Als je je fiets comfortabel kan dragen gaat dat over steil en iet of wat ruw terrein veel krachtbesparender dan duwen - een "rugzak" van 12 kilo vertraagt een fitte mens amper. Je neemt je stapritme aan en basta, geen gesukkel, gebots en tempowisselingen meer al duwend.Iegienie wrote:stappen met de fiets...
er zijn daar verschillende technieken voor :
steunend op het stuur, fiets op het gemakkelijkste gedeelte van het pad laten bollen. Dit is voor mij het minst belastende voor mijn rug en gaat zelfs nog vrij snel ook. vermijdt van het voorwiel al te veel op te heffen, dat is zwaar.
bij een single tracks langs een steile wand : fiets vastpakken aan de stuurpen, en het achterwiel naast je laten totteren.
of wel op de rug : hand achter het zadel, hand achter de liggende buis (tss zadel en stuurpen, die horizontale), en de rest van de fiets op het bovenste van je rug of je camelback laten rusten. Dit doe ik enkel als het echt steil wordt of je te veel de fiets moet opheffen.
heel belangrijk voor stappassages zijn ook... je schoenen !!! Ik kan ten zeerste de MT-90 schoenen van shimano aanraden, schitterende bergbottinekes. mijn andere schoenen zijn LAKE's, met een vibram zool, ook zeer goed, maar ze missen een beetje de zijdelingse ondersteuning van de shimano's.
Probleem is dat in de Pyreneeën er weinig gelijkmatige paadjes zijn, de singletracks zijn bijna altijd veel te ruw om over te fietsen of zelfs je bike te duwen.
Ook vaak te smal om hem dwars te dragen. Als dat aan de (stekelige) vegetatie ligt en het echt smal wordt kan je je fiets op zijn achterwiel balancerend voor je uit duwen en doseren met de achterrem.
Als dat aan bomen of rotsen ligt moet je hem close tegen je aan dragen, en hopen dat het niet zo steil is dat je voorwiel tegen de berg botst...
Dan helpt er maar één ding: zen
Nu, het "ergste" stapstuk komt in het begin op dag 2: de stukken om te fietsen zijn nét niet lang genoeg om dat werkelijk te doen (dus moet je over relatief goeie stukken stappen) en de ruwe stukken zijn te slecht om je fiets te duwen - gedeeltelijk opheffen of dragen dus. Heel afwisselend, dat wel
Dat duurt maar een halfuur maar zulke passages worden altijd als véél langer ervaren, 'k ben benieuwd.
Bergaf stappen als het breed genoeg is: linkerhand aan de achterrem, rechterhand op het zadel of de zitbuis om het achterwiel aan de grond te houden en... rennen maar, steunend op de fiets
Dat van die Shimano schoenen kan ik alleen maar beamen, ik doe niks anders meer aan.