Zit er op de 65 ook een beklimming in van de Ronde?Herder Steven wrote:Ik ben ook maar een amateur hoor. Leef niet als een prof, train niet als een prof en vooral verzorg me niet als een prof... O ja, ik rij ook niet als een prof![]()
![]()
Alhoewel de '125' de blikvanger is van onze organisatie, hebben we er voor gezorgd dat de kortere afstanden zeker niet verwaarloosd werden (de 19 km is daar een mooi voorbeeld van!). Het is een prachtige streek, dus welke afstand je ook aanvat, mooi is het altijd! En onze parkoersbouwers zijn krakken! Simpel: hoe groter de afstand, hoe meer mooie stukken er zijn...
1ste Vlaamse Ardennen Herder Marathon - 24/5/08 - Maarkedal
Een marathon (waarvan je kan spreken eenmaal je boven de 60km gaat), een rit tegen de tijd of een wedstrijd is toch iets gans anders dan een doordeweekse toertocht. Daarom dit apart forumonderdeel...
't Is maar wat je dubieus noemt hé: Ofwel meet je luchtdrukverschillen (Polar, Garmin Edge, e.d.), ofwel tel je hoogtelijnen (NGI), welke zijn gemeten door landmeters.
NGI gaf 2481 HM op, de 125km geïmporteerd in Garmin Training Center maakte er 2350 HM van!
Er was één iemand met een Polar horloge, en van zodra hij kon ging hij zijn gegevens doorgeven.
NGI gaf 2481 HM op, de 125km geïmporteerd in Garmin Training Center maakte er 2350 HM van!
Er was één iemand met een Polar horloge, en van zodra hij kon ging hij zijn gegevens doorgeven.
ok, ok, 't is maar omdat er iemand gezegd heeft dat het doorgaans minder is dan wat NGI verteltHerder Ronny wrote:'t Is maar wat je dubieus noemt hé: Ofwel meet je luchtdrukverschillen (Polar, Garmin Edge, e.d.), ofwel tel je hoogtelijnen (NGI), welke zijn gemeten door landmeters.
NGI gaf 2481 HM op, de 125km geïmporteerd in Garmin Training Center maakte er 2350 HM van!
Er was één iemand met een Polar horloge, en van zodra hij kon ging hij zijn gegevens doorgeven.
Een kort verslag over de verkenningsrit van zaterdag door één van onze parcoursbouwers:
Met een mooi groepje Herders de superverkenningsrit gestart, op hetzelfde uur wanneer de "marathonliefhebbers" volgende week kunnen aanvangen, namelijk om 7u30.
Bedoeling was om aan een rustig gemiddelde ons duivelsritje te bedwingen om dat manneke met de hamer niet tegen te komen. Hier en daar heeft hij wel een klein tikje uitgedeeld, maar onze helmen hebben die slagjes al bij al goed opgevangen. De benen en het karakter deden de rest. De mannen die echt van plan waren om te overleven zijn geslaagd ondanks de voorgaande nachtelijke regenbuien die sommige strookjes onberijdbaar maakten. Maar geen paniek, dat was nog geen volle percent van de tocht, dus verwaarloosbaar...en één van Pientje’s opvolgers voorspelt droog en aangenaam lenteweer voor de komende dagen. Is dat het geval, dan kun je de volle afstand al fietsend afleggen, met uitzondering van één à twee korte (om veiligheidsredenen) verplichte afstapjes.
De tocht zelf begon meteen met een bosbezoek, niet met de omvang van het tropisch regenwoud, maar toch voldoende bezaaid met kronkelpaadjes, een paar beekpassages en een eerste klimmetje...de beentjes waren meteen opgewarmd en met een beetje ervaring kon ik na deze passage al aanvoelen hoe het gesteld was met de onderste ledematen. Niet super, maar gewoontjes...
Een volgend off-roadstuk kwam er meteen aan, gevolgd door alweer een bomenwoud waar ik me echt in de Ardennen waande, niet de Vlaamse maar de echte...daar werd al mijn technisch kunnen op de proef gesteld inclusief de verplichte danspasjes, al dan niet in de maat...
De techniek en stuurmanskunst werd tijdens de eerste kilometers danig op de proef gesteld waarna een recuperatiestukje deugd deed. Niet voor lang echter want daar was alweer een volgend lastig klimmetje gevolgd door alweer ...
Een volgend hoogtepunt was een nieuwe bospassage waar ik niet genoeg kan van krijgen met de nodige op-jes en af-jes...ik mag niet veel verklappen maar dit is één van mijn lievelingsstukken en je zal het herkennen aan de rood-witte uitrusting.
Een single-trackpaadje naar omhoog bracht ons naar het volgend bosje waar de kleine versnelling een paar minuten van dienst was. Doelbewust, want ik wou mijn benen zolang mogelijk sparen. Achter mij begonnen er zich al een paar ongemakkelijk te voelen, met het nodige zucht- en pfft geluid. Aan de eerste bevoorradingspost werd voldoende bijgetankt en met de achterzakjes voorzien van energiesnoepjes reden we verder. Een paar modderige kouterpaden verder zorgde al meteen voor een kleine schifting maar na elke off-road passage werd er op iedereen gewacht. Langzamerhand werd wel al duidelijk wie de karaktermannen waren, de volhouders en diegenen die het niet zouden halen, al dan niet "van niet kunnen" of "op tijd thuis moeten zijn".
