Triestig hoe sommige hier reageren over het parcous. De onverhard stroken volgenden elkaar altijd zeer vlug op, behalve op het einde een vrij lange strook asfalt.
Velen die de tocht negatief afschilderen, bang om hun te duur gereedschap pijn te doen? Ik koop mij dan toch liever een iets goedkoper model waar ik mee kan rijden. Vandaag een paar uurtjes aan besteden en hij staat terug tip top inorde om hem dan hopelijk volgend weekend terug heel onder de modder te rijden...
24/11/2007 Tielt
-
betonboerke
- Mountainbiker
- Posts: 634
- Joined: Wed 24 Nov 2004 21:18
- Location: SPECIALIZED 29/hyp ht comp carbon cw
- Contact:
TIELT
Mooie tocht, modder ..modder.. hoort er bij. goed uit gepijld, mooi parcour, als het zo blijft regenen ligt iedere onverharde weg er zo bij .Voor ons geen probleem. Tip: minder druk in de banden .Komen zeker volgend jaar terug.
-
Biky burger
- Mountainbiker
- Posts: 95
- Joined: Thu 25 Oct 2007 12:22
- Location: Thompson
-
Emperor of the Mud
- Mountainbiker
- Posts: 915
- Joined: Sat 13 Oct 2007 10:31
- Location: Beach/Road: Granville Pulse 40/// Dry: Granville Pulse Team Custom
- Contact:
Biky burger wrote:Misschien dan best je naam eens veranderen.emperor of the mud wrote:deurbieter wrote:deze morgen wat in het heuvelland gaan crossen
een wijselijk besluit !! zo blijkt
khad beter meegeweest...
versta mij nie verkeerd; ik heb graag een vettig boelke... de nachtrit in torhout bv, was ook heel vettig maar toch geen aanslag op het materiaal...maar als je het verschil tussen de akkers en de boerewegels niet meer ziet, gaat het mij ook te ver... het is voor mij ook maar een (dure) hobby en ik vind het vervelend als ik onnodige kosten moet maken die enkel aan de parcoursomstandigheden te wijten zijn... nogmaals: geen sneer naar de organisatie, wel naar frank deboosere
...
heb ervan genoten-
Metalbiker
- Mountainbiker
- Posts: 259
- Joined: Sun 28 Jan 2007 18:19
- Location: Trek Top Fuel 9.9
-
the voltman
- Kerstman
- Posts: 243
- Joined: Mon 03 Oct 2005 12:09
- Location: specialized stumpjumper
Persoonlijk vond ik deze tocht één van de mindere, niet door de modder in de winter hoort dat er nu éénmaal bij, maar constant door de velden ploeteren vond ik nogal ééntonig en saai, maarja ik kan wel begrijpen dat ook voor dit soort parcours liefhebbers zijn, maar mijn ding is het zeker niet.
Maar niet alles is negatief goede bevoorrading, hele vriendelijke mensen van de organisatie, en nen heten hond na afloop, volgend jaar mss gewoon voor wat meer afwisseling in het parcours proberen te zorgen, in de streek moet toch wel iets van specialeke te vinden zijn.
Greetings the voltman
Maar niet alles is negatief goede bevoorrading, hele vriendelijke mensen van de organisatie, en nen heten hond na afloop, volgend jaar mss gewoon voor wat meer afwisseling in het parcours proberen te zorgen, in de streek moet toch wel iets van specialeke te vinden zijn.
