Het was een zeer mooi en afwisselend parcours. Spijtig van het sombere weer. Bij mooi en zonnig weer moet deze streek er prachtig uitzien! Weinig lange rechte stukken, afwisselend bredere boswegen en leuke singletracks. Een paar asfaltstroken om de verbinding te maken naar weer een volgend bos. Op de heuvels in de heide op zandgrond was een heel traject uitgezet, afgebakend met plastiek linten. Daar kwam ik twee jongens tegen die aan het joggen waren. De aangekondigde storm liet nog op zich wachten, maar er stond toch al behoorlijk wat wind. Toch ook nog een paar keren wandelaars tegengekomen. Rond halfeen begon het dan toch te regenen, een half uur later wakkerde ook de wind ferm aan. De omgeving rond de kapel in Koersel viel me op, met een parochiezaal tegenover en even verderop een “fietscafé” met daarachter een uitkijktoren. Ook daar werden we tussen enkele linten heuveltjes over gejaagd. Zelfs tot vlak voor het einde kwam er nog een keer- en draaistukje over heuveltjes en tussen de bomen. Onwaarschijnlijk veel paadjes op zo’n kleine oppervlakte, afgeboord met de nodige linten.
De bevoorrading was bij mijn doortocht al geplunderd, maar toch nog soep en sportdrank kunnen drinken en appelsien en een stuk wafel kunnen eten. Er kwamen nog een man of vier toe die me nadien allemaal voorbijgestoken zijn! Te zien aan het aantal vuilzakken die er dichtgebonden werden zullen er toch wel wat deelnemers geweest zijn. Ondanks de weersvoorspellingen die klonken alsof het Laatste Oordeel zich vandaag zou voltrekken en we regelrecht de hel in zouden biken!
Indien m’n conditie beter had geweest en/of het weer beter, had ik overwogen om de 66 km te volgen, maar nu leek me de 49 toch beter. Bovendien had ik sinds de bevoorrading nog slechts één biker me weten voorbijsteken! En tegen mijn traag tempo hadden anders de bikers die de pijlen weer hadden komen weghalen me nog hebben kunnen voorbijsteken! Het bleek een goede keuze te zijn, want toen ik later aan m’n auto stond was het ferm aan het regenen, zelfs met hagel. M’n fiets nog kunnen afspuiten. Daar stonden nog een vijftal mannen van eenzelfde club die de 85 km gereden hadden. En toen ik met de auto weer naar huis vertrok, kwamen er nog een drietal mannen als verzopen kippen toe.
Er geen spijt van afgezakt te zijn tot in Beringen-Stal. Hopelijk krijg ik nog eens de kans om hier te komen rijden bij beter weer. En dan misschien wat vroeger opstaan, of ’s morgens wat minder semmelen om me klaar te maken, zodat ik een grotere afstand kan rijden op een minder eenzame rit. In ieder geval een prima organisatie van de Stalse Moosdabbers. Een aanrader!
De Papegaai Bike Team Stabroek * Kevin_V wil held worden! (Duchenne Heroes) * Papegaaien rijden voor Juliette * Buienradar Antwerpen Woensdrecht
Winterkalender 2010-11 West-Brabant (NL) en Noorderkempen (B)
nostalgie uit mijn jonge jaren snif snif... 
