ha...'k heb er een paar zien terug keren...daar zal je wel bij geweest zijn. Ik ben ewa verder gereden en dan op gps via een paar asfaltwegen naar de bevoorrading geboldGerre1970 wrote:Vanmorgen om 08u vertrokken voor de 65 km. Helaas ook slachtoffer geworden van het geknoei met de pijlen waardoor we de eerste bevoorrading gemist hebben. Na de 2e bevoorrading (voor ons dus de 1e)hebben we terug een stukje van de lus van de 55/65km gefietst, maar we hadden het snel door. Terug naar de post gereden en daar hebben ze ons vriendelijk aan de hand van het plannentje op het goede spoor gezet en dit met de nodige excuses. Dit was eigenlijk helemaal niet nodig, want hier kan de organisator weinig aan doen.
25/10/2009 BIERBEEK
Een paar van die gasten zeiden inderdaad zeer vriendelijk "bonne chance" ... Was misschien eerder sarcastisch bedoeld? 
Nu de bepijling was idd wel zeer doordacht aangepast, kan dus inderdaad specialistenwerk geweest zijn...
Nu de bepijling was idd wel zeer doordacht aangepast, kan dus inderdaad specialistenwerk geweest zijn...
Last edited by Josdevos on Sun 25 Oct 2009 23:07, edited 1 time in total.
-
StrammerMax
- Mountainbiker
- Posts: 2408
- Joined: Mon 31 Dec 2007 00:28
- Location: Minerva Starlite & Trek Fuel EX9 werd gestolen & Turner Flux & Lapièrre Zesty 514
- Contact:
Redbull-babes houden niet van Papegaaien!
Even voor 9.00 u toegekomen, werden wij naar “parking 4” geloodst, een door zandhopen omwald patattenveld. Aan de kant van de weg stonden overal wagens geparkeerd en door de file auto’s van bikers hadden de tegenliggers geen enkele kans! Aan de inschrijving stond een rij tot buiten, maar ’t ging vrij goed vooruit en zelf kon ik aanschuiven met m’n lidkaart. Om 9.10 u gestart met Lunganar.
Naast het voetbalveld, een stuk van de Meerdaelwoud-route volgend, speelde ik hem al snel kwijt tussen de andere bikers. De toer van gisteren zat nog in de benen, maar ’t ging eigenlijk nog redelijk vlot, wel aan m’n gebruikelijke trage tempo. Te hard van stapel lopen is niet goed als ge 65 km door zo’n heuvelachtig landschap moet halen!
Al na een kilometer of tien hoorde ik iemand achter mij in een afdaling zeggen: Strammer, ge moet gene schrik hebben, laat u maar gaan! Rubber-12 had me ingehaald. Zeer snel deze keer. De reden kreeg ik later te horen. Hij was een uur te vroeg opgestaan! Hij was bij diegenen die nog niet van het winteruur gehoord hadden! Ik had het niet gemakkelijk om hem bij te houden en na een paar nijdige hellingen was ik hem kwijt. ’t Was me ondertussen ook opgevallen dat de voertaal Frans was geworden. Nooit bij stil gestaan dat het Leuvense zo dicht bij de taalgrens ligt. Aan de eerste bevoorrading kwam ik m’n twee maten weer tegen. Ik denk dat ze daar vreesden niet toe te komen, want de stukken banaan, appelsien en cake waren wel erg klein gesneden. Maar dat zou bij de tweede passage ruim goed gemaakt worden! Aan die bevoorrading heb ik Schijfrem, die ik ontmoet heb op de mountainbike.be-dag in Rotselaar, gezien, maar ik was niet snel genoeg om hem bij zijnen lurf te vatten!
Met m’n twee maten gestart aan de lus van de 65 km. Maar met mijn slakkentempo waren ze al vrij snel weer uit het zicht, vanaf de plek met die klim over een paar dikke wortels. Daar was het even chaos omdat niet iedereen van de bikers die er samentroepten daar over geraakte. Heel veel bikers zag ik nadien niet meer, alhoewel ik toch geregeld ingehaald werd. Dus dan maar alleen op weg. Mijn motivatie begon te zakken en ik kreeg een dipje. Het parcours was voor mij op het randje van te zwaar. Na ettelijke tientallen kilometers in de benen worden die beklimmingen voor mij een beproeving.
