02/11/08 Rumbeke
Een bangelijke tocht gereden? Of juist niet! De bevoorrading of bepijling die ondermaats was. Laat het je collega bikers weten!
- balance2007
- Mountainbiker
- Posts: 114
- Joined: Sun 21 Oct 2007 20:36
- Location: Balance
Post by balance2007 »
weet het niet, maar ik weet wel dat er de vorige edities zeer vette stroken waren te Rumbeke. Weet echter niet of de organisatoren deze nog hebben opgenomen in hun parcours, doordat er wat wijzigingen zijn aangebracht, met een andere start intro.
- 2 fast 2 follow
- Mountainbiker
- Posts: 420
- Joined: Tue 19 Oct 2004 20:42
- Location: Merida
Post by 2 fast 2 follow »
Deze morgen nog vlug een deel van het parcours gereden in doortocht naar de TT in Ieper. Het ligt hier en daar idd wat vettig en ook enkel plassen, dit is natuurlijk het gevolg van de aanhoudende regen van vandaag. De ondergrond is hard en dan die regen erop deze trek niet meteen in de grond waardoor de bovenste laag wat vettig is. De slechte stroken worden eruit gehaald en alles is goed doenbaar. Banden niet te hard voor maximale grip.
Normaal geven ze voor morgen droog weer uit, dus ideaal bike weer.
TOT Morgen.
Greetz
2f2f
Normaal geven ze voor morgen droog weer uit, dus ideaal bike weer.
TOT Morgen.
Greetz
2f2f
- 2 fast 2 follow
- Mountainbiker
- Posts: 420
- Joined: Tue 19 Oct 2004 20:42
- Location: Merida
Post by 2 fast 2 follow »
Van Harte bedankt aan alle deelnemers aan de Jempi Monseré Tocht.
Greetz
2f2f
Greetz
2f2f
Het seizoen is duidelijk voorbij.....
De eerste 5 km zat ik heimelijk te dromen van Middelkerkse stranden en golfbrekers, van Moustache zijn blote voeten en van de heerlijke choufkes achteraf. Maar gelukkig moest het beste nog komen. Glibberige paadjes vol diepe kuilen die pompvol water stonden, opspattende modder die tot in alle openingen van een menselijk hoofd binnendrong en die smaakte naar vanalles. Het was niet simpel om het logge gevaarte in evenwicht te houden. Gelukkig beschik ik over één uit de kluiten gewassen buikspier en over twee zachte "love-handles" die konden dienen als evenwichtsorganen. Het bleek echter niet genoeg.... . Met een sierlijke zwaai en bijhorende salto belandde het logge ding midden in de braambessen. Het seizoen van de bessen is duidelijk voorbij want het enige wat overschoot waren de stekkerige stekkers. Een saldo van gelach van mijn medebikers was uiteraard het gevolg. Van uw vrienden moet je het hebben !
Toch héél veel genoten van deze tocht die misschien wel een eerdere bevoorrading mocht hebben ( na 30 km op de grote tour ).
De eerste 5 km zat ik heimelijk te dromen van Middelkerkse stranden en golfbrekers, van Moustache zijn blote voeten en van de heerlijke choufkes achteraf. Maar gelukkig moest het beste nog komen. Glibberige paadjes vol diepe kuilen die pompvol water stonden, opspattende modder die tot in alle openingen van een menselijk hoofd binnendrong en die smaakte naar vanalles. Het was niet simpel om het logge gevaarte in evenwicht te houden. Gelukkig beschik ik over één uit de kluiten gewassen buikspier en over twee zachte "love-handles" die konden dienen als evenwichtsorganen. Het bleek echter niet genoeg.... . Met een sierlijke zwaai en bijhorende salto belandde het logge ding midden in de braambessen. Het seizoen van de bessen is duidelijk voorbij want het enige wat overschoot waren de stekkerige stekkers. Een saldo van gelach van mijn medebikers was uiteraard het gevolg. Van uw vrienden moet je het hebben !
Toch héél veel genoten van deze tocht die misschien wel een eerdere bevoorrading mocht hebben ( na 30 km op de grote tour ).
- Don Cortisoni
- Mountainbiker
- Posts: 139
- Joined: Thu 30 Nov 2006 16:07
- Location: nen iets te tragen
Post by Don Cortisoni »
Zondag 2 november 2008: Rumbeke – De fring, niet mijn ding
Aanwezig: Davidoff Streetmans (David Verstraete) – Snorre (Dirk Persyn) – Boeverke (Jurgen De Boever) – Brunello (Bruno De Keijzer) – Sport Lieven (Sport Lieven) – Sport Lieven Jr. (Brecht Vandenheede) – Don Cortisoni (Davy Cortvriendt)
Rumbeke een mooi parcours? Natuurlijk niet: geen bos, geen speciale technische zones, geen natuurdomeinen, geen bergen, laat staan een kanaalzone of één of andere groeve. Amusement en spektakel in Rumbeke? Tzalwelzijnda en telkenjare komen we hier met zeer veel plezier en motivatie naar toe. Wat is er nu leuker dan spelen in de modder en 36 keer net niet vallen. Voorwaarde is dat het parcours nat ligt, iets wat door de overvloedige regenval geen enkel probleem was. Gevolg was een parcours met balanceren op glibberige single tracks, hellingen die omgetoverd werden tot haast oninneembare vestingen en het teergeliefde akkerstoempen (der mocht zelfs nog ééntje meer in gezeten hebben). Vermoedelijk wegens te traag werkende droogmachines was onze Bike Devils delegatie zeer beperkt en mocht ondergetekende de tocht solo aanvatten.