Greetings the voltman
-
Don Cortisoni
- Mountainbiker
- Posts: 139
- Joined: Thu 30 Nov 2006 16:07
- Location: nen iets te tragen
ZATERDAG 24/11/2007: TIELT – DE INVLOED VAN DRUKVERSCHILLEN
Aanwezig: Don Cortisoni (Davy Cortvriendt) – Koenego (Koen Teetaert) – Snellen Eddy (Eddy Truyaert) – Kurt Downhill (Kurt Vandenberghe) – Ignacev (Ignace Vandewiele). Maar ook gespot: DML (Marnix Deboot) - Harry the Bulldog (Didier Dierckens) – John Beton (John Dufour) – Gael Dujardin (Kjell Vanhove)
In het voetbal zou het een derby zijn, wij noemen het gewoon een kwartiertje langer slapen. De buren uit Tielt nestelen zich een weekje voor onze tocht, maar we zijn hen toch dankbaar dat ze kiezen voor een volledig andere richting. Van enige concurrentie dus geen sprake. We zijn hen dan ook eens dankbaar dat ze, in tegenstelling tot vorig jaar, niet de zoveelste club zijn die richting Beernem-Hertsberge gaan, maar dat ze een parcours kozen dat in andere tochten nauwelijks aan bod komt. Er werd gestart met het einde van vorig jaar in omgekeerde richting, via Pittem naar Schuiferskapelle via ik denk Ruiselede richting Poelberg, Kanegem terug naar Tielt. Met nog een verrassende helling aan ITC. Bos kwam er niet aan te pas, modderige stroken des te meer. Ons bikerteam lijkt de stap van amateurs naar profs eindelijk gezet te hebben: in plaats van er van bij de start in te vliegen, werd gekozen voor een matig tempo en zo krachten sparen voor die ene krachtige demarrage op het einde.
Koenego bleek last te hebben van mentale druk (net grondige vernieuwingen aan de fiets gemaakt) én technische druk (banden te hard gepompt), en ging al in de eerste baggerzone tegen de vlakte. Sportief deed hij zijn best de hem passerende Don Cortisoni met de arm mee neer te maaien, maar deze kon hem nog net ontwijken en doorrijden. Deze Cortisoni ging beter om met de druk: het overtollige lichaamsgewicht leverde voldoende fysieke druk op, waardoor hij door de modder zakte en er stabiel kon doorrijden. Hij voerde in de eerste helft dan ook de forcing tijdens de zware zones. Kort bij de eerste bevoorrading weer een Koenego-drukprobleem: lek vooraan werd vlot verholpen en weer verder. Een tijdje voor de eerste bevoorrading weerklonk Snellen Eddy met een veelbetekenende “ja ze zijn daar” en wat later staken ons een paar semi-coureurs voorbij. Meer was er niet nodig om ons groepje uit elkaar te ranselen en de krachtsverhoudingen in de juiste plooi te leggen. Intussen bleek het zware parcours, waarbij het niet evident was om enerzijds recht te blijven in de glibber en anderzijds kracht te blijven geven om niet stil te staan, toch al zijn tol te beginnen te eisen. Dit zijn parcoursen waarvoor conditie, stielkennis en hoog flandriengehalte nodig zijn. Iets waar een echte Bike Devil niets te kort van heeft natuurlijk, waardoor we ons allemaal jeunden gelijk vikkens. Het kan niet iedere week boompjes draaien zijn, nietwaar.
Na de tweede bevoorrading begon de 15 kilometer lange finale. Op een lang en lastig vals plat stuk aan de Poelberg moest Don Cortisoni, intussen uitgepijld na een agressief begin, als eerste passen. In een lange asfalt achtervolging zou hij nog één keer terugkomen vooraleer definitief af te haken. Het was Kurt Downhill, die de tegenstanders in het begin van de rit modder in de ogen had gestrooid door een paar keer te moeten afhaken, die een fors tempo oplegde. Ignacev, die zich tijdens de rit redelijk kalm had gehouden, plaatste echter de finale demarrage en leek alleen af te zegenen op de zege tot de rode lichten hem ophielden. Respect voor verkeersregels staat in ons wedstrijdreglement, waardoor Koenego, Snellen Eddy, Kurt Downhill en Ignacev de zege deelden. Iedereen heeft op zijn manier echter zijn visitekaartje afgegeven in functie van het officieuze, wedstrijdreglementloze clubkampioenschap volgende week zaterdagnamiddag.
