08/02/09 Westouter

[deurbieter]

Deze morgen de tocht aangevat met ons treintje, na de eerste offroadstrook op de Sulferberg wist ik al dat Bjorre Absolom goede benen had toen ie mijn hartslag boven de 170 jaagde ...

Vervolg van de tocht: veel modderstroken, wandelen dus, wat teveel eigenlijk, maar daar kunnen de Berghazen ook niet aan doen. Een keer gevallen, wat wel meevalt voor mij, ik ben een specialist in het uitschuiven.

Aan splitsing gekozen voor 51 km, eerste bevoorrading gehoord dat Bartje Klapband zijn derailleur in t snot gereden heeft, jammer voor hem.
Eerste helft van t parcour was ok, klim naar achterkant Kemmel was zoals ieder jaar, veel te veel man die je voor het kerkhof voorbijsteekt die dan op de 23% letterlijk sterven ... Nu, ze kennen nu ook dat baantje

Na tweede bevoorrading op de Zwarteberg serieus zitten vloeken op de Franstalige wandelaars, gevloekt op een collega MTB'er die niet uit de weg (na veel herhaaldelijk roepen) zodat ik ook te voet stond, maar jah, ...

Na afdaling Bjorre Absolom terug tegengekomen, ie stond plat, ie heeft niet vervangen maar band keihard geblazen, nu, na afloop enkele Leffe's gedronken en thuis een klein uurtje kuiswerk gehad aan fiets ... T materiaal heeft serieus afgezien in de modder.

Qua parcour super, qua ondergrond ellendig. Nu, in de zomer ben ik er terug bij, als het is zoals vorig jaar (28°C), woehoe

Ik kan je meningalleen maar bijtreden... Het parcours was (zoals de meeste Heuvelland-tochten) super, maar de regen van de voorbije dagen was er teveel aan.. Mss als organisatie nog eens op verkenning gaan voor de TT, en desnoods stroken schrappen??? Zeker afspraak deze zomer!

Fietske staat al helemaal inorde voor de volgende,...
Sommige stroken waren der over , als ik wil wandelen dan laat
ik de bike thuis. Kwa bepijling en bev. was alles inorde .
Tot de zomer tocht!

[champ 08-09]

prachtige tocht als je het mij vraagt. Lag er wel hier en daar wat heel vettig bij. Zo te zien zijn er nie veel deze streek gewoon om te rijden. alees was naar wens. bevoorading tip top. parcour heel zwaar nadat ik gisteren ben gaan rijden naar ingooigem. Proficiat aan organisatie. Mc Bride MTB Team

['t klimmerke]

Na de week van de griep in westouter gestart in de hoop de 51km te kunnen rijden.
In het begin van de rit een beetje last gehad van de ademhaling maar dit was al verdwenen na de 2 eerste off-road stroken.
Echt prachtige stukken tegengekomen en lekker geploeterd (kdoe dit veel liever dan op een keiharde grond rijden zulle).
De kemmel "moeiteloos" bedwongen (men achterwiel bleef maar ronddraaien op dezelfde plaats maar er toch op geraakt). Dan de kemmel naar beneden, da was toch iets anders, op het einde de rem iets te hard toegetrokken en het achterwiel ging al scheef .
Daarna nog enkele bergen beklommen maar aan de goede 2de bev. toch moeten plooien en naar Westouter gereden, toch nog een beetje naweeën van de griep .
Aangekomen met 40km op de teller en een prachtig parcours achter de rug met zeer goede bev.

[stormvision]

Hierbij mijn eerste verslagje. We zijn in Westouter rond 10u van start gegaan, vol goeie moed, maar al snel kwamen we erachter dat het niet simpel zou worden met al die modder. Af en toe moesten we ook te voet omdat er niet echt geen doorkomen aan was. Soms was het op het randje en kon je toch nog net fietsen op de makkelijkste versnelling maar bergop en modder gaan meestal niet samen. Bij de splitsing koos mijn collega, duidelijk in form, voor de 51 km tocht i.p.v. de meer bescheiden route van 34 km, dus ik stemde in

En dan gebeurde het : na een km of 15 kwamen we aan de Kemmelberg. Ik begon er als eerste aan, op het makkelijkste verzetje naar boven. Mijn collega begon met hetzelfde verzet maar het ging iets te makkelijk blijkbaar dus schakelde hij een tandje bij en dat had hij niet moeten doen natuurlijk want met een forse uiting van kracht brak hij zijn ketting in twee. Hij geraakte nog wel boven (te voet uiteraard) maar het was jammergenoeg ‘game over’ voor hem. Gelukkig had hij zijn GSM mee en stond het nummer van de organisatie op onze armbandjes. Hij stond op een herkenbare plek, dus de organisatie was snel ter plekke om hem te depaneren en naar de aankomst terug te voeren. Ik ben alleen doorgereden. En dat heb ik geweten.

