Za 18/12/2010 Moen

[katrien20]

Zaterdag ben ik ook gestart voor een glijritje in Moen.
De organisatie was zeer goed!!!
Jammer genoeg lag het prachtige parcours toch echt wel gevaarlijk waardoor ik iets te voorzichtig gereden heb en daardoor nooit echt warm heb gekregen. Lang geleden, maar ik heb de grote tour maar gelaten voor wat hij was.

Bedankt aan de organisatie!!! Het is altijd leuk om naar jullie af te komen : een gezellige vriendengroep die er steeds voor de 100% voor gaan.
Tot volgend jaar!

[cujo]

zaterdagnamiddag genoten van deze sneeuw - en ijsrit. Het was wel zaak om geconcentreerd te blijven maar al bij al was het goed te doen.
Goede bepijling en bevoorradingen.
Weet iemand hoeveel hoogtemeters er op de 48 km zaten ?

[Rock Rider]

zaterdagnamiddag genoten van deze sneeuw - en ijsrit. Het was wel zaak om geconcentreerd te blijven maar al bij al was het goed te doen.
Goede bepijling en bevoorradingen.
Weet iemand hoeveel hoogtemeters er op de 48 km zaten ?

Bij de uitpijling had ik ongeveer 450 hoogtemeters, ik zou het detail nog eens moeten bekijken want bepaalde stukken deden we tweer keer...

[Rock Rider]

Foto's zijn hier terug te vinden

[Don Cortisoni]

ZATERDAG 20/12/2010: MOEN – ID met een gat in zijn hand
Aanwezig: Pizzaman (Danny Cornelis) – Don Cortisoni (Davy Cortvriendt) – Boeverke (Jurgen Deboever) – Snellen Eddy (Eddy Truyaert) – Ignacev (Ignace Vandewiele) – ID HD (Kevin Yde).

Het West-Vlaamse VBR mountainbike criterium heeft drie zekerheden: in Pittem altijd regen, in Tielt altijd sneeuw/vorst en in Moen altijd iets. In de 5 of 6 edities te Moen zijn we naar mijn herinnering nog nooit voltallig aangekomen op de langste afstand. Gevarieerde oorzaken als gebroken zadels, blokkerende derailleurs en bevroren body’s zorgen er telkens voor dat minstens één clublid vervroegd aan cafetaria-omzetgeneratie mag beginnen. De jaarlijkse licht heroïsche koersverhalen zorgen ervoor dat Moen intussen is uitgegroeid tot het officieuze en reglementloze maar des te prestigieuzere clubkampioenschap der Bike Devils. Dit verklaart vermoedelijk ook de uitstekende vertegenwoordiging, geen evidentie op gladde wegen in een uithoek van West-Vlaanderen. Don Cortisoni had zich voor de gelegenheid omgetoverd tot een kersteland, kwestie van de concurrentie wat zout in de ogen te strooien. Al snel werd echter beslist om het clubkampioenschap uit te stellen wegens dan toch te gevaarlijk. Tijdens de iets te uitgebreide La Chouffe après besliste de voltallige Raad der Wijzen uiteindelijk Sijsele (5 februari 2011) als vervanger aan te duiden. Bike Devils, u weze voorbereid!

De rit dan maar. Eerste afvaller van de dag was Ignacev, die na een kilometer wel op een heel klein versnellingkje aan het trappen was. Bevroren body en retour voor de Siberische tijger, die daarna wel nog een kort toertje zou afmalen. Eerste valler van de dag was ID die in het tweede stuk off road hard weggleed op een vervroren plasje. Resultaat: gat in de handschoen én gat in de hand. ID loves echter the pain en kloek reed hij verder. Na Sint-Joris was dit de tweede sneeuwrit, maar dit keer lag alles echt wel gevaarlijk. In de off road gedeeltes was het meestal nog redelijk te doen en vooral oppassen voor ijsplekken, maar het asfalt was op de meeste plaatsen een spiegel. Bij de keuzemogelijkheden werd dan ook steevast off-road gekozen, eerder uit stabiliteitsoverwegingen dan uit grote koersmotivatie. Don Cortisoni had zijn vertrouwensknop niet echt op aan staan en had Snellen Eddy nodig om hem te overtuigen de kleine toer nog verder te rijden. Conclusie: ID HD en Don Cortisoni kozen een week voor skireis voor de kleine, Boeverke de midden, Pizzaman en Snellen Eddy de grote toer.

Over het parcours valt eigenlijk weinig te zeggen: omdat alles zo glad lag, was de focus vooral gericht op recht blijven en in functie daarvan op dat ene minst gevaarlijke spoor kiezen. Het plezier was na een tijdje ook over, want het is redelijk frustrerend de opgebouwde conditie niet te kunnen aanwenden wegens de gladheid. Pizzaman had het minste last van de vorst en reed vlot overal door. Zo vlot zelfs dat hij tijdens de bevoorrading besliste om zijn voorband een beetje op te pompen. Drie valpartijen later, koos hij echter al weer voor de oorspronkelijke bandendruk. Op de kleine toer had ID intussen nogmaals zijn tong laten slepen over het asfalt. Het was dan ook niet verwonderlijk dat laatstgenoemden na de finish hun toevlucht zochten tot de verdovende middelen. Don Cortisoni ondersteunde hen als een trouwe waakhond.

Voila, het laatste verslag voor 2010 wegens vanaf zaterdag op de latten.

Ciao tutti en tot volgend jaar!!

[Canardo]

zaterdagnamiddag genoten van deze sneeuw - en ijsrit. Het was wel zaak om geconcentreerd te blijven maar al bij al was het goed te doen.
Goede bepijling en bevoorradingen.
Weet iemand hoeveel hoogtemeters er op de 48 km zaten ?

Bij de uitpijling had ik ongeveer 450 hoogtemeters, ik zou het detail nog eens moeten bekijken want bepaalde stukken deden we tweer keer...

De Polar meet er 405 voor mij.

[casper]

Foto's zijn hier terug te vinden

Mooie foto's


Gr,
Casper