Geen last van gehad... hij reed de hele tijd ACHTER mijOrbeaBiker wrote:PS: doen uw ogen ook nog zeer van die fluo verschijning. Staat precies op het netvlies gebrand
30/11/08 Pittem
-
Don Cortisoni
- Mountainbiker
- Posts: 139
- Joined: Thu 30 Nov 2006 16:07
- Location: nen iets te tragen
Zaterdagnamiddag 29/11/2008: Parcoursverkenning – aka het officieuze clubkampioenschap
Aanwezig: Don Cortisoni (Davy Cortvriendt) – Bertolli (Bert De Maré) – Volder XL (Tom Devolder) – Snorre (Dirk Persyn) – Koenego (Koen Teetaert) – Snellen Eddy (Eddy Truyaert)
Terwijl Kurt Downhill een laatste nieuwe zone creëerde rond D’Arta en Ignacev in de voormiddag reeds een eerste verkenningstocht had gedaan, vertrokken 6 moedigen voor de jaarlijkse parcoursverkenning op zaterdag. Dit wordt ook wel eens het officieuze clubkampioenschap geheten, zij het wel dat we nog altijd geen objectieve beoordelingscriteria hebben voor wie nu eigenlijk wint. Zo hadden Don Cortisoni en Volder XL na 6 kilometer al elk een roze kaart gekregen van Koenego. Oorzaak en gevolg was niet helemaal duidelijk.
Snellen Eddy (moest vroeg terug zijn voor de drankleverancier) en Bertolli (twijfels over conditionele paraatheid) kozen voor de 35, de rest ging resoluut voor de 45 kilometer. Snorre had vooral last van zijn Mol marathon vorig weekend en zou zich vooral in de achterwielen vastbijten. Volder XL daarentegen blijkt een kampioenschapsrijder te zijn en bewijst dat wanneer het tempo net iets lager ligt, goed en vlot uit de voeten te kunnen.
Ondanks het voorbije weer was het parcours zeer goed berijdbaar, beter zelfs dan voorbije jaren. Natuurlijk wel lastig, maar off-road kon overal een goed tempo worden aangehouden. Plassen waren er nauwelijks te vinden (behalve voor de liefhebbers die ze vrijwillig opzoeken) en ook achteraf bleek de fiets nauwelijks zwaarder te wegen dan bij de start. Al kan dat voor sommigen ook gelegen hebben aan de graad van properheid bij de start, zonder namen te noemen mister Volder met Sint-Andries nog aan de fiets XL. De tijd en zijn industrie staan niet stil, wat als zeer jammerlijk gevolg had dat drie zones moesten worden geschrapt wegens werken: rond Ardo en rond boomgaard Hellebos (worden verhard en dus voorgoed weg) en rond Sint-Jozefskliniek (hoogstwaarschijnlijk eenmalig). Gelukkig was er ook ruimte voor een vijftal nieuwe stroken, die waardige vervangers vormden. Mijn persoonlijk hoogtepunt was trouwens de strook door de boomgaard in Tielt, lastig maar zeer mooi omgeven door appelbomen zonder appels.
Met ons vieren vlot samengebleven, onderweg het blauwe bevoorradingsvocht positief geëvalueerd en zo nog relatief fris de kleiputten aangevangen. Don Cortisoni, dit jaar met vernieuwd zelfvertrouwen inzake technisch vermogen, nam hierbij resoluut het voortouw op het specialistenparcours. De derde downhill ging echter volledig fout, voorwiel schoof weg, lichaam schoof onder fiets, voorwiel hing boven de gapende diepte (met dank aan de beschermingsnetten)… Maar zoals we het zaterdag hadden gereden absoluut het mooiste stukje single track dat we al kunnen maken hebben in de putten. Daarna verraste Snorre ons nog met zijn laatste restjes appeljenever aangeboden door vrouw en dochter, dankbaar in ontvangst genomen door de 3 bezoekers, tijdelijk allen Koen geheten. In de finale ging Volder XL als eerste aan, maar landde wegens foute parcourskeuze in de spruiten. Don Cortisoni won uiteindenlijk de spurt van Koenego.
Zondag 30/11/2008: Zottentocht X
Aanwezig: … veel, zeer veel!!!
