ergste valpartij

[Griet]

Ziet er voor jou niet goed uit.
Dan mag ik nog van geluk spreken!!!
Morgen terug foto's laten nemen en dan zal ik wel iets meer weten. t Zal wellicht eerst nog ne tijd op de baan trainen worden denk.

[MoozeMeiske]

Ik zit hier nu ook al 2 maanden dat ik geen klop mag doen,
woensdag onder het mes en dan vermoedelijk nog een 2 a 3 maanden voordat ik terug kan beginnen.
Maar mijn lichaam gaat voor de zin om te rijden, en geloof me,
zin heb ik genoeg...

lotgenoten van het 'rustige' leven ...
ik zit hier ook al 7 weken in mijnen zetel en nog 3 weken te gaan! Ik heb wel geen sleutelbeenbreuk maar kom... na 2 operaties aan mijn 'verbrijzelde' pols komt het ook redelijk mijn ***** uit
Daarna nog een paar maanden kine en dan geduld hebben, en het schijnt dat dat een schone deugd is!!
veel beterschap!

[Mister T.]

Ik zit hier nu ook al 2 maanden dat ik geen klop mag doen,
woensdag onder het mes en dan vermoedelijk nog een 2 a 3 maanden voordat ik terug kan beginnen.
Maar mijn lichaam gaat voor de zin om te rijden, en geloof me,
zin heb ik genoeg...

lotgenoten van het 'rustige' leven ...
ik zit hier ook al 7 weken in mijnen zetel en nog 3 weken te gaan! Ik heb wel geen sleutelbeenbreuk maar kom... na 2 operaties aan mijn 'verbrijzelde' pols komt het ook redelijk mijn ***** uit
Daarna nog een paar maanden kine en dan geduld hebben, en het schijnt dat dat een schone deugd is!!
veel beterschap!

en ook voor het ondersteunend personeel - lees: haar man, Mister T. - is het ook balen. Samen fietsen - of toch samen starten- is way better dan je medebiker (die dan ook nog eens je vrouw is) thuis achter te laten. Maar tja, 't zijn de risico's van het vak zeker?



Aan alle 'gevallenen": sterkte en beterschap!

[pvandebe]

Geduld Griet, ik bike al sinds februari in pijn.......

Dat beloofd!!!

Ook niet gerust???
Dat hebben ze me al 100 keer proberen wijs te maken maar........... luisteren is niet echt mijn sterkste kant. Koppigheid zeker?

Als je 3 kleine kids hebt die vanalles met je willen doen kan je nooit rusten.....En als je dan uiteindelijk de rust opzoekt op de MTB (aiai, mag niet ) en je de flow weer vindt, zalig,.....tot je natuurlijk thuiskomt en je blessure weer twee maanden terug in de tijd zit

[Grietje]

Ik ben nogal een pechvogel op gebied van vallen. Enkele maanden geleden met de koersfiets (waar ik eigenlijk al bijna nooit op rijd) gevallen en helm kapot en 1 dag koppijn en knie kapot.

Daarna prachtige nieuwe helm gekocht en 2 weken terug met een mtb clinic naar bikepark winterberg geweest. Gaan oefenen op een heel braaf bmw parkourke... Ik ben helemaal geen durval en eigelijk heel voorzichtig maar toch...
Ik vertrek als tweede om over een heuveltje te rijden... En Dan... ik doe mijn ogen open en er staat keiveel volk rond mij en die vragen of ik mijn benen nog kan bewegen en efkens nadien dragen ze me in de ambulance en ik wist totaal niks van wat er is gebeurd. Naar het schijnt is mijn fiets te lucht in gegaan op die heuvel en ben ik op mijn hoofd tegen de grond gekwakt. Ik heb een zware hersenschudding en heb 3 dagen ginder in het ziekenhuis gelegen. Ik mag nu maand niet meer fietsen en dat is erg want ik heb net een nieuwe mtb gekocht.
Maar ja... ik mag van geluk spreken want mijn helm is in stukken vaneen en het had met mij veel erger kunnen aflopen.
Als ik zie wat die waaghalzen in zo'n park allemaal durven uithalen dan vraag ik me af waarom ze die niet wekelijks moeten afvoeren.. maar wel zo'n braaf voorzichtig meiske dat eens 1keer naar zo'n park gaat !!!!

