lopen goed voor te fietsen ?

[gedewe]

Hallo , een vraagske , ik heb soms te weinig tijd om tijdens de week te gaan fietsen , lopen is minder tijdrovend en dat doe ik regelmatig , MTB ook . Ik ondervind geen hinder van spieren die pijn doen bij het fietsen . Is lopen goed om te MTBiken , volgens sommigen wel ? Iemand ervaring ?
Ik ben ook van plan om tacx rollen te kopen , is dit een goeie aankoop om te trainen tijdesn winter ?

[doctor]

Beste,
lopen is de beste training om als fietser te combineren. De conservative oude verzorgers zullen het steeds afraden.
Wel moet men eerst rustig, ik bedoel echt rustig beginnen en een 6 tal weken opbouwen eer men 45 à 60 minuten kan lopen.
Indien men dit doet zal een competitie of andere fietser veel voordeel halen uit deze combinatie.
Ik ken meerdere profs die zelfs in het seizoen 1 tot 2 maal per week een 35 minuten lopen op zachte ondergrond.
Het grote voordeel is dat men zijn beenspieren echt versterkt en longen en hart super geoefend worden.
En zeg zelf iedereen fietst maar rond en maalt kilometers, ik ben steeds voorstander om niet te doen wat de rest doet om er boven uit te komen.
En ja, het heeft me toch dikwijls geholpen ook bij degene die ik adviseer.

[gedewe]

ik heb feb maart veel gelopen en in mei was ik in vorm , de kilo's blijven erwel aanplakken , maar dat is door het tevele snoepen . Maar ik heb dan meegedaan aan een heuvelloop en daar heb ik mij geforceerd , en de form was weg . T is omdat ik tijdends de winter niet graag mtbiked als het te nat is . Bedankt voor het antwoord , hoeveel loop je dan ? Ik loop nu op mijn gemakske een uur .

[doctor]

gedewe,

een uur lopen is top. Wanneer je dit goed onder de knie hebt, probeer dan eens een 3 à 4 keren een versnelling in te lassen van een 3 tal minuten wanneer ge basis genoeg hebt. Met versnelling bedoel ik niet op maximum, maar zo versnellen dat ge na de 3 minuten nog een minuut dat tempo kon volhouden.
Daarmee gaat ge op de fiets ook veel voordeel uit halen. Zeker naar uw hartslagen en been spieren toe.

[Hollandbiker]

Beste,
lopen is de beste training om als fietser te combineren. De conservative oude verzorgers zullen het steeds afraden.
Wel moet men eerst rustig, ik bedoel echt rustig beginnen en een 6 tal weken opbouwen eer men 45 à 60 minuten kan lopen.
Indien men dit doet zal een competitie of andere fietser veel voordeel halen uit deze combinatie.
Ik ken meerdere profs die zelfs in het seizoen 1 tot 2 maal per week een 35 minuten lopen op zachte ondergrond.
Het grote voordeel is dat men zijn beenspieren echt versterkt en longen en hart super geoefend worden.
En zeg zelf iedereen fietst maar rond en maalt kilometers, ik ben steeds voorstander om niet te doen wat de rest doet om er boven uit te komen.
En ja, het heeft me toch dikwijls geholpen ook bij degene die ik adviseer.

Kun je dat wetenschappelijk onderbouwen, zo ja, dan zullen veel profs je daar erg dankbaar voor zijn!

[Sandcrawler]

Beste,
lopen is de beste training om als fietser te combineren. De conservative oude verzorgers zullen het steeds afraden.
Wel moet men eerst rustig, ik bedoel echt rustig beginnen en een 6 tal weken opbouwen eer men 45 à 60 minuten kan lopen.
Indien men dit doet zal een competitie of andere fietser veel voordeel halen uit deze combinatie.
Ik ken meerdere profs die zelfs in het seizoen 1 tot 2 maal per week een 35 minuten lopen op zachte ondergrond.
Het grote voordeel is dat men zijn beenspieren echt versterkt en longen en hart super geoefend worden.
En zeg zelf iedereen fietst maar rond en maalt kilometers, ik ben steeds voorstander om niet te doen wat de rest doet om er boven uit te komen.
En ja, het heeft me toch dikwijls geholpen ook bij degene die ik adviseer.