Bij het wakker worden (6:20 op een zondagmorgen, komt dat tegen) verwonderd dat er geen druppels tegen de ruit tikten, gezien onze slecht weer garantie. De rest van de dag zou dit echter ruimschoots gecompenseerd worden. Het zou resulteren in een overvloed aan verkleumde, tot licht onderkoelde deelnemers met verbeten blik en verslaafd aan de chauffage.
De conclusies, samenvattingen, verhaaltjes in de marge dan maar samengevat in een twaalftal puntjes?
1. Op plaats één natuurlijk het dankwoordje aan de eigen medewerkers, zeker voor de niet (actieve) leden die hun zondag aan de Bike Devils spendeerden. Namen noemen is natuurlijk niet nodig omdat het alleen maar leidt tot het vergeten van bepaalde. Speciale jaarlijkse vermelding toch wel voor Snellen Eddy, want het meeste werk gebeurt nog altijd vooraf en onzichtbaar inzake aanvragen, regelingen, parcoursuitbouw…. Maar ook de rest van het bestuur mag een pluimpje krijgen, want met beperkte mankracht (kandidaten trouwens???) was alles toch weer haarfijn voorbereid.
2. Op plaats twee, even vanzelfsprekend, het dankwoordje aan de deelnemers. We mogen dan wel het geluk hebben dat het weer redelijk goed was tussen 7u en 9u, toch blijft 950 deelnemers een zeer mooie opkomst en overtreft dit, alle omstandigheden indachtig zijnde, toch wel de verwachtingen. Moge het een beloning zijn voor de gesmaakte vorige edities.
3. Speciale vermelding ook voor Koenego senior, die ons 70 liter verse zelfgemaakte soep aanleverde. Menig man heeft op dat moment even genoeg van soep, anderen krijgen er pas echt de smaak van te pakken, waardoor Dirkego op zondagvoormiddag voor eigen rekening zijn soepactiviteiten voort zette
4. Speciale vermelding ook voor de mensen van D’Arta, niet alleen voor het ter beschikking stellen van de locatie voor bevoorrading I, maar ook voor spontane medewerking inzake inrichting en parcoursaanbevelingen op hun domein. Idem voor KLJ Koolskamp en hun lokaal bevoorrading II
5. Het was zonde dat ons prachtig stukje single track in de putten naar de middag toe herschapen was tot een glijbaan (ik heb er in de namiddag 35 minuten en 4 valpartijen te voet overgedaan).
6. Bevoorrading II werd dit jaar ingericht tot discotheek onder leiding van DJ Volder XL (de L staat hierbij voor nog in opleiding zijnd, want de overgangen waren niet altijd even vloeiend) en sterke drankverantwoordelijke Wost. Dames hadden hier het exclusieve voorrecht te mogen proeven van hun graanjenever, een voorrecht waarvan slechts één dame gebruik maakte. Achteraf was de fles toch half leeg.
7. De elektriciteitscapaciteit van Koolskamp blijkt maar zeer matig te zijn. Toen Volder XL en zijn DJ installatie en zijn Senseo samen opstartte, viel spontaan gans Koolskamp voor 3 uur zonder eletriek.
8. De technische bijstand werd uitgesplitst in specialiteiten: Don Cortisoni als ervaren doe-het-zelver werd verantwoordelijk voor de technische depannage, Bertolli werd medisch urgentieteam (we tellen 1 met gescheurde kruisbanden, 1 met gebroken vinger – was wegens handschoen niet helemaal duidelijk dewelke).
9. Een ganse dag overleven op paar muesli repen, hot dogs en koekskes is toch niet zo evident. Op de jaarlijkse après maaltijd waren de geleverde bain-maries in welgeteld 16 minuten dan ook tot op de bodem leeg en uitgelikt.
10. Een ganse dag overleven op blauw bevoorradingsvocht en koffie is toch niet zo evident. Op de jaarlijkse après was de resterende voorraad blonde en bruine Grimbergen dan ook verrassens snel uitgeput.
11. Kurt Downhill bij de D’Arta zone inrichting zijn leven geriskeerd heeft. Het leverde hem zowaar respect op van Ignacev, een zeldzaam voorrecht. Al was/is eerstgenoemde wel onwetend over wat hij nu juist gedaan heeft.
12. Het wegnemen van de pijlen gebeurde traditioneel snel, behalve in het specialistengedeelte in de kleiputten. Dit was herschapen tot een spiegelgladde glijbaan, waarbij de up en downhill een niet te imiteren voorbereiding vormen voor de nakende skireis van Volder XL, Wost en Don Cortisoni. Alleen eerstgenoemde slaagde er trouwens in recht te blijven.
