702 lijkt mij ook nogal optimistisch...junior72 wrote:Ik heb op mijn Sigma 2209 Targa 488 hoogtemeters staan.Phille81 wrote:Ik heb ook al gemerkt dat mijn Oregon heel "gul" is met weergeven van hoogtemeters. Maar er zijn (helaas) zoveel factoren die dat beïnvloeden.Ghost-biker wrote: Op mijn VDO stonden 78km met 440HM. Denk nergens verkeerd gereden.
Vr 11/11/2011 Beringen
-
jacques-de-mtb'er
- Mountainbiker
- Posts: 335
- Joined: Wed 01 Dec 2010 19:46
momenteel ist verboden..ma op de eerste gaan ze u niet bepaald wegjagen.. hebbe ze bij mij toch nog niet gedaan,jacques-de-mtb'er wrote:nog een vraagje: is het verboden om op die 2 terrils te rijden?
anders kom ik daar nog een aantal keer
de 2de terril zou ik niet opgaan.
mss dat het binnekort wordt opengesteld..?? omdat het bk ergaat plaatsvinden.
Zelfde verhaal als haast overal de laatste weken : lege bevoorrading 
Als het schoon weer is, komt er veel volk ; welk woord verstaan de organisaties hier niet van ?
Waar is den tijd dat ik zondagmiddag nog alle superettekes rond Diest afreed om hunne voorraad peperkoek en wafels te plunderen ? Nu staan ze zelfvoldaan (de kas is weer gevuld) en met ne big smile achter hun tafel ; sorry joenge, alles is al lang op
Als het schoon weer is, komt er veel volk ; welk woord verstaan de organisaties hier niet van ?
Waar is den tijd dat ik zondagmiddag nog alle superettekes rond Diest afreed om hunne voorraad peperkoek en wafels te plunderen ? Nu staan ze zelfvoldaan (de kas is weer gevuld) en met ne big smile achter hun tafel ; sorry joenge, alles is al lang op
-
frits motaar
- Mountainbiker
- Posts: 844
- Joined: Tue 13 Jan 2009 11:59
Ik heb vandaag ook de 85km gedaan,het waren er 82 met 560hm(oregon550).
Ik begrijp al die kritiek niet zo goed,alles is perfekt verlopen!
Ik ben vertrokken om 8u30,mits een 10min.wachttijd om in te schrijven,er was een massa volk op 3/4 van het parcours,eens de mijnterrils voorbij,die
er overigens chic bij lagen,was het heel wat minder.
Er waren er veel die afhaakten na de mijnterrils en binnendoor naar de aankomst reden.Het waren nog 20km na die terrils,en ik ben daar nog een man of 10 (max.) tegengekomen.
Ik had dus 82km op de teller en 560hm,en ben dan nog naar huis gereden met de bike met een totaal van 95km!!
Buiten dat ik plat gereden ben en m'n cameralensje kapot is gegaan,heb ik een fijne mtb-dag beleefd!!
Ik heb daar een filmke van gemaakt ;
ENJOY!
Ik begrijp al die kritiek niet zo goed,alles is perfekt verlopen!
Ik ben vertrokken om 8u30,mits een 10min.wachttijd om in te schrijven,er was een massa volk op 3/4 van het parcours,eens de mijnterrils voorbij,die
er overigens chic bij lagen,was het heel wat minder.
Er waren er veel die afhaakten na de mijnterrils en binnendoor naar de aankomst reden.Het waren nog 20km na die terrils,en ik ben daar nog een man of 10 (max.) tegengekomen.
Ik had dus 82km op de teller en 560hm,en ben dan nog naar huis gereden met de bike met een totaal van 95km!!
Buiten dat ik plat gereden ben en m'n cameralensje kapot is gegaan,heb ik een fijne mtb-dag beleefd!!
Ik heb daar een filmke van gemaakt ;
ENJOY!
Last edited by frits motaar on Sat 12 Nov 2011 13:08, edited 3 times in total.
-
spaghetti_2
- Mountainbiker
- Posts: 1445
- Joined: Sun 15 Nov 2009 15:52
- Location: Scott Spark RC Pro 2020, Rose X-Lite
Zeker één van de beste tt's die ik al gereden heb. Zoveel singletracks kom ik niet vaak tegen. Ook de ingerichte technische stukjes door de organisatie waren super, het wachten nemen we er dan maar graag bij. Op de 2e mijnterril toch mijn ogen opengetrokken. Het was soms met de billen dicht, maar alles op de fiets naar beneden gereden :) het zijn op zulke stukken dat je je techniek echt kan verbeteren. Jammer dat die anders verboden terrein is.