[WIP]

Ik ging effe een uurke intervallekes doen aan een helling aan een brug, wat bovenop uitkomt op een T (jaagpad naar hoofdweg)

Ik ben daar altijd zoooo voorzichtig met de auto's die daar voorbijkomen.
Kijk eerst achterom om te vergewissen of de weg vrij is en keer dan om, om terug naar beneden te rijden of boven te spurten.

Nu ben ik vollop aan het voorbereiden voor de GP-Paullissen.
Had mijn reeks intervallen zo goed als gedaan, de voorlaatste spurt kom ik boven aan.
Doe zoals gewoonlijk, kijk achterom om te zien of de weg vrij is en te keren, kijk terug voormij om te beginnen met keren, heb ik daar toch geen wielerterrorist in het vizier die dacht dat hij een koers aan het rijden was en effe doodleuk de binnebocht dacht te nemen, PATS BOEM, geen mogelijkheid om te ontwijken.
Op het moment van de impact kwam ik bergop aan 40km/h als hij 30km/h had dan was dit aan 70km/h.
Naar het schijnt heb ik toch ene minuut of 5 KO op de grond gelegen.
Ik wist nog nietmeer welke dag of maand het was, wist nog niet voorwat ik aan het trainen was.
Ambulance in en naar het hospitaal, blijkbaar had ik mijn vriendin opgebeld, zij stond mij al aan spoed op te wachten.
Ik kom er vanaf met een ontwrichte (stijve)nek door de slag en strame armspieren, bij wonder geen schaafwonden.
Diene terrorist heeft een gebroken kaak, ben blijkbaar met mijn hoofd volop op zijn onderkaak gekomen, VEEL BETERSCHAP TOEGEWENST.
Diene gast heeft geluk gehad dat daar geen auto aankwam.

Mijne fiets heb ik nog niet kunnen bekijken, staat op het politiebureau.
Gelukkig is het mijn trainingsfiets en niet de wedstrijdfiets.

Ik hoop dat ik nog wat kan losrijden in het weekend en eventueel di. nog effe een sprintje trekken om te zien hoe het staat.
Ene HOPELIJK deelname aan de GP.

MORAAL VAN HET VERHAAL,
HET HEEFT GEEN NUT TE DENKEN DAT GE ENE KOERS RIJDT EN BOCHTEN MOET AFSNIJDEN OM BETERE TIJDEN TE BEHALEN.
JE HEBT AAN NIEMAND IETS TE BEWIJZEN.

KOERSEN DOE JE IN EEN WEDSTRIJD.

[Dr.Gonzo]

Mijn ergste val is eveneens met een bende wielertoeristen.
Rij ik op het fietspad tegen een vrij hoge snelheid tijdends een toertocht.
Links van mij rijd er een bende wielertoeristen op de baan, voor hen moet een fietspad niet.
Aan een kruispunt met lichten slaan die mannen dus gewoon rechts af.
Ik hang ongeveer ter hoogte van de tweede als die eerste zonder zien voor mijn wiel rechts af draait.
Alles dicht geslagen, met HS33's nog toen. Van 35 km/h naar 0 km/h in een fractie van een seconde met als gevolg een gekatapulteert over mijn stuur.
Die toerist mag dus van geluk spreken dat dit mijn reflex was, ik was beter in zijn zijkant gereden want die mannen reden gewoon voort !

Dachten waarschijnlijk dat ik een ongecontroleerd manouever uitvoerde!!!

Enkel wat schaafwonden en de bibber. Helm niet beschadigd maar toch maar een nieuwe aangeschaft.

[junior72]

Mijn ergste val gaat blijkbaar die van de TT in helchteren zijn een maand geleden .
Kom net terug van de dokter en blijkbaar heb ik een pees die gescheurd is in mijn schouder en wss zal dat moeten worden geopereerd .
Met het gevolg dat ik dan minstens 3 maanden niet kan fietsen .
Vrijdag moet ik naar een specialist en dan weet ik meer .
En dat allemaal omdat ik tegen 10km/h op een boomwortel ben uitgegleden .

[Nijntje]

Ik ben wel een paar keer serieus gevallen.

