Training tov. Talent

[Qube]

in het tijdperk van inspanningsfysiologen en talloze al dan niet zelfverklaarde wielertrainers en trainingsboeken zowel de beste wielrenner ter wereld in 'vlakke' koersen (Tom Boonen) als één van de besten wanneer het op hoge en dus voor het lichaam uitzonderlijk zware cols beklimmen aankomt (nl. Wim Van Huffel) ZONDER HARTSLAGMETER trainen, maar wel op gevoel, dwz. zich moe maken, zich pijn doen op training.

*zucht* Ik stop ermee hierna, het heeft geen zin . Tom Kanon traint met het SRM-systeem, dat is nog een pak verfijnder daar zit trouwens een hartslagmeter in...Van Huffel rijdt niet met een harstlagmeter tijdens de wedstrijd, dat is een persoonlijke keus die hij maakt, zo maakt hij zichzelf niet nerveus in de wedstrijd (kan ik nog begrijpen)

MAAR...een prof. logeert zowat naast het kot van de inspanningstests. Om de 6-8 weken een test met lactaat en VO2-max-meting om hun juiste zone's te bepalen en hun progressie te analyseren en trainingen bij te sturen..."maar ze trainen wel niet met een hartslagmeter"

Al die oude glorie dat tegen al dat "hartslag-geprul" is, rijden die ook nog op hun fietske met versnellingen aan het kader, rijden ze in het geheel nog wel?

[Iegienie]

Ik blijf me afvragen hoe het mogelijk is dat je bij bv. een Hagelandse Chrono 75 km lang in principe zo hard mogelijk rijdt, terwijl je dat op training via je wetenschappelijk opgesplitste uren 'zachte' duurtraining en korte, harde interval etc. toch nooit evenaart. Terwijl ik met mijn opbouwen naar 3u of meer training van bijna-zo-hard-als-ik-kan op een gelijkaardig parcours mijn lichaam toch juist doe wennen aan de intensiteit én de duur van zo'n Chrono.

vraagske : hoeveel andere chronos rij je nog ? want dat hoort ook bij het trainingsplaatje he...

als je ieder weekend een marathonnneke van 60 à 100km rijdt, dan moet dat allemaal anders ingevuld worden. dat is voor mij ieder jaar weer het basisprobleem : hoe overschakelen van lange ritten, naar chronokes... ik heb geleerd om trager te rijden, niet elke keer weer die toptijd neer te zetten, maar het blijft altijd een moeilijke historie.

en toch, tis een obbie, dus voor mij moet de ene wedstrijd een training zijn voor de volgende... als ik enkel maar mag trainen voor die drie topdingen op een jaar, tja, dan hoeft het niet meer...

[Bengo]

Hoeveel Chrono's ik nog rij (met mijn trainingsschema)?
Wel, eigenlijk was de Hagelandse Chrono mijn eerste echte Chrono, (omdat die in mijn streek plaatsvindt en ik niet graag de auto inspring om elders te gaan biken), en ik had me er ook op 'gericht', dwz. mijn motivatie om daar te 'presteren' en er dus voor te trainen was vrij groot.

Maar dat wil niet zeggen dat ik zonder die Chrono('s) anders geen inspanningen deed of zal doen. Zo heb ik de afgelopen maanden elk weekend aan een TT in de omgeving van Leuven meegedaan, en gaf ik me tijdens die TT's op de lange afstand altijd zo goed als volledig (wel altijd stoppen aan de bevoorrading en drinken en wat eten en even rusten, maar niet lang), én bovendien fietste ik in een stevig tempo naar die TT toe en ook weer terug naar huis. Alles samen was dat gemiddeld zeker meer kilometers en dus ook meer trainingsuren dan mijn 3u13 van die Hagelandse Chrono. Ik was dan ook telkens serieus moe na zo'n zondagse tocht. Maar na een rustig tochtje 's anderendaags ging ik op dinsdag weer tamelijk voluit op mijn 3u training over de Hagelandse heuvels.
'Piefikie' zegt dat hij zonder hartslagmeter zichzelf overtrainde en nu met hartslagmeter meer vorderingen maakte. Dit kan zijn, al is mijn methode zonder hartslagmeter toch ook niet zo slecht: 3u13 voor de Hagelandse Chrono is nog altijd bij de beteren, dus het is niet zo dat ik helemaal niet meer vooruitgeraak. Bovendien is het zo dat zo'n hartslagmeter en vooral de ermee gepaard gaande trainingadviezen zo gebiedend/verbiedend zijn. Zeker voor wie zoals ik op een erg geaccidenteerd parcours (zoals dat van de Hagelandse Chrono) traint, is dat beperkend en vervelend: ik wil me gewoon uitleven en pijn doen op die bergskes. Eens je gewend bent aan die 'pijn' op training, wil je dat niet meer missen. Het blijft pijn doen, maar het hoort erbij. Zodat ik van mening ben dat elke wielrenner/biker van enig niveau een masochist is.