Hier zien ze mij volgend jaar terug
Hier zien ze mij volgend jaar terug
-
StrammerMax
- Mountainbiker
- Posts: 2408
- Joined: Mon 31 Dec 2007 00:28
- Location: Minerva Starlite & Trek Fuel EX9 werd gestolen & Turner Flux & Lapièrre Zesty 514
- Contact:
Papegaai in Beringen-Stal!
Ik ben vandaag ook in Beringen komen rijden, net zoals vorig jaar trouwens. Het parcours was mooi, het weer ook, maar de vorm was er niet! Je kan de rest van het verhaal hier lezen, op m'n blog of meteen hieronder!
Toertocht (33-45-65-85 km) van de Stalse Moosdabbers te Beringen op 11 november 2011.
Na een niet al te lange nacht naar Beringen gereden waar het niet evident was om in de nabijheid van de start nog een parkeerplekje te vinden. Me ingeschreven voor de toer van de Stalse Moosdabbers en pas om 10.15 u vertrokken voor de rit van 45 km, vermits ik in de loop van de dag nog elders verwacht werd. De start verliep via de grote weg, waar we aangemaand werden om het aan de linkerkant gelegen fietspad te gebruiken. Daarna doken we rechts het bos in op de plek waar twee mannen zich met hun doos hadden opgesteld om de inschrijvingsformulieren in ontvangst te nemen, om een eerste mooi paadje te kunnen berijden. De eerste vijf kilometer wisselden tracks en asfalt fietspaadjes door de natuur elkaar af tot we de Zwarte Beek kruisten in het bos. Tot aan km 11 ging dat zo verder: een stukje fietspad, een paadje in het bos, een straatje door, een stukje track naar een volgende straat en een wegeltje door een bos. In één van die bossen werden we na een bochtje op de gevoelige plaat vastgelegd door Connie die zich tegen een boom had gezet.
Aan de elfde kilometer troffen we de splitsing tussen de langere afstanden en de kortste afstand die zijn eigen weg ging. Voor de langere afstanden volgden twee vrij lange boswegen elkaar op gedurende een kilometer of twee. Doordat er twee sporen waren had je wel het gevoel van over een singletrack te rijden! Een groepje van een man of zeven, met ook één vrouw, stak me voorbij. Ik zou ze nog te zien krijgen aan de bevoorrading. Tot aan km 20 kregen we een mengeling van paden door de bossen, langere boswegen waar je weer door een spoor kon rijden en een paar bultjes ter hoogte van een militair domein. Daar werden we eerst een stuk over een bosweg gestuurd om dan rechtsomkeer te moeten maken en dezelfde weg weer af te leggen over een naastliggende singletrack zodat je de bikers die nog op komst waren zag passeren. Even later haalden ze me dan in!
Kort na de singletrack kwam de bevoorrading na 20 km. Die was al goed geplunderd. Er lagen enkel nog twee grote ladingen appelsienen en er was sportdrank. De lege dozen van wafels stonden aan de kant. Me te goed gedaan aan een paar partjes appelsien die niet zo zuinig gesneden waren als vaak het geval is. Het groepje van daarstraks vertrok iets voor mij en even later kwam ik ze terug tegen toen ze allemaal aan de kant stonden en twee zich gebogen hadden over een fiets met problemen. Na de stop volgden een aantal zeer mooie tracks door de bossen met op 23 km ook enkele bultjes op en af en een leuk pad over een lage heuvelrug midden in een mooi bos. Jammer genoeg wilde één en ander niet vlotten! Mijn benen deden pijn en ik had een echt slechte dag! Vorige zondag nog grenzen verlegd tijdens de toer in Aarschot en nu rondrijden alsof ik voor de eerste keer op een bike zat! Zo’n gesukkel, zo’n geklungel. Ik was wel met m’n nieuwe fiets onderweg en ik ben die nog niet zo gewend. Ik zal het daar maar aan wijten!
