De onverharde stroken waren inderdaad redelijk selectief maar er was voldoende tijd om te recupereren op het asfalt. De bevoorradingen waren sumier maar 2 bevoorradingen op 40 km is toch lekker meegenomen (ik had op 70 km nog een halve pulle over...)Deze ochtend als een van de vroegsten gestart en dan was het inderdaad nogal glijden in het 2de gedeelte van het heihoekbos (veel kleigrond). Na deze strook waren de zware stroken achter de rug. Het schrappen van het cyclocrossparcours (een weide met een berg aarde) en het inlassen van een gedeelte uit het Groenehovebos was een goede zet. De terugweg langs die betonbaan met wind pal op kop was ook niet te onderschatten. Tijdens m'n 2de rondje kunnen vaststellen dat het 2de gedeelte van het heihoekbos geschrapt was. 5 afspuitslangen zijn te weining. Nu was er gezien het regenachtig weer toch niet zo'n grote opkomst zodat een 10-tal minuten aanschuiven volstonden.
Tot volgend jaar
Johan C.
05/01/2008 lichtervelde
-
Lichterveldenaere
- Mountainbiker
- Posts: 1216
- Joined: Sat 12 Feb 2005 20:49
- Location: xtme
Zelf de tocht niet gereden, maar deze middag reed mijn vader wel. Zijn reactie: al serieus wat beter dan vorige edities (vooral door schrappen cyclocrossparcours en vervangen door stukje Torhout). Gits + Heihoek lag zoals verwacht zwaar en het tweede deel van de passage door de Huwynsbossen was dan al geschrapt (te zwaar?, maar vooral problemen met de bewoner van het huis aan de andere kant van het bos. Verdraaide continu de pijl).
Nadeel blijft het toch wel hoge roadgehalte (de zwaarte van vele stukken bedriegt velen en geeft misschien de omgekeerde indruk), maar dat is wel wat streekeigen en eigenlijk niet veel aan te doen.
De lange asfaltaanloop naar Gits (zo'n 5km) was er wel wat te veel aan.
Soit, deze TT kruipt langzaam maar zeker uit haar dal. Normaal gezien staat hij deze zomer terug op mijn kalender.
Nadeel blijft het toch wel hoge roadgehalte (de zwaarte van vele stukken bedriegt velen en geeft misschien de omgekeerde indruk), maar dat is wel wat streekeigen en eigenlijk niet veel aan te doen.
De lange asfaltaanloop naar Gits (zo'n 5km) was er wel wat te veel aan.
Soit, deze TT kruipt langzaam maar zeker uit haar dal. Normaal gezien staat hij deze zomer terug op mijn kalender.
Al die plastieken brol die e nu verkopen. Aan de ene kant van het bracket een stalen cup, aan de andere kant een hard plastieken cup.kenny wrote:Doe nooit locktite aan een bracket, gewoon harder aanspannen.SCHWALBE Snellen Eddy wrote:Heb maar een kleine 2 kilometer van het parcours kunnen doen. Reden: mijn bracket die eruitdroei (nog maar net een nieuwe gestoken, en niet genoeg Loctite aan gedaan).
Als je dan die kant van de plastieken cup harder aanspant trekt ge gewoon die tandjes van uw cup af.
Dus oplossing is een beetje Loctite (ong. 5 mm) aan het begin van de schroefdraad doen.
heb mij vanmorgen ook goe geamuseerd in lichtervelde.
Sommige stroken lagen idd zwaar, maar zeker niet onoverkomelijk. Heb persoonlijk zelf maar 1 keer voet aan de grond moeten zetten omdat mijn ketting bleef haperen en dat was kort voor eerste bevoorrading.
Het bos na 2de bevoorrading was op een lichte steek en op souplesse rijden goed te doen.
