Om 8u30 bij 5° het toertje (
) van de 90km aangevat.Aan technische passages geen gebrek en de kou waren we dan ook al zeer snel vergeten.Na ongeveer 10km was het al bijna over voor mij,op een steile afdaling met haarspeldbochten vonden enkele deelnemers het nodig om de moeilijk te nemen bochten af te snijden,één van die klojo's verloor de controle en kwam van een etage hoger naar beneden geschoven recht op mij af,hij raakte mijn achterwiel en ik kon nog net mijn evenwicht bewaren.(er stond trouwens net een cameraman te filmen)
Gevolg...serieuze ambras,die gast zei doodleuk dat het voor hem ook zondag was.
.......De eerste helft was toch wel loodzwaar en na 40km begonnen de eerste tekenen van kramp al op te komen.
Aan de 3e bevoorrading na 45km nog even overwogen om het parcours van de 70km te volgen,maar ik was gestart voor de 90 dus dat was geen optie.De pijn dan maar verbeten en de laatste 30km samen met mijn kameraad afgelegd,een babbel onderweg is altijd goed voor de moraal.
Ik vond het een knappe tocht en geen problemen gehad met de bepijling,bevoorrading was voldoende en uiteraard het zalige gevoel van toch uitgereden te hebben.
Vandaag op het werk voelt het al iets minder,ik wandel rond als een tachtigjarige
ps. iemand een idee van de hoogtemeters op de 90?
. op 17.5 km ne fransman zien liggen die gevallen was op die single track afdaling na een rotsbeklimming. Wie anders dan de 101 konden ze bellen. Leg het dan maar eens uit aan die man in de centrale waar ergens je zit. Bevoorradingen vond ik oké: appelsienen, bananen, cake, wafeltjes, sportdrank en uitgezonderd de eerste bevoorrading overal water. Meer moet dat niet zijn voor mij. De mensen van de organisatie leken mij meer op de bewoners van Camping Cosmos die ingehuurd werden als "vrijwilligers". 
)