De eerste serieuze valpartij(niet de eerste val dus) speelde zich af in het zuiden van Frankrijk, in Vence op de Col de Vence. Ik had de desbetreffende col juist opgereden met de koersfiets en had boven rechtsomkeer gemaakt om te beginnen dalen. Halverwege de afdaling had ik een snelheid ontwikkeld van om en bij de 65km/h. Toen ik aan die snelheid de bocht begon aan te snijden had ik in de mot dat ik deze niet zou kunnen vervolledigen toen hij plots 180° naar rechts wegdraaide. Ik heb dan de remmen vol dicht getrokken. Maar doordat ik zo hard remde wou de fiets niet meer sturen. Zodoende stevende ik af op een gapende afgrond van een 50m diep. Ik heb mij dan bewust moeten laten vallen en hopen dat ik niet in de afgrond zou liggen. Ik heb dus aan een 40km/h mijn voet uit mijn pedaal gedaan en hem op de grond gezet in de hoop dat ik recht zou kunnen blijven. Dat was dus niet het geval. Mijn been gleed onder mij weg en daar ging ik. Ik ben toen op 5cm van de afgrond gestopt met glijden.
De schade was redelijk serieus doordat het van die slechte franse asfalt was. Terre gieten en daar dan steentjes indrukken waarvan de helft dan los blijft liggen. Het gevolg was dat heel mijn rechter flank geschaafd was van mijn kuit tot aan mijn pols. Zelfs mijn oksel was geschaafd. Het diepste punt van de schavingen had zich ter hoogte van mijn knie gemanifesteerd. Daar waren de pezen die over je knie lopen zichtbaar geworden en natuurlijk zaten daar dan ook weer steentjes in.
Aangezien niemand in de buurt was, ben ik terug op mijn fiets gekropen en verder beginnen dalen. Eens terug in Vence heb ik dan mijn ouders gebeld dat we eens een bezoekje zouden moeten brengen aan de lokale kliniek. De lokaale dokter had er natuurlijk alle plezier in toen hij mijn knie mocht uitkuisen. De stoute meneer zat de steentjes er met de schaar uit te knippen en heeft dan de wonde nog eens goed doorgefrot met een "borsteltje" met plastieken toppelkes. Alles was goed uitgekuist, maar hij mocht toch eerst alles eens goed verdoofd hebben vond ik.

Mijn 2de valpartij zal ik dan wel later eens schrijven, want ik ben het nu wat beu om te typen.

Gtrz, RR!!

[Nijntje]

Mijn 2de valpartij was de ergste waar ik al ingezeten heb, maar voor mij persoonlijk niet zo.

We reden dus allemaal samen(de wielertoeristen met de koersfiets) de zondag ochtend. Het weer was goed, de sfeer was goed, de vrouwen waren mooi, allé alle ingrediënten waren aanwezig om er een geslaagde rit van te maken.
Maar ongeveer halverwege de rit en het verst van huis verwijderd gebeurde het tragische feit; de valpartij!
Hoe het precies gebeurd in weet ik niet. We zijn ze gevallen en ik en de medetoeristen achter ons zijn op ons gevallen. Het gevolg was serieus en de rit was uiteraard verknald. Er zijn 2 ambulances bij te pas gekomen om ons allemaal af te voeren. De persoon die de val gestart heeft, maar uiteraard geen enkele schuld treft, had een sleutelbeen breuk en nog wat kneuzingen. De 2 personen die op ons gevallen zijn weet ik niet precies wat ze hadden, Maar ik vermoed enkel wat serieuze kneuzingen en schaafwonden. Ik had wat schaafwonden op mijn linker arm en een serieuze kneuzing op mijn linker knie. Er zat een ei op ter groote van een ei. We dachten allemaal aan een gebarsten/gebroken knieschijf, maar dat was het gelukkig niet. Enkel gekneusd dus. Mijn fiets daarentegen was er erger aan toe. Hij was pertotal. Daar waren dus serieuze kosten aan, maar dankzij de verzekeringen is dit allemaal in orde gekomen.
Tot zover de valpartij die op de tweede plaats komt (de voorgaan de komt op plaats drie).

De valpartij die op 1 komt is eigenlijk zeer belachelijk en ik zou beter een ander verhaal erbij verzinnen, maar in alle goed- en eerlijk-heid(zo ben ik nu eenmaal ) zal ik jullie toch het originele verloop gunnen.