De omgeving stond me anders wel aan met plaatsen als Beauvechain, Grez-Doiceau, Hese en Biez, waar met affiches geprotesteerd werd tegen de inplanting van een grote verzorgingsinstelling met 50 woongelegenheden en appartementen. En dan die kerk in restauratie op die heuvel. Een heel andere streek dan die ik gewend ben. Even ging mijn weinige haar rechtop staan toen ik ingehaald werd door een jonge kerel die ik ineens zijn remmen in de bocht hoorde dichtgooien! Daar kwam een auto vanachter! Ik zag die kerel met zijn bike overkop gaan! Auto niet geraakt, biker niet gewond, bike intact. Dat noemen ze geluk hebben! Terug aan de bevoorrading (de eerste fungeerde ook als tweede) verwonderde het mij daar rubber-12 te zien arriveren. Zij hadden ergens gemist, na de oversteek van een drukke baan, waar je aan de overkant in een paadje naar beneden moest. Er lagen nu lekkere koeken om te eten en daar heb ik goed mijn best aan gedaan!
Terug vertrokken met rubber-12. Lunganar was nog achter, waarschijnlijk in het begin wat de geweldig geweest. Ik herkende bepaalde stukken terug van de toertocht die ik tijdens de vakantie was komen rijden vanuit Loonbeek, onder anderen die klim in die holle weg aan het station van Pécrot. Eerst had je nog een afdaling waar je goed uit je doppen moest kijken, dan passeerde je aan je linkerkant een overweg die alleen kan gebruikt worden door fietsers. Daarna kwam die klim. Die dag in Loonbeek was het verschrikkelijk slecht weer en ik reed daar toen gans alleen op de lange afstand. Het water stroomde langs die helling naar beneden. Ik heb toen nog gedacht van “welke zot komt hier nu vandaag biken”! Daar zonk de moed toen in m’n mountainbikeschoenen. Nu geraakte ik toch al fietsend boven, ook al heb ik onderweg drie keren moeten stoppen om mijnen tikker wat te doen kalmeren! Even tevoren hadden we een vader met een klein kind zien biken. De vader maar richtlijnen geven aan z’n kind. Ik vraag me af of zij ook die afdaling en klim genomen hebben!
Toen ik de derde bevoorrading naderde, beleefde ik de teleurstelling van de dag! Want ik weet dat ik nu niet bepaald van de knapste ben, maar dat het zo erg was had ik nu toch niet gedacht! Want op het ogenblik dat ik arriveerde, vertrokken de twee Redbull-babes met de noorderzon, één per fiets en één met de Redbull-mobiel! Freaky, volgende keer moet je ze daar wat langer houden hé!
Rubber-12 beweerde dat je van Redbull beter presteert, maar dat je je uitput zonder het te voelen. Ik vraag me nog altijd af hoeveel blikjes hij uit had, want hij stoof ineens weg als een pijl uit een boog. Daar gingen we dan voor de laatste 25 km. We deden stukken van de Meerdaelwoudroute, maar in tegengestelde zin. Zo passeerden we de Zoete Waters en doken het bos in. Ik ben die route al een paar keren komen rijden en ik eet dan soms frieten in dat kraampje tegenover de vijver. Ik was toch blij dat ik toekwam, voor mij was ’t welletjes geweest.
Fiets afgespoten en binnen nog een Leffe gedronken. De delegatie Bierbikers met Pierre Le Fou en een aantal Tokki-Afrit-16-ers maakte net aanstalten om naar huis te vertrekken. Lunganar was al toegekomen. En zoals steeds waren wij de allerlaatsten om op te krassen toen alle andere tafels al gestapeld waren voor de schoonmaak. Een leuke dag beleefd. Een mooie toer, mooie streek, mooi weer, maar voor mij was dit toch een zware tocht.
Van weggehaalde pijlen heb ik geen last gehad, nergens gemist, ik kwam uit op 68 km. Inderdaad wel veel scouts gezien onderweg.
De Papegaai Bike Team Stabroek * www.wieleradvies.be * www.heldwillenworden.be
Naast het voetbalveld, een stuk van de Meerdaelwoud-route volgend, speelde ik hem al snel kwijt tussen de andere bikers. De toer van gisteren zat nog in de benen, maar ’t ging eigenlijk nog redelijk vlot, wel aan m’n gebruikelijke trage tempo. Te hard van stapel lopen is niet goed als ge 65 km door zo’n heuvelachtig landschap moet halen!
