cristalp 2005
-
Bianchi/joco
- Mountainbiker
- Posts: 40
- Joined: Mon 02 Feb 2004 15:08
- Location: Bianchi
OW jammer dat het is stilgelegd voor die mensen,heb vorig jaar nog meegedaan en was superweer.Aan het stuwmeer zelf is wat wandelpad ja maar wat er nadien lag was enkel rotsgedoe kan het nog herinneren alsof het gisteren was.Hopelijk is het volgend jaar beter want dan ga ik weer meedoen.Alvast proficiat voor iedereen.....
2005
Terug van gisterenavond.
Inderdaad neutralisatie in La Vieille voor mij.
Was goed daarboven: 5° en gietende regen.
Ben wel lang boven gebleven:
Er was daar zoveel drank en eten, brood, goeie Zwitserse Kaas, soep...
En niet veel Bikers...
Goed georganiseerd qua bevoorrading daar bij de Zwitsers.
Inderdaad neutralisatie in La Vieille voor mij.
Was goed daarboven: 5° en gietende regen.
Ben wel lang boven gebleven:
Er was daar zoveel drank en eten, brood, goeie Zwitserse Kaas, soep...
En niet veel Bikers...
Goed georganiseerd qua bevoorrading daar bij de Zwitsers.
Het was inderdaad nogal nen dag , het was allemaal goed begonnen , het weer zat mee , in loop van de dag kwam er plaatselijk een zonnetje piepen maar om 12h45 begon het te gieten . alles werd stilgelegd . Ik ben dan beginnen zoeken waar de belgen waren die met ons meewaren en nog enkele anderen . heen en weer gebeld om te weten te komen waar dat ze zaten . Andere belgen tegenkomen op verzamelplaatsen en hun mtb in mijn auto gestoken .
Uiteindelijk was iedereen terecht .
Bas Van Doren ( toprenner in Nederland ) die in onze blok zat waar wij logeerden had op de Pas pakken sneeuw gehad en heeft veel afgezien van de kou maar heeft het uitgereden .( toffe gast trouwens )
Denk dat er 5 Belgen het hebben gehaald van de lange afstand .
Jep ik heb niet meegereden , het deed zeer aan de start .
Normaal was dat verloping mijn laatste deelnamen maar met dees geval kan het zijn dat ik volgendjaar terug ga .
Uiteindelijk was iedereen terecht .
Bas Van Doren ( toprenner in Nederland ) die in onze blok zat waar wij logeerden had op de Pas pakken sneeuw gehad en heeft veel afgezien van de kou maar heeft het uitgereden .( toffe gast trouwens )
Denk dat er 5 Belgen het hebben gehaald van de lange afstand .
Jep ik heb niet meegereden , het deed zeer aan de start .
Normaal was dat verloping mijn laatste deelnamen maar met dees geval kan het zijn dat ik volgendjaar terug ga .
Verdoemme Verdoemme Verdoemme! Vorig jaar heb ik in La Vieille opgegeven omdat ik te laat was (niet genoeg getrained en zowieso te verkrampt om door te gaan). Die opgave heeft een heel jaar lang zo zwaar op mijn maag gelegen als een baksteen. In oktober opnieuw ingeschreven en vanaf december netjes getrained volgens schema, nagenoeg alle vrije tijd geofferd. Ik was er dus klaar voor, na de sbm ook genoeg zelfvertrouwen, ik zou het gaan halen.
