Meirhaeghe sluit een comeback niet uit

[Dave the madman]

OK, die 2% valt dan nog te betwisten. Als jouw cijfers gestaafd zijn, heb ik verkeerde cijfers gezien.

Maar de redenering van jou dat de meesten nemen: neen, dat kan ik niet zonder ernstige bewijzen aanvaarden.

Iedere marokaan is een dief
Elke dopper is een dikke profiteur
Elke tuner is een johny
elke sporter ...

Neen, ik kan mij niet zomaar aan deze clichés hechten. Er wordt genomen: ja. Er moet iets aan gedaan worden: zeker en vast (zoals met controles buiten competitie). Maar zomaaar de massa volgen in een domme redenering als iedereen neemt: sorry, dat is TE eenvoudig. Ik durf gerust voor veel renner mijn hand in het vuur te steken dat zij niets nemen en heb daar zo mijn redenen voor.

In het MTB wordt grotendeels enkel de top gecontroleerd, OK. Dar moet iets gebeuren om ook de subtop te controleren want van daaruit zouden er verspringingen kunnen gebeuren met jouw 15% cijfers: akkoord!
Zeker met de commercialisering van de MTB sport (waar ik 200% achter sta) moet men oppassen. De keerzijde van de medaille zou inderdaad een verhoogd gebruik kunnen teweeg brengen omdat de druk vergroot etc... . Mar hierin zou een goede controle in kunenn helpen (zie buiten compititie contrlole).

Doping helemaal bannen, zal inderdaad nooit gaan, er komen nieuwe soorten die niet opspoorbaar zijn, enz... Laten we maar hopen dat het binnen de perken kan blijven. Zonder doping zijn ook topprestaties mogelijk. En eht is ook een feit dat 'hoge bomen veel wind vangen': topprestaties worden altijd in twijfel getrokken door bepaalde groepen van mensen. Ik kan er alleen nkiet tegen als de clichés hier weer naar boven komen als enige vorm van argumentatie over de heoveelheid renners in MTB die doping zouden gebruiken.

[A d r i]

Vanaf januari 2006 kan Meirhaeghe terug deelnemen aan wedstrijden. Dat is goed nieuws.. zijn spontaniteit heeft hem dan toch wat strafvermindering opgelevert.
Wat Museeuw en de anderen betreft, rare zaak.. zich in stilzwijgen hullen zal niet helpen vrees ik.

[catchup!]

goh ja, elk belg fraudeert. daar durf ik wel mijn hand voor in het vuur steken.
sommigen weten het misschien niet van zichzelf (vraag jij altijd je btw-bonnetje als je afrekent in een restaurant?), anderen doen het op kleine schaal (wat zakgeld in 't zwart verdienen) nog anderen zijn regelrechte gangsters.
Een Fox in de states kopen en hier niet aangeven? = fraude.

Ik wil maar zeggen dat al dat gesjoemel in de genen van de belg zit.

En trek dan de parallel naar het peleton, gaat volgens mij voor 90 op. Er zijn er bij die nauwelijks zullen pakken (enkel de toegelaten supplementen, per ongeluk mss eentje dat wel op de dopinglijst staat) en er zijn er bij die dealen. De meesten zullen echter hun fraude minimaliseren en goedpraten, net zoals de meeste belgen hun eigen fraude met 'jamaar....' zullen weerleggen.
Da's dus het probleem voor een groot stuk: de renners zien gewoon niet meer het verschil tussen eerlijk en oneerlijk, supplement en doping, de moraal in het verhaal. Renners die gepakt worden en efkes later terug rondtoeren in het circuit bevestigen alleen maar die tendens. De gebruikers minimaliseren daardoor de ganse zaak en worden bevestigd in hun gedrag. Gepakt = boete betalen en verder boeren.

btw, meirhaeghe heeft niet bekend he, hij is betrapt en daarna heeft hij toegegeven. Hadden die out of comp controles nog niet bestaan, hij had goud gewonnen en was mss sportman van het jaar geweest.
Museeuw is op tijd gestopt me dunkt.

[Dave the madman]

Tja Catchup, ik wil hier geen echte rusie maken, op andere vlakken zullen we elkaar wel goe kunenn vinden denk ik (het feit dat we mtb'en allen al hé :D ).