Na 27 km volgde een funstukje, althans voor de andere bikers, voor mij vandaag een lijdensweg over zanderige heuveltjes waar het parcours met linten was aangegeven. Ik bleef geregeld steken in het zand. Ook de opeenvolging van afdalen, bochtje, en weer klimmen is aan een Pinoccio als den deze niet besteed. Toen ik bij het begin van deze speeltuin even aan de kant bleef staan, stak een viertal vinnige bikers me voorbij, waarbij de laatste me begroette. Dat was Bruce Wayne himself! De laatste tijd kruisen onze paden al wel eens meer! Ook het zevental dat daarnet met pech aan de kant stond stak me hier weer voorbij. Ook daar had er iemand een off-day, want ik hoorde de laatste luid op zichzelf foeteren toen hij in het zand bleef steken! Daarna ging het een singletrack op tussen de bomen en staken drie rijders van Secret Trails me voorbij. Ik vermoed de enige echte El Perro Diablo aan de start te hebben zien staan.
Tot km 29 volgden leuke tracks over bultjes, over wortels, liet ik twee bikers voorbijsteken net voor een dropke in een zanderige put en reden we over een paadje op een heuvelrug tot aan de Kapel Het Fonteintje met daarachter het uitverkoren plekje van De Heilige Maagd, meer bepaald haar geliefde grot. De lage winterzon scheen door de bossen, het parcours was de moeite waard, maar de conditie beneden alle peil! We reden de gelijknamige parochiezaal voorbij en werden de heuvel erachter opgestuurd. Ik had het reeds gelezen op blaadjes die aan de bomen hingen in de bossen, maar voor de zaal hing een kanjer van een spandoek die de griezelwandeling van morgen aankondigde! We konden er nu al van genieten want aan de boomtakken naast de tracks waren kleine spoken opgehangen! De twee die al terug van hun tak gevallen waren, heb ik er dan maar even opnieuw aan vastgemaakt! Over een mooie singletrack werden we de heuvel achter de parochiezaal opgejaagd.
Eens deze track ten einde, kwamen we aan een fietspad aan de rand van een militair domein (31 km), te zien aan de diepe sporen die in de bosweg die ermee parallel liep door tanks waren uitgesleten. We doken inderdaad een militair domein in. En deze domeinen zijn vaak nog de mooiste ongerepte natuur- en bosgebieden. We kregen er in ieder geval mooie tracks met enkele bultjes en putten voor de wielen en dit in zeer mooie bossen en naast plassen die in de grote putten in de wegen permanent blijven staan. Na een stukje over een betonbaan, bereden we ook een immens brede zandweg tussen gerooide bosstroken waar twee mannen op crossmotoren me voorbijstaken in een bocht. Even later begroette een andere biker in een knalgeel fluojasje me bij het voorbijsteken en hij zou de laatste zijn die ik tijdens deze rit zou te zien krijgen. Mijn tellertje klokte toen 33 km af. Opvallend in de bossen waren de vele grote paddenstoelen langs de kant van de weg. Tot aan km 37 konden we genieten van de mooie doortocht van dit militaire domein.
Op 39 km volgde de splitsing voor de grotere afstanden en was het voor mij naar links voor de toer van 45 km, waar we over een track naast een brede zandweg werden gestuurd tot aan een huis aan de rand van het militair domein. Daar heb ik een pijltje gemist en kwam ik uit in een straat op de grens van Beringen-Beverlo en Leopoldsburg aan een vervallen huis. Op m’n stappen teruggekeerd. In plaats van rechts af te slaan moest ik schuin tegenover een paadje op en de bossen in. Ik vermoed dat het militair domein dan het Kamp van Beverlo zal geweest zijn. Gedurende de laatste kilometers kregen we nog een funstukje in een bos achter een aantal nieuwe woningen in aanbouw. Ook daar rukt de bebouwing blijkbaar alsmaar op. Het moet heel wat denk- en knutselwerk gekost hebben om het parcours op die zanderige bulten uit te zetten door middel van linten, want sommige heuveltjes werden twee tot drie maal bereden. Ook hier soms weer het nodige gesukkel op deze mindere dag! Al goed dat er geen anderen meer waren om mijn geklungel te aanschouwen! Het einde van de track kwam uit in de Vossenhoek waar twee uit de kluiten gewassen schapen in een weide stonden te grazen. Een aantal bospaadjes brachten ons tenslotte weer tot aan het voetbalveld, waarbij we nog de torens van de mijn te zien kregen.
