Het eerste deel van de tocht was voor de streek gerust zwaar te noemen. De eerste strook was al meteen van het kaliber duwen en blijven stampen om recht te blijven. Daarna volgde een bijzonder gevarieerd parcours: enkele weide- en velddoorsteken, wat bos en boerenslagen en zelfs enkele technische stukjes die sommigen oversloegen! Memorabel was zeker dat ploeterstuk achter de weide met de paletten. Gewoonweg ondoenbaar voor 99% van de bikers, maar dat hoort er nu eenmaal bij.
Na de eerste bevoorrading begon de conditie weer wat te verbeteren en ook het parcours werd ietsje lichter. De zware stroken waren niet meer zo frequent aanwezig - wellicht tot jolijt van velen -, maar toch bleef variatie troef. De grote tocht kende nog verschillende singletracks in bossen, waaronder een bij Zevenkerken, wellicht de enige tocht die hierin mag. Ondertussen ook nog eens in bewondering gestaan voor Tillegem kasteel en bos, blijft altijd een aangenaam zicht tijdens de tocht. Net voor de tweede bevoorrading mochten we nog als jonge veulens door het manegeplein dartelen
Ook het derde deel bleef heel gevarieerd en aangenaam om rijden. Een zeer goede organisatie