Maar wat betreft dit standpunt vindt ik jouw argumentatie toch een doorprikbare zeepbel: totaal geen argumentatie, enkel persoonlijke visies en massa's clichés.
Je hebt op bepaalde punten meer dan gelijk, zeker en vast. En jouw mening over de al dan niet verdiende straf is een gerechtvaarde persoonlijke mening.
Maar tot vervelens toe heb ik nog niemand een gefundeerd feit zien aanhalen dat de meeste mtb'ers doping pakken. Nogmaals: er zijn er die pakken! Maar een kleine minderheid.

Als ik jouw illustratie van fraude neem, nemen ook alle TT rijders doping??? Een beetje TE eenvoudig en goedkoop, niet?

Nu, neem het niet persoonlijk op, ik probeer gewoon een gezonde discussie te maken, meer niet (in andere rubrieken zullen we emkaar mischien wel steunen ipv elkanders tegenpolen te zijn).

Groetjes van een ex-compititierijder die geen doping nam.

[P°]

Maar tot vervelens toe heb ik nog niemand een gefundeerd feit zien aanhalen dat de meeste mtb'ers doping pakken. Nogmaals: er zijn er die pakken! Maar een kleine minderheid.

Hoeveel dopinggevallen heb je nog nodig om u te overtuigen,Dave ? En de kleine minderheid is dan toevallig de top van het mtb'en..Ik denk eerlijk gezegd dat door mensen zoals jij (en das ni slecht bedoeld) doping nog steeds wordt geminimaliseerd en wordt ontkend.En of je nu zelf competitie hebt gereden of niet,dat maakt je echt niet tot een expert.Of denk je dat je als competitierijder gezellig keuvelt over elkaars dopingmethode??

[catchup!]

voor alle duidlijkheid ik heb het over de brede wereldtop bij het mtb en de professionele wielrenners op de baan. sorry voor het misverstand.

mtb is cleaner dan wielrennen vanwege het lagere geldgewin.

Op een doorsnee belgian cup zal het dopinggebruik idd wel heel goed meevallen. Daar rijden dan ook (bijna) geen profs rond. Eerder uitzondering dan regel. Net zoals bij chrono's en marathons.

[Dave the madman]

Maar tot vervelens toe heb ik nog niemand een gefundeerd feit zien aanhalen dat de meeste mtb'ers doping pakken. Nogmaals: er zijn er die pakken! Maar een kleine minderheid.

Hoeveel dopinggevallen heb je nog nodig om u te overtuigen,Dave ?

Inderdaad: zeg mij eens hoeveel dopinggevallen in de mtb geweest zijn! Als dat jouw argument is, zal je mij direct een waslijst van dopinggevallen geven. Komaan Po, geef mij namen!
Als je van pakweg de 300 licentiehouders in ons land 151 namen kan geven, dan is de stelling 'iedereen pakt' en 'de meerderheid pakt' voor mij ook een feit, eerder niet.

Catchup; inderdaad, dat is wat ik bedoelde: enkel mtb! Nationaal zal het een absolute minderheid zijn, interantionaal al wat meer (wat ook al te veel is, begrijp mij niet verkeerd, ik minimaliseer niet, ik zie enkel feiten).

[P°]

De licentiehouders hebben 1)véél minder controles 2)nooit zoveel ruchtbaarheid dan pakweg de elite-renners.Bij de elite van het mtb'en kan ik er,zonder opzoekingswerk,deze opnoemen ; Chiotti,Hermida,Van Dooren,Baumann,Puigros,Meirhaeghe,..En dat zijn enkel degene die ik me nu stante pede herinner. Hetgeen waar ik mij aan erger is dat ze doping altijd als een alleenstaand geval catalogeren terwijl het ene na het andere lijk uit de kast valt...

[Dave the madman]

Po, waar jij je aan ergert is terecht! Doping kan inderdaad niet als een alleenstaand individuele zaak bekeken worden. Klopt als een bus.
Daarom moeten er effectief meer controles gebruiken voor het in het mountainbiken zo erg wordt als het wielrennen.

Maarja, 6 personen is nog niet iedereen (trouwens Meirhaege is de enige echte topper die er in voorkomt). Pak dat je nog 6 man vindt. Maakt 12 personen op 300. Ik heb 151 personen nodig om de stelling 'iedereen neemt' te kunnen geloven.

