Klimmen , en rap een beetje!

[Ratchet]

Sinds een paar weken ben ik als beginnend MTB-er er achter dat op gebied van techniek er een basis is, conditie is aan het komen maaaaar...als er een venijnig klimmetje komt van meer dan 1000 m lang gaat het stevig naar de kl*ten. Ik moet afstappen met een HR van 175+ en lijk op een karper in de woestijn (hap hap...LUCHT!) Ik moet hier eerlijkheidshalve bijzeggen dat ik een astma patient ben, maar eentje met de juiste behandeling die trouw zijn medicatie (duovent en symbicort) inneemt en met andere sporten (gevechtssport en lopen -5km) geen of nauwelijks last heeft. Wie van de betere klimgoeroes op dit forum wil zich engageren om mij beter te leren klimmen? Ik stel hier natuurlijk graag iets tegenover! Dit is geen vraag van iemand die "het eens wil proberen", ik heb mede door mijn ziekte en het feit dat ik 40 wordt mezelf een doel gesteld om binnen een jaar in de alpen "iets" te gaan doen en wil me daar ook 100% voor inzetten. Alleen ontbreekt het mij aan kennis en ervaring. Bedankt voor eender welke reactie! ( ermee lachen mag ook, het leven is te kort om je daar over boos te maken ) Vriendelijke groet van een collega MTB-er!!!

[nothing 's impossible]

Ik denk dat je conditie nog wat achterop hinkt, zonder astma zou je waarschjnlijk ook problemen gehad hebben met die klim, de astma maakt het gewoon nog wat erger.

Een kleine versnelling en traag omhoogrijden is voor mensen met een mindere conditie of overgewicht de methode om omhoog te kunnen blijven rijden.
ALs je sneller of steiler omhoog wil zal je je meer en intensiever moeten trainen.
Aan een klimgoeroe ga je mogelijk niet veel hebben behalve demotivatie!

[KVDB]

1) Zorg ervoor dat je een klim begint aan een lage hartslag
2) Probeer je tred zo te bepalen dat je comfortabel blijft rijden tot 2/3 van de klim - rechtstaan en aan je stuur trekken helpt, maar schakel dan een tandje kleiner (groter verzet dus)
3) draai alles open het laatste 1/3 stuk

[Dickie]

Wil je mss te snel klimmen?
Mentaal leren omgaan met het feit dat je niet zo snel klimt als je zou willen zolang de conditie nog niet op peil is.
Dat moet ik met een tanende conditie ook meer en meer doen,
Aan het begin van een klim zet ik in gedachten de klok af, kies een verzet dat vol te houden is en probeer niet teveel buiten westen boven te komen, want in de daaropvolgende afdaling heb je dikwijls nog licht nodig in de bovenkamer .

[Ratchet]

Alvast allemaal al hartelijk bedankt voor de goede en bruikbare raad. Alle tips die ik kan inzetten zijn absoluut in dankbaarheid aanvaard! Keep em coming!

Het rare is dat het effect van "brandende benen" of "mijn benen lopen vol" bijna niet voorkomt, het is hoofdzakelijk de adem en licht in het hoofd...

[flupke73]

1) Zorg ervoor dat je een klim begint aan een lage hartslag
2) Probeer je tred zo te bepalen dat je comfortabel blijft rijden tot 2/3 van de klim - rechtstaan en aan je stuur trekken helpt, maar schakel dan een tandje kleiner (groter verzet dus)
3) draai alles open het laatste 1/3 stuk

+1

beter wat trager beginnen en boven nog op de fiets zitten
na een tijdje kan je dan "versnellen" in 't laatste stuk en er nog wat inhalen

ook trainen op "kracht" (intervallekes) gaat helpen

in de bergen:
al heel wat 5 en 6daagse fietsvakanties gedaan
de gidsen zeggen dat het voor "plattelanders" beter is om uithouding te trainen
kracht krijg je vanzelf in de bergen

maar imho:
- aanvaarden dat het lang duurt (mentaal)
- aanvaarden dat het traag gaat
- iedereen heeft er een off day
- iedere avond en vooral 's ochtends vraag je jezelf af hoe je in hemels naam nog verder zou kunnen rijden, zo stram zijn je benen
en toch lukt het

vergeet ook niet dat je op vakantie "dagtochten" maakt en het tempo (vooral door de vele stops) veel lager ligt dan op de gemiddelde marathon hier in .BE

[wim040]

Ook een A lijder hier ...
Lange duur sporten gaan voor ons, zolang we een matige zuurstofinname nodig hebben. Bij hevige inspanningen krijgen we door onze vernauwingen gewoon niet genoeg lucht naar binnen tov "normale" mensen. Bij medicatie heb ik 25 % meer luchtdebiet en da's een enorm verschil.

Over je klimmen: je klimt te hard ! Probeer Je hartslag op je normale ritme te houden (of een beetje verhoging) => Veel trager naar boven klimmen dus ! Goed je hartslag in het oog houden en als je bijvoorbeeld boven een grenswaarde komt (vb 155 , een willekeurige waarde) dan MOET je trager !

[Sunn Xtreme]

[quote="KVDB"]1) Zorg ervoor dat je een klim begint aan een lage hartslag
2) Probeer je tred zo te bepalen dat je comfortabel blijft rijden tot 2/3 van de klim - rechtstaan en aan je stuur trekken helpt, maar schakel dan een tandje kleiner (groter verzet dus)
3) draai alles open het laatste 1/3 stuk[/quote]

iemand met een beperkte conditie, slaagt daar niet meer in... die moet alles opentrekken om nog genoeg lucht te vinden op een steiler / onregelmatig stukje.
conditie uitbouwen is de eerste vereiste. Klimmen gebeurd altijd met een reserve, in die mate dat je je adem vrij vlot onder controle houd en probeert niet te ver over je overslagzone te gaan (liefst op overskag, maar met beperkt conditie is dat moeilijk in een niet asfaltklim)

er bestaan ook enkele technieken die het klimmen kunnen bevorderen, ook voor astmalijders , en allergielijders (pollen)
HET belangrijkste dat je eerst en vooral moet leren, is je adem leren controleren en dieper ademen, in een aantal gevallen via 'de buik' ademen.

[ThaDoc]

Letten op je ademhaling helpt. Rustige buikademhaling haalt bij mij de hartslag al een pak omlaag.
Heb zelf ook astma.

[Vos in de bossen]

Uiteraard zijn of haar beperkingen aanvaarden en ermee leren leven.
Ik heb geen astma, maar longen aandoening vanwege mijn arbeid (heet antraco-silicose, in volksmond stoflong). 47% beroepsziekte dus...vele van mijn vroegere werkmakkers begrijpen niet dat ik dit (nog) kan.
Bovendien ben ik sinds 2 maand hartpatiënt, gedotterd en 2 keer "gestentst".
Leeftijd boven de 60...t ja, k zou misschien beter op de baan fietsen ??? Nee dus. Ik voel me nu redelijk goed sinds de ingreep van 22 maart, ben de eerste keer dinsdag op controol geweest, en probeer nu stillekes aan een "soort" conditie op te bouwen, bijna dagelijks 2 h en 30 km in de bossen, een vast parcours met hellingen en ook tijd nemen om te recupereren. De hellingen die ik niet meer of nooit aankon, neem ik nu aan bijna zonder problemen (de echte steile en lange hellingen laat ik voor de jeugd). Zich schamen voor zijn beperkingen is niet zo erg, het zit tussen de 2 oren, gewoon, doen wat we nog kunnen en enjoy...