M’n fiets in bewaring gegeven aan de bewaakte stalling en binnen nog een drankje en een broodje curryworst met ajuin genoten. Toen ik m’n fiets weer ging ophalen hoorde ik m’n schuilnaam roepen, maar met m’n kop vol Alzheimer kon ik de persoon in kwestie niet direct thuisbrengen. Het was Phille81 die ik onlangs ontmoette tijdens de toer in Bierbeek. Zo te zien laat hij ook geen vrije dag voorbijgaan zonder z’n bike te bestijgen en de maximum afstand uit de rit te halen, want hij koos voor de volle 85 km! Waarbij ik dan vandaag verlegen moest toegeven maar voor de 45 te zijn gegaan! En met wat voor geklungel dan nog! Van Beringen linea recta naar Hoogstraten gereden en daar snel onder de douche gekropen, omdat ik daar ook nog verwacht werd voor een hapje, een drankje en de opruim nadien. Een mooie toer, singletracks door de bossen, een paar technische stukjes en voor ieder wat wils. Spijtig dat de vorm er niet was vandaag.
De Papegaai Bike Team Stabroek * Bezoek ook eens StrammerMax’s Papegaaienblog * Winterkalender West-Brabant en Noorderkempen 2011-12 * ???
Toertocht (33-45-65-85 km) van de Stalse Moosdabbers te Beringen op 11 november 2011.
Na een niet al te lange nacht naar Beringen gereden waar het niet evident was om in de nabijheid van de start nog een parkeerplekje te vinden. Me ingeschreven voor de toer van de Stalse Moosdabbers en pas om 10.15 u vertrokken voor de rit van 45 km, vermits ik in de loop van de dag nog elders verwacht werd. De start verliep via de grote weg, waar we aangemaand werden om het aan de linkerkant gelegen fietspad te gebruiken. Daarna doken we rechts het bos in op de plek waar twee mannen zich met hun doos hadden opgesteld om de inschrijvingsformulieren in ontvangst te nemen, om een eerste mooi paadje te kunnen berijden. De eerste vijf kilometer wisselden tracks en asfalt fietspaadjes door de natuur elkaar af tot we de Zwarte Beek kruisten in het bos. Tot aan km 11 ging dat zo verder: een stukje fietspad, een paadje in het bos, een straatje door, een stukje track naar een volgende straat en een wegeltje door een bos. In één van die bossen werden we na een bochtje op de gevoelige plaat vastgelegd door Connie die zich tegen een boom had gezet.
Aan de elfde kilometer troffen we de splitsing tussen de langere afstanden en de kortste afstand die zijn eigen weg ging. Voor de langere afstanden volgden twee vrij lange boswegen elkaar op gedurende een kilometer of twee. Doordat er twee sporen waren had je wel het gevoel van over een singletrack te rijden! Een groepje van een man of zeven, met ook één vrouw, stak me voorbij. Ik zou ze nog te zien krijgen aan de bevoorrading. Tot aan km 20 kregen we een mengeling van paden door de bossen, langere boswegen waar je weer door een spoor kon rijden en een paar bultjes ter hoogte van een militair domein. Daar werden we eerst een stuk over een bosweg gestuurd om dan rechtsomkeer te moeten maken en dezelfde weg weer af te leggen over een naastliggende singletrack zodat je de bikers die nog op komst waren zag passeren. Even later haalden ze me dan in!
Kort na de singletrack kwam de bevoorrading na 20 km. Die was al goed geplunderd. Er lagen enkel nog twee grote ladingen appelsienen en er was sportdrank. De lege dozen van wafels stonden aan de kant. Me te goed gedaan aan een paar partjes appelsien die niet zo zuinig gesneden waren als vaak het geval is. Het groepje van daarstraks vertrok iets voor mij en even later kwam ik ze terug tegen toen ze allemaal aan de kant stonden en twee zich gebogen hadden over een fiets met problemen. Na de stop volgden een aantal zeer mooie tracks door de bossen met op 23 km ook enkele bultjes op en af en een leuk pad over een lage heuvelrug midden in een mooi bos. Jammer genoeg wilde één en ander niet vlotten! Mijn benen deden pijn en ik had een echt slechte dag! Vorige zondag nog grenzen verlegd tijdens de toer in Aarschot en nu rondrijden alsof ik voor de eerste keer op een bike zat! Zo’n gesukkel, zo’n geklungel. Ik was wel met m’n nieuwe fiets onderweg en ik ben die nog niet zo gewend. Ik zal het daar maar aan wijten!
