Vanmorgen rond 8u30 ook gestart met de bedoeling om de 50 te rijden. Groot was echter mijn verbazing toen ik na zo'n 5 km zag staan: 'Nog 20 km'. Ik zat dus blijkbaar op het parcours van de 25 km. Dan maar deze rit afgewerkt. Overal merkte ik wel dat er nog weinig mensen voor mij dit parcours gereden hadden. Na de aankomst dan toch besloten om te starten voor de 50 km. En die ook helemaal uitgereden: 76 km op mijnen conteur. 't waren er maar dan genoeg geweest voor vandaag. Wel een mooie rit, vooral die mooie sneeuwlandschappen, opletten wel in de bochten en de kleine wegen voor gladheid. net géén 20/u gemiddeld over de hele rit.
Blij dat ik het gedaan heb.
Za 19/12/2009 Veldegem
Een bangelijke tocht gereden? Of juist niet! De bevoorrading of bepijling die ondermaats was. Laat het je collega bikers weten!
Vanochtend om kwart voor acht de Klerkense heuvel verlaten, voor de jaarlijkse afspraak in Veldegem.
De andere Erika's Baaikers aan de eerste splitsing laten varen, en gekozen voor een 'alternatieve' Veldegemse Kerst-VTT : De 33km-tocht gevolgd, maar het cross-bosje vijf keer gedaan en ook het crossparcours bij de familie Pyfferoen vijf keer gedaan. Daarna het cross-speelpleintje - dat er zeer vervaarlijk bij lag met die afhellende stukken - na twee rondjes verlaten en moe maar voldaan met 46 km op de teller terug in Veldegem aangekomen, alwaar de andere Erika's Baaikers de grote tocht reeds hadden afgebold en waren blijven plakken aan de gluhwein-stand. Bij de vrouw met de baard, een extra attractie op deze tocht.
De tocht zelf was genieten van begin tot eind. Feeërieke landschappen, schitterend weer, nergens file, goeie bepijling, maar . . . voorzichtigheid was hier ontegensprekelijk de moeder van de porselienkast. In de kleine baantjes waar er niet gestrooid was en de sneeuw door de autobanden in een ijsfilm was herschapen, was het uitkijken geblazen. Het binnen rijden van de cyclocross-weide was één van die gevaarlijke plaatsen, waar verschillende mensen ten val kwamen. Ook de bevroren 'body's' doken weer her en der op, maar voorlopig blijven we nog van al die ellende gespaard. Hopelijk idem morgen in Moorslede.
De andere Erika's Baaikers aan de eerste splitsing laten varen, en gekozen voor een 'alternatieve' Veldegemse Kerst-VTT : De 33km-tocht gevolgd, maar het cross-bosje vijf keer gedaan en ook het crossparcours bij de familie Pyfferoen vijf keer gedaan. Daarna het cross-speelpleintje - dat er zeer vervaarlijk bij lag met die afhellende stukken - na twee rondjes verlaten en moe maar voldaan met 46 km op de teller terug in Veldegem aangekomen, alwaar de andere Erika's Baaikers de grote tocht reeds hadden afgebold en waren blijven plakken aan de gluhwein-stand. Bij de vrouw met de baard, een extra attractie op deze tocht.
De tocht zelf was genieten van begin tot eind. Feeërieke landschappen, schitterend weer, nergens file, goeie bepijling, maar . . . voorzichtigheid was hier ontegensprekelijk de moeder van de porselienkast. In de kleine baantjes waar er niet gestrooid was en de sneeuw door de autobanden in een ijsfilm was herschapen, was het uitkijken geblazen. Het binnen rijden van de cyclocross-weide was één van die gevaarlijke plaatsen, waar verschillende mensen ten val kwamen. Ook de bevroren 'body's' doken weer her en der op, maar voorlopig blijven we nog van al die ellende gespaard. Hopelijk idem morgen in Moorslede.
-
Old Skool
- Mountainbiker
- Posts: 541
- Joined: Tue 19 Jun 2007 13:51
- Location: Geconverteerde oude citybike (RIP) / Speci Rockhopper Disc / Salsa El Mariachi (29'er rigid mudbike)
Net terug van de 50
Prachtige toer, in de sneeuw rijden is toch iets unieks.