Sowieso werd aan de volgende bevoorrading afgesproken om de mannen die zouden afhaken, nog een paar kilometer mee te nemen, om na een prikkeldraadpassage afscheid te nemen. Niettemin hadden de meesten een kleine 60 km afgebold op dat moment en dat is voor hun kunnen toch al een grootse prestatie op dit parcours.
Met zijn zevenen zijn we toen verder gereden om de Vlaamse heuvelpassages te trotseren. Het gemiddelde verhoogde niet echt en dat was ook niet nodig omdat het niet de bedoeling was om elkaar te pijnigen, maar om elkaar te steunen om de 125 te overwinnen. Voor mij was het genieten om te vertoeven in ons Vlaamse landschap, vergezeld van mannen die hun herdertenue waard zijn, echte mountainbikers dus.
Veel ga ik niet meer vertellen, enkel dat we met z'n zessen de volledige lus hebben gedaan. De zevende man is noodgedwongen wegens remproblemen iets vroeger moeten stoppen (maar zou zonder dit euvel zeker uitgereden hebben).
DOSEREN is het belangrijkste op deze omloop. Ik zou zeggen: hou altijd een beetje reserve en weet dat er de laatste twee kilometer nog een nijdig klimmetje inzit waar je je laatste pijlen kan verschieten.
Geniet ervan volgende week. Voor mij persoonlijk is dit één van de hoogtepunten uit mijn korte mountainbikecarrière en ik hoop dat onze marathon ook op jouw lijstje komt te staan.
Tot zaterdag!
Met een mooi groepje Herders de superverkenningsrit gestart, op hetzelfde uur wanneer de "marathonliefhebbers" volgende week kunnen aanvangen, namelijk om 7u30.
Bedoeling was om aan een rustig gemiddelde ons duivelsritje te bedwingen om dat manneke met de hamer niet tegen te komen. Hier en daar heeft hij wel een klein tikje uitgedeeld, maar onze helmen hebben die slagjes al bij al goed opgevangen. De benen en het karakter deden de rest. De mannen die echt van plan waren om te overleven zijn geslaagd ondanks de voorgaande nachtelijke regenbuien die sommige strookjes onberijdbaar maakten. Maar geen paniek, dat was nog geen volle percent van de tocht, dus verwaarloosbaar...en één van Pientje’s opvolgers voorspelt droog en aangenaam lenteweer voor de komende dagen. Is dat het geval, dan kun je de volle afstand al fietsend afleggen, met uitzondering van één à twee korte (om veiligheidsredenen) verplichte afstapjes.
De tocht zelf begon meteen met een bosbezoek, niet met de omvang van het tropisch regenwoud, maar toch voldoende bezaaid met kronkelpaadjes, een paar beekpassages en een eerste klimmetje...de beentjes waren meteen opgewarmd en met een beetje ervaring kon ik na deze passage al aanvoelen hoe het gesteld was met de onderste ledematen. Niet super, maar gewoontjes...
Een volgend off-roadstuk kwam er meteen aan, gevolgd door alweer een bomenwoud waar ik me echt in de Ardennen waande, niet de Vlaamse maar de echte...daar werd al mijn technisch kunnen op de proef gesteld inclusief de verplichte danspasjes, al dan niet in de maat...
De techniek en stuurmanskunst werd tijdens de eerste kilometers danig op de proef gesteld waarna een recuperatiestukje deugd deed. Niet voor lang echter want daar was alweer een volgend lastig klimmetje gevolgd door alweer ...
Een volgend hoogtepunt was een nieuwe bospassage waar ik niet genoeg kan van krijgen met de nodige op-jes en af-jes...ik mag niet veel verklappen maar dit is één van mijn lievelingsstukken en je zal het herkennen aan de rood-witte uitrusting.
Een single-trackpaadje naar omhoog bracht ons naar het volgend bosje waar de kleine versnelling een paar minuten van dienst was. Doelbewust, want ik wou mijn benen zolang mogelijk sparen. Achter mij begonnen er zich al een paar ongemakkelijk te voelen, met het nodige zucht- en pfft geluid. Aan de eerste bevoorradingspost werd voldoende bijgetankt en met de achterzakjes voorzien van energiesnoepjes reden we verder. Een paar modderige kouterpaden verder zorgde al meteen voor een kleine schifting maar na elke off-road passage werd er op iedereen gewacht. Langzamerhand werd wel al duidelijk wie de karaktermannen waren, de volhouders en diegenen die het niet zouden halen, al dan niet "van niet kunnen" of "op tijd thuis moeten zijn".
Sowieso werd aan de volgende bevoorrading afgesproken om de mannen die zouden afhaken, nog een paar kilometer mee te nemen, om na een prikkeldraadpassage afscheid te nemen. Niettemin hadden de meesten een kleine 60 km afgebold op dat moment en dat is voor hun kunnen toch al een grootse prestatie op dit parcours.