13. Nog eens bedankt aan iedereen, maar iedereen zal ook wel erkennen dat een dergelijke dag werken eigenlijk geen werken is, maar in constructieve, ontspannen en plezante sfeer aan team building doen! Als een goed geoliede machines werden probleempjes en crisisjes aangepakt, waardoor ze zowel intern als extern onzichtbaar bleven. Fijn en zo moet het zijn!
Hasta la proxima en toet noaste kji!
Aanwezig: Don Cortisoni (Davy Cortvriendt) – Bertolli (Bert De Maré) – Volder XL (Tom Devolder) – Snorre (Dirk Persyn) – Koenego (Koen Teetaert) – Snellen Eddy (Eddy Truyaert)
Terwijl Kurt Downhill een laatste nieuwe zone creëerde rond D’Arta en Ignacev in de voormiddag reeds een eerste verkenningstocht had gedaan, vertrokken 6 moedigen voor de jaarlijkse parcoursverkenning op zaterdag. Dit wordt ook wel eens het officieuze clubkampioenschap geheten, zij het wel dat we nog altijd geen objectieve beoordelingscriteria hebben voor wie nu eigenlijk wint. Zo hadden Don Cortisoni en Volder XL na 6 kilometer al elk een roze kaart gekregen van Koenego. Oorzaak en gevolg was niet helemaal duidelijk.
Snellen Eddy (moest vroeg terug zijn voor de drankleverancier) en Bertolli (twijfels over conditionele paraatheid) kozen voor de 35, de rest ging resoluut voor de 45 kilometer. Snorre had vooral last van zijn Mol marathon vorig weekend en zou zich vooral in de achterwielen vastbijten. Volder XL daarentegen blijkt een kampioenschapsrijder te zijn en bewijst dat wanneer het tempo net iets lager ligt, goed en vlot uit de voeten te kunnen.
Ondanks het voorbije weer was het parcours zeer goed berijdbaar, beter zelfs dan voorbije jaren. Natuurlijk wel lastig, maar off-road kon overal een goed tempo worden aangehouden. Plassen waren er nauwelijks te vinden (behalve voor de liefhebbers die ze vrijwillig opzoeken) en ook achteraf bleek de fiets nauwelijks zwaarder te wegen dan bij de start. Al kan dat voor sommigen ook gelegen hebben aan de graad van properheid bij de start, zonder namen te noemen mister Volder met Sint-Andries nog aan de fiets XL. De tijd en zijn industrie staan niet stil, wat als zeer jammerlijk gevolg had dat drie zones moesten worden geschrapt wegens werken: rond Ardo en rond boomgaard Hellebos (worden verhard en dus voorgoed weg) en rond Sint-Jozefskliniek (hoogstwaarschijnlijk eenmalig). Gelukkig was er ook ruimte voor een vijftal nieuwe stroken, die waardige vervangers vormden. Mijn persoonlijk hoogtepunt was trouwens de strook door de boomgaard in Tielt, lastig maar zeer mooi omgeven door appelbomen zonder appels.
Met ons vieren vlot samengebleven, onderweg het blauwe bevoorradingsvocht positief geëvalueerd en zo nog relatief fris de kleiputten aangevangen. Don Cortisoni, dit jaar met vernieuwd zelfvertrouwen inzake technisch vermogen, nam hierbij resoluut het voortouw op het specialistenparcours. De derde downhill ging echter volledig fout, voorwiel schoof weg, lichaam schoof onder fiets, voorwiel hing boven de gapende diepte (met dank aan de beschermingsnetten)… Maar zoals we het zaterdag hadden gereden absoluut het mooiste stukje single track dat we al kunnen maken hebben in de putten. Daarna verraste Snorre ons nog met zijn laatste restjes appeljenever aangeboden door vrouw en dochter, dankbaar in ontvangst genomen door de 3 bezoekers, tijdelijk allen Koen geheten. In de finale ging Volder XL als eerste aan, maar landde wegens foute parcourskeuze in de spruiten. Don Cortisoni won uiteindenlijk de spurt van Koenego.
Zondag 30/11/2008: Zottentocht X
Aanwezig: … veel, zeer veel!!!
