Inderdaad prachtige marathon.
Ben om 8u15 op gemakske gestart voor de 101km. Je komt er wel rare figuren tegen : een zestigplusser zonder helm maar met een koersklakse, een andere op turnpantoffels, allebei voor de 101km.
In zijn geheel mooier dan Houffa : mooiere singletracks, mooiere afdalingen en mooiere beklimmingen. En geen beken of rivieren te doorwaden. Dus hier blijven we droog.
Het mooiste stuk zat inderdaad alleen in de 101km : de lus rond het Lac de Haute-Sure, 11km waarvan 10km singletrack met drops, trappen en haarspeldbochten.
Daarna zat ik nog fris en ben volle gas naar de finish gereden, maar waarschijnlijk veel tijd verloren door de trage start. Aan de aankomst nog mooie cadeau gekregen: paar kousen van vtt Bastogne en bus remmenreiniger.
Eindtijd 6u11 en geen flauw idee of dit goed of slecht is.
Weet er iemand de uitslag staan? komt die op chronorace?
La bastognarde 02/09/07
Een marathon (waarvan je kan spreken eenmaal je boven de 60km gaat), een rit tegen de tijd of een wedstrijd is toch iets gans anders dan een doordeweekse toertocht. Daarom dit apart forumonderdeel...
Welle met 5 mensen van de club 'de Bierbikers' zaterdagavond naar een challetke in Martelange gebold. Daar een paar borden spaghetti naar binnen gewerkt en nog wat van een lekker wijntje geleuterd en tegen 11u ons beddeke in. Om 6u30 uit de veren, alles klaar maken, een stevig ontbijt naar binnen werken en tegen 7u30 zijn we onderweg naar Bastogne.
De rit naar Martelange lichte al een tipje van de sluier, snel op elkaar volgende hoogte verschillen en hoe dichter tegen Luxemburg hoe groter dat de hoogteverschillen worden. Dat wordt gene kattepis morgen.
Om 9u kunnen we eindelijk starten in Bastogne. In de beginfase rij ik nog mee met Mark Christens, 51 jaar en koerskonijn in hart en nieren. Na een paar km moet ik hem laten gaan, dit tempo hou ik nooit 5u vol. Hoewel in de beginfase het echte klimwerk nog moet beginnen, vind ik het toch al aangenaam biken, recht door den bos. De parcousontwerper heeft werkelijk alles uit de kast gehaald om de doorwinterde biker te plezieren.
Vanaf het bordje 'fini de rire' was het inderdaad fini de rire, steile klimmen en nog steilere afdalingen, om duimen en vingers vanaf te likken! Na 1,5 u'tje rijden wordt mijn rug het zware parcous al gewaar en stop ik even om wat lucht uit mijn achterband te laten. Zoals al meermaals vernoemd was de singletrack-heaven na de ravito waar de 101 2-maal passeerde echt wel heaven biken. Ik waande mij in een of andere bergketen. Zalig biken was dat! Ander memorabel moment was de schuin aflopende afdaling door den bos, ik moest beroep doen op al mijn technische capaciteiten om dit beest te overwinnen. Hierna ging het autobahngewijs richting finish. De rugwind stimuleerde mij nog meer om op de grote plaat te blijven ronddraaien. In de bomputten kon ik een wieltjeszuiger lossen en daarna werd het helemaal een spurt tot aan de finish.
Uiteindelijk gefished in 5u30, met een voldane smile op mijn gezicht! Na mijn afstuderen eind juni ben ik terug beginnen trainen en ik voel dat ik zienderogen vorderingen maak. Dat belooft voor de chrono's van de komende weken!

De rit naar Martelange lichte al een tipje van de sluier, snel op elkaar volgende hoogte verschillen en hoe dichter tegen Luxemburg hoe groter dat de hoogteverschillen worden. Dat wordt gene kattepis morgen.
Om 9u kunnen we eindelijk starten in Bastogne. In de beginfase rij ik nog mee met Mark Christens, 51 jaar en koerskonijn in hart en nieren. Na een paar km moet ik hem laten gaan, dit tempo hou ik nooit 5u vol. Hoewel in de beginfase het echte klimwerk nog moet beginnen, vind ik het toch al aangenaam biken, recht door den bos. De parcousontwerper heeft werkelijk alles uit de kast gehaald om de doorwinterde biker te plezieren.
Vanaf het bordje 'fini de rire' was het inderdaad fini de rire, steile klimmen en nog steilere afdalingen, om duimen en vingers vanaf te likken! Na 1,5 u'tje rijden wordt mijn rug het zware parcous al gewaar en stop ik even om wat lucht uit mijn achterband te laten. Zoals al meermaals vernoemd was de singletrack-heaven na de ravito waar de 101 2-maal passeerde echt wel heaven biken. Ik waande mij in een of andere bergketen. Zalig biken was dat! Ander memorabel moment was de schuin aflopende afdaling door den bos, ik moest beroep doen op al mijn technische capaciteiten om dit beest te overwinnen. Hierna ging het autobahngewijs richting finish. De rugwind stimuleerde mij nog meer om op de grote plaat te blijven ronddraaien. In de bomputten kon ik een wieltjeszuiger lossen en daarna werd het helemaal een spurt tot aan de finish.
Uiteindelijk gefished in 5u30, met een voldane smile op mijn gezicht! Na mijn afstuderen eind juni ben ik terug beginnen trainen en ik voel dat ik zienderogen vorderingen maak. Dat belooft voor de chrono's van de komende weken!
- cateye
- Mountainbiker
- Posts: 245
- Joined: Mon 03 Nov 2003 20:39
- Location: orbea occam 29er, orbea alma 29er
- Contact:
Heeft er soms iemand echt op het gemak gereden, wel wij tweetjes hebben eens goed genoten van de tocht, en dat resulteert in dit
filmpje op
op
http://www.bierkarboys.be
groeten
ivan
filmpje op
op
http://www.bierkarboys.be
groeten
ivan
- fieldbiker
- Mountainbiker
- Posts: 604
- Joined: Thu 21 Nov 2002 22:15
- Location: Canyon CF SLX 9.9
Post by fieldbiker »
Zo'n lekker filmpje ! Doet me denken aan de Bastognarde van 2 jaar geleden (of 3 jaar geleden); zo'n dingen doen m'n benen kriebelen !cateye wrote:Heeft er soms iemand echt op het gemak gereden, wel wij tweetjes hebben eens goed genoten van de tocht, en dat resulteert in dit
filmpje op
op
http://www.bierkarboys.be
groeten
ivan
Field