25/01/09 Ingelmunster

[uncle sam]

Jaja, prima toerke, bedankt aan alle Brigands en aan de Cowboy himself
Afgedraaid aan de 43km omdat ik anders niet thuis ging zijn tegen de middag.
Vooral de technische zones rond de ring blijven mijn favoriet . Deze keer volledig kunnen rijden zonder voetjes te zetten omdat ik alleen op het parcours zat
Al bij al heb ik het crossparcours en ooiegembos niet gemist; er was genoeg alternatief. De oplossing in klein zwitserland vond ik ook meer dan prima.
Moe en voldaan de eindmeet bereikt, rap de mudbike afgespoten (zn eerste modderdoop) en op tijd thuis geraakt.

Mercikes!

[Cavens]

Mooi ritje maar toch redelijk wat baggeren. Bevoorradingen waren dik in orde met zeer lekkere soep op de eerste bevoorrading. Noodgewongen moeten afdraaien aan 38km omdat achterderailleur niet meer meewerkte. (het beste was er dan toch al af )

[THE_MaRiJn]

Vandaag de 43km gereden ( moest ook thuis zij tegen de middag ) en toch nog redelijk afgezien op sommige stroken ze, zo baggeren
Wel moooie technische stukjes, zeker die aan de autosnelweg...

En de redbull meisjes zijn er mooi meegenomen

Tot de volgende, brigandsbikers!

[Cubedude]

Om 09.15 vertrokken voor de grote toer. Tja eerst het positieve: bewaakte parking, herstelpost, bevoorrading en afspuit waren dik in orde. de rit was dat naar mijn idee echter niet. Sommige stukken kon je er zelfs geen pak zwijnen doorjagen. Er viel gewoon niet door te rijden. degene die daar doorreden waren mss bij de zeer vroege vogels, maar ik heb op twee stukken iets staan kijken en daar reed niemand. (ik geloof dat dit beide keren in de buurt bij serres was)de meeste wandelden en baggerden langs die weggetjes heen, maar helpen deed het niet. Ik was enkel content dat ik sealskinz sokken aanhad en dus droge voeten hield. Beide trajekten hadden mijns insziens niks met mountainbiken te maken. Mb heeft zowiso niks met modder uit te staan, maar in onze regio kan het moeilijk zonder modder in de winter.
Op de koop toe kreeg ik door die plakkende smurrie steeds chainsuck wat mijn humeur er niet op liet verbeteren. Bij droge toestanden zal dit wel in mooie rit zijn, maar bij deze verzopen toestanden was mijn plezier ver te zoeken. Op den aprés bleken er nog wel te zitten met gemengde gevoelens
Kortom de stelling van de organisatoren dat alles goed berijdbaar zou zijn is ehm.. er een ietsje over op zijn zachts gezegd.

[Metalbiker]

Even de ziel in de pen steken...

Een TT waar veel tijd en energie ingestoken is, verdient ook enig respect en een heftige evaluatie natuurlijk.

Alvast aan alle Brigandbikers die hier hun tijd hebben ingestoken: het kwadraat van

Na al dat vriezen bijna de feeling verloren met het echt mtb werk. Jullie hebben er alweer voor gezorgd dat er een deftig offroad gehalte was en datgene ook SUPER gevarieerd was.

Heb er fantastisch van genoten, echt waar. De benen zaten goed en dan kan zo'n parcours ze proberen temmen. Nu denk ik wel dat criticasters gaan leuteren over de stroken die net niet te doen waren ( lees: de meesten te voet), maar trek het jullie niet aan. Jullie verdienen een pluim en die krijg je alvast van mij. Een dergelijke energiestoot steken in een parcours kan niet afgerekend worden op 3 x 200 meter wandelen.

Over stoten gesproken ... wil ik cowboy peter danken voor de service aan de tweede bevoorrading. Op zo'n plaatsen zou je je met plezier volproppen en volgieten. Misschien is het commercieel dan interessanter om die mensen aan den toog op het einde te zetten

Mij alvast terug op komende edities.

Greets

METALBIKER

[rik c]