Het was 13 mei 2007 en ik moest van mijn moeder om een boek gaan naar de bibliotheek. Het desbetreffende boek dat ik moest gaan halen is de theorie voor het rijexamen. Nuja, ik rijd door het park opweg naar de bib(die in het park ligt). De rit zelf gebeurd met de "fiets" van mijn zus. De term wrak is beter op zijn plaats, maar kom. Ik fiets en op een gegeven moment kom ik op de overgang van bospad naar asfalt weg. Op die overgang breekt de bevestingings-stang van het voorste spatbord af. Dit heeft meegedraaid naar boven(mee met mijn wiel) en heeft terhoogte van de voorvork de boel geblokkeerd. Het resultaat? Daar vloog ik dan. Ik werd gelanceerd en op de grond gekwakt/gesmeten door de fiets. Omdat ik maar aan een 10 km/u reed ben ik als een baksteen op de grond gevallen. Moest ik sneller gereden hebben zou de schade hoogstwaarschijnlijk niet zo erg zijn geweest. Ik ben dus op de grond gesmeten en had enkel nog tijd om mijn rechtehand te plaatsen. De linker kant heeft mijn linker elleboog voor zijn rekening genomen. Met alle gevolgen vandien. Ter plaatse zelf ben ik 5 minuten weg geweest van de pijn en toen ik weer bijkwam heb ik mij nog eens kwaad gemaakt op de fiets. die heb ik dan aan de bib gezet, die overigens niet open was, en dan maar tevoet terug naar huis gegaan. Eens thuis gekomen zat er al een zwelling ter grote van een pruim op mijn elleboog. Eens in het ziekenhuis aangekomen was deze al geëvolueerd tot de grote van een appelsien. Nadat de plakken gemaakt waren en alle formaliteiten in orde waren vroegen er een paar verplegers hun te volgen. Deze hebben mij geëscorteerd naar de dokter waar ondertussen al een heel team van dokters samen was gekomen. Ze waren blijkbaar blij dat er nog eens iets serieus was gebeurd op de spoedafdeling.De eerste vraag van een verpleegster was: Heb je het horen kraken?? Voor dat ze dat vroeg wist ik nog niet met zekerheid of hij gebroken was. Toen dus wel. Mijn antwoord was: nee, ik heb dat niet horen kraken. Vreemd zij de dokter, Hij is nochtans serieus gebroken. Toen hij mij de plakken liet zien was het inderdaad overduidelijk. Het achterste stuk van het onderste bot van mijn onderarm (ik ken de naam van het bot niet) was afgebroken. Dit was een stuk van zo'n 2-3 cm. Doordat de pezen van je triceps daar aan bevestigd zijn werd dit stuk bot dus naar achter getrokken. Daarom kon dit stuk bot zonder operatie niet meer aan elkaar groeien. We gaan dit operatief moeten herstellen zij de dokter. Heb je iets gegeten deze middag? Ja, juist zij ik een royco minuit soepje, waarom?? Allom gevloek en gelacht in het team van dokters en verplegers. Omdat je nuchter moet zijn om geopereerd te kunnen worden en de operatie moet zo snel mogelijk gebeuren. Zij de dokter. Tjah, er zal niets anders opzitten zeker dan te wachten tot rond 15.00u zeker? Zij een verpleegster. Inderdaad. zij de dokter.
Zo gezegd zo gedaan en ik kreeg een kamer toegewezen en daar kon ik liggen wachten tot de opertie.
Eens geopereed hebben ze mij nog plat gespoten met de 4 zwaarste pijnstillers en nog een pikuur in mijn poep ook. Nadat deze toegediend waren en begonnen te werken raakte ik in een roes. Ik was echt high van de medicatie. Alles was leuk en plezierig. Ook de verpleegsters ter plaatse waren opeens zeer aantrekkelijk .
Ik ben toen nog een nachtje moeten blijven. Daarna heb ik nog een hele tijd kine moeten volgen en nu moet ik zeker nog wachten tot halverwege november tot de spillen er weer uit mogen. De historie is dus nog niet ten einde.

Tot zover mijn zwaarste valpartijen. Hopelijk hebben jullie ervan genoten

Grtz, RR!!