Aanwezig: Don Cortisoni (Davy Cortvriendt) – Koenego (Koen Teetaert) – Snellen Eddy (Eddy Truyaert) – Kurt Downhill (Kurt Vandenberghe) – Ignacev (Ignace Vandewiele). Maar ook gespot: DML (Marnix Deboot) - Harry the Bulldog (Didier Dierckens) – John Beton (John Dufour) – Gael Dujardin (Kjell Vanhove)
In het voetbal zou het een derby zijn, wij noemen het gewoon een kwartiertje langer slapen. De buren uit Tielt nestelen zich een weekje voor onze tocht, maar we zijn hen toch dankbaar dat ze kiezen voor een volledig andere richting. Van enige concurrentie dus geen sprake. We zijn hen dan ook eens dankbaar dat ze, in tegenstelling tot vorig jaar, niet de zoveelste club zijn die richting Beernem-Hertsberge gaan, maar dat ze een parcours kozen dat in andere tochten nauwelijks aan bod komt. Er werd gestart met het einde van vorig jaar in omgekeerde richting, via Pittem naar Schuiferskapelle via ik denk Ruiselede richting Poelberg, Kanegem terug naar Tielt. Met nog een verrassende helling aan ITC. Bos kwam er niet aan te pas, modderige stroken des te meer. Ons bikerteam lijkt de stap van amateurs naar profs eindelijk gezet te hebben: in plaats van er van bij de start in te vliegen, werd gekozen voor een matig tempo en zo krachten sparen voor die ene krachtige demarrage op het einde.
Koenego bleek last te hebben van mentale druk (net grondige vernieuwingen aan de fiets gemaakt) én technische druk (banden te hard gepompt), en ging al in de eerste baggerzone tegen de vlakte. Sportief deed hij zijn best de hem passerende Don Cortisoni met de arm mee neer te maaien, maar deze kon hem nog net ontwijken en doorrijden. Deze Cortisoni ging beter om met de druk: het overtollige lichaamsgewicht leverde voldoende fysieke druk op, waardoor hij door de modder zakte en er stabiel kon doorrijden. Hij voerde in de eerste helft dan ook de forcing tijdens de zware zones. Kort bij de eerste bevoorrading weer een Koenego-drukprobleem: lek vooraan werd vlot verholpen en weer verder. Een tijdje voor de eerste bevoorrading weerklonk Snellen Eddy met een veelbetekenende “ja ze zijn daar” en wat later staken ons een paar semi-coureurs voorbij. Meer was er niet nodig om ons groepje uit elkaar te ranselen en de krachtsverhoudingen in de juiste plooi te leggen. Intussen bleek het zware parcours, waarbij het niet evident was om enerzijds recht te blijven in de glibber en anderzijds kracht te blijven geven om niet stil te staan, toch al zijn tol te beginnen te eisen. Dit zijn parcoursen waarvoor conditie, stielkennis en hoog flandriengehalte nodig zijn. Iets waar een echte Bike Devil niets te kort van heeft natuurlijk, waardoor we ons allemaal jeunden gelijk vikkens. Het kan niet iedere week boompjes draaien zijn, nietwaar.
Na de tweede bevoorrading begon de 15 kilometer lange finale. Op een lang en lastig vals plat stuk aan de Poelberg moest Don Cortisoni, intussen uitgepijld na een agressief begin, als eerste passen. In een lange asfalt achtervolging zou hij nog één keer terugkomen vooraleer definitief af te haken. Het was Kurt Downhill, die de tegenstanders in het begin van de rit modder in de ogen had gestrooid door een paar keer te moeten afhaken, die een fors tempo oplegde. Ignacev, die zich tijdens de rit redelijk kalm had gehouden, plaatste echter de finale demarrage en leek alleen af te zegenen op de zege tot de rode lichten hem ophielden. Respect voor verkeersregels staat in ons wedstrijdreglement, waardoor Koenego, Snellen Eddy, Kurt Downhill en Ignacev de zege deelden. Iedereen heeft op zijn manier echter zijn visitekaartje afgegeven in functie van het officieuze, wedstrijdreglementloze clubkampioenschap volgende week zaterdagnamiddag.
Beste Don ,Don Cortisoni wrote:[
Na de tweede bevoorrading begon de 15 kilometer lange finale. Op een lang en lastig vals plat stuk aan de Poelberg moest Don Cortisoni, intussen uitgepijld na een agressief begin, als eerste passen.
ofwel is je aardrijkskunde zeer slecht ofwel heb je een fatamorgana van de poelberg gezien .We zijn de poelberg helemaal niet gepasseerd .
Groeten van kurt Downhill .