Na Zuidschote gisteren, vandaag aan de tweede MTB-tocht van het "verzopen weekend" toe. Gisteren had de organisatie duidelijk de kaart getrokken van de berijdbaarheid, wat het off-road-gehalte flink naar beneden haalde, maar . . . 't was wel overal lekker fietsen in Zuidschote. Vandaag hadden ze in Ingelmunster een andere kaart getrokken : Weinig toegevingen gedaan wat betreft het off-road gehalte (meer dan 50 zones, astemblief ! - en allen netjes genummerd met vemelding van de lengte, dank u wel ! !) en dat maakte de tocht bijzonder zwaar.
Voor beide opties valt uiteraard wat te zeggen, en de keuze is aan de organisator.
De keuze is eveneens aan de rijder : Als je na een week van hevige regenval, ervoor kiest om op zondagochtend aan dergelijk zottekes-spelleke te gaan mee doen, moet je achteraf niet komen zagen dat het te zwaar was. We zitten nu eenmaal temidden de Westvlaamse klei, en niet in het zanderige Limburg. Misschien jammer, maar zo is het nu eenmaal.
Thuis vertrokken met het gedacht om de groten toer te rijden en dat dan ook gedaan. Maar wel wreed afgezien, amai.
Alle A, B, C - en 'k weet niet welke andere nog - forumtreinen waren reeds vertrokken, toen ik na het nodige zoeken achter een parkeerplaatske iets voor negenen alsnog op pad kon. Heel druk in de eerste vijf kilometer, met de nodige files, stoppen en stappen. Er was blijkbaar flink veel volk in Ingelmunster !
Tegen de eerste bevoorrading had ik toch al een viertal 'stap-passages' achter de rug, en reeds twee collega-bikers gezien wiens schoen was blijven steken in de modder. Heel zwaar dus, en die bevoorrading was meer dan welgekomen. Wat ik me van de rest van de toer nog herinner, zijn hier en daar een paar flarden, want het bleef hééél zwaar, en de laatste reservekrachten dienden te worden aangesproken om de finish te halen : Een stuk met vier VTT-mini-terrilkes, en slechts met veel moeite nog op en over die vierden geraakt : de wind die, vooral na de laatste splitsing precies steeds harder begon tegen werken : het frisse ijs-waterbad net voor bevoorrading twee, wat de bloeddoorstroming naar voeten en kuiten bevorderde ; bevoorrading twee dan met de madamtjes achter de bar en moozemeiske me wist te vertellen dat de wederoptredende VTT himself net met Moustache en companen de zaak had verlaten : plots een stukske bergaf en de wind vanachter en van de gelegenheid gebruik kunnen maken om de snelheidsmeter toch efkes boven de 40 te jagen. Zone 10 met prachtig zicht op de molen waarvan de wieken, ondanks de felle wind, toch niet rond draaiden ;de technische 'matras-zone' finaal toch links laten liggen ; de CP-afdaling, iets minder steil dan de originele versie ; zone 2 (eindelijk)- 1400 meter glij- en schuifplezier, waar we de snelheidsmeter met de beste wil van de wereld niet meer boven de 10 per uur kregen, en finaal voor de zoveelste keer, toch nog es dienden af te stappen. En dan oef, zone 1 een lekker bollend stukje in het kasteelpark van Ingelmunster en de verlossende mededeling 'finsh 1 km'.
Helemaal versleten toch nog terug bij de camionette geraakt waar er tegen dan 56 km op de teller stonden.
De tocht was heel verzorgd uitgewerkt, maar het weer heb je nu eenmaal niet zelf in de hand. Ik heb wreed afgezien en waarschijnlijk wel zeven of acht keer een stuk al ploeterend moeten stappen om een strook te overbruggen. Dat doet, wat mij betreft, niks af van de hoge waarde van deze organisatie. 't Was in orde, en 'k ben met een meer dan tevreden gevoel terug huiswaarts gekeerd.
Volgend weekend alvast geen 'verzopen MTB weekend' voor mij, maar waarschijnlijk een 'bezopen' weekend, daar in het zuiden . . . van Nederland, t.g.v. het WK veldrijden.

[rik c]