De rit maakte dezelfde lus als de voorbije jaren, maar bleek toch niet helemaal hetzelfde te zijn. In het begin nogal veel asfalt als opwarmer, om daarna voldoende moois te bieden. Lus ging naar Oekene, Zilverberg, Passendale, Moorslede, Rumbeke (denk ik, al moet De Ruiter daar ook nog ergens tussen gelegen hebben). Een rit zonder pech gaat dit jaar blijkbaar niet, met als logisch gevolg dat Don Cortisoni in een lichte downhill aan volle snelheid bijna in of over de gracht lag met een plotse lekke voorband, bij het afremmen het welbekende en zeer uitgerokken “wow” vlot articulerend. Nog redelijk verrassend snel de vervanging kunnen vervolledigen, maar dan meer dan een kwartier staan sukkelen om mijn remmen er weer vlotjes in te krijgen. Magura frings, ze zouden er een handleiding moeten bijgeven. Zeker aan mensen met beperkte technische vaardigheden. Allez, op dat vlak toch.
Het parcours voor de rest vlotjes aan egaal tempo afgewerkt (in gans de rit maar door één voorbijgestoken, komt dat tegen!!!), met vooral rond Passendale-Moorslede toch wat ippennere. Enig minpuntje misschien dat er maar één bevoorrading was, pas na 30 kilometer. Maar gelukkig is mijn lichaam een lunchpakket op zijn eigen en ondervond ik er niet te veel last van. Teruggekomen met een gemiddelde van 22.8 in een Bike Devilloos après zaaltje.
Aanwezig: Davidoff Streetmans (David Verstraete) – Snorre (Dirk Persyn) – Boeverke (Jurgen De Boever) – Brunello (Bruno De Keijzer) – Sport Lieven (Sport Lieven) – Sport Lieven Jr. (Brecht Vandenheede) – Don Cortisoni (Davy Cortvriendt)
Rumbeke een mooi parcours? Natuurlijk niet: geen bos, geen speciale technische zones, geen natuurdomeinen, geen bergen, laat staan een kanaalzone of één of andere groeve. Amusement en spektakel in Rumbeke? Tzalwelzijnda en telkenjare komen we hier met zeer veel plezier en motivatie naar toe. Wat is er nu leuker dan spelen in de modder en 36 keer net niet vallen. Voorwaarde is dat het parcours nat ligt, iets wat door de overvloedige regenval geen enkel probleem was. Gevolg was een parcours met balanceren op glibberige single tracks, hellingen die omgetoverd werden tot haast oninneembare vestingen en het teergeliefde akkerstoempen (der mocht zelfs nog ééntje meer in gezeten hebben). Vermoedelijk wegens te traag werkende droogmachines was onze Bike Devils delegatie zeer beperkt en mocht ondergetekende de tocht solo aanvatten.
De rit maakte dezelfde lus als de voorbije jaren, maar bleek toch niet helemaal hetzelfde te zijn. In het begin nogal veel asfalt als opwarmer, om daarna voldoende moois te bieden. Lus ging naar Oekene, Zilverberg, Passendale, Moorslede, Rumbeke (denk ik, al moet De Ruiter daar ook nog ergens tussen gelegen hebben). Een rit zonder pech gaat dit jaar blijkbaar niet, met als logisch gevolg dat Don Cortisoni in een lichte downhill aan volle snelheid bijna in of over de gracht lag met een plotse lekke voorband, bij het afremmen het welbekende en zeer uitgerokken “wow” vlot articulerend. Nog redelijk verrassend snel de vervanging kunnen vervolledigen, maar dan meer dan een kwartier staan sukkelen om mijn remmen er weer vlotjes in te krijgen. Magura frings, ze zouden er een handleiding moeten bijgeven. Zeker aan mensen met beperkte technische vaardigheden. Allez, op dat vlak toch.
Het parcours voor de rest vlotjes aan egaal tempo afgewerkt (in gans de rit maar door één voorbijgestoken, komt dat tegen!!!), met vooral rond Passendale-Moorslede toch wat ippennere. Enig minpuntje misschien dat er maar één bevoorrading was, pas na 30 kilometer. Maar gelukkig is mijn lichaam een lunchpakket op zijn eigen en ondervond ik er niet te veel last van. Teruggekomen met een gemiddelde van 22.8 in een Bike Devilloos après zaaltje.