Maar goed, om al die tegenstemmen toch te laten meeklinken in mijn training beloof ik hen en mezelf dat ik het de komende weken wat kalmer aan ga doen en vooral op een rustiger tempo ga proberen te fietsen. Dank voor het hopelijk goed advies!

[Willy D]

Bengo, ieder maakt voor zichzelf uit hoe en waarvoor hij 'traint'. De meeste van die gasten die lange afstanden rijden en dat tegen een hoge snelheid doen en beweren er niet voor te trainen, tja, dat kan ik niet geloven tenzij, tenzij, ze al jaren bezig zijn met hun sport en van nature uit een uithouding hebben waar ik alleen maar van kan dromen (diegene die dat wel kunnen zijn een uiterste kleine groepje). Ik fiets ook altijd met een hartslagmeter, om in eerste instantie mijn basisuithouding te verbeteren (geloof het of niet, daar staat of valt alles mee) en om niet dood te vallen na 80 km.
Verder kan ik alleen maar Ivo 100% gelijk geven: het ene lichaam is het andere niet, der staat op elk lichaam een begrenzing, die sterk persoonlijk gebonden en waar ge door training weinig aan kunt verbeteren.
Ook ik zou graag tijden en tochten rijden zoals bv Iegienie die rijdt, maar besef heel goed dat, hoe hard ik der ook voor train, mijn spieren dat niet aankunnen (hoewel hart en longen prima in orde zijn). De afstand, daar kunt ge voor oefenen, maar die snelheid uit mijn benen halen is niet mogelijk (geen krampen, wel pijn). Dus train ik mijn uithouding, zodat ik met mijn beperkte snelheid toch langere tochten kan maken en daar van geniet. Wil ik niet aankomen als ne zombie, dan moet ik mijnen tikker in het oog houden. Ik eindig dus steevast in de laatste kolom van ne chrono of marathon, maar lig der niet van wakker want ik heb het uitgereden en kan vol goede moed uitkijken naar de volgende tocht zonder een ganse week als een vod door het leven te gaan.

en toch, tis een obbie, dus voor mij moet de ene wedstrijd een training zijn voor de volgende... als ik enkel maar mag trainen voor die drie topdingen op een jaar, tja, dan hoeft het niet meer...

in deze zin staat de essentie van 'mijn' fietsen, T'IS EEN OBBIE

Willy

[ivo]

Hoeveel Chrono's ik nog rij (met mijn trainingsschema)?
Wel, eigenlijk was de Hagelandse Chrono mijn eerste echte Chrono, (omdat die in mijn streek plaatsvindt en ik niet graag de auto inspring om elders te gaan biken), en ik had me er ook op 'gericht', dwz. mijn motivatie om daar te 'presteren' en er dus voor te trainen was vrij groot.

