Volgend jaar starten wij waarschijnlijk ergens anders met WARM WATER of zorgen wij zelfs voor een doorstromer daar na veel aandringen en brieven stad Brugge nog niets deed aan dit probleem.
Wij konden meer off-road bieden maar die stroken hebben diepe (tractor)sporen en vonden het vrijdag te gevaarlijk om alle bikers door te laten, val maar eens op die harde beton in die koude.
Alle opmerkingen over de bepijling aan de bevoorrading werden onmiddelijk in acht genomen aangepast alhoewel iemand vrijdag alles afreed vanaf 14h30 die nog nooit bij ons reed en zo een objectief oordeel kon geven en hij reed nergens mis (ik reed achter hem)
Bij deze danken wij alle 927 aanwezigen en tot volgend jaar voor een nog betere rit
03/01/09 Dudzele
Een bangelijke tocht gereden? Of juist niet! De bevoorrading of bepijling die ondermaats was. Laat het je collega bikers weten!
- Putter Pierre
- Mountainbiker
- Posts: 166
- Joined: Tue 04 Dec 2007 16:43
- Putter Pierre
- Mountainbiker
- Posts: 166
- Joined: Tue 04 Dec 2007 16:43
Post by Putter Pierre »
Volgend jaar starten wij waarschijnlijk ergens anders met WARM WATER of zorgen wij zelfs voor een doorstromer daar na veel aandringen en brieven stad Brugge nog niets deed aan dit probleem.
Wij konden meer off-road bieden maar die stroken hebben diepe (tractor)sporen en vonden het vrijdag te gevaarlijk om alle bikers door te laten, val maar eens op die harde beton in die koude.
Alle opmerkingen over de bepijling aan de bevoorrading werden onmiddelijk in acht genomen aangepast alhoewel iemand vrijdag alles afreed vanaf 14h30 die nog nooit bij ons reed en zo een objectief oordeel kon geven en hij reed nergens mis (ik reed achter hem)
Bij deze danken wij alle 927 aanwezigen en tot volgend jaar voor een nog betere rit
Wij konden meer off-road bieden maar die stroken hebben diepe (tractor)sporen en vonden het vrijdag te gevaarlijk om alle bikers door te laten, val maar eens op die harde beton in die koude.
Alle opmerkingen over de bepijling aan de bevoorrading werden onmiddelijk in acht genomen aangepast alhoewel iemand vrijdag alles afreed vanaf 14h30 die nog nooit bij ons reed en zo een objectief oordeel kon geven en hij reed nergens mis (ik reed achter hem)
Bij deze danken wij alle 927 aanwezigen en tot volgend jaar voor een nog betere rit
- Don Cortisoni
- Mountainbiker
- Posts: 139
- Joined: Thu 30 Nov 2006 16:07
- Location: nen iets te tragen
Post by Don Cortisoni »
Zaterdag 3 januari 2009: DUDZELE – DUATHLON IN DE VRIESKOU
Aanwezig: Don Cortisoni (Davy Cortvriendt) – Harry the Bulldog (Didier Dierckens) – Koenego (Koen Teetaert) – Snellen Eddy (Eddy Truyaert) – Ignacev (Ignace Vandewiele) – misschien nog een aantal…
Voor een wedstrijdverhaal zult u zich jammer genoeg moeten wenden tot het forum op www.bikedevils.be. Uw verslaggever koos voor ander gezelschap en een rustig tochtje van 38 kilometer. Minder kilometers blijkt toch niet minder wedstrijdverhaal te hebben. De thermometer moet ongeveer -4 of -5 hebben aangeduid en dat was te merken aan de gestage vervriezing van tenen, vingers en andere ledematen. Het was mijn eerste keer ooit in Dudzele en blijkbaar was het parcours helemaal hertekend tegenover vorig jaar. Veel hebben we daar niet van gemerkt, want naast de onderkoelende temperaturen was de omgeving ook gehuld in een dikke mistlaag. De combinatie van vorst en mist zorgde voor een niet ongevaarlijk parcours. Waar normaal voorgaande mountainbikers zelf de sporen hebben voorgereden, waren dit nu de traktoren de weken ervoor die de rijlijn uitgediept hadden en de koude had deze keihard vastgespijkerd. Gevolg was dan ook dat de fiets de sporen volgde en niet omgekeerd, wat in bepaalde gevallen tot oncontroleerbare situaties leidde.
Gebrilde rijders zijn niet in het voordeel en bij het eventjes stoppen om de damp weg te geven, bleek de zichtshinder niet te zijn veroorzaakt door damp maar door ijs op de bril. Voorzichtig wegvegen dus en deels oorzaak van een drietal keer misrijden. Het is altijd moeilijk uit te maken of misrijden veroorzaakt wordt door de weersomstandigheden/het te automatisch volgen van een misreden voorganger/de uitpijling zelf. Vermoedelijk een combinatie.
