Wat betreft mijn uitleg van de amerikanen heb ik het hier niet zozeer over fietsen hé. Ik heb gewoon gezegd dat je daarmee moet oppassen.
Op fietsen doen ze het voorlopig goed. Trouwens nen amerikaan is zeker niet in alles zo vooruitstrevend, kijk maar eens naar hun auto's. Den eerste deftigen amerikaan moet ik nog steeds tegenkomen. En je moet hier niet beginnen over sommige supercars en zo. We hebben het hier over gewone auto's.
Maar laten we het vriendschappelijk houden, iedereen heeft zijn eigen voorkeur.
Nog één puntje, downhill heeft volgens mij niets te maken met bv crosscountry, die mannen moeten normaal alleen naar beneden. Rijhouding is volgens mij daar van ondergeschikt belang.
Race tech: Peking MTB's !
T'is ook een persoonlijke keuze natuurlijk. Ik reed al 10 jaar geleden met een rizer toen er niemand met rondreed(xc). Enkele jaren geleden is een flatbar geprobeerd en dat was een verademing voor mij.
Een rizer eropzetten om de trends te volgen zou nogal onozel zijn.
Nu ik me plots herinner, ik heb op de happy bike days met niks anders dan rizers gereden en ik vond het maar niks.
Een rizer eropzetten om de trends te volgen zou nogal onozel zijn.
Nu ik me plots herinner, ik heb op de happy bike days met niks anders dan rizers gereden en ik vond het maar niks.
-
Guido Beeck
- Mountainbiker
- Posts: 976
- Joined: Thu 23 Mar 2006 20:00
- Location: $ola
- Contact:
-
LucVR
- Mountainbiker
- Posts: 801
- Joined: Fri 09 Jun 2006 11:43
- Location: Need some handbuilt wheels? Mail me: luc.vanrutten@telenet.be
DH heeft inderdaad weinig gemeen met XC. Maar het is duidelijk dat je er ook absoluut niks vanaf weet als je stelt dat rijhouding voor DH van ondergeschikt belang is. Wees er maar zeker van dat die rijhouding zéér belangrijk is en veel meer beweging op de bike vereist naargelang het terrein en de bocht die je neemt dan in XC. DH is qua rijhouding zeer dynamisch, dat maakt het ook fysisch veel zwaarder dan de doorsnee XC-er blijkbaar denkt.Mon... wrote:Nog één puntje, downhill heeft volgens mij niets te maken met bv crosscountry, die mannen moeten normaal alleen naar beneden. Rijhouding is volgens mij daar van ondergeschikt belang.
En ook nog één puntje: als je je geschiedenis kent, zou je weten dat DH het oer-begin is van alles wat we nu aan mtb kennen. Een bende onnozelaars (Gary Fisher en consoorten) begon in California op beach cruisers of 'clunkers' van Mount Tamalpais naar beneden te sjezen, gewoon voor de fun. De weg heette Repack Road en die heeft dan ook de naam aan de wedstrijd gegeven. Ze moesten na elke afdaling hun trommelremnaven terug met vet volstoppen. Het vet was tijdens de afdaling nl. zo heet en vloeibaar geworden dat het gewoon uit de naven gelopen was.
Die beach cruisers zijn geleidelijkaan ook aangepast met versnellingen omdat ze ook omhoog wilden fietsen, er waren natuurlijk geen liftvoorzieningen.
Voor wie er meer van wil weten, dit is een goed startpunt: http://sonic.net/~ckelly/Seekay/mtbwelcome.htm
En als je er nog altijd van overtuigd blijft dat DH niet zo moeilijk is en 'alleen maar' naar beneden rijden is, ik wil je gerust eens meenemen naar een deftig DH parcours ...