Met zijn zevenen zijn we toen verder gereden om de Vlaamse heuvelpassages te trotseren. Het gemiddelde verhoogde niet echt en dat was ook niet nodig omdat het niet de bedoeling was om elkaar te pijnigen, maar om elkaar te steunen om de 125 te overwinnen. Voor mij was het genieten om te vertoeven in ons Vlaamse landschap, vergezeld van mannen die hun herdertenue waard zijn, echte mountainbikers dus.
Veel ga ik niet meer vertellen, enkel dat we met z'n zessen de volledige lus hebben gedaan. De zevende man is noodgedwongen wegens remproblemen iets vroeger moeten stoppen (maar zou zonder dit euvel zeker uitgereden hebben).
DOSEREN is het belangrijkste op deze omloop. Ik zou zeggen: hou altijd een beetje reserve en weet dat er de laatste twee kilometer nog een nijdig klimmetje inzit waar je je laatste pijlen kan verschieten.
Geniet ervan volgende week. Voor mij persoonlijk is dit één van de hoogtepunten uit mijn korte mountainbikecarrière en ik hoop dat onze marathon ook op jouw lijstje komt te staan.
Tot zaterdag!
@Herder Ronny: Ge moest politieker worden!
Ne halve pagina en uiteindelijk zijn we "bijna" niets wijzer geworden.
Mo het verlangen naar zaterdag is er weeral een stuk groter op geworden
En das vooral de bedoeling é
Dit weekend nog eens de beentjes getest en pijn gedaan.
Het zal de 125 worden en waar we stranden zullen we wel zien.
Het zal een rustig weekje worden en ne vré rustige en korte vrijdag.
Het kan nu al niet meer stuk
benen: goed
hoofd: goed
weer: ze voorspellen goed
organisatie: meer dan goed
Laat de teller mo lopen
Ne halve pagina en uiteindelijk zijn we "bijna" niets wijzer geworden.
Mo het verlangen naar zaterdag is er weeral een stuk groter op geworden
En das vooral de bedoeling é
Dit weekend nog eens de beentjes getest en pijn gedaan.
Het zal de 125 worden en waar we stranden zullen we wel zien.
Het zal een rustig weekje worden en ne vré rustige en korte vrijdag.
Het kan nu al niet meer stuk
benen: goed
hoofd: goed
weer: ze voorspellen goed
organisatie: meer dan goed
Laat de teller mo lopen
- stoned biker
- Mountainbiker
- Posts: 95
- Joined: Wed 14 Dec 2005 16:34
- Location: specialized stumpjumper expert 29
Post by stoned biker »
zwiebertje wrote:Normaal schrijft levi nog een verslagsken op het forum,maar ik kan je nu al zeggen dat we met 6 of 7 van +/- 13 starters
uitgereden hebben en het waren zaterdag niet de beste omstandigheden door de nachtelijke plensbui en
het nadruppelen s'morgens en na de middag er nog een redelijke bui er bovenop!
Enkelen verkozen om een kortere afstand te doen en didi en jootje zijn er mechanich even van tussen gemoeten!
De eerste 60km zijn puur fun,schitterend en prachtig en mtb in de letterlijke betekenis van het woord!
Daarna een stuk waar wat meer kan gerecupereerd worden met zelf een doorsteek naar een serieus stuk single-track met weinig hm.
Laatste gedeelte op karakter met nog serieuze technische en lastige stukken erin,voor de doorbijters!
Er is"slechts"tussen de 15 en de 20 liters hier gevallen op dond-vrij-zaterdag,het stof is dus goed geblust!
En met de zeer gunstige vooruitzichten,tot nu voorspeld,zullen er terug zandige stroken in voorkomen tegen zaterdag!
Enkelen hebben de tocht gereden met michelin dry-banden,maar met slicks rijden zal zelfs volgende week
niet aan te raden zijn omdat de laagst gelegen stukken nooit volledig zullen opdrogen in de bossen!
Ik heb er in ieder geval van genoten,aan jullie om hetzelfde te doen!
De betere heren marathon-rijders mogen op 17-18 avs rekenen,de cracks kunnen een gooi doen naar 20 avs?
Ben toch van plan die gooi te doen
De rit is echt fantastisch!!! Heb al vele Ardennenmarathons gereden maar den deze mag zonder problemen tussen de grote jongens zoals Malmedy en Houffa staan. De vele korte en nijdige klimmetjes zorgen er telkens voor dat je toch telkens een beetje in't rood moet gaan
allez, ik toch.
Met het weer dat ze voorspellen gaat het volgens mij een superdag/belevenis worden voor iedereen die eens op zoek zal gaan naar dat duiveltje met z'n hamertje.
Ongeacht welke afstand jullie zullen kiezen... die met z'n hamertje zal op verschillende hellingen geduldig op jullie wachten

Met het weer dat ze voorspellen gaat het volgens mij een superdag/belevenis worden voor iedereen die eens op zoek zal gaan naar dat duiveltje met z'n hamertje.
Ongeacht welke afstand jullie zullen kiezen... die met z'n hamertje zal op verschillende hellingen geduldig op jullie wachten