje meegedaan met een groepje collega's in de omgeving van Maaseik/Neeroeteren enz. (Mooie omgeving trouwens, en ik zal er zeker nog eens naartoe gaan !)

In het begin een beetje achteraan in het groepje geraakt (30 à 40 man denk ik - waarom ik achteraan geraakt ben, vraag het me niet want ik weet het niet: babbelen, niet opletten ?), waardoor je van in het begin toch goed moet trappen. Gemiddelde achteraan zat vanaf het begin rond de 25 km/hr. Na een (ik denk) twintigtal km zat ik dus "totaal kapot". Bergop ging niet meer, misselijk, noem maar op.... Daarbij kwam nog los zand. Allé, ik had meer goesting om mijn bike tegen de grond te gooien dan nog een meter te rijden. Op aanraden van een collega een stukje afgesneden, maar blijkbaar toch ergens de groep gemist. Dan maar terug terug naar de startplaats gereden, fietske opgeladen, en naar huis gebold... Ik was er eigenlijk van onder de indruk, want thuis gekomen heb ik mijn bike gewoon in de garage gezet en zelfs niet gekuist, hetgeen ik in normale omstandigheden wel onmiddellijk doe.

Nu vraag ik me af hoe zoiets kan...
Voor alle duidelijkheid : ik ben niet iemand die voor snelheid gaat, maar meer voor afstand op eigen tempo. Als ik zelf op mijn eentje ga biken doe ik het de eerste (ca.) 10 km rustig aan : "diesel" you know.

Is het nu dat de groep een beetje snel van start gegaan is, ik weet het niet. Mijn slechte nachtrust (reeds enkele weken) had er volgens mij niets mee te maken gezien ik mij deze morgen eigenlijk echt fit voelde. Lekker ontbijtje genomen en ontspannen naar Maaseik vertrokken.

In ieder geval, ik was er niet goed van. Wat ik mij had voorgesteld als een tof mtb-tocht, is voor mij met een sisser afgelopen ! Even benadrukken : geen verwijt naar de organisatie (mochten deze gasten dit lezen), want de omgeving en het parcours zijn prachtig aan de kanten van Maaseik, Dilsen, Neeroeteren enz.

Ik moet wel toegeven dat ik de laatste twee weken niet echt veel gebiked heb (250 à 260 km op 15 dagen : niet spectaculair dus) maar de ritjes die ik ondanks mijn onregelmatig werkschema gedaan heb waren wel redelijk intensief. Hiermee bedoel ik dat ik redelijk "diep" ging. De laatste tijd eigenlijk geen asfalt-ritjes meer gedaan terwijl ik dit tot een drietal maanden geleden wel nog deed.

Iemand enig idee wat de oorzaak zou kunnen geweest zijn ? Zulke toestanden motiveren natuurlijk niet echt om een volgende keer op mijn bike te springen.

Justin wrote:Wat ik vandaag heb meegemaakt, heb ik nooit meegemaakt !
Een georganiseerd tourtochtje meegedaan met een groepje collega's in de omgeving van Maaseik/Neeroeteren enz. (Mooie omgeving trouwens, en ik zal er zeker nog eens naartoe gaan !)

In het begin een beetje achteraan in het groepje geraakt (30 à 40 man denk ik - waarom ik achteraan geraakt ben, vraag het me niet want ik weet het niet: babbelen, niet opletten ?), waardoor je van in het begin toch goed moet trappen. Gemiddelde achteraan zat vanaf het begin rond de 25 km/hr. Na een (ik denk) twintigtal km zat ik dus "totaal kapot". Bergop ging niet meer, misselijk, noem maar op.... Daarbij kwam nog los zand. Allé, ik had meer goesting om mijn bike tegen de grond te gooien dan nog een meter te rijden. Op aanraden van een collega een stukje afgesneden, maar blijkbaar toch ergens de groep gemist. Dan maar terug terug naar de startplaats gereden, fietske opgeladen, en naar huis gebold... Ik was er eigenlijk van onder de indruk, want thuis gekomen heb ik mijn bike gewoon in de garage gezet en zelfs niet gekuist, hetgeen ik in normale omstandigheden wel onmiddellijk doe.

Nu vraag ik me af hoe zoiets kan...
Voor alle duidelijkheid : ik ben niet iemand die voor snelheid gaat, maar meer voor afstand op eigen tempo. Als ik zelf op mijn eentje ga biken doe ik het de eerste (ca.) 10 km rustig aan : "diesel" you know.

Is het nu dat de groep een beetje snel van start gegaan is, ik weet het niet. Mijn slechte nachtrust (reeds enkele weken) had er volgens mij niets mee te maken gezien ik mij deze morgen eigenlijk echt fit voelde. Lekker ontbijtje genomen en ontspannen naar Maaseik vertrokken.

In ieder geval, ik was er niet goed van. Wat ik mij had voorgesteld als een tof mtb-tocht, is voor mij met een sisser afgelopen ! Even benadrukken : geen verwijt naar de organisatie (mochten deze gasten dit lezen), want de omgeving en het parcours zijn prachtig aan de kanten van Maaseik, Dilsen, Neeroeteren enz.