Bij het wakker worden (6:20 op een zondagmorgen, komt dat tegen) verwonderd dat er geen druppels tegen de ruit tikten, gezien onze slecht weer garantie. De rest van de dag zou dit echter ruimschoots gecompenseerd worden. Het zou resulteren in een overvloed aan verkleumde, tot licht onderkoelde deelnemers met verbeten blik en verslaafd aan de chauffage.
De conclusies, samenvattingen, verhaaltjes in de marge dan maar samengevat in een twaalftal puntjes?
1. Op plaats één natuurlijk het dankwoordje aan de eigen medewerkers, zeker voor de niet (actieve) leden die hun zondag aan de Bike Devils spendeerden. Namen noemen is natuurlijk niet nodig omdat het alleen maar leidt tot het vergeten van bepaalde. Speciale jaarlijkse vermelding toch wel voor Snellen Eddy, want het meeste werk gebeurt nog altijd vooraf en onzichtbaar inzake aanvragen, regelingen, parcoursuitbouw…. Maar ook de rest van het bestuur mag een pluimpje krijgen, want met beperkte mankracht (kandidaten trouwens???) was alles toch weer haarfijn voorbereid.
2. Op plaats twee, even vanzelfsprekend, het dankwoordje aan de deelnemers. We mogen dan wel het geluk hebben dat het weer redelijk goed was tussen 7u en 9u, toch blijft 950 deelnemers een zeer mooie opkomst en overtreft dit, alle omstandigheden indachtig zijnde, toch wel de verwachtingen. Moge het een beloning zijn voor de gesmaakte vorige edities.
3. Speciale vermelding ook voor Koenego senior, die ons 70 liter verse zelfgemaakte soep aanleverde. Menig man heeft op dat moment even genoeg van soep, anderen krijgen er pas echt de smaak van te pakken, waardoor Dirkego op zondagvoormiddag voor eigen rekening zijn soepactiviteiten voort zette
4. Speciale vermelding ook voor de mensen van D’Arta, niet alleen voor het ter beschikking stellen van de locatie voor bevoorrading I, maar ook voor spontane medewerking inzake inrichting en parcoursaanbevelingen op hun domein. Idem voor KLJ Koolskamp en hun lokaal bevoorrading II
5. Het was zonde dat ons prachtig stukje single track in de putten naar de middag toe herschapen was tot een glijbaan (ik heb er in de namiddag 35 minuten en 4 valpartijen te voet overgedaan).
6. Bevoorrading II werd dit jaar ingericht tot discotheek onder leiding van DJ Volder XL (de L staat hierbij voor nog in opleiding zijnd, want de overgangen waren niet altijd even vloeiend) en sterke drankverantwoordelijke Wost. Dames hadden hier het exclusieve voorrecht te mogen proeven van hun graanjenever, een voorrecht waarvan slechts één dame gebruik maakte. Achteraf was de fles toch half leeg.
7. De elektriciteitscapaciteit van Koolskamp blijkt maar zeer matig te zijn. Toen Volder XL en zijn DJ installatie en zijn Senseo samen opstartte, viel spontaan gans Koolskamp voor 3 uur zonder eletriek.
8. De technische bijstand werd uitgesplitst in specialiteiten: Don Cortisoni als ervaren doe-het-zelver werd verantwoordelijk voor de technische depannage, Bertolli werd medisch urgentieteam (we tellen 1 met gescheurde kruisbanden, 1 met gebroken vinger – was wegens handschoen niet helemaal duidelijk dewelke).
9. Een ganse dag overleven op paar muesli repen, hot dogs en koekskes is toch niet zo evident. Op de jaarlijkse après maaltijd waren de geleverde bain-maries in welgeteld 16 minuten dan ook tot op de bodem leeg en uitgelikt.
10. Een ganse dag overleven op blauw bevoorradingsvocht en koffie is toch niet zo evident. Op de jaarlijkse après was de resterende voorraad blonde en bruine Grimbergen dan ook verrassens snel uitgeput.
11. Kurt Downhill bij de D’Arta zone inrichting zijn leven geriskeerd heeft. Het leverde hem zowaar respect op van Ignacev, een zeldzaam voorrecht. Al was/is eerstgenoemde wel onwetend over wat hij nu juist gedaan heeft.
12. Het wegnemen van de pijlen gebeurde traditioneel snel, behalve in het specialistengedeelte in de kleiputten. Dit was herschapen tot een spiegelgladde glijbaan, waarbij de up en downhill een niet te imiteren voorbereiding vormen voor de nakende skireis van Volder XL, Wost en Don Cortisoni. Alleen eerstgenoemde slaagde er trouwens in recht te blijven.