Vervroren ledematen dus, maar ook vervroren onderdelen. Net als in Moen en net als Koenego vandaag had ondergetekende te maken met een vervroren body, wat als gevolg heeft dat er geen kracht op de ketting meer kan worden gezet. Beiden belden naar de pechdienst met wisselend resultaat. Koenego werd blijkbaar vlot opgepikt en zou zich uit dankbaarheid in de Leffe storten. Don Cortisoni wist niet meteen waar hij zat, maar zat volgens de depanneur niet ver van de bevoorrading (na 18 km, ik had er 17,6). Dus: fiets aan de hand en in looppas verder. Deze looppas zou, onder aanmoediging van voorbijstekende collega bikers, uiteindelijk 5 kilometer duren. Daar werd mijn euvel verholpen met twee kannen warm water en een technische uitleg over de werking van een body (hartelijk bedankt, jammer genoeg was de uitleg iets te technisch voor een financieel geschoolde om te onthouden) en Don Cortisoni weer verder dus. Hetzelfde probleem echter nog twee maal meegemaakt, met als resultaat een bijkomende looptocht van eerst 300 meter (dank u mevrouw boerin) en nog eens 800 meter (dank u skeune freulein met BMW X5 in de garage). In de laatste 5 kilometer dan nog eens misreden (eigen schuld) en via het asfalt teruggekeerd met 38 kilometer op de teller (32 gefietst, 6 gelopen). Volgende week weer helemaal op post!
Aanwezig: Don Cortisoni (Davy Cortvriendt) – Harry the Bulldog (Didier Dierckens) – Koenego (Koen Teetaert) – Snellen Eddy (Eddy Truyaert) – Ignacev (Ignace Vandewiele) – misschien nog een aantal…
Voor een wedstrijdverhaal zult u zich jammer genoeg moeten wenden tot het forum op www.bikedevils.be. Uw verslaggever koos voor ander gezelschap en een rustig tochtje van 38 kilometer. Minder kilometers blijkt toch niet minder wedstrijdverhaal te hebben. De thermometer moet ongeveer -4 of -5 hebben aangeduid en dat was te merken aan de gestage vervriezing van tenen, vingers en andere ledematen. Het was mijn eerste keer ooit in Dudzele en blijkbaar was het parcours helemaal hertekend tegenover vorig jaar. Veel hebben we daar niet van gemerkt, want naast de onderkoelende temperaturen was de omgeving ook gehuld in een dikke mistlaag. De combinatie van vorst en mist zorgde voor een niet ongevaarlijk parcours. Waar normaal voorgaande mountainbikers zelf de sporen hebben voorgereden, waren dit nu de traktoren de weken ervoor die de rijlijn uitgediept hadden en de koude had deze keihard vastgespijkerd. Gevolg was dan ook dat de fiets de sporen volgde en niet omgekeerd, wat in bepaalde gevallen tot oncontroleerbare situaties leidde.
Gebrilde rijders zijn niet in het voordeel en bij het eventjes stoppen om de damp weg te geven, bleek de zichtshinder niet te zijn veroorzaakt door damp maar door ijs op de bril. Voorzichtig wegvegen dus en deels oorzaak van een drietal keer misrijden. Het is altijd moeilijk uit te maken of misrijden veroorzaakt wordt door de weersomstandigheden/het te automatisch volgen van een misreden voorganger/de uitpijling zelf. Vermoedelijk een combinatie.
Vervroren ledematen dus, maar ook vervroren onderdelen. Net als in Moen en net als Koenego vandaag had ondergetekende te maken met een vervroren body, wat als gevolg heeft dat er geen kracht op de ketting meer kan worden gezet. Beiden belden naar de pechdienst met wisselend resultaat. Koenego werd blijkbaar vlot opgepikt en zou zich uit dankbaarheid in de Leffe storten. Don Cortisoni wist niet meteen waar hij zat, maar zat volgens de depanneur niet ver van de bevoorrading (na 18 km, ik had er 17,6). Dus: fiets aan de hand en in looppas verder. Deze looppas zou, onder aanmoediging van voorbijstekende collega bikers, uiteindelijk 5 kilometer duren. Daar werd mijn euvel verholpen met twee kannen warm water en een technische uitleg over de werking van een body (hartelijk bedankt, jammer genoeg was de uitleg iets te technisch voor een financieel geschoolde om te onthouden) en Don Cortisoni weer verder dus. Hetzelfde probleem echter nog twee maal meegemaakt, met als resultaat een bijkomende looptocht van eerst 300 meter (dank u mevrouw boerin) en nog eens 800 meter (dank u skeune freulein met BMW X5 in de garage). In de laatste 5 kilometer dan nog eens misreden (eigen schuld) en via het asfalt teruggekeerd met 38 kilometer op de teller (32 gefietst, 6 gelopen). Volgende week weer helemaal op post!