Een prachtige mountainbikster is van ons heen gegaan !
-
TASMANIAN DEVIL
- Mountainbiker
- Posts: 329
- Joined: Mon 30 Mar 2009 08:59
- Location: Gary Fisher superfly/BLUE cross cxc/BMC slc01/SCOTT addict rc/CERVELO r3 sl/GT ZASKAR carbon 9R TEAM
-
Zotte Marre
- Mountainbiker
- Posts: 1129
- Joined: Wed 24 May 2006 13:53
- Location: TR-Smuggler, On One Scandal 29", S.I.R.9 Kermit, WAW109 (verkocht)
- Contact:
-
madrista666
- Mountainbiker
- Posts: 3297
- Joined: Wed 15 Dec 2004 13:33
- Location: On One 45650B, YT Tues 2.0, Liteville 301
-
S-Biker Gino
- Mountainbiker
- Posts: 415
- Joined: Tue 02 Feb 2010 13:12
- Location: Soms ne zwarte
-
Herder Ronny
- Mountainbiker
- Posts: 61
- Joined: Mon 08 Mar 2010 10:27
- Location: Iets van Cannondale
-
BikingBrecht
- Mountainbiker
- Posts: 681
- Joined: Tue 03 Aug 2004 19:28
- Location: Cannondale F500, Cannondale Rush 5 met Fox vork
-
long fellow
- Junior redactielid
- Posts: 604
- Joined: Wed 31 May 2006 22:34
- Location: Cannondale met 2 wielen, remmen ed, spaar nu voor een mistlamp
Terug van Sari's achscheidsfeest !
Ja, dit klinkt ongelooflijk, maar dat was het ook.
Vol stress en droefenis 160 km rijden naar Vlaams Brabant om een vriendin ten grave te dragen.
Maar terug was mijn intuïtie juist. Dergelijke samenhangende familie gaat zich niet in het middelpunt plaatsen om beweend en beklaagd te worden.
Nee. Het huis was omgetoverd tot één grote attractie met als middelpunt de vrolijke levenswandel van Sari Indrawati. Foto's , filmmateriaal, haar favoriete muziek kleurden deze voorbestemde droevige dag.
Op het juiste moment trokken alle wolken weg en in de volle zon begeleidden we allen te voet Saris' urne naar de fysische begraafplaats. Maar daar aangekomen werd de regen vervangen door bittere tranen, want de realiteit is hard. Ook voor haar sportieve partner, 2 meter groot maar wegsmeltend bij het aanhoren van enkele gedachtegangen die haar liefdevolle broer voorlas. Verlegen aanhoorde ik een citaat uit mijn tekst.
Doch ... met deze gemoedsgesteldheid wilde de familie de gasten niet huiswaarts laten gaan. Terug aan het ouderlijk huis gekomen kreeg ieder een witte ballon en samen, ingetogen werden alle herinneringen opgelaten naar de staalblauwe hemel. Ontzettend lang was de reis van de ballonnen te volgen. Veel tijd om na te denken aan diegene die fysisch niet meer onder ons is.
Doch terug binnen gekomen in het ouderlijk huis leerde ik Sari verder kennen, via de broers en vriendenkring. Zo weet ik nu dat er zeker een vervolg komt aan de kennismaking met Sari's fantastische ouders en weet ik ook dat de leegte en gemis bij mij zal opgevuld worden door toffe gesprekken met mensen die dankbaar zijn en de intentie hebben te genieten van alle mooie momenten die ze mochten samen beleven.
Maar het plaatselijke hevig onweer die uitbrak om 18.00u geeft aan dat er ook vele donkere dagen zullen volgen, waar het gemis de bovenhand haalt van al die mooie herinneringen en waar ieder voor zichzelf zal moeten rouwen. Want de goedlachse zus, is niet vervangbaar.
Laten we ook vooral stilstaan bij het "teken" dat Sari en zoveel anderen ons geven met hun moeilijke keuze. Tolerantie, emoties en menselijkheid moeten op alle niveaus van onze samenleving een veel belangrijker plaats krijgen. Flitspalen zouden moeten onze rush door het "leven" beboeten. Menselijkheid en hartelijkheid zouden premies moeten opleveren.
Sari, zij die aanwezig zijn beloven te leren uit jouw teken. Blijf dicht bij ons om daarover te waken !
De terugweg was lang.. en stil. "Mijn" liefste mountenbikster zal nooit meer mijn achterwiel aantikken.
Vol stress en droefenis 160 km rijden naar Vlaams Brabant om een vriendin ten grave te dragen.
Maar terug was mijn intuïtie juist. Dergelijke samenhangende familie gaat zich niet in het middelpunt plaatsen om beweend en beklaagd te worden.
Nee. Het huis was omgetoverd tot één grote attractie met als middelpunt de vrolijke levenswandel van Sari Indrawati. Foto's , filmmateriaal, haar favoriete muziek kleurden deze voorbestemde droevige dag.
Op het juiste moment trokken alle wolken weg en in de volle zon begeleidden we allen te voet Saris' urne naar de fysische begraafplaats. Maar daar aangekomen werd de regen vervangen door bittere tranen, want de realiteit is hard. Ook voor haar sportieve partner, 2 meter groot maar wegsmeltend bij het aanhoren van enkele gedachtegangen die haar liefdevolle broer voorlas. Verlegen aanhoorde ik een citaat uit mijn tekst.
Doch ... met deze gemoedsgesteldheid wilde de familie de gasten niet huiswaarts laten gaan. Terug aan het ouderlijk huis gekomen kreeg ieder een witte ballon en samen, ingetogen werden alle herinneringen opgelaten naar de staalblauwe hemel. Ontzettend lang was de reis van de ballonnen te volgen. Veel tijd om na te denken aan diegene die fysisch niet meer onder ons is.
Doch terug binnen gekomen in het ouderlijk huis leerde ik Sari verder kennen, via de broers en vriendenkring. Zo weet ik nu dat er zeker een vervolg komt aan de kennismaking met Sari's fantastische ouders en weet ik ook dat de leegte en gemis bij mij zal opgevuld worden door toffe gesprekken met mensen die dankbaar zijn en de intentie hebben te genieten van alle mooie momenten die ze mochten samen beleven.
Maar het plaatselijke hevig onweer die uitbrak om 18.00u geeft aan dat er ook vele donkere dagen zullen volgen, waar het gemis de bovenhand haalt van al die mooie herinneringen en waar ieder voor zichzelf zal moeten rouwen. Want de goedlachse zus, is niet vervangbaar.
Laten we ook vooral stilstaan bij het "teken" dat Sari en zoveel anderen ons geven met hun moeilijke keuze. Tolerantie, emoties en menselijkheid moeten op alle niveaus van onze samenleving een veel belangrijker plaats krijgen. Flitspalen zouden moeten onze rush door het "leven" beboeten. Menselijkheid en hartelijkheid zouden premies moeten opleveren.
Sari, zij die aanwezig zijn beloven te leren uit jouw teken. Blijf dicht bij ons om daarover te waken !
De terugweg was lang.. en stil. "Mijn" liefste mountenbikster zal nooit meer mijn achterwiel aantikken.
