19/10/2008 - Oostrozebeke

[katrien20]

Dikke proficiat aan de voltallige crew voor deze volledig afgewerkte TT!!!
Rond 11uur in een stralend zonnetje vertrokken met het ganse gezinnetje en qua tijdstip was dit gewoon de max!!!! Niks van opstoppingen of drukte op het parcours!
Zoals afgesproken heeft XIII na een 2 maand fietsonderbreking gekozen voor de grote toer en samen met de kindjes heb ik de 30 km afgehaspeld!
Naar verluidt was de grote tocht inderdaad zoals verwacht supermooi, maar eerlijkheidshalve mag ik toch ook toevoegen dat zelfs de kleine toer volledig af was!!!!!
Ik heb er echt van genoten, MAAR ik vond het toch superjammer dat ik ook van al het andere moois niet kon genieten.

Ik zal alvast de kinderen goed bijtrainen zodat we er volgend jaar met zijn allen kunnen invliegen en zodat we niks moeten missen!

Dikke proficiat!!!!!

[Jason B]

Wat ik vooral gehoord heb en daar hebben ze meer dan gelijk in is

- Bewaakte fietsparking (naar volgend jaar een must)
- Tweede bevoorrading op de 50 km

had er nix van gezegd omdat het mij niet echt gestoord heeft

maar ik zat na 40km aan de kant een wafel te eten want begon toch sterren te zien (was vlak na de xtra lange versie in da bos) dus idd een 2de bev op zo'n parcours zou niet misstaan

maar ik heb altijd iets bij voor noodgevallen dus het is voor mij geen must

[BBjaske]

Ik denk dat alles omtrent deze VTT hier intussen reeds werd gezegd Wat kan hier nog aan toegevoegd worden?
Misschien een bewaakte fietsparking en eventueel op de 50km een tweede bevoorrading
Deze streek werd volledig uitgekamd vakkundig bijgewerkt met enkele fantastische "kleine" ingrepen al dan niet aan moeder natuur,
gaf deze tocht op ieder vlak voor elk wat wils

Ben eerlijk gezegd al wat benieuwd naar volgend jaar [/b]

[stoempe]

Ik sluit me aan bij al de rest.Het was schitterend.

[cowboy peter]

Ben eerlijk gezegd al wat benieuwd naar volgend jaar

nog minstens 351 dagen wachten

[rik c]

Superlatieven schieten weer eens tekort om deze bijzonder mooie tocht naar waarde te benoemen.
Voor mij persoonlijk valt deze tocht telkenjare veel te vroeg, want na telkens weer een half jaartje niksen (lees : veel te veel zuipen,vreten en plezier maken in 't motorcrossmilieu) is dit ieder jaar weer , amper het begin van het winterseizoen.
't Valt dan ook niet mee om in Oostrozebeke uwen velo-come-back te maken.
Enfin, desondanks toch maar gekozen voor de 50 km met alles erop en eraan, alle toeters en bellen.
En naast verschrikkelijk zwaar afgezien hebben we nog verschrikkelijkerderder genoten van deze o zo mooie tocht.
De mooiste juweeltjes zijn al genoeg vermeld, maar ook die prachtige doortochten door loof-, prei- en maïsvelden of boomgaarden. Waar halen ze het toch uit.
Finaal aan amper 10km/uur de brug nog op gekropen om daarna in het ruim 3 km lange crossparcours de definitieve doodsteek te krijgen. Wat daarna nog volgde was niet meer om aan te zien !
Bijgevolg : Mooiste off-road strook : Zone 2 ! ! (amper 160 m lang )
Ook ferm van Veeteetje om ons langs Léon Sagaert zijn achtertuin te laten passeren en zo een deel van zijn verzameling kruisbeelden es te laten bewonderen. Wat me overigens later op de tocht een bijzonder nare ervaring opleverde.
In zone 13 (als 'k het goed voor heb) vaneigens geopteerd voor de 'lange versie', maar daar werd het me plots zodanig zwart voor de ogen dat ik waanideeën kreeg in de vorm van grote purperen kruisbeelden (nog groter dan die van Léon) met gele vlekken erop . Even later beeldde 'k me zelfs in dat ik het opnieuw zag van een andere kant. Brrr, echt griezelig dergelijke hallucinaties. 'k Was dan ook bijzonder blij om weer de'klaren' te zien na deze akelige ervaring.
Achteraf nog wat blijven plakken met de Klerkense Erika's - vlot bediend door Filiberke - en zowaar nog het gezelschap gekregen van onze Klerkense pastoor, die ook was komen mee-fietsen. Gelukkig heeft ie dit keer de forumtafel niet gezegend en - eerlijk is eerlijk - zelf verkeerde menere pastoor dit keer ook (nog) niet in gezegende toestand.
Uiteindelijk iets voor drieën de zaak verlaten - in de gauwte nog even goeiedag gezegd aan de zééér uitgebreide forumtafel, en wat frieten 'gesjoept' - terug richting Klerken.
Ook nog een proficiat aan de chef van de afspuitinstallatie die 'achter de coulissen, zoals dat heet' op zondagmorgen finaal nog een noodoplossing diende te vinden voor de kapotte pomp, en er op die manier voor zorgde dat werkelijk alles tot in de puntjes af was in Oostrozebeke.
Een ongelooflijke proficiat, voor dergelijke organisatie ! ! ! !

