De bosgrond zorgt ervoor dat de brij niet aan banden en andere onderdelen blijft kleven.
Nergens last gehad van volgelopen banden bvb.
Bij bike-maat Bulls-eye bleek dit toch ook het geval.
Gelukkig mijn '1-vitesse-bike' nog net op tijd klaargekregen.
Trapas terug levend gekregen maar de body kreunt en protesteert bij elk steil klimmetje.
Voelde mij als een vis in het water, of mss beter als een varken in de modder
met de wat grotere wielen en nooit schakelprobs 
Alleen zijn de schijfrem-blokjes weggesmolten als sneeuw voor de zon
Inrijden, bakken op de kookplaat, alles al geprobeerd en niets helpt
.In streken met klei-of leemgrond zouden er zelfs velen de aankomst niet halen bij deze weersomstandigheden imo.
Toch 80% van deze tocht was goed bollend, allé volgens mij toch...
Het bos gaf bescherming tegen de snijdende wind, dat kon je op het einde goed voelen op die zandweg in de open vlakte richting eindmeet
De Burchtse tt volgende zondag zal ons pas met een diarree van échte modder om de oren kletsen.
en al was er veel modder en slijk volgend jaar doen we die verplaatsing zeker weer ( 130 km ).
MOET JE HELEMAAL DOEN (zoals wij). buiten de modder 
