Bij aankomst 'op zijn frans' een gratis koffie gedronken, een 'slechtedag' tegen mijn medebikers gezegd en vlug voorbij het toilet van slijkske gelopen. Een groepsstart en enkele rustige kilometers om de mens wakker te maken. Zelfs bij het kruisen van drukken banen moest ik mijn ogen niet opendoen, er waren seingevers.
Beetje bij beetje begon ik van het landschap, het parcours en het gezelschap te genieten.
Onderweg naar de tweede controle aan de AMG even getoond hoe hij kampioen moet worden
Op het derde stuk even vast in een greppel en meteen was de Cowboy verdwenen.
Een, zekere, eindzege in het vooruitzicht, niet meer gerekend op de laatste 'cartouche' van slijkcrosserke die de cowboy terug op het wiel bracht.
Enfin, de rit: een heerlijke inrichting. Af tot in de puntjes!
PS: hoogtemeters: ik had er 1120, maar ben dan ook overal mee met de cowboy mee omhoog gesprongen.