13. Nog eens bedankt aan iedereen, maar iedereen zal ook wel erkennen dat een dergelijke dag werken eigenlijk geen werken is, maar in constructieve, ontspannen en plezante sfeer aan team building doen! Als een goed geoliede machines werden probleempjes en crisisjes aangepakt, waardoor ze zowel intern als extern onzichtbaar bleven. Fijn en zo moet het zijn!
Hasta la proxima en toet noaste kji!
-
Don Cortisoni
- Mountainbiker
- Posts: 139
- Joined: Thu 30 Nov 2006 16:07
- Location: nen iets te tragen
hmm déél één twee keer
Last edited by Don Cortisoni on Mon 01 Dec 2008 19:59, edited 1 time in total.
-
Don Cortisoni
- Mountainbiker
- Posts: 139
- Joined: Thu 30 Nov 2006 16:07
- Location: nen iets te tragen
hmm... deel twee ook twee keer
Last edited by Don Cortisoni on Mon 01 Dec 2008 20:00, edited 1 time in total.
-
Don Cortisoni
- Mountainbiker
- Posts: 139
- Joined: Thu 30 Nov 2006 16:07
- Location: nen iets te tragen
precies beetje overdreven qua lengte. vermoeidheid gekoppeld aan voldoening leidt blijkbaar tot inspiratie
(wreed aan het sukkelen...)
Last edited by Don Cortisoni on Mon 01 Dec 2008 20:01, edited 1 time in total.
-
casper
- Mountainbiker
- Posts: 800
- Joined: Thu 16 Oct 2003 18:55
- Location: Cube Reaction race, Marzochi, HS33, Full xt
- Contact:
We nemen U da nie kwalijkDon Cortisoni wrote:
vermoeidheid gekoppeld aan voldoening leidt blijkbaar tot inspiratie
, altijd leuk lezen 
Heb mij ook weer uitstekend geamuseerd ginder in Pittem.
Het was het 'betere glijwerk'
Enkel bij de kleiputten hadden we beter voor 'normaal' gekozen, 't was niet te doen, maar indien droog moet dat een tof stuk zijn, zeker weten
Tot de volgende
Gr,
Casper
-
OrbeaBiker
- Mountainbiker
- Posts: 77
- Joined: Tue 16 Oct 2007 21:33
- Location: Specialized EPIC Comp 2009, Orbea Satellite 2007
Dat hij achter ons reed is zo vanzelfsprekend dat ik het niet eens had vermeld, maar 't was dus in het achteruit kijken (om te zien of hij nog mee was)Moustache wrote:Geen last van gehad... hij reed de hele tijd ACHTER mijOrbeaBiker wrote:PS: doen uw ogen ook nog zeer van die fluo verschijning. Staat precies op het netvlies gebrand
-
Moustache
- Kerstman
- Posts: 2448
- Joined: Fri 16 Dec 2005 20:30
- Location: ne vuilen en soms ne properen
- Contact:
Haha... dat zal hem leren met ons te lachen hier op het forum...OrbeaBiker wrote:Dat hij achter ons reed is zo vanzelfsprekend dat ik het niet eens had vermeld, maar 't was dus in het achteruit kijken (om te zien of hij nog mee was)Moustache wrote:Geen last van gehad... hij reed de hele tijd ACHTER mijOrbeaBiker wrote:PS: doen uw ogen ook nog zeer van die fluo verschijning. Staat precies op het netvlies gebrand
vtt pittem
Thuis vertrokken met droog weer na eerst de autoruiten ijsvrij gemaakt te hebben.Bij aankomst in pittem begon het wel te regenen zeker 
.Uiteraard maakte dit het parcours een stuk zwaarder.Enkele bekende gezien, waaronder moustache en lichterveldenaere e.a.Was eerlijk gezegd blij sat ik er was en nadien een warme douche kon nemen, want ik was verkleumd van de koude, maar heb me toch heel goed geamuseerd.Proficiat mannen.
.Uiteraard maakte dit het parcours een stuk zwaarder.Enkele bekende gezien, waaronder moustache en lichterveldenaere e.a.Was eerlijk gezegd blij sat ik er was en nadien een warme douche kon nemen, want ik was verkleumd van de koude, maar heb me toch heel goed geamuseerd.Proficiat mannen. 