Maar dat wil niet zeggen dat ik zonder die Chrono('s) anders geen inspanningen deed of zal doen. Zo heb ik de afgelopen maanden elk weekend aan een TT in de omgeving van Leuven meegedaan, en gaf ik me tijdens die TT's op de lange afstand altijd zo goed als volledig (wel altijd stoppen aan de bevoorrading en drinken en wat eten en even rusten, maar niet lang), én bovendien fietste ik in een stevig tempo naar die TT toe en ook weer terug naar huis. Alles samen was dat gemiddeld zeker meer kilometers en dus ook meer trainingsuren dan mijn 3u13 van die Hagelandse Chrono. Ik was dan ook telkens serieus moe na zo'n zondagse tocht. Maar na een rustig tochtje 's anderendaags ging ik op dinsdag weer tamelijk voluit op mijn 3u training over de Hagelandse heuvels.
'Piefikie' zegt dat hij zonder hartslagmeter zichzelf overtrainde en nu met hartslagmeter meer vorderingen maakte. Dit kan zijn, al is mijn methode zonder hartslagmeter toch ook niet zo slecht: 3u13 voor de Hagelandse Chrono is nog altijd bij de beteren, dus het is niet zo dat ik helemaal niet meer vooruitgeraak. Bovendien is het zo dat zo'n hartslagmeter en vooral de ermee gepaard gaande trainingadviezen zo gebiedend/verbiedend zijn. Zeker voor wie zoals ik op een erg geaccidenteerd parcours (zoals dat van de Hagelandse Chrono) traint, is dat beperkend en vervelend: ik wil me gewoon uitleven en pijn doen op die bergskes. Eens je gewend bent aan die 'pijn' op training, wil je dat niet meer missen. Het blijft pijn doen, maar het hoort erbij. Zodat ik van mening ben dat elke wielrenner/biker van enig niveau een masochist is.

Maar goed, om al die tegenstemmen toch te laten meeklinken in mijn training beloof ik hen en mezelf dat ik het de komende weken wat kalmer aan ga doen en vooral op een rustiger tempo ga proberen te fietsen. Dank voor het hopelijk goed advies!

Met alle respect maar nu ik al uw post zo eens doorneem kan ik alleen maar besluiten dat je veel karakter hebt, het goed meent met je sport, je inzet er helemaal is maar dat je toch niet goed bezig bent. Je hebt gewoon geen basis daar ligt je probleem. In jouw optiek zal dit vreemd klinken maar 'er volle bak' voor gaan op een training is het dus helemaal niet hoor. Toch niet voor een marathon. Het kan contradictorisch klinken maar de basistraining voor een marathon is LSD, lsd en nog eens lsd.
Als je dit met jouw inzet en karakter inziet en TOEPAST ga je mijn inziens nog veel progressie kunnen maken en iedereen (en in de eerste plaats jezelf) nog met verstomming doen staan met je reslutaten.
Maar misschien heb je wel geen talent* om goede raad in acht te nemen.

Ik vermoed zo'n beetje dat je wel talent hebt voor puike prestaties en dat nog eens gekoppeld aan inzet en doorzettingsvermogen is natuurlijk een mooi gegeven. Maar ben je je talent niet aan het ver(op)branden?
*grapje om on topic te blijven

[Bengo]

