19/10/2008 - Oostrozebeke
Een bangelijke tocht gereden? Of juist niet! De bevoorrading of bepijling die ondermaats was. Laat het je collega bikers weten!
- Moustache
- Kerstman
- Posts: 2448
- Joined: Fri 16 Dec 2005 20:30
- Location: ne vuilen en soms ne properen
- Contact:
Het water staat in mijne mond, ....zoals dat gij ervan kunt klappen, hier is duidelijk een zekere kennis ter zake...Nonkel T wrote:Getapt met het glas in ne lichten bergop, even schakelen en nog snel wat hoogtemeters nemend het gerstenat de afdaling laten nemen, om te eindigen met ne perfecte col.![]()
![]()
Tis ne rit op zijn eigen..
Santee, vanwege
Nonkel Tee
Zelf ken ik daar allemaal niets van
Wrm al die drukte om een schooltas?veeteeteetje wrote:In de rapte heb ik hem vlug op de gevoelige plaat vastgezet.Ge moet ulder geen zorgen maken,de rest heeft hij met ons nog niet gereden.petit crosseur de boue wrote:Inderdaad Jodelaietje ik vraag me ook af wat onze snotneus daar met zijne kaba aan het doen was![]()
Misschien de konijnen voederen
En wrm zoude gunder junder over zo iets druk maken?
- Moustache
- Kerstman
- Posts: 2448
- Joined: Fri 16 Dec 2005 20:30
- Location: ne vuilen en soms ne properen
- Contact:
Om jou zot te maken mss ?tobi wrote:En wrm zoude gunder junder over zo iets druk maken?
Omdat we niets anders te doen hebben ?
Omdat het geestig is ?
Om iemand anders zot te maken ?
Omdat we nog altijd niets anders te doen hebben ?
(you'll never know the real reason why ....)
(op de achtergrond hoor je nu het muziekje van Jaws...)
- Motorbiker
- Mountainbiker
- Posts: 3094
- Joined: Wed 05 Jan 2005 20:37
- Location: Niner Jet RDO / Lux Trail
Post by Motorbiker »
Daar ik deze namiddag vrij had leek het me een goed idee de vrouwen van Veeteeteetje, Cowboy Peter, Grote Plateau, en Veeteepeepeetje te verwennen met koffie en pannekoeken. Het schoonste etablissement van’t stad was goed genoeg. Mijn vrouw moest toch werken.
Twee uur, 16 Irish Coffée’s, en 3 waterkes later, had ik de meest hartverscheurende verhalen van verwaarlozing aanhoord. De matras die uit bed werd gelicht, technische hoogstandjes van manlief in de echtelijke sponde edoch op de fiets en met de koersbroek aan, ellenlange verhalen aan de ontbijttafel uitsluitend over off-road, maaiers, markeerlint, bepijling, en een schoffel, erotisch luidop dromen van bosmaaierkes,…… . Een bikersvrouw maakt wat mee.
Eenmaal thuis nam ik de bike al was het maar om te controleren of deze ontberingen lonen.
Op verkenning dus. In volgorde: De brugkant achter voeders Haeck, de brugkant bezijdens het Berkenhof, de oude Cowboy afdaling, en het crossparcour.
1.De brugkant achter voeders Haeck.
Een single-track zoals je ze in je leven maar weinig onder de wielen krijgt. Een cascade van wispelturig klimmen en schuin dalen, laverend tussen de bomen amper een stuur uit elkaar.
Een “Klassieker” !!!.
2. De brugkant langs het Berkenhof.
Braver van aanzet. Nijdige klimmetjes. Opnieuw scherp sturend tussen takken en wilde reeën.
De eerste afdaling gaat poepsimpel. Ik keer terug naar start met de bedoeling tot de tweede, moeilijke afdaling te gaan. De ondergrond voelt licht vettig, al stuur je de bike waar je wil. Alles gaat prima tot ik aan de 180° bocht kom. Twee en een half meter tussen komen en gaan, met anderhalf meter niveauverschil. “Hoe gaat ie?” hoor ik u vragen.
Wel, zelfs met de GP matras ernaast – herkenbaar aan het subtiel bruin streepje – durfde ik niet. No way. Te voet dan maar, om na de bocht de afdaling in te zetten. Spannend, want de glijfactor maakt dat de bomen dichter komen dan goed voor je is.