Wat volgde was een aaneenschakeling van modderstroken en hellingen. Op één stuk mengde het gras en de modder zich tot een klomp die ervoor zorgde dat mijn wielen niet meer konden draaien . Gelukkig was er niet veel verder de eerste bevoorrading waar we onze fiets konden afspuiten, wat voor iedereen broodnodig was. De volgende kilometers naar de 2de bevoorrading waren minder erg. Na de 2de bevoorrading waren er nog 14 km te doen en die waren enorm lastig. Velen namen dan al de rechtstreekse weg naar Westouter maar ik besloot door te zetten. De laatste 10 km waren echt afzien : klimmen in de modder, klimmen op verhard, klimmen op asfalt. Mijn fietscomputer was ik onderweg verloren (werkte toch niet meer zo goed) dus ik wist niet precies hoe ver ik zat, er leek geen eind aan te komen. Schakelen naar het kleinste blad vooraan moest al manueel gebeuren, lees : stoppen, afstappen, ketting met de hand verleggen, en terug verder. Het schakelen op het achterste blad had een vertraging van 3 – 4 seconden wat de vlugge wijzigingen van terrein (van een afdaling op asfalt naar een klim in de modder) enorm moeilijk maakten. Voor je het wist stond je weer stil omdat je niet snel genoeg klein kon schakelen. Maar mijn aluminium ros heeft het toch overleeft, wat velen blijkbaar niet kunnen vertellen als ik mijn colleag mag geloven.

Na iets van 4 uur, vermoed ik, ben ik aangekomen met nog een andere die samen met mij de laatste kilometers gedaan heeft. We waren allebei stik kapot. Een hele belevenis dat wel, maar als ik de volgende keer vanaf de eerste meters in de modder zit, zal ik bij de splitsing misschien toch een kortere route nemen. Voor de rest : mooie omgeving natuurlijk, parcour super goed aangeduid, goeie bevoorrading, goeie afspuitplek nadien (broodnodig) en een lekker boterham bij de aankomst.

De afwezigen hebben ongelijk zegt het spreekwoord, maar deze keer, ik weet het niet ...

Op naar de volgende.

[gedewe]

vol goede moed aan deze tt begonnen met mijn nieuwen cube LTD comp,

de dag ervoor het forum eens gelezen hoe het parcours erbij lag , hier stond dan ook te lezen , GOED BERIJDBAAR ????

Tot aan de eerste bevoorrading gereden en dan richting Dranouter , en opeens hadden we er genoeg van om heel veel te voet naast onzen vtt te gaan . Ik zag er opeens 2 anderen naar Loker rijden en ben ze gevolgd .

Dit is volgens mij geen mountainbike maar ploeteren in de modder , aub laat er volgende keer die heel slechte stroken eruit .

anders was de organisatie Ok

[Heuvellander]

Dit was veruit de zwaarste toertocht die ik deze winter in eigen streek heb gereden. Uiteindelijk was ik redelijk tevreden over mijn bescheiden prestatie, na anderhalve maand inactiviteit wegens ziekte en andere perikelen. Ik dacht nochtans na de eerste kilometers en de modder van de Sulferberg dat het niks ging worden. Maar de eerste beklimming van de Rodeberg en vooral de vier modderstroken rond de Scherpenberg gaven weer moed. Ondanks een blokkerend versnellingsapparaat en ettelijke keren afstappen heb ik super genoten van deze uitdaging. Jammer genoeg zorgde het terrein voor een vreselijk laag gemiddelde waardoor ik zelfs de kleine omloop na de bevoorrading heb moeten afbreken om toch op tijd terug thuis te zijn.
Geen boterham voor mij dus. Jammer want ik had de organisatoren graag persoonlijk bedankt voor de prima tocht. Dat sommige stroken onberijdbaar waren is uiteindelijk niet hun schuld. Het maakt gewoon deel uit van de charme. Misschien moeten we wel de 'A' uit ATF halen.