Ook ik heb gisteren een leuke tocht beleefd in ertvelde leuk parcours, goede bevoorrading en goede bepijling.
Alles was dik in orde.
Proficiat voor de organisatie
Het was in orde! Ik was al benieuwd naar het parcours en vooral het stuk voor de bevoorrading kon mij bekoren: ik zie dat elke ochtend liggen op mijn weg richting Antwerpen en was dan ook verrast en in mijn nopjes dat er zo'n aanbod aan offroad paadjes liggen tussen pakeweg Ertvelde-city, de Kanaalzone en den Expresweg...
Vooreerst werd er wat gekronkeld op onverharde maar zompige paadjes in de suburbs van Ertvelde alsook enkele kerkwegels die je mits gebrek aan concentratie gewoon zou voorbijrijden (het overkwam ons 1 keer) en via de Stoepe kwamen we aan een bosje bij het complex N49 - R4 waar vrank en vrij gedraaid en gekeerd kon worden... Via het brugske naar Callemansputte en in Rieme nog een boske waar na een lastig stuk tegenwind en zuigmodder in een klein boske een kilometerslange slinger was gecreëerd, zo leek het althans: zeer plezant. En dan in Gents havengebied, na het oude station van Ertvelde gepasseerd te zijn, het windmolenpark met zijn korte doch uiterst nijdige klimmetjes rond de molenwiekende mastodonten waar de kracht in dij en kuit (en ketting) werden getest. Het grachtje dat we overmoesten om op de spoorberm te geraken langs het dok bleek onoverbrugbaar (met de velo) dus hier kregen we natte voeten... Vervolgens vol in de wind en regenvlagen langs de Averijevaart en het hunkeren naar de bevoorrading die we bereikten na een singletracksken langs den R4. Het eerste stuk was puur mountainbikegenot: een strijd tegen de natuurelementen, en een ontdekking van paadjes in een omgeving die uiterst zelden wordt aangedaan door VTT's. Een pluim voor de organisatie! De bevoorrading was tip top in orde, copieus en een gezellige bedoening, met die mannen van Ojlst die ons trachtten vol te gieten met Augustijn...
Na de bevoorrading, met toch de nodige dosis Augustijn in de bloedvaten hetgeen zich liet gevoelen in de spiermassa, maar net een egel kunnen ontwijken die de singletrack, nog steeds op het grondgebied van de brouwerij, trachtte over te steken (ik hoop dat hij de VTT heeft overleefd!). Zoals reeds door anderen aangegeven was het tweede deel minder spectaculair maar daar stond dan weer tegenover dat het zonneke begon door te breken en dat deed deugd...
De afspuitstand was meer dan OK: met zoveel druk op de spuit dat het op een waterkanon geleek, begon mijne velo vanzelf vooruit te bollen... Den boterham met gehakt smaakte gelijk ne cote à l'os. Kortom: een hele leuke tocht en blij dat ik, toen ik bij het opstaan de donkere, winderige en regenachtige toestand gadesloeg door het slaapkamerraam en eventjes overwoog om dan toch maar weer onder den dons te kruipen, toch de juiste beslissing nam. Tot volgend jaar!
Een van de betere organisaties van het Oosvlaamse criterium. De fietsparking was een voorbeeld voor andere organisaties . Het parcours was in het eerste gedeelte eerder technisch , in het tweede gedeelte kon je het kot eens openzetten . De augustijn van het vat was de kers op de taart