We starten die ochtend en de speaker galmt vrolijk door de microfoon dat het traject sneeuwvrij is...eureka. Het startschot, we vliegen erin. Ik denk aan het sms-je van Chris: doseren peter! De eerste klim ging bijzonder vlot, de afdaling haal ik een massa bikers in. Ik rij netjes verder op tempo. De afdaling van de skipiste in Nendaz ligt er superglad bij, het gras is gewoon weggeschoven. Ik maak een flinke uitschuiver, maar ik geraak er zonder kleerscheuren voorbij. Ik zie het zitten, ik voel mij goed en ik verheug mij zelfs op de mandelon. Maar boven op het technische stuk bij Les Collons moet ik afstappen en mijn voet schuift weg en knie maakt een pijnlijke draai naar de verkeerde kant, net ver genoeg om pijn te doen, maar ik kan door, welliswaar zonder kracht te zetten op rechterbeen. Ik kom aan in Heremence waar mijn ouders bij de bevoorrading staan met een bidonneke en wat krachtvoeder. Ik laat vlug mijn derailleurpad terug rechttrekken door een vélomaker van dienst en ik probeer mijn knie wat te stretchen. Ik kan er moeilijk op steunen maar ik denk er niet aan om op te geven. Na 10 minuten vertrek ik. De venijnige korte en steile klimmetjes nadien zijn moordend. Ik doe ze nagenoeg volledig op mijn linkerbeen. En dan volgt de mandelon, ik zit op schema en besluit klein en desnoods traag te gaan trappen in de hoop dat de pijn aan de rechterknie weggaat. En warempel, het lukt (de klim is dan ook lang genoeg). Boven op de mandelon is alles herschapen tot een modderpoel waartussen het wat stenen heeft geregend. De modder zuigt je banden aan die verrekte berg en de wolken maken het geheel nat en koud. En dat plat stuk bovenaan blijft maar duren. Ik denk aan Ivo: it's all in the mind! De afdaling is een ware hel. Je ziet niks en het is vreselijk koud en nat. Maar ik zie het zitten. Goed zelfs want ik reken uit dat ik het moet kunnen halen. Ik zit goed op tijd en ik voel mij nog bijzonder fit. En voor de koude was ik voorzien: Net voor evolène staan mijn ouders en ik ruil mijn shirt voor een thermovest en winterhandschoenen. Ons pa zegt dat ik er nog goed uitzie en ik antwoord dat ik het ga halen! Vol moed trek ik mijn fietske terug op gang door de koude druppels, enkele honderde meters verder draai ik Evolène binnen en daar zie ik dan een troep gestrande bikers staan....
Bijzonder ontgoocheld dus! Maar liever zo dan de toestanden in de Dolomiti 2004. Veiligheid voor alles. En bij deze heb ik dus alvast één marathon met zekerheid op de kalender van 2006 staan!
We starten die ochtend en de speaker galmt vrolijk door de microfoon dat het traject sneeuwvrij is...eureka. Het startschot, we vliegen erin. Ik denk aan het sms-je van Chris: doseren peter! De eerste klim ging bijzonder vlot, de afdaling haal ik een massa bikers in. Ik rij netjes verder op tempo. De afdaling van de skipiste in Nendaz ligt er superglad bij, het gras is gewoon weggeschoven. Ik maak een flinke uitschuiver, maar ik geraak er zonder kleerscheuren voorbij. Ik zie het zitten, ik voel mij goed en ik verheug mij zelfs op de mandelon. Maar boven op het technische stuk bij Les Collons moet ik afstappen en mijn voet schuift weg en knie maakt een pijnlijke draai naar de verkeerde kant, net ver genoeg om pijn te doen, maar ik kan door, welliswaar zonder kracht te zetten op rechterbeen. Ik kom aan in Heremence waar mijn ouders bij de bevoorrading staan met een bidonneke en wat krachtvoeder. Ik laat vlug mijn derailleurpad terug rechttrekken door een vélomaker van dienst en ik probeer mijn knie wat te stretchen. Ik kan er moeilijk op steunen maar ik denk er niet aan om op te geven. Na 10 minuten vertrek ik. De venijnige korte en steile klimmetjes nadien zijn moordend. Ik doe ze nagenoeg volledig op mijn linkerbeen. En dan volgt de mandelon, ik zit op schema en besluit klein en desnoods traag te gaan trappen in de hoop dat de pijn aan de rechterknie weggaat. En warempel, het lukt (de klim is dan ook lang genoeg). Boven op de mandelon is alles herschapen tot een modderpoel waartussen het wat stenen heeft geregend. De modder zuigt je banden aan die verrekte berg en de wolken maken het geheel nat en koud. En dat plat stuk bovenaan blijft maar duren. Ik denk aan Ivo: it's all in the mind! De afdaling is een ware hel. Je ziet niks en het is vreselijk koud en nat. Maar ik zie het zitten. Goed zelfs want ik reken uit dat ik het moet kunnen halen. Ik zit goed op tijd en ik voel mij nog bijzonder fit. En voor de koude was ik voorzien: Net voor evolène staan mijn ouders en ik ruil mijn shirt voor een thermovest en winterhandschoenen. Ons pa zegt dat ik er nog goed uitzie en ik antwoord dat ik het ga halen! Vol moed trek ik mijn fietske terug op gang door de koude druppels, enkele honderde meters verder draai ik Evolène binnen en daar zie ik dan een troep gestrande bikers staan....
Bijzonder ontgoocheld dus! Maar liever zo dan de toestanden in de Dolomiti 2004. Veiligheid voor alles. En bij deze heb ik dus alvast één marathon met zekerheid op de kalender van 2006 staan!
juistekes terug van de grc: twas de moeite 
Om 13u07 werd de koers stil gelegd tgv sneeuw, mist, regen. Om 13u15 sta ik Evolene en word uit de koers genomen zoals iedereen. Met de fiets naar Sion: 25 km dalen op de openbare weg in de gietende regen tussen het drukke verkeer. Ondertussen helicopters die over en weer vliegen: Lona - Sion om de onderkoelde Lona - stappers te gaan oppikken.