Kun je dat wetenschappelijk onderbouwen, zo ja, dan zullen veel profs je daar erg dankbaar voor zijn!

Veel leesplezier,
Crosstraining
Crosstraining is een trainingsmethode waarbij andere sporten dan deze waarin men presteert, worden geïntegreerd in het totale trainingsconcept met als doel de prestatie te verbeteren. Triatleten doen per definitie aan crosstraining omdat zij in verschillende disciplines op topniveau moeten presteren. Maar, of een voetballer door fietstraining zijn loopvermogen kan verbeteren kan al meer in vraag worden gesteld. Onderzoek naar crosstraining heeft in de voorbije jaren meer vragen dan antwoorden opgeleverd. BodyTalk vat de antwoorden samen.

In veel sporten komt het er niet alleen op aan een degelijke uithouding te bezitten, maar ook een goede techniek, kracht, snelheid enz. Een voetballer bijvoorbeeld hoeft niet alleen over een goed loopvermogen te beschikken, maar traptechniek en snelheid zijn voor hem minstens even belangrijk. In de theorie van de trainingsleer duidt men dit aan door te stellen dat ieder atleet een aantal vaardigheden (skills, bv. techniek) -en bewegingseigenschappen (uithouding, snelheid, kracht, lenigheid) moet combineren.

Om dit in de trainingspraktijk te vertalen zoekt men dan ook steeds naar methoden waarin de combinatie van verschillende bewegingseigenschappen optimaal getraind wordt. Crosstraining biedt volgens veel atleten een mogelijke oplossing om het prestatievermogen op te schroeven. Onderzoek is het daarover minder eens, wellicht voor een stuk door de problemen die wetenschappers ondervinden bij de opzet van crosstraining studies,

Problemen
Inspanningsproeven worden best zo sportspecifiek mogelijk afgenomen. Een wielrenner behaalt immers de beste testresultaten op de fiets(ergometer), een loper op de loopband en een zwemmer in het zwembad. Maar, jammer genoeg bestaat er niet voor alle sporten (bv. tennis) een ideale inspanningstest in het labo. Soms kan men de vooruitgang in prestatie enkel afmeten aan het wedstrijdresultaat. Algemeen echter wordt aanvaard om de belangrijkste oefenvorm (bij bv. tennisspelers is dit lopen) in de inspanningstest aan bod te laten komen. Meteen is één van de vele problemen blootgelegd waarmee onderzoekers kampen wanneer ze het effect van crosstraining in verschillende sporttakken willen onderzoeken.

Volgens de principes van de trainingsleer kan training best zo sportspecifiek mogelijk zijn. Theoretisch zouden atleten die één sport beoefenen het dan ook bij één sportspecifieke trainingsvorm kunnen houden om de beste resultaten te bekomen. De praktijk laat echter uitschijnen dat dit niet altijd het geval is:

Matig getrainden (bv. reereatiesporters) kunnen bijvoorbeeld hun maximale zuurstofopname (V02 max) even sterk verhogen door het volgen van een 20-weken durend trainingsprogramma waar hetzij gefietst of gelopen wordt. Een voorwaarde hiervoor is dat de intensiteit, frequentie en duur van de training vergelijkbaar is voor de verschillende beoefende sporten. Wanneer men grote spiergroepen oefent én matig getraind is, geldt de regel van de trainingsspecificiteit blijkbaar niet of minder.

Voor wie?
Ongetrainden hebben weinig nut bij crosstraining en kunnen zich eerst beter toeleggen op het ontwikkelen van een goede basisuithouding binnen de sport waarin ze (ooit) willen presteren. De winst die door middel van crosstraining kan worden bekomen is groter naarmate de sporter een matige conditie bezit. De competitieve atleet heeft het meeste baat bij crosstraining bij het herstel na een blessure of ter voorkoming van een conditieverval.

Professionele triatleten vormen een ander voorbeeld. Een aantal toptriatleten waaronder 6-voudig ironman winnaar Mark Allen, menen dat doorgedreven fietstraining de loopprestatie positief beïnvloedt (= crosstrainingseffect). Ze spenderen daarom relatief méér tijd aan fietstraining dan looptraining.