Na 27 km volgde een funstukje, althans voor de andere bikers, voor mij vandaag een lijdensweg over zanderige heuveltjes waar het parcours met linten was aangegeven. Ik bleef geregeld steken in het zand. Ook de opeenvolging van afdalen, bochtje, en weer klimmen is aan een Pinoccio als den deze niet besteed. Toen ik bij het begin van deze speeltuin even aan de kant bleef staan, stak een viertal vinnige bikers me voorbij, waarbij de laatste me begroette. Dat was Bruce Wayne himself! De laatste tijd kruisen onze paden al wel eens meer! Ook het zevental dat daarnet met pech aan de kant stond stak me hier weer voorbij. Ook daar had er iemand een off-day, want ik hoorde de laatste luid op zichzelf foeteren toen hij in het zand bleef steken! Daarna ging het een singletrack op tussen de bomen en staken drie rijders van Secret Trails me voorbij. Ik vermoed de enige echte El Perro Diablo aan de start te hebben zien staan.
Tot km 29 volgden leuke tracks over bultjes, over wortels, liet ik twee bikers voorbijsteken net voor een dropke in een zanderige put en reden we over een paadje op een heuvelrug tot aan de Kapel Het Fonteintje met daarachter het uitverkoren plekje van De Heilige Maagd, meer bepaald haar geliefde grot. De lage winterzon scheen door de bossen, het parcours was de moeite waard, maar de conditie beneden alle peil! We reden de gelijknamige parochiezaal voorbij en werden de heuvel erachter opgestuurd. Ik had het reeds gelezen op blaadjes die aan de bomen hingen in de bossen, maar voor de zaal hing een kanjer van een spandoek die de griezelwandeling van morgen aankondigde! We konden er nu al van genieten want aan de boomtakken naast de tracks waren kleine spoken opgehangen! De twee die al terug van hun tak gevallen waren, heb ik er dan maar even opnieuw aan vastgemaakt! Over een mooie singletrack werden we de heuvel achter de parochiezaal opgejaagd.
Eens deze track ten einde, kwamen we aan een fietspad aan de rand van een militair domein (31 km), te zien aan de diepe sporen die in de bosweg die ermee parallel liep door tanks waren uitgesleten. We doken inderdaad een militair domein in. En deze domeinen zijn vaak nog de mooiste ongerepte natuur- en bosgebieden. We kregen er in ieder geval mooie tracks met enkele bultjes en putten voor de wielen en dit in zeer mooie bossen en naast plassen die in de grote putten in de wegen permanent blijven staan. Na een stukje over een betonbaan, bereden we ook een immens brede zandweg tussen gerooide bosstroken waar twee mannen op crossmotoren me voorbijstaken in een bocht. Even later begroette een andere biker in een knalgeel fluojasje me bij het voorbijsteken en hij zou de laatste zijn die ik tijdens deze rit zou te zien krijgen. Mijn tellertje klokte toen 33 km af. Opvallend in de bossen waren de vele grote paddenstoelen langs de kant van de weg. Tot aan km 37 konden we genieten van de mooie doortocht van dit militaire domein.
Op 39 km volgde de splitsing voor de grotere afstanden en was het voor mij naar links voor de toer van 45 km, waar we over een track naast een brede zandweg werden gestuurd tot aan een huis aan de rand van het militair domein. Daar heb ik een pijltje gemist en kwam ik uit in een straat op de grens van Beringen-Beverlo en Leopoldsburg aan een vervallen huis. Op m’n stappen teruggekeerd. In plaats van rechts af te slaan moest ik schuin tegenover een paadje op en de bossen in. Ik vermoed dat het militair domein dan het Kamp van Beverlo zal geweest zijn. Gedurende de laatste kilometers kregen we nog een funstukje in een bos achter een aantal nieuwe woningen in aanbouw. Ook daar rukt de bebouwing blijkbaar alsmaar op. Het moet heel wat denk- en knutselwerk gekost hebben om het parcours op die zanderige bulten uit te zetten door middel van linten, want sommige heuveltjes werden twee tot drie maal bereden. Ook hier soms weer het nodige gesukkel op deze mindere dag! Al goed dat er geen anderen meer waren om mijn geklungel te aanschouwen! Het einde van de track kwam uit in de Vossenhoek waar twee uit de kluiten gewassen schapen in een weide stonden te grazen. Een aantal bospaadjes brachten ons tenslotte weer tot aan het voetbalveld, waarbij we nog de torens van de mijn te zien kregen.