Ik moet wel toegeven dat ik de laatste twee weken niet echt veel gebiked heb (250 à 260 km op 15 dagen : niet spectaculair dus) maar de ritjes die ik ondanks mijn onregelmatig werkschema gedaan heb waren wel redelijk intensief. Hiermee bedoel ik dat ik redelijk "diep" ging. De laatste tijd eigenlijk geen asfalt-ritjes meer gedaan terwijl ik dit tot een drietal maanden geleden wel nog deed.

Iemand enig idee wat de oorzaak zou kunnen geweest zijn ? Zulke toestanden motiveren natuurlijk niet echt om een volgende keer op mijn bike te springen.

Je geeft zelf al een aantal oorzaken aan :
- te snel van start gaan ipv rustig op je eigen tempo uw dieselke op temperatuur te laten komen
- al enkele weken te weinig slapen (dat haal je niet in op één nacht)
- hoge verwachtingen koesteren, en als die dan niet blijken uit te komen nog eens een extra mentaal klopke krijgen

Je bent niet de enige die dat soort zaken tegenkomt hoor : soms heb ik ook van die dagen dat ik blijgezind aan een TT'ke begin, en na 15km mijn kar keer en over de baan terug binnenrij omdat het niet goed zit in de benen of in 't koppeke (of in beide).

misschien begin van griep,griep zit in je lijf voor je een snotneus krijgt

Ik weet je leeftijd niet ( hoef het trouwens ook niet te weten ) maar als je wat ouder wordt moet je regelmatig rekening houden met een off-day .
Meestal vind je hiervoor geen verklaring . Wat ik in de loop van de jaren bij mezelf wel heb vastgesteld is dat je na zo'n rotdag ( op voorwaarde dat je niet ziek bent ,...) enkele dagen later altijd een hoogdag kan verwachten . Vroeger tijdens de competitie hield ik m'n hart vast wanneer het wat te goed ging de dagen voor een wedstrijd. Ik weet niet of dit fenomeen zich ook stelt bij jongere sportbeoefenaars ?

Denk ook wel dat er enkele zaken samen komen waardoor je niet zo goed reed.
Eerst en vooral iedereen heeft al eens een slechte dag. Ik heb dat zo'n een vier keer op een jaar waarbij ik dan echt afzie. Mijn collega biker heeft dat ook enkele keren voor waarbij hij dan serieus afziet.
En dan komen er nog enkele andere zaken bij die je aanhaalde zoals het weinig slapen. Ook al voel je je fit, het zit toch in je lijf.
En misschien dat die snelle start er voor iets tussen zit maar normaal gezien kom je daar dan verder in de rit wel door.
Het feit dat je achteraan de groep verzeilde zal mentaal wellicht ook niet hebben bijgedragen aan de goede prestaties. Als je al niet goed zit en je begint je dan nog te focussen op het feit dat je achteraan zit zal het er in elk geval niet op verbeteren.
Misschien ook een beetje te veel gefietst de laatste weken. Als je al niet veel slaapt is het belangrijk je lichaam extra rust te geven.
Het zou best kunnen dat je bij je volgende TT vliegt.

Eigenaardig genoeg haal ik mijn beste gemiddeldes enkele dagen vóór er een verkoudheid of griepje begint.
Wanneer ik mij supergoed voel betekent dit voor mij: oppassen want er kloppen virussen aan de deur
Meeste vooruitgang boek ik blijkbaar ook door niet alle dagen te rijden maar ook rustdagen in te lassen.
's Zomers 1 dag biken daarna 1 of 2 dagen niets+TT op zondag
's Winters fiets ik nog 1 max.2 maal in de week+TT op zondag.

Heel normaal denk ik . Bij optimale conditie is de weerstand tegen infecties meestal veel kleiner . Je moet dan extra voorziechtig zijn .
Zo snel mogelijk droge kleren aantrekken na een training , tijdig gaan slapen , veel vitaminen C en zeker niet extra hard gaan trainen , ... die dingen kunnen helpen .Zo snel mogelijk je optimale conditie gaan verzilveren dus .

Combinatie van factoren waarschijnlijk. Maar uiteindelijk moet je je lichaam zélf het beste kennen.

- Te snel gestart.
- Te weinig nachtrust (hoe je je voelt is nogal subjectief).
- Te veel anaëroob getraind (je zegt zelf dat je laatste trainingsritten intensief waren, normaal gezien zijn 1 tot max. 2 anaërobe trainingen per week al méér dan genoeg).
- Gewoon een slechte dag.
- Begin van ziekte?

Tel ze bij elkaar op en je weet wat je krijgt als resultaat...

Ik denk te hard van start. Ik had het 2 maanden geleden ook sinds ik met een andere groep mee fiets. Ik was na 40 km op en kon niet meer bijbenen. Nu ben ik eraan gewend en doe weer mee tot het einde toe.

Tnx voor de reacties.
In al jullie reacties herken ik wel dingen die gisteren de oorzaak geweest kunnen zijn. Denk dus dat het ook deels een toevallige samenloop van omstandigheden is geweest. Hopelijk geen tweede keer meer !

Als ik bekijk hoe ik mij vandaag voel : "duf" in mijn hoofd, niet echt veel eetlust, snotneus, vermoeide ogen... dan denk ik dat er mogelijks wel een griepje of verkoudheid zit aan te komen.