02/08/2009 Loonbeek

[StrammerMax]

Thuis in de regen vertrokken met de hoop dat het in Loonbeek misschien beter zou zijn, maar niets daarvan. Mijn schoenen waren al nat van voor ik ze op de parking aanhad! Inschrijving onder een open tent! Volgens de mannen daar was ’t goed dat het regende, want gisteren was het maar een stoffige boel! Ja wadde! Iedereen kreeg een noodnummer mee, maar het papiertje kon echt niet kleiner zijn! Vertrokken aan de staart van een groepje. Het ging direct bergop om dan de velden in te duiken. Ik had toch liever het stof verkozen, want het was daar al één vettige boel die overal aan bleef kleven! De bredere veldwegen werden afgewisseld door smalle paadjes en met gras begroeide paden. Al goed dat ge hier en daar de modder kon omzeilen door over het gras te rijden. Omdat het slieren troef was, toch maar gekozen voor een traag tempo in het zog van een biker die hetzelfde moet gedacht hebben. Bij wijlen kregen we lange klims voor de wielen geschoven, maar doorgaans op goed berijdbare wegen. Voor de klim in een bos, waar je tussen een paal en een boom door moest, ben ik even blijven staan. De eerste die daar ook arriveerde ging aanvankelijk vrij gezwind naar boven, maar moest de strijd toch staken. De volgende zei bij het zien van de helling dat het hier niet evident ging zijn en ook hij en z’n maat geraakten niet helemaal boven. En mij overkwam hetzelfde. Boven was het één modderpoel, daar was niet door te komen. Na 21 km kwam de bevoorrading in het bos bij een drietal mannen die in de regen en de drop stonden met hun dozen bananen, appelsienen, muëslirepen en flesjes water. De biker die de hele tijd voor mij had gereden koos voor de 28 km, het duo van aan de helling ook. Er was geen optie, hoorde ik de kerel zeggen toen zijn maat vroeg voor welke afstand ze zouden gaan. Hebt ge er al ene op de 48 zien vertrekken? Toch wel, er was iemand vertrokken.

Omdat ik toch al zeiknat was en geen kou had onder m’n regenjasje, ben ik toch voor de lange afstand gegaan in de hoop er geen spijt van te krijgen. En dan begon mijn eenzame tocht over veldwegen, graspaden en stukjes boswegels. De streek moet hier bij goed weer bijzonder mooi zijn. Nu moest je te veel kijken waar je reed, zeker op glibberige paden. Ik deed wel geen moeite meer om plassen te vermijden, alhoewel ene toch dieper was dan ik verwacht had! Af en toe werden we getracteerd op leuke afdalingen in holle wegen. Jammer van de vele stenen, soms voormalig bouwpuin, dat hier op plekken kwistig rondgestrooid wordt! De taal was intussen ook in Frans veranderd! Op de plek waar je de grote baan naar Archennes moest kruisen stond een biker met pech. Maar alles was in orde, zei hij, hij had lek gereden en was ineens een andere schijfrem aan het steken, want hij zat zonder remmen! Aan de andere kant van die baan moesten we een bietenveld in richting Bossut. Dat was daar niet te doen van de modder! Alhoewel een trio met veel gelach zich er achter mij een weg door baande. Een van die kerels maakte een duik in de modder. Ze spraken Frans. Dan volgde een stevige klim richting het station van Pécrot. We moesten de sporen dwarsen over een oversteek uitsluitend voor voetgangers en fietsers. Om dan een stevige klim aan te vatten door het bos waar je nog natter werd van de drup! Bij mooi weer moet het hier een paradijs zijn, nu moest ik me eenzaam naar boven wurmen door water, over wortels en tussen grote stenen. Wat doe ik hier eigenlijk, ik moet wel gek zijn, heb ik toen even gedacht! Boven kwam je weer op een hoogvlakte met vergezichten en reed je door de velden, daarna een leuke afdaling over een holle weg, met de nodige voorzichtigheid. Ik werd nadien nog door 2 bikers voorbijgestoken. Volgde nog een redelijk lang stuk over een kasseiweg in niemandsland, gewoon tussen de velden.

Ik had intussen al meer dan 40 km en zag het even niet meer zitten toen ik weer van links naar rechts slierde over een modderige weg met diepe sporen. De biker met pech reed me voorbij. Het is niet ver meer, zei hij, toen hij me een stuk te voet zag wandelen. Maar het ergste moest nog komen! Want even verderop stond ook hij stil in de modder. Dat was daar niet te doen. Alles bleef aan je banden, tussen je vork en tussen je ketting hangen! Zelfs te voet kreeg ik m’n bike niet vooruit. En tillen was ook moeilijk, hij woog ineens 5 kg zwaarder! Dat was alleen maar goed om je bike naar de bliksem te helpen! Achter mij kwam er toch ene aan die zich op zijn fiets wist te houden. Er komen nog twee Papegaaien aan, zei hij. ’t Was een maat van een clubmakker. Ik was vroeger vertrokken omdat ik veel trager rijd en ik had gedacht dat ze eieren voor hun geld hadden gekozen en de 28 hadden gevolgd. Maar net voor het einde haalden ze me bij, waaronder Bever van hierboven. Volgde toch nog een zware klim over een betonbaantje alwaar een biker te voet ging, zijn pijp uit waarschijnlijk. En na mij zo goed rechtgehouden te hebben ging ik in de laatste afdaling door een bos toch wel onderuit zeker! Recht met m’n kont een plas en de modder in!