Chapeau voor de organisatie: Duidelijke bepijling met goede zone aanduiding. Heerlijke pompoensoep in de eerste bevoorrading (en vriendelijke dames).
Voor mij was der maar 1 min punt in de hele rit:
Een geval van verkeeragressie
een kerel in een ford S-max, bijna zwart metalise, met een blonde vrouwelijke bestuurster. Op een borewegel niet ver voor het cyclocross parkoers rijd em achet mij en claxoneerde em omdat ik plaats MOEST maken. De ganse rand van de weg lag vol ijsplekken, dus deed ik dat natuurlijk niet direct. 'Kwas een tijd ervoor al zwaar tegen het dek gegaan en wou niet in een bevroren gracht landen. Daarom passerde em mij nogal bruut waardoor ik toch bijna slipte. Ik liet mijn ontevredenheid merken met het welgekende gebaar (Stom, ik weet het, mea culpa) (btw Voetgangers of fietsers in gevaar brengen = overtreding 3de graad). Daarom remde die flippo midden de baan, smeet zijn deur open en begon te roepen en te dreigen. De ander medebikers keken als van wat voor een frustree is dat. Nu moesten we gelukking linksaf waar em ons niet kon volgen. Een kilimeter verder, vlak voor het padje naar het crossparkoers stond em mij echter op te wachten om nog wat meer te roepen en te dreigen. Ik zo rap mogelijk terug off road. Mij wt geamuseerd op het crossparkoers, tot bleek dat em mij voor de bevoorrading terug stond op te wachten. Daar heeft em mij 5 min staan uitschelden verder dreigen en proberen vast te grijpen. Gelukkig waren der een paar bikers die hem blijkbaar kenden en em probeerden te kalmeren (waarvoor mijn welgemeende dank). Zelf heb ik me meoite kunnen beheersen om te voorkomen dat de hele situatie zou escaleren. Rap rap een koek en wat drinken gepakt, en me uit de voeten gemaakt (gelukkig sonden der en paar bikers die ik vertrouwde, anders had ik zelf dat niet gedaan om zeker te zijn dat em niks met mijne velo zou uitsteken.
Het maakt mij vooral zorgen dat em het parkoers kende (iemand betrokken bij de organisatie). Kheb de rest van de stukken op de baan continu omgekeken, want em leek me in staat om mij van de weg te rijden.
Swat, na een warm bad straks eens contact oppakken met de lokale. Zo'n gedrag laat ik uit principe niet ongemoeid. Het is dat soort gedrag, ook tijdens TT van andere ongelikte deelnemers, die dervoor zorgen dat ik meer en meer moeite heb om occasionele bikers nog mee te krijgen.
Prachtige toer, in de sneeuw rijden is toch iets unieks.
Chapeau voor de organisatie: Duidelijke bepijling met goede zone aanduiding. Heerlijke pompoensoep in de eerste bevoorrading (en vriendelijke dames).
Voor mij was der maar 1 min punt in de hele rit:
Een geval van verkeeragressie
een kerel in een ford S-max, bijna zwart metalise, met een blonde vrouwelijke bestuurster. Op een borewegel niet ver voor het cyclocross parkoers rijd em achet mij en claxoneerde em omdat ik plaats MOEST maken. De ganse rand van de weg lag vol ijsplekken, dus deed ik dat natuurlijk niet direct. 'Kwas een tijd ervoor al zwaar tegen het dek gegaan en wou niet in een bevroren gracht landen. Daarom passerde em mij nogal bruut waardoor ik toch bijna slipte. Ik liet mijn ontevredenheid merken met het welgekende gebaar (Stom, ik weet het, mea culpa) (btw Voetgangers of fietsers in gevaar brengen = overtreding 3de graad). Daarom remde die flippo midden de baan, smeet zijn deur open en begon te roepen en te dreigen. De ander medebikers keken als van wat voor een frustree is dat. Nu moesten we gelukking linksaf waar em ons niet kon volgen. Een kilimeter verder, vlak voor het padje naar het crossparkoers stond em mij echter op te wachten om nog wat meer te roepen en te dreigen. Ik zo rap mogelijk terug off road. Mij wt geamuseerd op het crossparkoers, tot bleek dat em mij voor de bevoorrading terug stond op te wachten. Daar heeft em mij 5 min staan uitschelden verder dreigen en proberen vast te grijpen. Gelukkig waren der een paar bikers die hem blijkbaar kenden en em probeerden te kalmeren (waarvoor mijn welgemeende dank). Zelf heb ik me meoite kunnen beheersen om te voorkomen dat de hele situatie zou escaleren. Rap rap een koek en wat drinken gepakt, en me uit de voeten gemaakt (gelukkig sonden der en paar bikers die ik vertrouwde, anders had ik zelf dat niet gedaan om zeker te zijn dat em niks met mijne velo zou uitsteken.
