Ouch, verwondingen zijn niet om mee te lachen maar de situatie lijkt me wel ronduit hilarisch. Ik denk da'k ook wel eens zou lachen moest ik iemand zien tegen de aarde zien gaan bij het opvoeren van een showke.Borisbeer wrote:In Ischgl, na de eerste 5min.fietsten van de vakantie al direct (door een showke te doen) zwaar op mijne snufferd voor een vol terras.
ergste valpartij
Over alles wat met mountainbike te maken heeft kan je hier je ei kwijt!
- Borisbeer
- Mountainbiker
- Posts: 86
- Joined: Thu 09 Aug 2007 09:44
- Location: Orbea Lanza Enigma
- Contact:
Ik zou zelf ook lachen moest ik zoiets zien gebeuren, je vind het wel erg maar de situatie is gewoon komisch. Nadien was het andere koek, klimmen naar 2500 meter is niet van de poes met die ribben, zeker niet als de lucht dan wat ijler wordt.pt3r wrote:Ouch, verwondingen zijn niet om mee te lachen maar de situatie lijkt me wel ronduit hilarisch. Ik denk da'k ook wel eens zou lachen moest ik iemand zien tegen de aarde zien gaan bij het opvoeren van een showke.Borisbeer wrote:In Ischgl, na de eerste 5min.fietsten van de vakantie al direct (door een showke te doen) zwaar op mijne snufferd voor een vol terras.
Mijn ego is niet al te groot en had geen schade opgelopen, m'n voorwiel was een ander verhaal.
Vandaag, ik reed rustig met mijne 28er op het fietspad. Opeens komt daar een auto af van een boerewegeltje (ik kon hem niet zien afkomen, staat juist een huis in de weg
) en denkt in een keer door te kunnen steken de grote weg op
Natuurlijk ziet hij dat hij NIET over kan, trekt zijn remmen toe maar twas te laat... Gelukkig nog mijn achterem kunnen toetrekken en er zijwaarts op gecrasht...
Gevolg: gelukkig niet teveel lichamelijke/materiële schade (hadk een halve seconde sneller geweest
). Mijn slechte knie staat weer dubbel dikte (3 mm naar links en veel mtbn zou er niet meer inzitten), overal spierpijn en blauwe plekken. Weer ff chance gehad 
Gevolg: gelukkig niet teveel lichamelijke/materiële schade (hadk een halve seconde sneller geweest
-
junior72
- Mountainbiker
- Posts: 1178
- Joined: Sun 18 Jan 2004 14:44
- Location: Scott Spark 710 2016 - Scott Scale 730 2014
Even een update van mijn val ( het verhaal vind je een paar pagina's terug) en het gevolg ervan .
Het is nu bijna 14 dagen geleden dat ik geopereerd ben van een scheur in een pees aan mijn schouder . De operatie op zijn eigen is goed verlopen maar ik heb ondertussen wel al vele slaaploze nachten gehad .
Ik mag niet op mijne rug liggen en dankzij de geburen heb ik in de living een ziekenhuisbed staan waardoor ik rechtop kan slapen en dat is ook niet alles .
Door de druk op mijn schouder 's nachts word ik wakker van de pijn in mijn biceps en niet in mijn schouder . Met het gevolg dat ik 1 tot 3 uurtjes slaap .
Ik slaap ook niet overdag en ga elke dag een tochtje wandelen in de hoop dat ik 's nachts wat langer slaap .
Overdag heb ik totaal geen last van schouder , alleen die draagzak samen met het abductiekussen is ambetant omdat dit 24h moet aanblijven .
Volgende week moet ik terug naar de specialist en dan zou ik normaal met kine beginnen .
Het ergste is dat ik pas echt met mtb'en pas september 2008 mag terug beginnen .
Het is nu bijna 14 dagen geleden dat ik geopereerd ben van een scheur in een pees aan mijn schouder . De operatie op zijn eigen is goed verlopen maar ik heb ondertussen wel al vele slaaploze nachten gehad .
Ik mag niet op mijne rug liggen en dankzij de geburen heb ik in de living een ziekenhuisbed staan waardoor ik rechtop kan slapen en dat is ook niet alles .
Door de druk op mijn schouder 's nachts word ik wakker van de pijn in mijn biceps en niet in mijn schouder . Met het gevolg dat ik 1 tot 3 uurtjes slaap .
Ik slaap ook niet overdag en ga elke dag een tochtje wandelen in de hoop dat ik 's nachts wat langer slaap .
Overdag heb ik totaal geen last van schouder , alleen die draagzak samen met het abductiekussen is ambetant omdat dit 24h moet aanblijven .
Volgende week moet ik terug naar de specialist en dan zou ik normaal met kine beginnen .
