Na enkele regendagen toch een parkoer gevonden dat te doen was.
Op een gegeven moment komt er een leuk smal paadje (singletrack) te voorschijn met daarlangs een diepe geërodeerde geul. Het is dat Moeder Aarde mij zo graag ziet dat ze mij in de geul doet glijden en los in de braakbesstruiken doet neerkomen. Geen erge dingen gebeurd alleen mijn nieuw achterlicht kapot en een deuk in mijn zelfvertrouwen.
Toen ik maar juist bekomen was van de val, val ik opnieuw maar deze keer zonder fiets en plat op mijn rug.
Enkele km verdere had ik opnieuw prijs op een gelijkaardig stuk in een geul geschoven en gevallen. Nu enkel schade aan en in mijn knie.
Ik hoop nu alleen maar dat dat vallen niet in stijgende lijn gaat