Die eerste kilometers asfalt waren idd wat lang. Nuja, ondertussen de spieren wa laten opwarmen, maar de terugkeer vanuit torhout langs die lange betonbaan was er voor mij wel teveel aan. Veel te lang. mss daar wel oplossing voor zoeken voor volgend jaar
Sommige stroken lagen idd zwaar, maar zeker niet onoverkomelijk. Heb persoonlijk zelf maar 1 keer voet aan de grond moeten zetten omdat mijn ketting bleef haperen en dat was kort voor eerste bevoorrading.
Het bos na 2de bevoorrading was op een lichte steek en op souplesse rijden goed te doen.
Die eerste kilometers asfalt waren idd wat lang. Nuja, ondertussen de spieren wa laten opwarmen, maar de terugkeer vanuit torhout langs die lange betonbaan was er voor mij wel teveel aan. Veel te lang. mss daar wel oplossing voor zoeken voor volgend jaar
-
luccallens
- Mountainbiker
- Posts: 5
- Joined: Wed 23 Feb 2005 18:58
- Location: thompson
Vandaag zwaar baggeren. Me goed geamuseerd. Slechts eenmaal van de fiets in een strook die te doen was, maar het verkeerde spoor en in een diepe plas terechtgekomen. De asfaltstroken deden deugd na de zware slijkstroken. En de soep was heel lekker in de tweede bevoorrading.Eens echt mountainbiken,goede weerstandsstroken baggerend in het Westvlaamse slijk en dan optornen tegen de gure wind op de asfaltstroken.Goed zo!
Eluw,
Gisteren ook deze tocht gereden. Het was mijn eerste tocht in 2008 en ik heb al slijk gezien voor een heel jaar
. Nee, er was een goeie afwisseling van hart en onverhard enkel in het begin was het wat ééntonig. Maar ik moet zeggen dat de baan telkens goed deed na het baggerend rijden in het slijk. Af en toe van de fiets geweest omdat je anders ter plaatse kon blijven trappen. De 2 bevoorradingen waren meer dan welkom, enkel was de eerste wat magertjes. Cola, water en een suikerwafel is niet echt veel (ofwel zijn we teveel gewoon). Bij het aankomen vlug fiets afgespoten en naar huis want ik moest nog gaan ijsberen in de Noordzee.
See Ya
Gisteren ook deze tocht gereden. Het was mijn eerste tocht in 2008 en ik heb al slijk gezien voor een heel jaar
. Nee, er was een goeie afwisseling van hart en onverhard enkel in het begin was het wat ééntonig. Maar ik moet zeggen dat de baan telkens goed deed na het baggerend rijden in het slijk. Af en toe van de fiets geweest omdat je anders ter plaatse kon blijven trappen. De 2 bevoorradingen waren meer dan welkom, enkel was de eerste wat magertjes. Cola, water en een suikerwafel is niet echt veel (ofwel zijn we teveel gewoon). Bij het aankomen vlug fiets afgespoten en naar huis want ik moest nog gaan ijsberen in de Noordzee.See Ya
-
Don Cortisoni
- Mountainbiker
- Posts: 139
- Joined: Thu 30 Nov 2006 16:07
- Location: nen iets te tragen
ZATERDAG 05/01/08: LICHTERVELDE – VAN PARALLEL TERUG NAAR PLOEGEN
Aanwezig: Don Cortisoni…
Terwijl de officiële afspraak Dudzele was en de meesten daar op post waren, koos uw verslaggever voor een back to the roots ritje in Lichtervelde. Blijkbaar is de regen met bakken uit de lucht gevallen de laatste weken, want de meeste stukken lagen er meer dan verzopen bij. Nadat het parallel skiën eindelijk een heel klein beetje begon te lukken, werd de MTB-techniek al direct herleid tot het goede ouderwetse ploegen. Vooral de Bloso-stukken in Gits en Beveren, waren helemaal ondergelopen en maar heel nipt tot niet berijdbaar. In een zwaar stuk in Beveren ging een collega-biker van het parcours af, sneed de bocht af doorheen het makkelijker berijdbaar grasland van een boer, die in zijn schuur blijkbaar op uitkijk stond. Gevolg: toen de biker langs het erf passeerde, werd hij nogal agressief staande gehouden door de boer. Deze had weliswaar geen riek in de hand, maar het vuur uit de ogen beloofde voldoende duelkracht. Gelegenheidskerstman Don Cortisoni diplomeerde met een vredevolle How-How-How en de biker koos dan maar verstandig het hazenpad. De boer ging ongetwijfeld terug in zijn schuur postvatten. Bij deze toch maar de oproep om het parcours te respecteren en niet over privé-gronden af te snijden. De reactie van de boer was overdreven, maar hij heeft wel gelijk dat niet over zijn eigendom mag worden gereden.