Voor de afspuit was er nog maar één slang beschikbaar, de hogedrukslangen waren al afgekoppeld. Eén biker dompelde zijn fiets onder in de container die vol water stond! Het wachten moe! Intussen was aan de tent de sport en spel van de KWB begonnen. In de gietende regen! De andere Papegaaien hadden een douchewagen zien staan. Gelukkig, we zagen er niet uit. Hij stond met zijn deur van de straat af gericht. Binnen stond alles onder water, waarschijnlijk de afvoer verstopt van de modder. En dan snapte ik waarom de deur naar achter geplaatst was, anders hadden wij ten aanschouwe van half Loonbeek in onze pure gestaan! Ik heb me beholpen zo goed en zo kwaad als ik kon en hoopte dat m’n kleren niet in het water zouden vallen! En m’n natte slijkspullen heb ik ineens naar buiten op de keien gesmeten. Nog samen wat gaan drinken en een smoske kaas gegeten ten voordele van ziekenzorg Loonbeek! Begon de zon toch wel te schijnen! Om 15.30 u zijn we huiswaarts vertrokken. Aan de Craeybeckxtunnel was in de richting Brussel een ongeval gebeurd, leek me niet min te zien aan het wrak dat afgevoerd werd. En aan de afslag naar de A12 richting Bergen-Op-Zoom was pas een auto uit de bocht gegaan. Die stond nog dwars op het linkse rijvak, de inzittenden achter de vangrails. Ik heb nog veel werk gehad om alles weer proper te krijgen thuis! Een volgende keer misschien nog eens, maar ’t moet wel mooi weer zijn! Ik had uiteindelijk 52 km op m’n tellertje staan. Loonbeek, ik zal het niet snel vergeten!

PS Ik heb uit de douchewagen een paar achtergelaten handschoenen meegenomen, denkend dat ze door een Papegaai vergeten waren, maar dat was niet zo. Wie zijn handschoenen kwijt is en niet met koude pollekes de fiets op wil kan ze proper gewassen terugkrijgen!

[tommetoch]

Alle deelnemers die de regen getrotseerd hebben. BEDANKT!
Hopelijk heeft den après nog één en ander goedgemaakt.
Tot volgend jaar met goed weer!

[Sly]

Ik heb dit parcours al enkele keren bij droog weer gereden, maar zoals het er gisteren bij lag is gewoon onvergelijkbaar! Normaal is deze toertocht vlot te doen, nu plakte de modder overal superhard aan. Net voor de bevoorrrading mijn achterste schijfrem compleet weg, en ik bleek niet de enige te zijn. Toch maar afgedraaid voor de 28 km dan. Maar inderdaad Strammermax, bij mooi weer een prachtige tocht!

[zero]

het plan was om van thuis (blanden, oud-heverlee) naar ginder te rijden, de 58 km te doen en terug naar huis te rijden. toen ik in sint-jorisweert was, waren mijn voeten al goe nat. ter hoogte van de grote keiweg, kwam ik op het parkour en heb dit gevolgd tot bij de start en heb mij ingeschreven.
eerst een asfaltklim en dan in de wei waar ik ni vooruit geraakte. toen viel mijne euro dat ik mijn banden nog platter moest zetten. toen ging het wa beter. ik heb altijd op een klein verzetje soepel rondgedraaid en bijna overal opgeraakt. buiten dan die klim waar StrammerMax het over had. toen ik aan de bevoorrading kwam, was deze al opgeruimd . voor mij vond ik het niet zo erg, ik had toen al beslist om voor de 28 te gaan en had drank en eten genoeg mee. maar voor degene die achter mij kwamen, vond ik het niet kunnen. als je zegt dat je mag inschrijven tot 10:30 of 11 (was ook al niet duidelijk) moet je ook bevoorrading voorzien.

[wikkemans]

't is ne keer iets anders ... droog is toch maar droog.

Ik heb den indruk dat de remplaatjesindustrie gaat boomen deze week.

[Lucky22]

toen ik aan de bevoorrading kwam, was deze al opgeruimd . voor mij vond ik het niet zo erg, ik had toen al beslist om voor de 28 te gaan en had drank en eten genoeg mee. maar voor degene die achter mij kwamen, vond ik het niet kunnen. als je zegt dat je mag inschrijven tot 10:30 of 11 (was ook al niet duidelijk) moet je ook bevoorrading voorzien.

Inderdaad, wij waren ook gekomen voor de lange toer en waren vertrokken om 10u30 aan de inschrijvingen. Zijn rond 12u05 aan de bevoorrading (vorig jaar was het bovenaan de "berg welke Strammermax beschrijft" en aan de splitsing van de 28 en 48 km dus veronderstel dat bevoorrading hier dit jaar ook wel zal gestaan hebben.) langs gekomen maar was al niets meer te zien. Was dus een streep door onze rekening en hebben dan maar de 28 km gedaan (achterrem van mijn vrouw was trouwens ook al compleet weg). Maar inderdaad gelieve rekening te houden dat als je mag vertrekken tot 10u30 ook de bevoorrading hierop voorzien is : wij hebben uiteindelijk 10 min. verloren omdat we een biker met pecht (voorrem volledig geblokkeerd) probeerden te helpen, helaas zonder resultaat. Zonder dit oponthoud zouden we rond 11u45 aan de bevoorrading gepasseerd zijn.

Gelukkig smaakten de hotdogs en frietjes tijdens de après des te meer

[TripleB]

PS Ik heb uit de douchewagen een paar achtergelaten handschoenen meegenomen, denkend dat ze door een Papegaai vergeten waren, maar dat was niet zo. Wie zijn handschoenen kwijt is en niet met koude pollekes de fiets op wil kan ze proper gewassen terugkrijgen!

Zijn het toevallig Rockrider handschoenen met vingers maat Medium?
Zoja, dan zijn het de mijne!
Super van je om dit hier zo te melden! Mocht je ze nog hebben dan zag ik ze graag alsnog terug.