M’n fiets in bewaring gegeven aan de bewaakte stalling en binnen nog een drankje en een broodje curryworst met ajuin genoten. Toen ik m’n fiets weer ging ophalen hoorde ik m’n schuilnaam roepen, maar met m’n kop vol Alzheimer kon ik de persoon in kwestie niet direct thuisbrengen. Het was Phille81 die ik onlangs ontmoette tijdens de toer in Bierbeek. Zo te zien laat hij ook geen vrije dag voorbijgaan zonder z’n bike te bestijgen en de maximum afstand uit de rit te halen, want hij koos voor de volle 85 km! Waarbij ik dan vandaag verlegen moest toegeven maar voor de 45 te zijn gegaan! En met wat voor geklungel dan nog! Van Beringen linea recta naar Hoogstraten gereden en daar snel onder de douche gekropen, omdat ik daar ook nog verwacht werd voor een hapje, een drankje en de opruim nadien. Een mooie toer, singletracks door de bossen, een paar technische stukjes en voor ieder wat wils. Spijtig dat de vorm er niet was vandaag.
De Papegaai Bike Team Stabroek * Bezoek ook eens StrammerMax’s Papegaaienblog * Winterkalender West-Brabant en Noorderkempen 2011-12 * ???
Last edited by StrammerMax on Fri 18 Nov 2011 01:33, edited 1 time in total.
-
Bruce Wayne
- Mountainbiker
- Posts: 335
- Joined: Mon 18 Feb 2008 12:03
- Location: KONA KAHUNA DL & SALSA FARGO & FUSION HELLFIRE 4X
- Contact:
vanmorgen ook afgekomen naar beringen. Ik moest alleen gaan: mr c was geexcuseerd. Hij bleef thuis bij zijn nieuwe kleine spruit.
Ik wilde zelf eigenlijk ook wat vroeger gaan vandaag maar de kleine robin wilde uitslapen. Half elf stond ik aan de start. fietsenstalling en inschrijving waren goed geregeld. Er was zelfs een noodnummer voor handen (alleen vergat ik het mee te nemen).
Hup het bos in: begon meteen goed. Had wel wat last van de laagtstaande zon. Ik miste al snel een pijltje. Maar kwam eigenlijk meteen weer uit op de route. Had wel een mooi stukje gemist.
Ik wilde vandaag ook gaan voor de grotere afstand. Had extra een rose bandje gepakt. Maar de benen en de hartslagmeter vertelden me al vrij snel anders. Maar aangepikt bij een drietal afkomstig uit st gilles waas/dendermonde/beringe.Eigenlijk was ik blij dat ik ze bij kon houden.
tot aan de rust zaten er een paar mooie stukken in maar het mooiste moest nog komen. De eerste rust was al leeggeplunderd. alleen nog appelsien en sportdrank en choco.
Na de rust wachtte het drietal zelfs nog even op me. Aan de speeltuin na 27 km zag ik een laagvliegende/lopende papegaai. ik had het vermoeden dat het hem niet zo goed ging.
Aan de splitsing op het militair domein afscheid genomen van het drietal. Alleen verder, het was erg rustig. bijna niemand meer gezien. Er kwamen wel enkele erg mooie stukken. Het was echt de moeite maar ik had nog steeds geen goede benen. Aan de 2e rust wel nog goed kunnen eten en met de thomson ryder gepraat. Wel vergeten mezelf voor te stellen excuses daarvoor(rood wit zwart fox shirt) Hierna ook nog enkele mooie stukken en op naar de terillen. De eerste viel me qua moeilijkheid/hoogte wat tegen maar het uitzicht maakte veel goed. Aan het einde van de afdaling nog even gepraat met 2 heren van de organisatie ook dat was aangenaam. beloofd dat ik bovenop de 2e terill nog even naar ze zou zwaaien. De beklimming van de 2e terill viel me erg zwaar. Ook nog een klein schuivertje gemaakt bij een vd eerst afdalinkjes. Die afdalingen liggen mij niet zo en zat niet lekker meer op de fiets. bovenop nog 2 x gezwaaid naar de 2 heren onder aan de bult.