Het parcours deed eigenlijk de volledige rand van Lichtervelde. Eerst ging het naar Gits over Beveren naar de Huwijnbossen richting Voerman, daarna richting grens met Zwevezele naar Torhout en vandaar terug naar het centrum. Na een kleine maand stil liggen, viel de conditie toch een beetje onverwacht tegen. De tegenwind die op het einde kwam opzetten gecombineerd met de drassige weidegrond verplichtte tot doseren en op het einde tot gewoon stampen om vooruit te komen. Wat doet een eenzame krijger dan om de spierpijnen te vergeten? Taalspelletjes spelen bijvoorbeeld. Tot twee maal toe iemand zien stil staan langs de weg en in mijn Frans met rollende R: “Crevaison, Monsieur? Je peux vous aider?”. Dan zie je de taalschakelaar werken bij de aangesprokene en 2 seconden later “Nenjèn … ami … attend …arrivet direct”. Vlaanderen, heerlijk tweetalig.
Aanwezig: Don Cortisoni…
Terwijl de officiële afspraak Dudzele was en de meesten daar op post waren, koos uw verslaggever voor een back to the roots ritje in Lichtervelde. Blijkbaar is de regen met bakken uit de lucht gevallen de laatste weken, want de meeste stukken lagen er meer dan verzopen bij. Nadat het parallel skiën eindelijk een heel klein beetje begon te lukken, werd de MTB-techniek al direct herleid tot het goede ouderwetse ploegen. Vooral de Bloso-stukken in Gits en Beveren, waren helemaal ondergelopen en maar heel nipt tot niet berijdbaar. In een zwaar stuk in Beveren ging een collega-biker van het parcours af, sneed de bocht af doorheen het makkelijker berijdbaar grasland van een boer, die in zijn schuur blijkbaar op uitkijk stond. Gevolg: toen de biker langs het erf passeerde, werd hij nogal agressief staande gehouden door de boer. Deze had weliswaar geen riek in de hand, maar het vuur uit de ogen beloofde voldoende duelkracht. Gelegenheidskerstman Don Cortisoni diplomeerde met een vredevolle How-How-How en de biker koos dan maar verstandig het hazenpad. De boer ging ongetwijfeld terug in zijn schuur postvatten. Bij deze toch maar de oproep om het parcours te respecteren en niet over privé-gronden af te snijden. De reactie van de boer was overdreven, maar hij heeft wel gelijk dat niet over zijn eigendom mag worden gereden.
Het parcours deed eigenlijk de volledige rand van Lichtervelde. Eerst ging het naar Gits over Beveren naar de Huwijnbossen richting Voerman, daarna richting grens met Zwevezele naar Torhout en vandaar terug naar het centrum. Na een kleine maand stil liggen, viel de conditie toch een beetje onverwacht tegen. De tegenwind die op het einde kwam opzetten gecombineerd met de drassige weidegrond verplichtte tot doseren en op het einde tot gewoon stampen om vooruit te komen. Wat doet een eenzame krijger dan om de spierpijnen te vergeten? Taalspelletjes spelen bijvoorbeeld. Tot twee maal toe iemand zien stil staan langs de weg en in mijn Frans met rollende R: “Crevaison, Monsieur? Je peux vous aider?”. Dan zie je de taalschakelaar werken bij de aangesprokene en 2 seconden later “Nenjèn … ami … attend …arrivet direct”. Vlaanderen, heerlijk tweetalig.