Al na een kilometer of tien hoorde ik iemand achter mij in een afdaling zeggen: Strammer, ge moet gene schrik hebben, laat u maar gaan! Rubber-12 had me ingehaald. Zeer snel deze keer. De reden kreeg ik later te horen. Hij was een uur te vroeg opgestaan! Hij was bij diegenen die nog niet van het winteruur gehoord hadden! Ik had het niet gemakkelijk om hem bij te houden en na een paar nijdige hellingen was ik hem kwijt. ’t Was me ondertussen ook opgevallen dat de voertaal Frans was geworden. Nooit bij stil gestaan dat het Leuvense zo dicht bij de taalgrens ligt. Aan de eerste bevoorrading kwam ik m’n twee maten weer tegen. Ik denk dat ze daar vreesden niet toe te komen, want de stukken banaan, appelsien en cake waren wel erg klein gesneden. Maar dat zou bij de tweede passage ruim goed gemaakt worden! Aan die bevoorrading heb ik Schijfrem, die ik ontmoet heb op de mountainbike.be-dag in Rotselaar, gezien, maar ik was niet snel genoeg om hem bij zijnen lurf te vatten!
Met m’n twee maten gestart aan de lus van de 65 km. Maar met mijn slakkentempo waren ze al vrij snel weer uit het zicht, vanaf de plek met die klim over een paar dikke wortels. Daar was het even chaos omdat niet iedereen van de bikers die er samentroepten daar over geraakte. Heel veel bikers zag ik nadien niet meer, alhoewel ik toch geregeld ingehaald werd. Dus dan maar alleen op weg. Mijn motivatie begon te zakken en ik kreeg een dipje. Het parcours was voor mij op het randje van te zwaar. Na ettelijke tientallen kilometers in de benen worden die beklimmingen voor mij een beproeving.
De omgeving stond me anders wel aan met plaatsen als Beauvechain, Grez-Doiceau, Hese en Biez, waar met affiches geprotesteerd werd tegen de inplanting van een grote verzorgingsinstelling met 50 woongelegenheden en appartementen. En dan die kerk in restauratie op die heuvel. Een heel andere streek dan die ik gewend ben. Even ging mijn weinige haar rechtop staan toen ik ingehaald werd door een jonge kerel die ik ineens zijn remmen in de bocht hoorde dichtgooien! Daar kwam een auto vanachter! Ik zag die kerel met zijn bike overkop gaan! Auto niet geraakt, biker niet gewond, bike intact. Dat noemen ze geluk hebben! Terug aan de bevoorrading (de eerste fungeerde ook als tweede) verwonderde het mij daar rubber-12 te zien arriveren. Zij hadden ergens gemist, na de oversteek van een drukke baan, waar je aan de overkant in een paadje naar beneden moest. Er lagen nu lekkere koeken om te eten en daar heb ik goed mijn best aan gedaan!
Terug vertrokken met rubber-12. Lunganar was nog achter, waarschijnlijk in het begin wat de geweldig geweest. Ik herkende bepaalde stukken terug van de toertocht die ik tijdens de vakantie was komen rijden vanuit Loonbeek, onder anderen die klim in die holle weg aan het station van Pécrot. Eerst had je nog een afdaling waar je goed uit je doppen moest kijken, dan passeerde je aan je linkerkant een overweg die alleen kan gebruikt worden door fietsers. Daarna kwam die klim. Die dag in Loonbeek was het verschrikkelijk slecht weer en ik reed daar toen gans alleen op de lange afstand. Het water stroomde langs die helling naar beneden. Ik heb toen nog gedacht van “welke zot komt hier nu vandaag biken”! Daar zonk de moed toen in m’n mountainbikeschoenen. Nu geraakte ik toch al fietsend boven, ook al heb ik onderweg drie keren moeten stoppen om mijnen tikker wat te doen kalmeren! Even tevoren hadden we een vader met een klein kind zien biken. De vader maar richtlijnen geven aan z’n kind. Ik vraag me af of zij ook die afdaling en klim genomen hebben!
