ik ben juist herstelt van een valpartij, alé tis te zeggen, iemand had mij ook gewoon van de weg gereden!!!
Verder ben ik met de MTB nog nooit op mijn snoet gegaan!!!
tzal er nog wel eens van komen zeker!!
mijne eerste serieuze totter op de bike was meteen al prijs...
neus gebroke en ik was nog maar een jaar of 5
met vallen en opstaan leerde rijden zegge ze; goed vallen had ik al gedaan, goed rijden heb ik ondertussen geleerd
Mijn eerste valpartij kan ik mij niet meer herinneren, maar mijn ergst wel nog. Dat was toen ik terug kwam van het werk. Ik reed op het fietspad en stak iemand voorbij die ik kende. Vlak tegen het fietspad aan de straatkant stond een haag met paaltjes tussen. Toen ik hem voorbij was draaide ik mijn hoofd naar achter en stak mijn hand op. Daardoor kwam ik met mijn voorwiel van het fietspad waardoor ik met redelijke snelheid de haag in ging en overkop sloeg. Dat was nog niet zo erg, maar de landing was veel minder. Ik kwom boven op zo een paaltje terecht, juist boven mijn rechter teelbal. Een paar uur later alles zo dik als een appelsien en drie dagen later was alles vanaf mijn navel tot bovenbenen blauw. Heb toen drie dagen niet kunnen gaan of bewegen.
Btw, ik ben ook eens in een steile afdaling tussen twee bomen willen doorscheuren, maar twas wat te smal, vollenbak overkop natuurlijk (stuur tegen boom) en gelukkig enkel een inwendige bloeding
mijn eerste MTB valpartij was tijdens de bespreking met de maats over hoe gevaarlijk die laatste afdaling wel niet was geweest.
We reden toen op een geasfalteerd stukje parkour en bleven in elkaar haken :met 3 tegen de vlakte.......
Tmoest er van komen... nen topic over de eerste valpartij... Vandaag gaan mtb'en in Warchin (btw. prachtig ritje) en daar was ie dan... de eerste tuimelperte!
In een afdaling met mijn voorwiel tegen den boord van een goorke! Vlam véloke op zijn bakkes en pietje beetje verder in het tarwe-veld gekwakt!
gevolg: beetje tarwe naar de botten en een serieuze bult (die wel gauw blauw zal uitslaan) op pietje zijn bil!
Ik ben ondertussen bij de vrienden bekend om het record aantal blauwe plekke per tourtocht...
Maar misschien hebbe jullie het gelezen bij topic "tourtochten"... ben dus deze keer serieus tege de grond gegaan...
Alle.. eigenljk nie tege de grond maar meer op de fiets... en meer bepaald op da hoorntje op mijn stuur.... recht op borstbeen....
Lucht was ff weg.. en was serieus verschoten... ben daar ff gelope geweest door enkele bikers... maar ben na enkele minuten terug op diene fiets gekropen om nog een goei 6 km tot aan de bevoorrading te rijden... van daar heb ik dan maar de gewone baan genomen want ademen was toch een probleemke!
Aangezien ik die middag nog altijd last had... ben ik maar ff naar dokter geweest.... die mij naar de spoed gestuurd... en daar een gebarsten borstbeen vastgesteld. Dat doet dus ferm zeer... hoesten of den hik zijn gewoon verschrikkelijk, slapen is een nachtmerrie... en met zo'n warm weer is het geen zicht om in een topje rond te lopen met een blauwe borstkas.
Maar goe.. weekje fietsverbod... en dan der terug tegenaan.