1. tja, mss hadden ze toch eens kunnen nagaan of sven goed reageert op acclimatisatie...De beslissing van Sven Nys om niet verder te gaan met zijn poging om zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen heeft heel wat – jammer genoeg ook verhitte – reacties uitgelokt. Voor alle duidelijkheid geef ik hier nog eens de gang van zaken.
Sven deed een wedstrijdsimulatie bij een temperatuur van 33°C en een vochtigheidsgraad van 63%. Deze omstandigheden zijn vergelijkbaar met diegene die we kunnen verwachten in Peking. Er werd voor bijkomende afkoeling gezorgd door 2 grote ventilatoren.
Ondanks het feit dat Sven ieder half uur een bidon van 500 ml had leeggedronken, registreerden we na een tijdspanne van 90 min toch nog een gewichtsdaling van om en bij de 3 kg. Dit komt dus overeen met een werkelijk zweetverlies van 3 liter per uur, terwijl bekend is dat het lichaam in een wedstrijd amper meer dan 1 liter vocht per uur effectief kan opnemen. Na 2 uur wedstrijd met de mountainbike in warme omstandigheden betekent dit dus een tekort van 4 liter (6 liter – 2 liter vochtopname). Dit is meer dan 5% van zijn lichaamsgewicht. Een uitdroging van 2% van het lichaamsgewicht kan reeds een grote negatieve invloed hebben op het prestatievermogen. Hierdoor kunnen ook krampen en duizeligheid ontstaan, verschijnselen waar Sven haast iedere wedstrijd mee te maken had (ook vorig jaar op het B.K. toen hij tweede werd!). Daarenboven bleek uit de analyse van de electrolietenconcentratie in het zweet dat de natriumconcentratie 96 mmol/liter bedroeg, veel hoger dan waarden die geregistreerd werden bij andere atleten die getest werden in het Topsport ABC. Professor Hespel formuleerde het resultaat van deze test als volgt: “Wat betreft de boodschap van de test...ik vraag mij echt wel af of we niet met een 'mission impossible' bezig zijn. Sven heeft op het vlak van thermoregulatie echt alles tegen: door zijn atletische gestalte produceert hij heel veel warmte, hij zweet extreem (>3 liter/uur !!!), en bovendien bevat zijn zweet bijzonder veel zout.” Hij had, gezien de extreme testgegevens, ook grote vragen bij het uiteindelijke effect van een acclimatisatieperiode. Na verder overleg, ook nog met dokter Leinders van de Rabobank, werd besloten om open kaart te spelen met Sven. Ik heb hem dan, na volledige inzage in en bespreking van de testresultaten, geadviseerd om zijn Olympische droom op te bergen. Hoe graag ik ook Sven in Peking had gezien, ik heb echt geen zin om – tegen beter weten in – een atleet te pushen naar een doel dat om hoger aangehaalde redenen niet haalbaar is en hem zo recht op een fysieke, misschien later wel mentale crash te laten afstevenen. Achter iedere topatleet schuilt immers nog altijd een kwetsbare mens, waarvoor ik in dit geval verantwoordelijkheid draag. Ondanks alle opofferingen die hij zich al getroost had is Sven me in mijn advies gevolgd. Gelukkig.
2. om zich te kwalificeren moest sven niét in uitzonderlijk hoge temperaturen rondrijden, en dat was uiteindelijk het doel, in die zin klopt zijn argument niet
trouwens, krampneigingen komen wel vaker voor, boonen en co hadden er ook last van tijdens een voorjaarsklassieker (die boonen won)
ik blijf erbij: mocht sven meer progressie gemaakt hebben, dit jaar, als mtbiker (met bvb. reeds een top 12 plaats), dan zouden ze deze beslissing niet genomen hebben, in die zin zijn ze niet helemaal eerlijk
maar uiteindelijk moet sven bewonderd worden voor zijn beslissing om het te proberen, in plaats van bekritiseerd voor zijn beslissing om er (voorlopig?) een punt achter te zetten
.
.