3. De oude Cowboy afdaling.
De brug neem ik achter de pijlers. Zo kan je op het eind van’t verhard een jumpke plaatsen. 10 meter verder volgt de afdaling. Eénvoudig, maar des te leuker.
4. Het crossparcour
Links het parcour binnen. Vers gemaaid gras en jonge dieren, onvoorspelbaar op en neer, telkens haalbaar mits het juiste kransje, maar vooral pure fun. Tot aan de Voltie afdaling, waar ik wijselijk voor het haalbare en leuke GP alternatief kies. Het crossparcour blijft super. Benieuwd welke verrassingen ze er nog in petto hebben.
Eén ding is zeker. Oostrozebeke wordt een 10 op 10.
Twee uur, 16 Irish Coffée’s, en 3 waterkes later, had ik de meest hartverscheurende verhalen van verwaarlozing aanhoord. De matras die uit bed werd gelicht, technische hoogstandjes van manlief in de echtelijke sponde edoch op de fiets en met de koersbroek aan, ellenlange verhalen aan de ontbijttafel uitsluitend over off-road, maaiers, markeerlint, bepijling, en een schoffel, erotisch luidop dromen van bosmaaierkes,…… . Een bikersvrouw maakt wat mee.
Eenmaal thuis nam ik de bike al was het maar om te controleren of deze ontberingen lonen.
Op verkenning dus. In volgorde: De brugkant achter voeders Haeck, de brugkant bezijdens het Berkenhof, de oude Cowboy afdaling, en het crossparcour.
1.De brugkant achter voeders Haeck.
Een single-track zoals je ze in je leven maar weinig onder de wielen krijgt. Een cascade van wispelturig klimmen en schuin dalen, laverend tussen de bomen amper een stuur uit elkaar.
Een “Klassieker” !!!.
2. De brugkant langs het Berkenhof.
Braver van aanzet. Nijdige klimmetjes. Opnieuw scherp sturend tussen takken en wilde reeën.
De eerste afdaling gaat poepsimpel. Ik keer terug naar start met de bedoeling tot de tweede, moeilijke afdaling te gaan. De ondergrond voelt licht vettig, al stuur je de bike waar je wil. Alles gaat prima tot ik aan de 180° bocht kom. Twee en een half meter tussen komen en gaan, met anderhalf meter niveauverschil. “Hoe gaat ie?” hoor ik u vragen.
Wel, zelfs met de GP matras ernaast – herkenbaar aan het subtiel bruin streepje – durfde ik niet. No way. Te voet dan maar, om na de bocht de afdaling in te zetten. Spannend, want de glijfactor maakt dat de bomen dichter komen dan goed voor je is.
3. De oude Cowboy afdaling.
De brug neem ik achter de pijlers. Zo kan je op het eind van’t verhard een jumpke plaatsen. 10 meter verder volgt de afdaling. Eénvoudig, maar des te leuker.
4. Het crossparcour
Links het parcour binnen. Vers gemaaid gras en jonge dieren, onvoorspelbaar op en neer, telkens haalbaar mits het juiste kransje, maar vooral pure fun. Tot aan de Voltie afdaling, waar ik wijselijk voor het haalbare en leuke GP alternatief kies. Het crossparcour blijft super. Benieuwd welke verrassingen ze er nog in petto hebben.
Eén ding is zeker. Oostrozebeke wordt een 10 op 10.
- Gigi (Tetters Torhout)
- Mountainbiker
- Posts: 234
- Joined: Sun 18 Feb 2007 11:53
- Location: de "M" - carbon crossfiets
Post by Gigi (Tetters Torhout) »
Gisteren petit crosseur de boue bezig gezien.
Ij traint in den duik.
In de spinning
Met de knoop hillegans tenden gedraait...
Je zal vliegen over die speciallekes van de volt en veeteetee...
Lat julder nie doen ee mannen dervan
Ij traint in den duik.
In de spinning
Met de knoop hillegans tenden gedraait...
Je zal vliegen over die speciallekes van de volt en veeteetee...
Lat julder nie doen ee mannen dervan
Last edited by Gigi (Tetters Torhout) on Thu 09 Oct 2008 20:31, edited 1 time in total.