Of ik 'talent' heb om goede raad te aanvaarden (in dit geval dus: vooral veel uren fietsen aan relatief lage hartslag ipv. mijn methode: zoveel mogelijk proberen de lengte en de snelheid van de te leveren prestatie/Chrono na te bootsen (of dus eigenlijk: vóór te bootsen)) weet ik niet.
Ik weet wél dat ik wel degelijk naar goede raad wil luisteren, als die goed gefundeerd is, gebaseerd op ernstig theoretisch wetenschappelijk onderzoek én praktijkervaring van mannen/vrouwen die het aan den lijve hebben ondervonden.
En wat stel ik dan vast: Dat mijn rivaal in deze discussie, nl. Qube, wanhopig wordt van mijn koppigheid en nog eens duidelijk stelt dat:
"Tom Kanon (Boonen bedoelt hij) traint met het superwetenschappelijke SRM-systeem". BAF, dat staat er en dat moet ik dus aannemen. Maar als ik heel deze discussie terug afloop, blijkt dat Tom Boonen expliciet heeft gezegd dat hij NIET met hartslagmeter/SRM fietst, tenzij helemaal in het begin van het trainingsseizoen, en dat dan alleen nog maar op advies/verplichting van zijn sportdirecteur en zijn medisch team. Voor hemzelf hoeft dat helemaal niet.
En nog straffer vind ik dat Qube hierboven over die andere internationale Belgische topper van dit moment, de klimmer Wim Van Huffel, heel expliciet schrijft dat die zogezegd "alleen zonder hartslagmeter koerst" aldus Qube, daarbij implicerend dat hij dus wel met hartslagmeter traint.
Wel: ik ben het zonet nog eens gaan opzoeken in dat recente Humo-interview met Van Huffel. Daarin zegt hij expliciet dat hij (Wim Van Huffel, bij de internationale wereldtop als het op het beklimmen van cols van de zwaarste categorie aankomt) ZONDER HARTSLAGMETER KOERST EN TRAINT. Dit staat letterlijk zo in Humo, maar toch blijft Qube zuchten bij mijn vraagtekens bij die wetenschappelijke trainingsmethodes, om vervolgens doodleuk niet-correcte informatie te geven. Ja, dan blijf ik kritisch staan tegenover Qube en zijn manier van lezen, zowel van de Humo als van de wetenschappelijke literatuur over trainingsmethodes.
Maar ik lees in elk geval de Humo wel goed, en daarin zegt Van Huffel, onze topklimmer ook nog over zijn training: dat hij die aflegt samen met niemand minder dan Peter van Petegem! Hoe 'wetenschappelijk verantwoord' kun je dat nog noemen: twee totaal tegenovergestelde types: de gespierde, geblokte Peet tegenover de tengere, langbenige Van Huffel gaan samen trainen, bijna dagelijks. En dat terwijl Van Petegem wereldtop is in vlakke koersen of koersen met korte, steile beklimmingen (waar Van Huffel niet eens een subtopper is), terwij Van Huffel uitblinkt in uitzonderlijke lange beklimmingen. Twee anderssoortige inspanningen, en volgens de wetenschappelijke trainingsleer dus zeker ook 2 anderssoortige trainingsmethodes. Maar wat blijkt: beide wereldtoppers op hun terrein trainen bijna dagelijks samen, even veel, even hard en op hetzelfde terrein. DAt is toch eens te meer een argument PRO mijn stelling
dat a) het vooral op TALENT (aanleg) aankomt
b) trainen absoluut noodzakelijk is, dwz. dat het hart en de beenspieren prikkels moeten krijgen, zeer veel prikkels zelfs (want van Van Petegem weet ik dat hij ontzettend veel traint), maar dat dit niet zo gespecifieerd hoeft te zijn.
Tenzij in uitzonderlijke gevallen: een 100 meter sprint in de atletiek kun je niet afleggen in 9.77 seconden door een paar keer die prestatie na te bootsen (of´vóór te bootsen, om het met mijn eigen woorden uit te drukken) en je training als afgelopen te beschouwen. Neen, het gezond verstand zegt dat je in zulk een geval inderdaad veel op kracht moet gaan werken, spieren kweken in de gym of elders, en ook op snelheid en souplesse om die benen zo snel en harmonieus te laten bewegen, en allicht ook op de schouderspieren of andere spieren dan de benen om zoveel mogelijk kracht te ontwikkelen etc.
Maar bij een zo lange en zo gevarieerde inspanning als een wielerwedstrijd/Chrono komt dit alles zo goed als tegelijk aan bod in zowel de inspanning zelfs als in de voorbereiding/ training: tegelijkertijd uithouding en kracht, want je bent uren bezig en moet dus wel je krachten doseren en je hartslag enigszins matigen, maar soms moet je toch ook heeeel diep moet gaan om 1 klein, maar steil bergje te bedwingen, waarna je weer even helemaal niet hoeft te sporten tijdens de afdaling zodat je kunt recupereren. ETCETERA.
Kortom: de wedstrijd/Chrono/marathon biedt alles, zodat de training als nabootsing daarvan (aanvankelijk minder in km en minder in snelheid, maar wel min of meer stelselmatig opbouwend tot aan de gewenste afstand en de verhoopte km/u) ook alle aspecten in zich draagt. Nogmaals: mijn eigen praktijkervaring sterkt me in die opvatting: eind april kon ik mijn eigen mtb-parcours van ongeveer 65 km. in het Hageland afwerken aan 3u en 5 minuten, maar door dit ongeveer 3 à 4 x per week af te leggen en mezelf steeds weer de discipline op te leggen om mezelf pijn te doen, slaagde ik er in om tegen eind juni exact hetzelfde parcours af te leggen in 2U52 minuten. Ik weet wel: wind, temperatuur, staat van het parcours etc. spelen ook een niet te onderschatten rol, maar in elk geval was en is de evolutie in mijn fysiek vermogen wel duidelijk. Zo duidelijk zelfs dat ik de laatste 10 dagen voor de Chrono van midden juni nog in staat was om na die 3 u training er nog een dik half uur tempo rijden met 3 x de Chartreuzenberg op erbij te lappen.
Het kàn zijn dat ik meer vooruitgang had gemaakt met meer rusten of meer langzame trainingen, maar in elk geval heb ik zeer duidelijk vooruitgang gemaakt en dus trainingseffect ondervonden met mijn 'ouderwetse' en niet-wetenschappelijke manier van biken: opbouwen en je grenzen steeds wat proberen te verleggen.