Nu, als ik alles na elkaar lees merk ik wel dat de essentie van de zaak eerder naar voorkomt dan de luchtbel dat "iedereen" in het peleton high is.
1: Meer controle 2: Meer controle buiten compititie 3: doping niet als een individueel geval zien maar als een gevaarlijk virus dat in het peloton zit.

[speich]

OK, die 2% valt dan nog te betwisten. Als jouw cijfers gestaafd zijn, heb ik verkeerde cijfers gezien.

Maar de redenering van jou dat de meesten nemen: neen, dat kan ik niet zonder ernstige bewijzen aanvaarden.

Ik bedoelde precies het wielrennen, niet het mtb. Zelfde als bij catchup:

voor alle duidlijkheid ik heb het over de brede wereldtop bij het mtb en de professionele wielrenners op de baan. sorry voor het misverstand.

mtb is cleaner dan wielrennen vanwege het lagere geldgewin.

Op een doorsnee belgian cup zal het dopinggebruik idd wel heel goed meevallen. Daar rijden dan ook (bijna) geen profs rond. Eerder uitzondering dan regel. Net zoals bij chrono's en marathons.

Zoals ik al aangaf valt het bij mtb nog mee, maar door de maatregelen van de uci waardoor het commerciëler zal worden, zal dit helaas in negatieve zin veranderen, vrees ik (schreef ik ook). Voor sommige mountainbikers moet het zeker mogelijk zijn de top 20 in een world cup clean te halen.
Maar ik weet niet of je ook denkt dat wielrennen vrij clean is. Daar ga ik namelijk niet in mee. Natuurlijk brengt ongefundeerd gegeneraliseer ons geen stap dichterbij, en het rotsvaste principe niet bewezen=onschuldig staat nog steeds bovenaan (ik zeg dan ook zeker niet dat elke wielrenner gebruikt). Maar dit staat los van het feit dat laatstgenoemde (niet bewezen=onschuldig) juridisch gezien wel juist is, maar zeker niet werkelijkheidsgetrouw is.
Harde bewijzen zijn gewoon vaak moeijlijk te leveren (zonder de privacyrechten van betrokkene te schenden). De argumenten die ik daarvoor aan kan dragen zijn: de legio renners die hebben bekend of bij wie iets is aangetroffen maar nog nooit positief getest zijn. Als je je gezond verstand gebruikt zijn bepaalde prestatieveranderingen binnen een zeer kort tijdsbestek zeer verdacht, maar om ieder (")hoogtestage(") voor een kampioenschap verdacht te vinden gaat te ver.
Bovendien is de marge van veel stoffen en hormonen zo dat je best kunt gebruiken voordat je aan de grens zit. En er zijn veel methoden om het te maskeren en bovendien zijn er nog heel wat stoffen die wel op de dopinglijst staan maar niet detecteerbaar zijn: insuline, groeihormoon etc. Ik heb het dan nog niet over de producten die nog in de testfase zitten: rsr-13, cera.. evenals maskerende middelen die niet detecteerbaar zijn. En dan zijn er nog de teamartsen die een renner precies zeggen wat ze moeten vertellen bij de dokter van de uci om een attest te krijgen om zo bepaalde producten legaal te gebruiken. Zo af en toe zijn er renners, verzorgers of teamartsen die een boekje open doen. Voor verdere uitleg raad ik je aan de boeken van Willy Voet, J. Chiotti, de onthullingen van Manzano en Gaumont, Rough Ride, etc. te lezen. Ge zult u verbazen!

Ik durf gerust voor veel renner mijn hand in het vuur te steken dat zij niets nemen en heb daar zo mijn redenen voor.

Vertel..?

Zeker met de commercialisering van de MTB sport (waar ik 200% achter sta) moet men oppassen. De keerzijde van de medaille zou inderdaad een verhoogd gebruik kunnen teweeg brengen omdat de druk vergroot etc... . Mar hierin zou een goede controle in kunenn helpen (zie buiten compititie contrlole).