Het ergste is dat ik pas echt met mtb'en pas september 2008 mag terug beginnen .
Last edited by junior72 on Sat 01 Dec 2007 18:49, edited 1 time in total.
- Guy S.
- Mountainbiker
- Posts: 1441
- Joined: Thu 03 May 2007 21:39
- Location: Eene met overal vering en nen harde
- Contact:
Bij het nemen van een linkse bocht, blijft mijn voorwiel in wat losse zand steken. Mijn fiets stond plots stil maar ik vlieg schuin over mijn stuur en land, op het harde gedeelte van het pad, op mijn linkse schouder en hoofd.
Krak! hoor ik en ik denk shit, weer nen nieuwen helm kopen, wegens gebarsten. Ik had nog maar pas nen nieuwen helm gekocht wegens een andere valpartij
Ik sta op en mijn schouder voelt raar aan. Ik voel aan mijn schouder en voel iets uitsteken ter hoogte van mijn sleutelbeen.
Na een half uurtje wandelen, zijn we terug op de startplaats aan onze auto, laden onze fietsen terug op en rijden naar de spoedafdeling van het ZOL ziekenhuis in Genk.
Daar blijk mijn sleutelbeen gebroken te zijn en de breuk is zeer schuin en nogal ver naar de buitenkant van m'n schouder.
Daarom word ik nog dezelfde dag geopereerd waarbij er een plaatje (titanium voor de liefhebbers
) over de breuk word geplaatst.
We zijn nu 2 maanden verder en door het plaatje, wat mijn bewegingen beperkt en dat soms wreed pijn kan doen, kan ik mijn linker arm nog steeds niet goed gebruiken.
Normaal gezien word het plaatje begin januari verwijdert en kan ik vanaf dan terug aan mountainbiken beginnen denken
. Ondertussen probeer ik mijn conditie in stand te houden op de home-trainer.
Krak! hoor ik en ik denk shit, weer nen nieuwen helm kopen, wegens gebarsten. Ik had nog maar pas nen nieuwen helm gekocht wegens een andere valpartij
Ik sta op en mijn schouder voelt raar aan. Ik voel aan mijn schouder en voel iets uitsteken ter hoogte van mijn sleutelbeen.
Na een half uurtje wandelen, zijn we terug op de startplaats aan onze auto, laden onze fietsen terug op en rijden naar de spoedafdeling van het ZOL ziekenhuis in Genk.
Daar blijk mijn sleutelbeen gebroken te zijn en de breuk is zeer schuin en nogal ver naar de buitenkant van m'n schouder.
Daarom word ik nog dezelfde dag geopereerd waarbij er een plaatje (titanium voor de liefhebbers
We zijn nu 2 maanden verder en door het plaatje, wat mijn bewegingen beperkt en dat soms wreed pijn kan doen, kan ik mijn linker arm nog steeds niet goed gebruiken.
Normaal gezien word het plaatje begin januari verwijdert en kan ik vanaf dan terug aan mountainbiken beginnen denken
Het zal echt deugd doen als het metaal uit gehaald word. Weer alles kunnen bewegen zonder pijn is een zalig gevoel als je al meer dan een half jaar met een constante pijn rondloopt. Het is dan pas dat je beseft dat je niet moet janken over een sneetje of schrammetje.Guy S. wrote:Bij het nemen van een linkse bocht, blijft mijn voorwiel in wat losse zand steken. Mijn fiets stond plots stil maar ik vlieg schuin over mijn stuur en land, op het harde gedeelte van het pad, op mijn linkse schouder en hoofd.
Krak! hoor ik en ik denk shit, weer nen nieuwen helm kopen, wegens gebarsten. Ik had nog maar pas nen nieuwen helm gekocht wegens een andere valpartij![]()
Ik sta op en mijn schouder voelt raar aan. Ik voel aan mijn schouder en voel iets uitsteken ter hoogte van mijn sleutelbeen.
Na een half uurtje wandelen, zijn we terug op de startplaats aan onze auto, laden onze fietsen terug op en rijden naar de spoedafdeling van het ZOL ziekenhuis in Genk.
Daar blijk mijn sleutelbeen gebroken te zijn en de breuk is zeer schuin en nogal ver naar de buitenkant van m'n schouder.
Daarom word ik nog dezelfde dag geopereerd waarbij er een plaatje (titanium voor de liefhebbers) over de breuk word geplaatst.
We zijn nu 2 maanden verder en door het plaatje, wat mijn bewegingen beperkt en dat soms wreed pijn kan doen, kan ik mijn linker arm nog steeds niet goed gebruiken.
Normaal gezien word het plaatje begin januari verwijdert en kan ik vanaf dan terug aan mountainbiken beginnen denken. Ondertussen probeer ik mijn conditie in stand te houden op de home-trainer.