Hel van Kasterlee 2013

[putter]

Het was toch wel een zeer extreme editie als je het mij vraagt. Ik denk dat de mad maxxen onder ons op hun wenken werden bediend gisteren.
Voor mij begon de wedstrijd eigenlijk al een paar uur vroeger met een helse rit naar de kempen. Een ritje in een zwalpende mobilhome tegen de klok kan tellen als opwarming !!! Onderweg trouwens twee auto's in de gracht zien liggen. In de verte het vuurwerk zien afsteken dan maar uit de wagen gesprongen en tussen de toeschouwers de achtervolging ingezet. Onze schitterende begeleiders hebben zich van de rest aangetrokken
Redelijk wat volk opgeraapt (30 ste binnen gekomen) om kort na de wissel vast te stellen dat mijn body vast was gevroren. Beetje gefrustreerd mijne velo weg gesmeten . De cameraman van dienst was er natuurlijk als de kippen bij. Denk dat het niet zo fraai was wat ik daar allemaal uit mijn botten sloeg maar soit. Een wiel gekregen van een kameraad en vertrokken voor een serieuze schaatspartij. Die 7 ingekorte ronden (80 km ?) zorgden natuurlijk voor veel volk op het parcours en ik had al snel door dat hier inhalen niet evident was. Zoals zovelen een paar keer den decor in maar zonder veel erg. De ambities dan maar wat bijgesteld , finishen in deze omstandigheden is toch ook al mooi. De afsluitende loopproef vond ik ronduit geschift. Schuiven, struikelen, continue een beter spoor zoeken, bij momenten niet meer door mijn ogen kunnen kijken van de sneeuw , snijdende wind , wa was dat allemaal.
Uiteindelijk 44 ste geworden in 8 h 05. Na een koude douche (dat kon er nog bij) ook nog moeten vaststellen dat de blonde leffe al de deur uit was . Wilde eigenlijk wel eens de forumleden opzoeken maar met nog een lange rit voor de boeg heb ik het feestje toch maar gelaten voor wat het was. Proficiat aan iedereen en tot ...

@Griet : Merci voor de aanmoedigingen. Blij dat ik toch even heb mogen kennis maken met de "meter" van dit forum

[Rookieduivel]

Net zoals de anderen op het forum heb ik de finish gehaald, maar daarmee was zo ongeveer alles gezegd als 146ste

Tot het begin van het laatste lopen leek alles mee te vallen. Een eerste loopproef die "normaal" verliep. Alleen werd men linker kaak wat koud op de kasseien van Ten Aard.

De MTB proef was niet echt in men voordeel met weinig technische bagage & wel heel voorzichtige rijstijl (niet gevallen, dat wel). Het wegcoureurke in mij was maar aan t hopen op lange, rechte & goed berijdbare stukken om gas te geven & die waren er niet echt. Maar goed, ik was niet gevallen, de afstand was korter, ik heb geen kou gehad & geen rechte stukken gevonden om mezelf het snot voor de ogen te rijden.
Vol goede moed kwam ik in de laatste wissel.

Maar dan de laatste loopproef ... miljaarde ... baggeren door centimeters verse sneeuw. Voor mijn part was het pas daar dat de Hel zijn naam eer heeft aangedaan. Lopen, strompelen, wandelen van bevoorrading naar bevoorrading. Ach ja, t mocht iets hebben hé, we hadden er uiteindelijk voor betaald En dieje begeleider in de sneeuw zien knoeien met zijn gewoon fietske, dat was ook al een motivatie

[Fit]

Waw, we hebben weer serieus gevoeld wat "leven-overleven" was. Fantastisch toch dat we zo'n avontuur weer hebben mogen beleven. De strijd tegen de natuur, de concurrentie, jezelf... Daar wordt je als mens toch alleen maar sterker van, als je hier de aankomst haalt kan je alles toch weer een pak beter relativeren.

Volgend jaar zal ik voor de tweede keer op rij met het nummer 3 mogen starten. Ik heb mijn plaats dus bevestigd.

Tot bij de leider gereden in eerste ronde en dan altijd samen gereden, heel moeilijk om voorbij te steken op dit smalle parcours waar slechts een goei spoor was-en dan nog. Sorry aan de mannen die ik misschien onopzettelijk gehinderd heb in het voorbijsteken, ik heb getracht om dit op een zo hoffelijk mogelijke manier te doen, (kheb er andere manieren zien en horen gebruiken ).
In de 5de ronde zat ik met ne leegloper en heb dan in de 6de ronde aan de kant gemoeten om band terug hard te zetten. Daarna stond mijn band knoerhard en kon ik mijne draai niet meer vinden en begon ik plots te schuiven en te vallen. De veer was gebroken en ik ben iets te snel willen terugkomen, waardoor ik ne mega-hongerklop kreeg. In de wissel 3 rijsttaartjes, paar repen binnen gespeeld want ik zat op een andere planeet en wist niet meer welke schoen aan welke voet steken. Aan het lopen begonnen, zo slap als een voddeke, waardoor ik aan recuperatiepols rondhoste. Kdacht dat er nog 20 man ging overkomen. De eerste ronde lag het loopparcours superslecht, blijven eten en drinken en dan in de 2de ronde er terug doorgekomen en toen lag het loopparcours ook veel beter (sneeuw vastgelopen). Ondertussen ne vliegende Deen moeten laten passeren maar uiteindelijk toch mijn podiumplaats kunnen houden ondanks alles. Kben blij dat ik heb doorgezet na die gigantische hongerklop en aan deze historische editie heb kunnen deelnemen. Volgend jaar zal ik er terug staan al blijkt nu al 2 jaar na elkaar dat ik in december moeilijk kan pieken. In oktober-november zit ik altijd veel beter in form. In december, ben ik veel te vaak ziek, zeker nu ons zoontje van 11maanden met de een na andere kinderziekte van de creche thuiskomt. We blijven proberen... al zal ik eerst thuis serieus wat goei punten moeten scoren want ze zijn allemaal opgebruikt.