Op naar de afdaling pff mij iets te glad / steil. heb er toch veel stukken van gelopen. De kaars was uit en de pijp leeg. Het laatste klimmetje was mij ook teveel. Was leeg en ben dan ook over de grote weg terug gereden en was blij dat ik bij de auto was. Er stond ook nog maar een auto op de weg geparkeerd die toch wel heel erg veel op de mijne leek.
Moe, voldaan en tevreden over de organisatie met 63km op de teller naar huis gegaan. gelukkig kunnen sommige verenigingen in beringen wel goede toertochten organiseren
Ik wilde zelf eigenlijk ook wat vroeger gaan vandaag maar de kleine robin wilde uitslapen. Half elf stond ik aan de start. fietsenstalling en inschrijving waren goed geregeld. Er was zelfs een noodnummer voor handen (alleen vergat ik het mee te nemen).
Hup het bos in: begon meteen goed. Had wel wat last van de laagtstaande zon. Ik miste al snel een pijltje. Maar kwam eigenlijk meteen weer uit op de route. Had wel een mooi stukje gemist.
Ik wilde vandaag ook gaan voor de grotere afstand. Had extra een rose bandje gepakt. Maar de benen en de hartslagmeter vertelden me al vrij snel anders. Maar aangepikt bij een drietal afkomstig uit st gilles waas/dendermonde/beringe.Eigenlijk was ik blij dat ik ze bij kon houden.
tot aan de rust zaten er een paar mooie stukken in maar het mooiste moest nog komen. De eerste rust was al leeggeplunderd. alleen nog appelsien en sportdrank en choco.
Na de rust wachtte het drietal zelfs nog even op me. Aan de speeltuin na 27 km zag ik een laagvliegende/lopende papegaai. ik had het vermoeden dat het hem niet zo goed ging.
Aan de splitsing op het militair domein afscheid genomen van het drietal. Alleen verder, het was erg rustig. bijna niemand meer gezien. Er kwamen wel enkele erg mooie stukken. Het was echt de moeite maar ik had nog steeds geen goede benen. Aan de 2e rust wel nog goed kunnen eten en met de thomson ryder gepraat. Wel vergeten mezelf voor te stellen excuses daarvoor(rood wit zwart fox shirt) Hierna ook nog enkele mooie stukken en op naar de terillen. De eerste viel me qua moeilijkheid/hoogte wat tegen maar het uitzicht maakte veel goed. Aan het einde van de afdaling nog even gepraat met 2 heren van de organisatie ook dat was aangenaam. beloofd dat ik bovenop de 2e terill nog even naar ze zou zwaaien. De beklimming van de 2e terill viel me erg zwaar. Ook nog een klein schuivertje gemaakt bij een vd eerst afdalinkjes. Die afdalingen liggen mij niet zo en zat niet lekker meer op de fiets. bovenop nog 2 x gezwaaid naar de 2 heren onder aan de bult.
Op naar de afdaling pff mij iets te glad / steil. heb er toch veel stukken van gelopen. De kaars was uit en de pijp leeg. Het laatste klimmetje was mij ook teveel. Was leeg en ben dan ook over de grote weg terug gereden en was blij dat ik bij de auto was. Er stond ook nog maar een auto op de weg geparkeerd die toch wel heel erg veel op de mijne leek.
Moe, voldaan en tevreden over de organisatie met 63km op de teller naar huis gegaan. gelukkig kunnen sommige verenigingen in beringen wel goede toertochten organiseren
Last edited by Bruce Wayne on Sat 12 Nov 2011 13:18, edited 1 time in total.
Kan best zijn dat jij niet meer alles gehad hebt op de bevoorrading, of misschien zelfs niets meer, ookal zou me dat verwonderen. We hebben zeker geprobeerd om de bijna 2000 mensen te bevoorraden en sorry als dat niet voor iedereen gelukt is!Biestie1 wrote:Zelfde verhaal als haast overal de laatste weken : lege bevoorrading
Als het schoon weer is, komt er veel volk ; welk woord verstaan de organisaties hier niet van ?
Waar is den tijd dat ik zondagmiddag nog alle superettekes rond Diest afreed om hunne voorraad peperkoek en wafels te plunderen ? Nu staan ze zelfvoldaan (de kas is weer gevuld) en met ne big smile achter hun tafel ; sorry joenge, alles is al lang op
Last edited by witte2 on Sat 12 Nov 2011 23:09, edited 1 time in total.