Maar als iemand me kan overtuigen dat ik beter zou scoren door anders te trainen, dan doe ik het meteen anders natuurlijk. Wie probeert??

[Qube]

n dat recente Humo-interview met Van Huffel. Daarin zegt hij expliciet dat hij (Wim Van Huffel, bij de internationale wereldtop als het op het beklimmen van cols van de zwaarste categorie aankomt) ZONDER HARTSLAGMETER KOERST EN TRAINT. Dit staat letterlijk zo in Humo, maar toch blijft Qube zuchten bij mijn vraagtekens bij die wetenschappelijke trainingsmethodes, om vervolgens doodleuk niet-correcte informatie te geven

Alé als het in de HUMO staat ....dan neem ik het bij deze terug Van Huffel "traint niet met een hartslag meter". leve de Humo, weg met de wetenschap

Enfin ik kan niet meer zeggen of uitleggen dat je er te hard tegenaan gaat op een training...meerdere hebben dit hier al bevestigd...iedereen zijn ding, je doet maar

[WappY]

Met of zonder hartslagmeter maakt dat uit als je al jaren op de fiets zit ?
Ik kan perfect lsd rijden zonder naar de hartslagmeter te kijken, dus ik peins
dat met of zonder "devices" niet de "core" van de discutie hoeft te zijn ?
En trainen, dat moeten we allemaal doen, de ene op gevoel, de andere
op hartslagmeter en software of excellekes...
En op gevoel wil daarom nog nie zeggen zonder schema he... den enen
zen "gevoel" is al ewa beter dan den andere he...

[Dzjowie]

Het kàn zijn dat ik meer vooruitgang had gemaakt met meer rusten of meer langzame trainingen, maar in elk geval heb ik zeer duidelijk vooruitgang gemaakt en dus trainingseffect ondervonden met mijn 'ouderwetse' en niet-wetenschappelijke manier van biken: opbouwen en je grenzen steeds wat proberen te verleggen.

Maar als iemand me kan overtuigen dat ik beter zou scoren door anders te trainen, dan doe ik het meteen anders natuurlijk. Wie probeert??

De enige die u kan overtuigen ben jij zelf, da's wel duidelijk voor iedereen.

Probeer het zelf eens. What have you got to lose? Uw seizoensdoel (de Hagelandse) is toch al voorbij Je wint er zelfs bij, want je zal meer moeten rusten en meer tijd hebben voor dingen buiten de sport...

[Bengo]

Dzjowie,

Alleen al om die prachtige kop van jou ga ik het doen: minder trainen!
En ik hou jullie op de hoogte van mijn vorderingen, ten goede of ten slechte.
Toch nog 1 vraagje aan de aanhangers van de LSD-methode (Long Slow Distance-training): Als ik tot nu toe per dag (afgezien van de 2 rustig-aan-dagen) gemiddeld 3 uur bijna-zo-hard-als-ik-kan trainde, dan zou ik dat nu moeten vervangen door minder harde, maar meer lange trainingen (logisch gezien het type 'wedstrijden' waarna ik wil deelnemen: een chrono van 75 km of nu komende zondag: 85 km in Raid des Hautes Fagnes).
Maar in de praktijk is dit toch niet haalbaar voor een recreatief-sportief biker met werk en een gezin: langer dan 3 uur per dag trainen: dus 4 uur, of met het oog op een maratahon in de ARdennen: 5 uur. Dit is voor mij en voor iedere niet-prof onmogelijk. Ik heb maar 3 u, 3,5 u per dag maximum vrij om te fietsen....