Mountainbike.be

Iedereen valt, anders ben je geen biker.
Onlangs voor de zoveelste keer de grond opgegaan ('k ging net die nieuwe zoniënroute eens testen), maar dit maal voelde ik dat er wat kapot was. Ik heb me niet kunnen voorbereiden (opspannen) op de val, want werd verrast, en ben met een stevige smak neergekomen. Na enkele minuten verderrijden voelde ik mijn pols en elleboog stijf worden en het leek me best langs het hospitaal te passeren. Daar stelden ze twee breuken vast, met als gevolg: mijn twee armen netjes ingepakt in plaaster. Voor alles een eerste keer. Al bij al, ben ik blij dat het dat maar is. Het ergste is dat ik nu al 6 weken mijn bike aan de kant moet laten staan. Volgens de dokters mag ik pas na 8 weken rustig terug beginnen fietsen.

... to the point. Mijn revalidatie houdt een sessie bij de kinesist in, en deze vertelde mij dat dit wel meer voorkomt bij fietsers. De armen worden weinig belast en de spieren en gewrichten zijn zwakker. Hij raadde me aan bepaalde oefenigen te doen om deze te versterken. 't Is voor elke biker aan te raden omdat het breuken kan voorkomen. En ik garandeer je: je armen breken is niks, maar 2 maanden niet fietsen, dat is....de hel.

Wat zijn jullie ervaringen met valpartijen, kwetsuren en revalidatie?
' t Is niet de bedoeling alle straffe verhalen te weten te komen, maar tips en ideeen zijn welkom.

Het verhaaltje van uw kinesist klopt van geen kanten bij mtb'ers.
De armen krijgen, ook met een goeie verende vork, veel te verduren.

Zelfs bij een gewone wielrenner zou het niet mogen kloppen, die zitten jaarlijks een 2tal maand in de fitness voor algemene krachttraining.
(Nu ongeveer).

Verder is opspannen bij een valpartij de beste methode om brokken te hebben, vooral polsbreuken zijn het resultaat van verkeerde reacties.

Mensen met een judo-achtige achtergrond zullen zeer weinig overhouden aan valpartijen, gewoon omdat ze weten hoe te vallen. (rollen, val breken...).
Probeer verder niet op de fiets te vallen, der zijn een aantal gevaarlijke uitsteeksels aan een fiets.
Soms heb je de tijd om de fiets voor je uit te duwen, je vertraagt er zelfd door en je fiets is ver weg.

Inderdaad, mijn vroegere judo-ervaringen hebben me ook al verschillende
keren gered denk ik. 't Is er in gebakken voor altijd...

Wat ik wel probeer te doen is telkens voordat ik in de douche spring 50x
te pompen om mijn armen toch maar een beetje te trainen, kan nooit kwaad hé

Beter voorkomen dan genezen...

@ Mudmaster: Ik wens je alleszins een vlug herstel toe! :)

WAT EEN BULLSHIT van uwen kiné - armen worden weinig belast ?!

dat hij eens een mtb-tocht doet van 50km en meer in de Ardennen ...

hij zal z'n armen wel voelen !!!

de leute,
Yves.

Zo lang ik me kan herinneren speel ik basketbal in competitie. Elke wedstrijd of training wordt er heel wat gevallen en geincasseerd. Wil maar zeggen: mijn armen zijn al niet zo zwak en wel 't een en 't ander gewoon. Ook met de fiets heb ik na een val zelden ergens last van. Deze keer echter is het toch anders gelopen, en volgens mij omdat ik de kans niet heb gekregen om 'goed' te vallen, en om dus de val te breken (ipv mijn armen). Als je valt heb je een fractie de tijd je voor te bereiden (dit is een reflex). Deze reflex is bij mij uitgebleven, of althans toch te laat gekomen, door het verrassingeffect. Er ging niets aan vooraf, geen uitwijkmanoeuvre , geen dreiging.

De armen blijven toch (en zelfs bij mountainbiken) beperkt belast, vind ik. Zelden met pijnlijke armen thuisgekomen (met 1 uitz dus), de benen daarentegen.

nothing 's impossible wrote: Mensen met een judo-achtige achtergrond zullen zeer weinig overhouden aan valpartijen, gewoon omdat ze weten hoe te vallen. (rollen, val breken...).

Inderdaad, heeft me tot nu toe altijd al 'gered'(heb 5j judo gedaan).
Als ik andere mensen zie vallen zie ik ze altijd hun handen voor hun uitsteken en dan vallen ze daar op, met alle gevolgen vandien...

overslag over het stuur kan ook!!

Of spreidsprong over het stuur!!

de polsen armen en zelfs schouders krijgen toch wel wa te verduren denk ze als ga gaat mtbje

Genius wrote: Als ik andere mensen zie vallen zie ik ze altijd hun handen voor hun uitsteken en dan vallen ze daar op, met alle gevolgen vandien...

Hoe kan je dan best vallen?
Is het geen reflex om je handen te zetten?

aahh lotgenoot,
heb enkele weken terug ook een (pols)breuk opgelopen.
Tis half oktober gebeurd, ben ondertussen uit het gips, maar mag tot half januari niet mountainbiken!
Vind dat nog erger dan dat mijne fiets kapot is. Das alleen maar een goeie reden voor ene nieuwe.
Volgende keer zal ik zeker proberen te rollen ipv van mijn handen uit te steken.
Maar dan moet ik het wel zien aankomen