De koers zelf: na 45 min haal ik de top van de eerste klim, de skipiste van Nendaz uiteraard weggeschoven. In de singletrack daarachter over kop gegaan omdat een zwitser voor mijn neus ging liggen, gelukkig zonder erg. Alles blijft goed bollen en voor ik het goed en wel door heb zit ik half de Mandelon (ik had polar alleen op tijd, hartslag en snelheid gezet). De singletrack boven was 1 modderpoel. De afdaling, een hel: zoals Peter, zicht 15 meter maximum, ijskoud. Om 13u15 is het dan afgelopen.
Uiteindelijk toch tevreden maar wel immens ontgoocheld: nog 2u45 over tot de laatste tijdspoort: ik had, zonder ongeval, mijn eerste alpenrit uitgereden.
Volgend jaar revanche
Om 13u07 werd de koers stil gelegd tgv sneeuw, mist, regen. Om 13u15 sta ik Evolene en word uit de koers genomen zoals iedereen. Met de fiets naar Sion: 25 km dalen op de openbare weg in de gietende regen tussen het drukke verkeer. Ondertussen helicopters die over en weer vliegen: Lona - Sion om de onderkoelde Lona - stappers te gaan oppikken.
De koers zelf: na 45 min haal ik de top van de eerste klim, de skipiste van Nendaz uiteraard weggeschoven. In de singletrack daarachter over kop gegaan omdat een zwitser voor mijn neus ging liggen, gelukkig zonder erg. Alles blijft goed bollen en voor ik het goed en wel door heb zit ik half de Mandelon (ik had polar alleen op tijd, hartslag en snelheid gezet). De singletrack boven was 1 modderpoel. De afdaling, een hel: zoals Peter, zicht 15 meter maximum, ijskoud. Om 13u15 is het dan afgelopen.
Uiteindelijk toch tevreden maar wel immens ontgoocheld: nog 2u45 over tot de laatste tijdspoort: ik had, zonder ongeval, mijn eerste alpenrit uitgereden.
Volgend jaar revanche
blijkbaar hebben ze dus beslist om de tijdspoorten (iets) vroeger toe te gooien wegens het barslecht worden van het weer ?
toch wel klasse van de organisatoren dat ze dat durven !!! maar ja, beter een paar boze bikers aan een tijdspoort (die zijn er trouwens elk jaar), dan een paar dode bikers die vast zitten tussen de pas de lona en de basset de lona...
een alpentocht is toch nog net iets anders dan een verregende bataille des ardennes...
toch wel klasse van de organisatoren dat ze dat durven !!! maar ja, beter een paar boze bikers aan een tijdspoort (die zijn er trouwens elk jaar), dan een paar dode bikers die vast zitten tussen de pas de lona en de basset de lona...
een alpentocht is toch nog net iets anders dan een verregende bataille des ardennes...
La Vieille
Peter IV: Ik had op de Mndelon nog goed weer, dat viel mee,
maar hebben jullie mijn zadel daar niet gevonden.
Heel die Alpage zonder zadel viel niet mee,
en die afdaling ook niet... maar ze was bij ons wel droog.
In evolene was er bij de 2de technische bijstand gelukkig een zadel te vinden.
Iegienie:
In La Vieille was de normale tijdslimiet 16u,
maar door regen en sneeuw werd daar al om 13u geneutraliseerd...
Gieten, sneeuw op de Lona en 5° was wel koud,
maar eten en drank was er genoeg !
Uitrijden was mijn bedoeling,
maar dat leek geen probleem.
Ik zal waarschijnlijk één van de weinige bikers zijn die toch met een gelukkig gevoel teruggekeerd is, en met de afdaling naar Sion, had ik toch 140km op de teller.
Het was mijn eerste, maar wil al terug vertrekken!
maar hebben jullie mijn zadel daar niet gevonden.
Heel die Alpage zonder zadel viel niet mee,
en die afdaling ook niet... maar ze was bij ons wel droog.
In evolene was er bij de 2de technische bijstand gelukkig een zadel te vinden.
Iegienie:
In La Vieille was de normale tijdslimiet 16u,
maar door regen en sneeuw werd daar al om 13u geneutraliseerd...
Gieten, sneeuw op de Lona en 5° was wel koud,
maar eten en drank was er genoeg !
Uitrijden was mijn bedoeling,
maar dat leek geen probleem.