Toen ik de derde bevoorrading naderde, beleefde ik de teleurstelling van de dag! Want ik weet dat ik nu niet bepaald van de knapste ben, maar dat het zo erg was had ik nu toch niet gedacht! Want op het ogenblik dat ik arriveerde, vertrokken de twee Redbull-babes met de noorderzon, één per fiets en één met de Redbull-mobiel! Freaky, volgende keer moet je ze daar wat langer houden hé!
Rubber-12 beweerde dat je van Redbull beter presteert, maar dat je je uitput zonder het te voelen. Ik vraag me nog altijd af hoeveel blikjes hij uit had, want hij stoof ineens weg als een pijl uit een boog. Daar gingen we dan voor de laatste 25 km. We deden stukken van de Meerdaelwoudroute, maar in tegengestelde zin. Zo passeerden we de Zoete Waters en doken het bos in. Ik ben die route al een paar keren komen rijden en ik eet dan soms frieten in dat kraampje tegenover de vijver. Ik was toch blij dat ik toekwam, voor mij was ’t welletjes geweest.
Fiets afgespoten en binnen nog een Leffe gedronken. De delegatie Bierbikers met Pierre Le Fou en een aantal Tokki-Afrit-16-ers maakte net aanstalten om naar huis te vertrekken. Lunganar was al toegekomen. En zoals steeds waren wij de allerlaatsten om op te krassen toen alle andere tafels al gestapeld waren voor de schoonmaak. Een leuke dag beleefd. Een mooie toer, mooie streek, mooi weer, maar voor mij was dit toch een zware tocht.
Van weggehaalde pijlen heb ik geen last gehad, nergens gemist, ik kwam uit op 68 km. Inderdaad wel veel scouts gezien onderweg.
De Papegaai Bike Team Stabroek * www.wieleradvies.be * www.heldwillenworden.be
-
Wicked_Uncle_Ernie
- Mountainbiker
- Posts: 198
- Joined: Thu 21 Sep 2006 21:33
- Location: Spark & Scale
Omstreeks 9u15 gestart voor de 45 km en in tegenstelling tot de meeste reacties hierboven nergens last gehad van verdwenen bepijling.
Voor de rest: leuk parcours, bevoorrading in orde.
Schitterend herfstweer en alles perfect berijdbaar.
Parking was ietsje minder, maar wat doe je eraan als organisatie als er zo'n grote opkomst is...
Kortom een leuke voormiddag gehad, en daar doen we het toch voor.
Onze voorzitter heeft zijn filmkwaliteiten nog eens bovengehaald, en het resultaat kan je bewonderen op www.mtbteammargi.tk
Voor de rest: leuk parcours, bevoorrading in orde.
Schitterend herfstweer en alles perfect berijdbaar.
Parking was ietsje minder, maar wat doe je eraan als organisatie als er zo'n grote opkomst is...
Kortom een leuke voormiddag gehad, en daar doen we het toch voor.
Onze voorzitter heeft zijn filmkwaliteiten nog eens bovengehaald, en het resultaat kan je bewonderen op www.mtbteammargi.tk
-
cateye
- Mountainbiker
- Posts: 245
- Joined: Mon 03 Nov 2003 20:39
- Location: orbea occam 29er, orbea alma 29er
- Contact:
bedankt voor de snelle en efficiente pechverhelping van de organisatie
ik stond in pecrot naast de spoorlijn te vloeken omdat ik het ventiel van het tubelesswiel er niet uit kreeg,tot bloedens toe,mij vinger ligt helemaal open; geen avans
een tip, haal het ventiel er soms eens uit en doe er waterbestendig vet aan, anders ben je niks met uw band en pomp onderweg
had een tubelessband met notube maar zelfs met een dikke nagel erin
kon de notube de lucht niet stoppen, ik stel me vragen bij het nut van notube want iedere 6m ververs ik dat[/url]
ik stond in pecrot naast de spoorlijn te vloeken omdat ik het ventiel van het tubelesswiel er niet uit kreeg,tot bloedens toe,mij vinger ligt helemaal open; geen avans
een tip, haal het ventiel er soms eens uit en doe er waterbestendig vet aan, anders ben je niks met uw band en pomp onderweg
had een tubelessband met notube maar zelfs met een dikke nagel erin
kon de notube de lucht niet stoppen, ik stel me vragen bij het nut van notube want iedere 6m ververs ik dat[/url]