Rustig rustig, ik heb precies op uw tenen getrapt. Ik bedoel hiermee niet zomaar naar beneden rijden hé. Ik zal met de volgende keer niet op die manier uitdrukken. Ik moet wel toegeven dat ik van echt downhill niets ken en dat is ook totaal mijn ambitie niet. Maar ik denk niet dat jullie 4u aan één stuk aan het downhillen zijn hé?LucVR wrote:DH heeft inderdaad weinig gemeen met XC. Maar het is duidelijk dat je er ook absoluut niks vanaf weet als je stelt dat rijhouding voor DH van ondergeschikt belang is. Wees er maar zeker van dat die rijhouding zéér belangrijk is en veel meer beweging op de bike vereist naargelang het terrein en de bocht die je neemt dan in XC. DH is qua rijhouding zeer dynamisch, dat maakt het ook fysisch veel zwaarder dan de doorsnee XC-er blijkbaar denkt.Mon... wrote:Nog één puntje, downhill heeft volgens mij niets te maken met bv crosscountry, die mannen moeten normaal alleen naar beneden. Rijhouding is volgens mij daar van ondergeschikt belang.
En ook nog één puntje: als je je geschiedenis kent, zou je weten dat DH het oer-begin is van alles wat we nu aan mtb kennen. Een bende onnozelaars (Gary Fisher en consoorten) begon in California op beach cruisers of 'clunkers' van Mount Tamalpais naar beneden te sjezen, gewoon voor de fun. De weg heette Repack Road en die heeft dan ook de naam aan de wedstrijd gegeven. Ze moesten na elke afdaling hun trommelremnaven terug met vet volstoppen. Het vet was tijdens de afdaling nl. zo heet en vloeibaar geworden dat het gewoon uit de naven gelopen was.
Die beach cruisers zijn geleidelijkaan ook aangepast met versnellingen omdat ze ook omhoog wilden fietsen, er waren natuurlijk geen liftvoorzieningen.
Voor wie er meer van wil weten, dit is een goed startpunt: http://sonic.net/~ckelly/Seekay/mtbwelcome.htm
En als je er nog altijd van overtuigd blijft dat DH niet zo moeilijk is en 'alleen maar' naar beneden rijden is, ik wil je gerust eens meenemen naar een deftig DH parcours ...
Bij XC zit je veel langer volgens mij in dezelfde positie, dat zorgt er dan ook voor dat je moet zorgen dat die perfect is voor je lichaam en dan is een te breed stuur nu eenmaal niet goed.
Is het dan niet zo dat je bij downhill je positie zelf meer in hand hebt, zitten ga je toch niet doen volgens mij???
-
El Perro Diablo
- Mountainbiker
- Posts: 7193
- Joined: Sun 18 Mar 2007 19:53
- Location: Sharia for Niner
- Contact:
Ritchey heeft barends om op rizers te zetten!!!!
Barends: ik vind ze vet old skool, maar heeft er ooit al eens iemand bewezen dat je er sneller mee klimt/spurt? Iedereen die pro is zegt dat je meer kracht kan zetten (je trekt op je biceps) maar ga je ook echt sneller??????
Op de OS zag ik Absalon bijna nooit zijn barre eindes vastpakken, hij was steeds in beeld dus je kon hem prima observeren.
(je handen kunnen verzetten af en toe is een comfort item, en racen=afzien)
Barends: ik vind ze vet old skool, maar heeft er ooit al eens iemand bewezen dat je er sneller mee klimt/spurt? Iedereen die pro is zegt dat je meer kracht kan zetten (je trekt op je biceps) maar ga je ook echt sneller??????
Op de OS zag ik Absalon bijna nooit zijn barre eindes vastpakken, hij was steeds in beeld dus je kon hem prima observeren.