Het maakt mij vooral zorgen dat em het parkoers kende (iemand betrokken bij de organisatie). Kheb de rest van de stukken op de baan continu omgekeken, want em leek me in staat om mij van de weg te rijden.
Swat, na een warm bad straks eens contact oppakken met de lokale. Zo'n gedrag laat ik uit principe niet ongemoeid. Het is dat soort gedrag, ook tijdens TT van andere ongelikte deelnemers, die dervoor zorgen dat ik meer en meer moeite heb om occasionele bikers nog mee te krijgen.
just de 50 gereden . 1 x grond gekust op de spiegel net voor crossparcours. toch nog nieuwe en verrassende stookskes onverhard gedaan, ( dacht da'k alles kende rond Torhout) technische stukskes [size=18]dik[/size] in orde, gluwijn mocht iets heter zijn, leffe's nadien waren koud genoeg.
chappeau voor de organiatie, en afspraak op 30 december op de gitsbergroute , Sadef Gits.
chappeau voor de organiatie, en afspraak op 30 december op de gitsbergroute , Sadef Gits.
-
meridagirl
- Mountainbiker
- Posts: 139
- Joined: Tue 19 Dec 2006 20:15
- Location: merida
Post by meridagirl »
Vanmiddag rond 12.30u gestart voor de 50km.
In de sneeuw rijden heeft toch wel iets speciaals en de 50km was perfect uitgepijld. Op de kleine weggetjes was het idd oppassen geblazen ook ik heb 1x de grond gekust zonder al te veel erg. De bevoorradingen waren dik in orde en ook de chocomelk was zoals steeds overheerlijk.
Volgend jaar ben ik terug op de afspraak.
Bedankt voor de goede organisatie.
In de sneeuw rijden heeft toch wel iets speciaals en de 50km was perfect uitgepijld. Op de kleine weggetjes was het idd oppassen geblazen ook ik heb 1x de grond gekust zonder al te veel erg. De bevoorradingen waren dik in orde en ook de chocomelk was zoals steeds overheerlijk.
Volgend jaar ben ik terug op de afspraak.
Bedankt voor de goede organisatie.
Hey Mudlovers , Vanmorgen de 50km (52 km) gereden voor de eerste maal op Veldegem en ondanks de gevaarlijke ondergrond (helaas mogen ervaren
en gelukkig zonder breuk en/of kleurscheuren) toch erg genoten
van het mooie parcours . Heel veel variatie
,mooie technische zones , mooie bevoorradingen en mooie winterse landschappen . Nog een pluspunt voor de veilige stalling in de sporthal zelf bij de start , want zoals geweten worden de laatste tijd terug veel bikes gestolen !!! Ben gestart met vele bikers bij -7 graden celcius , maar na een 10tal km ,was ik toch al goed op temp. Een klein minpunt misschien was dat door de keiharde en heel gladde ondergrond , men niet tot een goed tempo kon komen en zodoende niet tenvolle van het prachtige parcours kon genieten... Verder weer een lekkere voormiddag beleefd... Schrijf me maar op volgend jaar......
ps : als er bikers zijn in de buurt van het meetjesland , die goed vertrouwd zijn met de werking en reiniging van de Rocksox REBA sl poplock en dit met mij zou willen delen , zou ik heel dankbaar zijn...