Ik ben het daar volkomen mee eens. Controles helpen maar voor een klein deel. Excessief en direct-levensbedreigend dopinggebruik wordt ermee voorkomen (Ik hoop dat de oorzaak T. Pauwels boven water komt). Maar dopinggebruik er volledig mee wegnemen is onmogelijk. Bovendien kost het bakken met geld en de vraag is of we dat over hebben om de geloofwaardigheid hoog te houden.

Wat veel meer helpt is de oorzaken aan te pakken. Hierbij kan men denken aan niet de fout van het wielrennen te maken dat het te commercieel en dergelijke wordt. We moeten daar serieus voor oppassen. Een van de belangrijkste redenen dat ik falikant tegen de (aangekondigde) regelingen van de uci ben.
Ook het werk van psychologen moet worden aangemoedigd. Misschien zijn er renners die zelf niet willen nemen, maar denken dat ze wel moeten nemen omdat de anderen ook nemen, wat niet persé zo hoeft te zijn. Een psycholoog kan hier op inspelen. Ik doel met name op het in bescherming nemen van jongeren die willen beginnen (tegen zichzelf). Als volwassen sporter heb je eigen verantwoordelijk en verwoest je alleen je eigen lichaam. De activiteit van personen die anderen tot het gebruik van doping verleiden (met name jongeren) zonder dat deze dat zelf expliciet willen, moet worden tegengegaan. De jeugd heeft de toekomst. Natuurlijk moeten ook de renners die ooit betrapt zijn, geen ploegleider of sportbestuurder meer mogen worden zoals nu wel het geval is en het is een schande, zo niet de belichaming van de omerta die er in het peloton heerst, dat verschillende artsen van wie al lang bekend is wat zij in hun schild voer(d)en nog steeds teamartsen zijn.

Ik pleit tevens voor experimenteren met een systeem met strafvermindering bij volledig bekennen en informatie geven. De klokkenluiders à la Gaumont, Manzano leveren ons nuttige informatie. Op deze manier kunnen netwerken worden ontrafeld en structureel dopinggebruik worden aangepakt. Aan bepaalde producten komen (de handel, nl.: de dopingmaffia, veeartsen, contacten met farmacie) is onmogelijk tegen te houden, maar een arts die zowel verstand heeft van de trainingsleer als de verschillende stimulantia (ook wel een wonderdokter genoemd), zijn spaarzamer. Zonder hen wordt het al lastiger. Via hen zijn misschien contacten met de medische wereld bloot te leggen en is de dopingmaffia zijn lucratieve miljoenenhandeltje te ontnemen. De ruilhandel tussen farmacie en renners moet worden aangepakt. Zo is Ferrari onlangs veroordeeld en mag zijn apothekersvak niet meer uitoefenen. Zijn meester, Conconi (Pantani o.a.) is weten te ontkomen vanwege verjaring van de rechtzaak, een kwalijke zaak. Tegen dokter Lazarro loopt nog een rechtzaak. Hij liet in grote getalen nesp en andere medicamenten uit ziekenhuizen stelen en verkocht ze door aan renners en ploegen. 150 arrestaties volgden na verkrijgen van bewijsmateriaal na het ophangen van een camera bij zijn koelkast. Om een impressie te geven.

Als publiek moet je denk ik een middenweg kiezen: je bent fout bezig door te zeggen dat iedereen pakt, maar ook als je alleen de betrapte aanwijst en al je woede op hem uit. Wat er van dit laatste kan komen weten we met de gevallen Pantani en Jimenez. Overigens zal met de komst van gendoping, en de daarmee gepaard gaande steeds ingrijpender wordende maatregelen (afnemen spierbiopten, DNA-screaning, structureel eiwit- en hormoongehalten bijhouden), de privacy op het spel komen te staan. Dit vereist een precaire balans tussen twee pijlers van het publieke vertrouwen: een rechtvaardige en eerlijke vorm van controle en respect voor de sporters als mensen met rechten op privacy. Beide pijlers zullen onder grote druk komen te staan. We moeten zelf actief blijven meedenken over wat wij toelaatbaar vinden en wat niet; bij doping hoort de constante terugkoppeling van wetenschap naar moraal. De vragen zijn bv. willen we wel meer controles die in totaal miljoenen kosten met minieme pakkans en hoever mogen we gaan m.b.t. privacy. Of moeten we toch de hele handel vrijgeven?