Deze claim wordt wetenschappelijk echter niet onderbouwd. Electromyografisch onderzoek leed immers dat tijdens fietsen verhoudingsgewijs vooral de grote dijbeenspier aangesproken wordt en tijdens het lopen vooral de kuitspieren. De zwaarst belaste schakel in de prestatieketen bij het lopen (de kuitspieren) wordt maar matig getraind tijdens het fietsen. Omgekeerd is de oxydatieve enzymatische capaciteit van de grote dijbeenspier sterker ontwikkeld bij fietsers dan bij lopers. Naar de praktijk vertaald moet men dus weinig heil verwachten van fietstraining op de loopprestatie. Omgekeerd kan men echter wel fietsers ertoe aanzetten om ook af en toe looptraining in het oefenschema te plannen, maar in de praktijk gebeurt dit zeer weinig. Lopen houdt immers een groter risico in op (kleine) overbelastingsletsels dan fietsen omdat de impactkrachten op het lichaam daar nu eenmaal heel wat hoger liggen.

Prestatieverbeterend?

Wanneer men puur rekening houdt met het principe van de trainingsspecifiteit, kan de winst in prestatievermogen bij (top)atleten die aan crosstraining doen sterk in vraag gesteld worden. Tot op heden zijn er echter slechts zeer weinig studies die de effecten ervan op het prestatievermogen degelijk onderzocht hebben.

Eén van de eerste onderzoeken ging na of fietsgetrainde atleten hun conditie konden behouden door hetzij enkel de armspieren hetzij enkel de beenspieren te trainen (Pate et al., 1978). Na 4 weken bleek dat enkel de groep die hun beenspieren bleven trainen de conditie behouden of zelfs verbeterd hadden. De atleten die louter de armspieren trainden, leden conditieverlies dat toe te schrijven was aan een detrainingseffect. De resultaten van deze studie maken dus duidelijk dat 'pure' crosstraining (training waarbij andere spiergroepen getraind worden dan deze die in hoofdzaak de prestatie bepalen) waardeloos is voor het behoud van het sportspecifieke trainingseffect.

Andere studies die het gebruik van dissimilaire trainingsvormen (dit zijn trainingen die duidelijk verschillen qua belasting, bv. zwemmen en fietsen) onderzochten, concentreerden zich in het begin voornamelijk op het effect van looptraining op de zwemprestatie.

De studie van Magel et al (1978) toont duidelijk aan dat er enkel sportspecifieke winst te boeken is met zeer gespecialiseerde (sportspecifieke) zwemtraining. Er werd een verbetering van 11 % van de V02 max vastgesteld tijdens de zwemtest terwijl er helemaal geen verbetering op de loopbandtest werd gevonden. De resultaten van dit onderzoek tonen niet alleen aan dat specifieke training belangrijk is, maar ook de gebruikte inspanningstest als evaluatiemiddel.

Training die nauw aansluit bij die sport, in het zwemmen gebeurt dit bv. door middel van "droogzwemmen"(zwemmen op het droge met elastieken), kan de prestatie eveneens verbeteren. Dit type training leidde in een studie tot een verbetering van resp. 19% en 11% op de "droog" en "nat"' zwemtest, maar gaf ook geen prestatieverbetering op de loopbandtest.

Similaire sporten
Crosstraining gebeurt ook met similaire sporten. Men kiest dan sporten waarbij gelijkaardige spiergroepen worden getraind, bv. lopen en fietsen.

Zo is de maximale zuurstofopname van lange afstandlopers 10 tot 20% hoger op een inspanningstest op de loopband dan op de fiets, terwijl fietsers (die een beetje kunnen lopen) over het algemeen geen verschil in resultaten vertonen. De vraag blijft echter dezelfde, nl. heeft crosstraining voor hen zin?

In een goed gecontroleerde studie werden de effecten nagegaan van een 5 weken durend gecombineerde intensief fiets-looptraining versus een louter (maar even intensieve) looptraining (Mutton, 1993). Het prestatievermogen werd geëvalueerd enerzijds door middel van de tijd gelopen op de mijl (1609 m) en een 5000m, anderzijds door de meting van de V02 max in het labo. Na de trainingsperiode was de prestatiewinst in beide groepen even groot (18 tot 21 sec. op de mijl; 102 sec op de 5000 m; 5,2 tot 5,9% in V02 max). De onderzoekers concludeerden daarom dat crosstraining even effectief was als sportspecifieke training om een prestatieverbetering te bekomen.

