Deze rit vorig jaar gedaan (50km) en zeker 4 keer doodgegaan. Gevloekt, getierd en gesmeekt, maar ons vooral goed geamuseerd. Het laatste klimmetje terug naar de camping moeten stoppen, omdat beide benen in kramp stonden. Mij daar van mijn bike moeten laten vallen en zitten wachten tot het overging.
De laatste honderd meter dan aan 3 kilometer per uur geklommen en dan de camping over naar het terras, waar wij het vochtgehalte weer op peil hebben gebracht.
SuPaH Fly en ik zullen er dit jaar zeker terug zijn. Eens zien hoe de conditie verbeterd is in een jaar tijd. Willen proberen om dit jaar slechts 2 keer dood te gaan.