De organisatie-helpers-seingevers, chapeau, in deze omstandigheden een wedstrijd tot een goed einde brengen is heel moeilijk. Jullie hebben ons weer een ongelooflijke dag bezorgd. Merci.
Aan alle deelnemers, wij zijn echte "beren". Proficiat!

Fitte Nick

[Balance]

Hoi,

Als 7e aangekomen.

Langs deze weg toch een bedankje voor de omstaanders, de speaker en vooral ook de mensen die de oversteek aan de straten in goede banen leidden.

prettige feesten

Be BALANCED

[Scottusa]

@ Fit

Goe gedaan ondanks al die tegenslag !!
In uwe laatste ronde zijde mij voorbijgekomen , recht rechts , den deze naar links ipv rechts , maar nog juist op tyd naar rechts gegaan .
Bij deze mijn excuses , tzal het begin van de vermoeidheid geweest zijn dat ik het verschil ff niet kende

[Fit]

@scottusa

het probleem was dat ik zelf niet meer wist wat links en rechts was
toch merci, tis niet te doen he, om van dat enige goei spoor te gaan, kheb in mijnen laatste ronde dikwijls op mijn doos gegaan, heel mijn lijf doet kei zeer, vol blauw plekken.

groeten Fit

[Scottusa]

Idd :d , blij dat ik niet alleen ben :d

[Wald Herr]

@Jef Dries : idd, twaarde gij !

[run'n biker]

Gisterenmorgen met een bang hartje om 5u15 vertrokken naar Kasterlee.
Bij ons was het toen al goe aant sneeuwen.
Na een voorzichtig ritje aangekomen om 6u45.
Rustig klaargemaakt, in passant de 'p' veel succes gewenst en net voor de start geinterviewd door exqi, wie weet zit ik in het verslag.
Tijdens de eerste loopronde voelde ik al dat het lopen in de sneeuw mij lastig viel.
Op de koop toe begon mijn linkervoet te slapen, gelukkig ging dat na enkele km's over. Zoals gepland na 1u 15 toegekomen.
Rustig de wissel gedaan om aan het mtb gedeelte te beginnen.
Mijn goede fietsbenen waren wel op de afspraak, en tijdens de eerste 5 rondes lag het parcour er goed bij.
Ronde 6 was een ijspiste, 7 was terug te doen.
Den eersten toer van de laatste 30 verschillende keren moeten stappen, toer 2 ben ik wel kunnen blijven lopen, om uiteindelijk na 9u27 'de ultieme kick ' het rode loper moment te mogen meemaken.
Op dat moment je naam horen afroepen doet je alle pijn die je geleden hebt vergeten.
Opdracht zonder breuken volbracht.

Bedankt aan de organisatie, aan de speaker en de DJ, aan Griet voor de aanmoedigingen, ik keek er elke ronde naar uit,
en aan alle medewerkers om alles in goede banen te leiden.

Alhoewel ik nu een gebroken man ben zeg ik toch, SEE YOU NEXT YEAR IN HELL.

Proficiat aan iedereen die de moed had om te starten, en in het bijzonder aan iedereen de aangekomen is.

[nikd]

Ikzelf werd 9de. Balance was waarschijnlijk bij die groep die me inhaalde in de laatste zanddreef en die mij een psychologisch mokerslag uitdeelde.

Ik was zelf zeker van mijn 7de plaats toen ik Peter inhaalde, maar op 3km van de meet liep ik plots in een mum van tijd plots 11de. Gelukkig kon ik er na een lange sprint in een laatste stuiptrekking nog weer 2 inhalen en zo toch nog mijn verhoopte top 10 plaats binnenhalen.

Ik was verrast toen ik thuis kwam dat ik nog de bronzen medaille had. Ik had daar graag gestaan op dat podium. Ik was al terug afgereisd naar Izegem, want de weersomstandigheden nodigden niet uit om tot 20u in Kasterlee te blijven. Eigenlijk ben ik wel pas 6de Belg. Zo verliest mijn medaille wel een beetje kleur.

Veel respect voor alle medewerkers die zich inzetten voor dit evenement en zorgen dat het een waar feest was. Voor deze mensen waren het pas echte helse omstandigheden.

Persoonlijk vond ik deze editie ondanks de extreme omstandigheden, de makkelijkste die ik deed, muv het 2de lopen natuurlijk. Ik denk dat de merendeel nog behoorlijk fris was na het fietsen, terwijl ook bij mij al wel eens het licht durft uitgaan op de fiets.

Groeten,

Niki