Nochtans moet deze conclusie in vraag gesteld worden vermits het effect van crosstraining nooit groter was dan het effect van de sportspecifieke training op zich. Bovendien mag aangenomen worden dat het principe van de sportspecifieke training een grotere rol speelde voor de goed getrainde atleten dan voor de matige getrainde atleten in deze studie. Kortom, ook deze studie kan niet aantonen dat crosstraining heter is dan de normale sportspecifieke training voor een bijkomende prestatieverbetering.

Loy (1993) vergeleek het effect van 'stairclimbing' met looptraining. De proefpersonen werden getest op de loopband en bij een veldtest (piste). In beide gevallen was er een duidelijke toename van de V02 max (resp. 12 en 16%) en een verbetering van de looptijd op de piste (8 en 11%). StaircIimbing blijkt dus een goed alternatief te zijn voor looptraining waarbij bovendien de kans op overbelastingsblessures gering is.

De beste manier om een trainingseffect te behouden en het prestatievermogen nog verder te verbeteren is de voornaamste bewegingsvorm van de sporttak waarin men presteert te blijven trainen. De praktijk leed immers dat 's werelds beste marathonlopers geen zwemtraining (tenzij aquajogging) doen. Omgekeerd wordt ook niet aan topzwemmers aangeraden om met intensieve looptraining te starten.

Enkel in multi-sporttakken zoals triatlon, duatlon, enz. is crosstraining niet alleen aangeraden maar ook een must. Daarom mag men de term 'crosstraining' als een verkeerde benaming beschouwen voor atleten die slechts in één sport moeten presteren.

Besluit
Waarschijnlijk moet het succes en het voordeel van crosstraining niet zozeer in een mogelijke prestatiewinst gezocht worden, maar op een ander vlak.

Tijdens een blessure is het voor een atleet moeilijk inactief te blijven en de conditie weg te zien tanen. In dat geval kan crosstraining het conditieverval trachten tegen te gaan. Hoe meer de bewegingsvorm van de crosstraining en de "normale" sportspecifieke training op elkaar afgestemd zijn, hoe beter men de conditie bewaart en hoe sneller men na herstel de specifieke training kan hervatten.

Ook in de blessurepreventie kan crosstraining een belangrijke rol spelen.

Afstandslopers kunnen tijdens "zware" trainingsperiodes af en toe fietstraining inschakelen (bv. als recuperatietraining) om de belasting (vnl. impactkrachten) te verminderen; ploegsporters kunnen bv. tijdens de winterstop hun basisuithouding opnieuw op peil brengen met minder belastende sporten zoals zwemmen, fietsen, enz. Ook kan crosstraining de monotonie van trainen doorbreken en terug zin geven om verder te trainen.

Mechanismen en tegenstrijdigheden
Wetenschappers zijn niet alleen geïnteresseerd in de mogelijke prestatiewinst, maar vooral in een verklaring voor de mogelijke mechanismen. Wanneer na training van de armspieren bv. de hartfrequentie daalt en de V02 max toeneemt tijdens een fietstest, wijst dit op een centrale adaptatie (cardiovasculaire aanpassing) aan de training. Bij crosstraining die gelijkaardige spiergroepen traint (fietsen-lopen) wordt meer gezocht naar aanpassingsmechanismen op spierniveau (perifere adaptatie).

De vele bestaande tegenstrijdigheden in de onderzoeksresultaten duiden erop dat een aantal factoren het succes van crosstraining beïnvloeden, o.a.

