Da komt ervan he... ietsie pietsie trager rijden dan zie je de splitsing duidelijk uitgepijld.Dieter ex Mx-er wrote:ja ook na 35km terug aan de start
Of ben je nog niet te ver zodat de anderen je kunnen terugroepen, zoals ik meemaakte !!! Stond daar ook eerst in mijne moddertenue een pint te pakken, toen ik iemand hoorde vragen waar de douches waren en da madammeke zei waar ze waren.ratte wrote:mij gewassen in de gietende koude regen, iemand schrijft hier dat er douches waren......
dus 35km op teller
en je krijgt er een echt 
parkoer voor in de plaats. 
Ook de bekers ontbraken niet op de ontbijttafel. Alleen het weer kon iets beter, want het was zeer frisjes. Dat betert wel in de volgende maanden. Dan op weg naar Raimes. Blijkbaar wou onze gids de streek eens tonen. Kwestie van te weten waar nog interessante mountainbikeplaatsen zijn. 
Nadat iedereen ingeschreven was vertrok de trein voor een FANTASTISCHE rit.Wie dit niet goed vindt, moet zijn mountainbike verkopen en zijn geld spenderen aan een psychiater. Singletracks, terrils, bos, bos en nog eens bos. Het plezier kon niet op. 
Oh ja...ik zou begot nog die 300 meter (of waren het er 200?) asfalt vergeten.Zelfs de regen kon ons niet deren. Maar wat waren we ontgoocheld toen we na 35 km terug aan de start stonden. Was het nu reeds voorbij? 
Dat kon toch niet! Etienne wou voor zijn eerste Franse tocht terug naar die schitterende terril en de weervrouw had toch opklaringen beloofd...dus weer de fiets op. Opnieuw de pijltjes van de 35 km gevolgd en blijven volgen. Twee lekke banden onderweg. De weervrouw had blijkbaar haar dagje niet, want het water bleef van boven komen. Doornat, dorstig en hongerig (we hadden slechts één bevoorrading na 11 km) kwamen we opnieuw aan de aankomst...maar we hadden geen minuut spijt van onze beslissing. Het was schitterend. Vlug naar boven in de kantine waar ze reeds bezig waren alles op te ruimen. Van de organisatoren kregen we elk drie drankjes en drie stukken stokbrood. Betalen mocht niet! Etienne dronk zelfs drie cola's (kwestie van de suikers weer aan te vullen) en dit is niet zijn gewoonte. Hier hoorden we ook dat de verzameling bekers blijft groeien. Straks is er nog plaatsgebrek in de camionette van Veeteeteetje. Ook proficiat aan Rockrider. Ge wint niet iedere week een nieuwe fiets. Ook hoorden we van de organisatoren dat er ons nog mooie momenten te wachten staan over de schreve. Moe maar uiterst tevreden huiswaarts gekeerd. Een dagje dat we niet vlug zullen vergeten.