[Motorbiker]

Slim van de organisatie eerst de kant Meulebeke uit te gaan. Zo was het talrijke deelnemersveld mooi verdeeld bij aanvang van de technische stukken.
Bevlogen werden deze zones reeds op voorgaande pagina’s geciteerd.

Stuk voor stuk waren het mountainbikekanjers waar ik voor de verandering maar beperkt voetje aan de grond voor nodig had.
De tweede brugkant passage hield me al de hele week in haar greep. De kop zotgemaakt de afgelopen dagen was het voor mij duidelijk. Als ik “de matras” niet doe, ben ik geen echten …

[Motorbiker]

Maar eerst even bijtanken aan de bevoorrading. Daar had de organisatie een aantal knappe vrouwen geposteerd, nefast voor mijn concentratie. Amper 200 meter verder lag “Hellmountain”. Op dergelijk korte afstand van schoon vrouwen naar fijne techniek overschakelen, het is niet iedereen gegeven. En zeker mij niet.
Het werd bij de klim, in fel contrast met de perfect geslaagde passage aan de andere kant van de brug, een allegaartje van stuurcorrectie’s, vloeken en boompjeknal.
Eénmaal het bordje ‘extreem’ gepasseerd was er no way back.
Als een lemming zijn lot tegemoet. De kans op een slagaderlijke breuk ter hoogte van de anus, heel dichtbij.
Alles geven ging nooit zo traag. Maar toch. Pas de eerste boom van de matrasafdaling gepasseerd of de automatische piloot nam over. Een heerlijk gevoel. En met een wolkje meer durf, moet deze lekker gaan.
Beneden staan er opnieuw twee vrouwen. Ik blaas de pluche van de matras uit mijn ogen en ziedaar, met één van die twee ben ik al 17 jaar getrouwd. Een man is nergens meer veilig denk ik bij mezelf en duik het volgende bosje in, op weg naar Ooigembos.

[Motorbiker]

De ondergrond in ‘t bos lag zo goed dat de beperkende factor deze keer mijn trapvermogen was. In de bosjes die volgden was het niet anders.

Even halt aan het crossparcour. Moustache zijn gekneusde vingers deden pijn want hij mankte een beetje.
Bij het inrijden van het parcour ging hij naast, en ik over de bult, wat mij een halve meter opleverde.
De toon was gezet, de beesten waren los, het traject beeldschoon en genadeloos. Nog even aanklampen bij de lichtblauwen die vanaf de start gezegend was met de beste benen.
Het krampenkraam ging open en ik stond weer vooraan in de rij.
Het voorziene bisnummer was voor een andere keer.

Fietsend naar huis dacht ik bij mezelf: een dag als deze moet je koesteren, om ze later, op grijze leeftijd met de glimlach opnieuw voor ogen te halen.

Bedankt hé jongens.

[rolling stone]

het was gewoon dik in orde zondag , samen met mijn 2 broers de rit gereden en twas genieten van de eerste tot de laatste minuut.
proficiat aan alle medewerkers