- het initiële fitheidsniveau - het volume van de getrainde spiergroep(en)

- de trainingsintensiteit (die moeilijk vergelijkbaar is tussen de verschillende sporten)

Uit: BodyTalk 1999 - nr 203

[Dickie]

Ook al een paar recente artikels gelezen uit de States waar men wat terugkomt van de steady state cardio training en meer op variatie gaat focussen om een betere fitheid voor de amateur te bekomen en het afhaken te vermijden.
Ze raden de urenlange training aan een moderaat hartritme zelfs af.
De trainingsmethode zou meer op de natuurlijke 'aanleg' van de hartspier en spieren gelijken: belasting wordt gevolgd door herstel.
Een voorbeeld:
Warm-up for 3-4 minutes at a fast walk or light jog
•
Interval 1 - run at 8.0 mi/hr for 1 minute
•
Interval 2 - walk at 4.0 mi/hr for 1.5 minutes
•
Interval 3 - run at 10.0 mi/hr for 1 minute
•
Interval 4 - walk at 4.0 mi/hr for 1.5 minutes

Deze sequentie 4 maal volgen voor een stevige 20' 'workout', bij verbetering conditie toevoegen naar believen.

Heel wat anders dan eerst urenlang basisconditie op te doen door lsd training af te haspelen
Pff, er zijn talloze 'goeroes' die elk hun waarheid in pacht te hebben.
Op de duur zie je door de bomen het bos niet meer want ze klinken stuk voor stuk overtuigend...Wat is er bvb binnen 10 jaar in de mode?
Mountainbike is een sport die ze aanraden, juist wegens de variatie op oneffen terrein.

[pierrot le fou]

Gelijk welke sport begint met een BASIS UITHOUDING .
Deze krijg je door duurtraining; lage hartslag met lange duur .
Welke sport je hier voor gebruikt is afhankelijk van de gebruikte spiergroepen . Maar lopen is niet uitgesloten .
In het Sportkot te Leuven geven ze het advies , in het begin ok , nadien bij specifieke opbouw , neen , fietstraining is dan fietstraining .
Ik kreeg ook zwemtraining voorgeschoteld , in den beginne om zo overbelasting te vermijden . Crawl , continu , min 45 min , snelheid niet belangrijk : wel de trainingstijd.
Groetjes
Pieter

[Jeanke6]

Puur persoonlijke ervaring, dus niks wetenschappelijk (ook al ben ik wetenschapper):

Oorspronkelijk was ik amateuristisch loper: 20km van Brussel in 1u40. Ik vond dit wel leuk en begon de trainingen wat op te voeren met als resultaat een overbelaste knie, maar toch een tijd van 1u31 op de 20 km van Brussel het jaar er na. Beetje kiné gedaan tot de problemen opgelost waren om dan in september een volle marathon te lopen (3u41). Met pijnlijke knie wiliswaar. Dan heel toevallig in de mtb-sport gedonderd en veel minder gelopen. Nooit meer last aan de knie gehad en tijden verbeteren nog steeds; zowel bij het lopen (1u23 op de 20km van Brussel, 37 minuten op 10km) als bij het fietsen.

Dus mijn conclusie: fietsen helpt voor het lopen en lopen helpt voor het fietsen. Vorig jaar trainde ik ook voor een triathlon en aangezien ik een verschrikkelijk slechte zwemmer was betekende dat heel veel zwemmen. Resultaat: fiets en loopsnelheid nog extra naar boven. Enige nadeel: ik haat zwemmen en dat doe ik dus veel te weinig.

U heeft het al wel door: ik ben absoluut pro cross training!

[P°]

Heb het ineens ook in mijn ster gekregen om te beginnen lopen...(de dochter heeft binnenkort Coopertest en ik mag mee helpen schaven aan de conditie)
Aangezien ik niet uit de toon wou vallen ,vandaag de eerste keer gestart.
Deze morgen opgestaan om 6u15 ,loopschoenen aan en een 40' gelopen aan een gezapig tempo.

Als ik het goed lees,is dat totaal fout en moet je stelselmatig opbouwen ?

Is dit dan vooral om blessures te vermijden en je lichaam te laten wennen? Want ik kan aannemen als de conditie het toelaat dat je dan gewoon een duurloop kan doen van een uurtje ?Of toch beter niet?

Pff, er zijn talloze 'goeroes' die elk hun waarheid in pacht te hebben.
Op de duur zie je door de bomen het bos niet meer want ze klinken stuk voor stuk overtuigend...Wat is er bvb binnen 10 jaar in de mode?

²