Vandaag de lussen van Sint-Gillis-Waas gereden.
Best een mooie tocht, maar toch enkele opmerkingen:
Ik ben gestart met de groene lus, en daar is de bewegwijzering in het begin van de route (in het centrum) dikwijls zeer onlogisch en onduidelijk aangebracht. Let op, dit is enkel in het begin, verder is de bewegwijzering top! De groene lus is tussen de velden op de kiezelweggetjes ertussen. Zeer goed, ook als het geregend heeft. Enig nadeel is dat het zo vlak als de zee is natuurlijk. Ook een mooi gemiddelde tussen off en onroad.
Daarna overgeschakeld op de blauwe lus (het knooppunt is eigenlijk gewoon terug op het beginpunt). Deze route brengt je meer naar de bossen. Dus het is een aangename verandering van veldwegen naar boswegen. Enkel ontbreken er hier enkele bordjes... (ik was van plan enkel groen en blauw te doen wegens tijdsgebrek), maar wanneer je de blauwe aan het doen bent, kom je plotseling een bordje van de rode lus tegen.
Ik dus de andere kant uit, maar toen ik na 2.5 km nog steeds gen blauw bordje zag, ben ik maar teruggereden en heb de rode lus gevolgd. Ik dacht dat er misschien verder op de rode route, ineens enkele blauwe bordjes zouden verschijnen, maar dit was dus dik tegen mijn ******.
De rode lus is de zwaarste van de 3, maar ook de leukste!
Als bij al is dit een leuke trainingsroute, maar zo vlak als iets...
Ook opletten, als het deftig weer is, zijn er enkele stukken waar ongelofelijk veel andere fietsers aanwezig zijn op smalle paadjes (de gewone (ik-fiets-naar-de-bakker-en-terug-mensen). Hierdoor verlies je wel wat tijd, want de meeste die ik tegenkwam hadden niet door dat als iemand roept dat hij wil passeren, dat hij dat dan ook daadwerkelijk wil
Grtz
