Meestal ben ik later, dus lange rijen aan de inschrijving ben ik niet gewoon. Gelukkig ging het goed vooruit, de omweg door de keuken was zo eens iets anders.
De marathonfully ligt in panne, dus het 140mm speelgoed was van dienst.
Op een vlak parcours zoals hier met veel korte 90° bochten is dat niet echt het beste wapen, stoempen was mijn deel.
Op de hobbel-de-bobbel stukken was het wel een voordeel. Zeker op dat stuk naast de gracht zag ik er voor mij een paar doodgaan
Ik heb geen idee of er meer uit de streek te halen is, maar er was toch wel veel asfalt. Technische uitdagingen waren schaars. In de 3 speelbosjes was het telkens aanschuiven, met de technische capaciteiten van de gemiddelde deelnemer (toch die er op dat moment voor mij reden) is het pover gesteld. Een paar keer moest ik de 'wandelaars' langs het ruwe deel voorbijsteken, dat maakte de uitdaging wat groter.
Onderweg stak ik nog een familie voorbij waarvan het dochtertje (een jaar of 7) zich reuze amuseerde, elk stukje bergaf ging gepaard met een luidkeels 'jiehaaaa'
Goede bepijling.
Hier en daar was er ondanks de droogte van de laatste dagen, een ferm zuigende ondergrond, precies met platte banden rijden.
De Tongerlo stand was zo eens iets anders. In het zonnetje, tegen een boom zittend, tof.
Nogal wat laagvliegers, maar ik heb er geen last van gehad. Nu is het zo dat ik nogal duidelijk mijn plaats op het traject opeis (zeker met een 140 mm fiets) en in de bochten best aggressief durf insturen.
Een zonnige aprés, met een paar blondjes en het was weer OK.
Van de gelegenheid gebruik gemaakt om met een lokale biker af te spreken voor aankoop van een vervangcranck voor mijn gesneuveld exemplaar.
Toffe dag, mede dankzij het prachtig zonnetje.