Na Zuidschote gisteren, vandaag aan de tweede MTB-tocht van het "verzopen weekend" toe. Gisteren had de organisatie duidelijk de kaart getrokken van de berijdbaarheid, wat het off-road-gehalte flink naar beneden haalde, maar . . . 't was wel overal lekker fietsen in Zuidschote. Vandaag hadden ze in Ingelmunster een andere kaart getrokken : Weinig toegevingen gedaan wat betreft het off-road gehalte (meer dan 50 zones, astemblief ! - en allen netjes genummerd met vemelding van de lengte, dank u wel ! !) en dat maakte de tocht bijzonder zwaar.
Voor beide opties valt uiteraard wat te zeggen, en de keuze is aan de organisator.
De keuze is eveneens aan de rijder : Als je na een week van hevige regenval, ervoor kiest om op zondagochtend aan dergelijk zottekes-spelleke te gaan mee doen, moet je achteraf niet komen zagen dat het te zwaar was. We zitten nu eenmaal temidden de Westvlaamse klei, en niet in het zanderige Limburg. Misschien jammer, maar zo is het nu eenmaal.
Thuis vertrokken met het gedacht om de groten toer te rijden en dat dan ook gedaan. Maar wel wreed afgezien, amai.
Alle A, B, C - en 'k weet niet welke andere nog - forumtreinen waren reeds vertrokken, toen ik na het nodige zoeken achter een parkeerplaatske iets voor negenen alsnog op pad kon. Heel druk in de eerste vijf kilometer, met de nodige files, stoppen en stappen. Er was blijkbaar flink veel volk in Ingelmunster !
Tegen de eerste bevoorrading had ik toch al een viertal 'stap-passages' achter de rug, en reeds twee collega-bikers gezien wiens schoen was blijven steken in de modder. Heel zwaar dus, en die bevoorrading was meer dan welgekomen. Wat ik me van de rest van de toer nog herinner, zijn hier en daar een paar flarden, want het bleef hééél zwaar, en de laatste reservekrachten dienden te worden aangesproken om de finish te halen : Een stuk met vier VTT-mini-terrilkes, en slechts met veel moeite nog op en over die vierden geraakt : de wind die, vooral na de laatste splitsing precies steeds harder begon tegen werken : het frisse ijs-waterbad net voor bevoorrading twee, wat de bloeddoorstroming naar voeten en kuiten bevorderde ; bevoorrading twee dan met de madamtjes achter de bar en moozemeiske me wist te vertellen dat de wederoptredende VTT himself net met Moustache en companen de zaak had verlaten : plots een stukske bergaf en de wind vanachter en van de gelegenheid gebruik kunnen maken om de snelheidsmeter toch efkes boven de 40 te jagen. Zone 10 met prachtig zicht op de molen waarvan de wieken, ondanks de felle wind, toch niet rond draaiden ;de technische 'matras-zone' finaal toch links laten liggen ; de CP-afdaling, iets minder steil dan de originele versie ; zone 2 (eindelijk)- 1400 meter glij- en schuifplezier, waar we de snelheidsmeter met de beste wil van de wereld niet meer boven de 10 per uur kregen, en finaal voor de zoveelste keer, toch nog es dienden af te stappen. En dan oef, zone 1 een lekker bollend stukje in het kasteelpark van Ingelmunster en de verlossende mededeling 'finsh 1 km'.
Helemaal versleten toch nog terug bij de camionette geraakt waar er tegen dan 56 km op de teller stonden.
De tocht was heel verzorgd uitgewerkt, maar het weer heb je nu eenmaal niet zelf in de hand. Ik heb wreed afgezien en waarschijnlijk wel zeven of acht keer een stuk al ploeterend moeten stappen om een strook te overbruggen. Dat doet, wat mij betreft, niks af van de hoge waarde van deze organisatie. 't Was in orde, en 'k ben met een meer dan tevreden gevoel terug huiswaarts gekeerd.
Volgend weekend alvast geen 'verzopen MTB weekend' voor mij, maar waarschijnlijk een 'bezopen' weekend, daar in het zuiden . . . van Nederland, t.g.v. het WK veldrijden.

[ThOmAsKeN]

En de redbull meisjes zijn er mooi meegenomen

aleeeeee
datk da gemist heb g*dv*rd*ms* rug van mn kl**ten
door een ontsteking op mn spieren heb ik dit op de valreep niet kunnen meemaken

das nu al de 2de keer dat da gebeurt net voor onze tocht , ge zoud der zot van komen

hopelijk een betere zomertocht voor mij

grtz Thomas

[Ansfie]

Vmorgen rond 8u15 aangezet voor de 52 km. Eerst en vooral dikke chapeau voor de organisatie! Het parcours was heel gevarieerd (massaal sjieke bergjes en technische stukken) en super uitgepijld. De bevoorradingen, de afspuitstand, de goe douches en lekkere boterhammen achteraf maakten dit compleet!
Ik sluit me volledig aan bij Metalbiker en zn pluim, van mij krijgen jullie der ook ene ze! Der is wrs heeeel veeeeel tijd gestopt in t bouwen van het parcours en dit uitte zich dan ook in een zeer verrassend en leuk parcours. Kortom: genieten en afzien !

Het stoerheidsgehalte van de mannen aan bevoorrading 1 was toch wel n bikke overschat zenne. Kom ik daar toe in korte mouwkes (omdat t nie echt koud was, de zon scheen en ik anders te warm had) staan die daar te bibberen en te klagen da ze koud hebben.

[cowboy peter]

deze heb ik zelf de tocht ook meegereden, en ik zit toch ook een beetje met een dubbel gevoel.
De eerste 10km waren perfect, en zonder enige moeilijkheden. Vanaf km13 tot km 25, kwamen de slechtere stroken en iedereen zal het geweten hebben. Dat er hier een 3-tal korte wandelzones zouden inzitten wist ik, en in combinatie met de opkomende wind en de kapotgereden paden waren dit de zwaarste km's van het parcours. De volgende 10km waren zeer goed berijdbaar, behalve 1 baggerstuk, waar de meesten geen probleem kenden.
Op de 42km konden er eigenlijk verschillende stukken geschrapt worden, om goed berijdbaar te blijven, maar dan zou je op den duur geen stroken meer overhouden. Eigenlijk was enkel de dubbele technische passage rond de brug perfect berijdbaar. Wat is hier de oplossing? Ik weet het ook niet. Gisteren was alles voor mij best te doen, maar blijkbaar onderschatten we het verwoestende karakter van mtb banden.
Op de extra lus van de 53km bleek slechts 1 strook extra zwaar te liggen, maar niets onoverkomelijks voor de krachtpatsers die de grote lus gedaan hebben.
In ieder geval is 80l water/m2 op 8 dagen tijd teveel van het goede om goed verwerkt te worden door de ondergrond.
Ik heb mij in ieder geval geamuseerd, en ik hoop dat jullie na bekomen te zijn hetzelfde gevoel hebben.