(je handen kunnen verzetten af en toe is een comfort item, en racen=afzien)
-
El Perro Diablo
- Mountainbiker
- Posts: 7193
- Joined: Sun 18 Mar 2007 19:53
- Location: Sharia for Niner
- Contact:
-
LucVR
- Mountainbiker
- Posts: 801
- Joined: Fri 09 Jun 2006 11:43
- Location: Need some handbuilt wheels? Mail me: luc.vanrutten@telenet.be
Ik ben zeer zeker niet op mijn tenen getrapt, maar ik vond het toch nodig van e.e.a. te verduidelijken. Je gaf mij nogal sterk de indruk dat je DH 'een makkie' vond, 't is/was tenslotte toch 'maar' naar beneden rijden. Da's dan bij deze rechtgezet.Mon... wrote:Rustig rustig, ik heb precies op uw tenen getrapt. Ik bedoel hiermee niet zomaar naar beneden rijden hé. Ik zal met de volgende keer niet op die manier uitdrukken. Ik moet wel toegeven dat ik van echt downhill niets ken en dat is ook totaal mijn ambitie niet. Maar ik denk niet dat jullie 4u aan één stuk aan het downhillen zijn hé?LucVR wrote:DH heeft inderdaad weinig gemeen met XC. Maar het is duidelijk dat je er ook absoluut niks vanaf weet als je stelt dat rijhouding voor DH van ondergeschikt belang is. Wees er maar zeker van dat die rijhouding zéér belangrijk is en veel meer beweging op de bike vereist naargelang het terrein en de bocht die je neemt dan in XC. DH is qua rijhouding zeer dynamisch, dat maakt het ook fysisch veel zwaarder dan de doorsnee XC-er blijkbaar denkt.Mon... wrote:Nog één puntje, downhill heeft volgens mij niets te maken met bv crosscountry, die mannen moeten normaal alleen naar beneden. Rijhouding is volgens mij daar van ondergeschikt belang.
En ook nog één puntje: als je je geschiedenis kent, zou je weten dat DH het oer-begin is van alles wat we nu aan mtb kennen. Een bende onnozelaars (Gary Fisher en consoorten) begon in California op beach cruisers of 'clunkers' van Mount Tamalpais naar beneden te sjezen, gewoon voor de fun. De weg heette Repack Road en die heeft dan ook de naam aan de wedstrijd gegeven. Ze moesten na elke afdaling hun trommelremnaven terug met vet volstoppen. Het vet was tijdens de afdaling nl. zo heet en vloeibaar geworden dat het gewoon uit de naven gelopen was.
Die beach cruisers zijn geleidelijkaan ook aangepast met versnellingen omdat ze ook omhoog wilden fietsen, er waren natuurlijk geen liftvoorzieningen.
Voor wie er meer van wil weten, dit is een goed startpunt: http://sonic.net/~ckelly/Seekay/mtbwelcome.htm
En als je er nog altijd van overtuigd blijft dat DH niet zo moeilijk is en 'alleen maar' naar beneden rijden is, ik wil je gerust eens meenemen naar een deftig DH parcours ...
Bij XC zit je veel langer volgens mij in dezelfde positie, dat zorgt er dan ook voor dat je moet zorgen dat die perfect is voor je lichaam en dan is een te breed stuur nu eenmaal niet goed.
Is het dan niet zo dat je bij downhill je positie zelf meer in hand hebt, zitten ga je toch niet doen volgens mij???
Je rijpositie heb je niet echt in de hand, ze wordt veeleer bepaald door het terrein waar je op het moment over rijdt (steilte, ondergrond, soort bocht ...). Daar pas je je positie op aan om controle te houden. Maar urenlang op je zadel zitten gebeurt inderdaad niet, je staat zo goed als constant op je benen en je werkt heel de tijd met je hele lijf. Daarbij is niet alleen je eigen positie maar ook heel de afstelling van zadel en stuur en stuurpen ook belangrijk voor het rijgedrag en -gevoel.
Het stuk mtb geschiedenis heb ik erbij vermeld omdat telkens weer blijkt dat de gemiddelde recreatieve mtb-er blijkbaar denkt dat wat we nu kennen als XC/TT hét mtb-en is. Dat is dus duidelijk niet zo, het is een evolutie. Het begon allemaal met 'bergaf rijden' ....