Ik zal waarschijnlijk één van de weinige bikers zijn die toch met een gelukkig gevoel teruggekeerd is, en met de afdaling naar Sion, had ik toch 140km op de teller.
Het was mijn eerste, maar wil al terug vertrekken!
Ook net terug thuis en eigenlijk wel tevreden van men deelname.Ik wilde absoluut nog eens de 130km want op de de 75 is het een file van gewelste.We logeerden in een appartement in Hérémence en als enige vlaming zat ik daar tussen 8 walen met o.a.Damien Bijnens,Patrick Renson en de junior Brice Scholtes die allen waren ingeschreven voor 75km.Zaterdag een overnachting geboekt in Verbier om zondagmorgen de start te nemen in ideale weersomstandigheden,goed vochtig en niet te koud.In de eerste klim stak iedereen mij voorbij maar ik voelde dat het vrij vlot ging.Steeds men zelfde ritme aangehouden en geen risico's genomen waar dan ook.De belgen die me voorbij staken riepen "allee roger" want onze naam stond op het rugnummer en ik moet zeggen dat doet deugd dat die jonge mannen nog zo ne ouwe rakker aanmoedigen.Er was daar zelfs iemand die precies als toeringwegenhulp meereed, want ik zag die altijd maar iemand helpen en telkens haalde die mij in op een verschrikkelijk klein verzetje.Rond 10u30 was ik in Hérémence en daar had ik men" Extranekes "verstopt achter een steen om wat gewicht te sparen.Op 50 meter van het app.gepasseerd en de goesting was groot om te stoppen.Maar het ging vrij vlot en nergens problemen.Onderweg nog men nummer laten vasthechten door een groep sympathieke belgen die me dan een goei duwtje hebben gegeven op een steil klimmetje,"waarvoor dank mannen".Op de platte of goed rijdende stukken probeerde ik het max.aan snelheid te halen want bergop gaat het niet meer zo vloeiend.Beklimming Mandelon ging wat moeizaam maar toch geen pijn benen en daar zou ik een tandje groter moeten kunnen steken om 9 a 10km te halen waar het nu maar tussen 7 en 8km/u ging.Passage op de Mandelon ging zeer vlot en toch vele stukken kunnen fietsen,waar ik op de 75km alles te voet moest doen.Daar is het dan ook beginnen te te regenen en om geen tijd te verliezen had ik dan ook men regenjasje niet aangetrokken.In de kletsende regen in Evolène aangekomen om 13u30 en had een 1/2 voorsprong op de tijdslimiet wat mij bij de vorige edities nooit is gelukt .In 2000 had ik nog 5min.over en in 2001 15 min.en toen ben ik ook het einde gehaald,dus het zat erin dat ik het deze maal ook ging halen.maar dan kwam het bericht dat de wedstrijd is stopgezet.Spijtig maar een goede beslissing van de organisatoren.Ik ben niet met groep naar Sion gegaan ,ben dan direkt naar het app.in Hérémence gefietst nog zo een 15km waarvan een beklimming van 9km en daar heb ik dan eens geprobeerd om een tandje groter te klimmen (32-28) en effectief men snelheid lag rond 9 à 10km/u.Het verbaasde mij dat het zo goed ging want in vergelijking met andere jaren had ik wel dezelfde kilometers maar veel minder op de lange afstand en zelden boven de 100km maar wel bijna om de 2 dagen gefietst.
Damien Bijnens lag in 6°positie tot aan de Pas de Lona maar boven was hij verkleund van de kou en heeft in de afdaling al zen plaatsen verspeeld en als 22°geeindigd.Patrick Renson 27° ,Patrick Hossay(jun) 30°gen.4°cat.en Brice Scholtes (junior) op 32°gen. en 6°categorie.Voor Brice als eerste jaar junior een pracht prestatie als je weet dat de 4°,5° en 6° binnen de minuut eindigen .Prachtig week-end buiten de weersomstandigheden en nu nog wat opbouwen naar de Einsiedlmarathon eind september.
Damien Bijnens lag in 6°positie tot aan de Pas de Lona maar boven was hij verkleund van de kou en heeft in de afdaling al zen plaatsen verspeeld en als 22°geeindigd.Patrick Renson 27° ,Patrick Hossay(jun) 30°gen.4°cat.en Brice Scholtes (junior) op 32°gen. en 6°categorie.Voor Brice als eerste jaar junior een pracht prestatie als je weet dat de 4°,5° en 6° binnen de minuut eindigen .Prachtig week-end buiten de weersomstandigheden en nu nog wat opbouwen naar de Einsiedlmarathon eind september.