Grtz ,Gitane.
ps : als er bikers zijn in de buurt van het meetjesland , die goed vertrouwd zijn met de werking en reiniging van de Rocksox REBA sl poplock en dit met mij zou willen delen , zou ik heel dankbaar zijn...
Grtz ,Gitane.
- Tnez
- Mountainbiker
- Posts: 36
- Joined: Mon 23 Feb 2009 19:03
- Location: Prorace Talos, Cube Acid, Bianchi Nirone
Ook de 50 gereden...
Vertrokken met super veel goesting om eens goed door de sneeuw te vlammen. Alles ging goed tot net voor de 1ste bevoorrading. Ik denk dat het een kasteeltje met een klein rond puntje was, eerste bocht naar rechts voorwiel vol weggeschoven en met een serieuze smak het ijs van dichterbij bekeken
gevolg een gescheurde broek, een geschaafde knie een een joekel van een bloeduitstorting op mn heup!
Blijkbaar had ik iets teveel vertrouwen in mezelf
Ik denk dat vallen in deze omstandigheden zeker geen blamage is,
daarintegen: mensen die je daarvoor staan uit te lachen verdienen eerder een joekel van een oorveeg (en met deze temperaturen kan dat behoorlijk pijnlijk zijn)
heb er enkele langs de kant staan kijken (wachten) tot er iemand tegen dek ging, in plaats van daar te staan lachen zouden ze beter iedereen waarschuwen dat ze trager moeten rijden, afstappen of de beter berijdbare stukken aantonen!!
Met een bevoren ondergrond kan je nooit zacht vallen, je kan enkel hopen dat je goed schuift. Met trage snelheid vallen kan lelijke gevolgen hebben.
Anyway,...
toch nog met volle teugen genoten van de tocht! De vele bosjes en het parcours in ruddervoorde maken van deze tocht een jaarlijkse verplichting.
Veldegem tot volgend jaar ...
Vertrokken met super veel goesting om eens goed door de sneeuw te vlammen. Alles ging goed tot net voor de 1ste bevoorrading. Ik denk dat het een kasteeltje met een klein rond puntje was, eerste bocht naar rechts voorwiel vol weggeschoven en met een serieuze smak het ijs van dichterbij bekeken
Blijkbaar had ik iets teveel vertrouwen in mezelf
Ik denk dat vallen in deze omstandigheden zeker geen blamage is,
daarintegen: mensen die je daarvoor staan uit te lachen verdienen eerder een joekel van een oorveeg (en met deze temperaturen kan dat behoorlijk pijnlijk zijn)
heb er enkele langs de kant staan kijken (wachten) tot er iemand tegen dek ging, in plaats van daar te staan lachen zouden ze beter iedereen waarschuwen dat ze trager moeten rijden, afstappen of de beter berijdbare stukken aantonen!!
Met een bevoren ondergrond kan je nooit zacht vallen, je kan enkel hopen dat je goed schuift. Met trage snelheid vallen kan lelijke gevolgen hebben.
Anyway,...
toch nog met volle teugen genoten van de tocht! De vele bosjes en het parcours in ruddervoorde maken van deze tocht een jaarlijkse verplichting.
Veldegem tot volgend jaar ...
-
thyboracing
- Mountainbiker
- Posts: 29
- Joined: Sun 29 Oct 2006 07:44
- Location: Focus
Post by thyboracing »
Deze morgen rond 9.20 vertrokken met zijn tweeën om te genieten van het mooie winterse landschap. Onmiddellijk gemerkt dat mijn handschoenen onder de min 5 niet veel uithalen ... Maat direct ondervonden dat ondergrond heel veraderlijk was op sommige plekken, magistrale redding was nodig op het fietspad. Genoten van het cyclocross parcours, het klein speelpleintje erna heb ik voor een stuk afgesneden, gleed heel de tijd naar beneden op de schuine hellingen, chapeau voor de kraks die er wel op en afgeraakten zonder kleerscheuren. Twee km voor de meet dan toch nog pauselijk de grond gekust op recht stuk zonder verwittiging onderuit ... gelukkig zonder schade (behalve ego een beetje), merci voor de inspanningen van de inrichters was weer om duimen en vingers af te likken!