C2C 2006

[pocoloco]

Zeg Koen, is dat uwen nieuwe C'dale die ge geplooid hebt?

Néé zeg, da's een Pirana - een stukje Belgische ambacht waar ik er twee van om zeep geholpen heb een hele tijd terug, deze nogal spectaculair...

[Foempes]

nog een ( vrijgekomen plaats-en ) beschikbaar ?

ergens iets gelezen van een zekere Bert .....

interesse is er , maar graag info omtrent niveau ( zowel technisch & fysiek ),

kortom : wat de basis zou moeten zijn om dit zonder al teveel levenstrauma's te overleven ...

materiaaltips méér dan welkom , evenals meereizende partner ?

[pocoloco]

nog een ( vrijgekomen plaats-en ) beschikbaar ?

ergens iets gelezen van een zekere Bert .....

interesse is er , maar graag info omtrent niveau ( zowel technisch & fysiek ),

kortom : wat de basis zou moeten zijn om dit zonder al teveel levenstrauma's te overleven ...

materiaaltips méér dan welkom , evenals meereizende partner ?

Vereist fysiek niveau: mijn ervaring is dat de CTC door de meeste "gepassioneerde" bikers wordt overschat op fysiek niveau. Als je de laatste maanden voor vertrek je fietsfrequentie kan optrekken naar ongeveer drie stevige dagtochten per week zal je normaal gezien volop van de tocht kunnen genieten, zonder "trauma's"
Het belangrijkste is dat je op je eigen tempo rijdt, er staat trouwens niemand met een chrono gereed...

Vereist technisch niveau: mijn ervaring is dat dit door de meesten wordt onderschat. Komt nog bij dat de nieuwe tocht een echte "all mountain" tocht wordt door een ruw gebergte. Het is héél moeilijk om dat op voorhand uit te leggen of in te schatten omdat iedereen zijn eigen idee heeft van wat voor hem/haar als technisch doenbaar beschouwd wordt.
Ik geef een voorbeeld: een paar weken geleden vroeg ik aan één van onze canyoning-gidsen om een paar technische etappes te rijden als test, met een hardtail.
Kristel is een sportief iemand, met veel berggevoel en een goeie conditie - maar helemaal geen bikester, ze had het laatste jaar misschien 5 keer op een fiets gezeten (enkele etappes van de Ruta del Cid, sindsdien niet meer).
Ze kwam terug met een smile van het ene oor tot het andere, met de mededeling dat het schitterend was. Na wat doorvragen zei ze dat ze meer dan 80 % zonder problemen had kunnen rijden.

Ik stuurde er dan met een gerust gemoed twee aparte groepen "die hard" bikers overheen, een groep Vlamingen en een groep Nederlanders. Gasten die al jaren biken, met veel ervaring en goed materiaal - sommigen met geschoren benen en veel marathon ervaring.
Bleek dat bijna iedereen bijna alles te voet had afgelegd ?!?

Kan iemand me aub de logica daarvan uitleggen... ?

Ik denk echt dat de meeste bikers teveel de nadruk leggen op hun fysieke paraatheid maar hun technisch kunnen verwaarlozen. Trappen, verstand op nul en blik op oneindig. Op een toertocht of een marathon wordt er bijna van uitgegaan dat alles 100% te rijden is... dat alles "clean" is...
Welnu, op de CTC zal dat NIET het geval zijn. Bepaalde stukken zijn echt wel héél "vuil" , er moet geregeld gestapt worden (afhankelijk van je rijkunsten op minstens de helft van de etappes) en je voorziet best een systeem om je bike comfortabel te dragen - op sommige stukken kan je je bike amper duwen wegens te ruw terrein.

Verleden week ben ik zelf een stuk singletrack gaan dubbelchecken dat Kristel me had afgeraden wegens bijna alles te voet en te ruw. Het was voor mij de eerste keer op de bike na een gedwongen rustperiode van 3 maand wegens een voetoperatie en (te) lang uitgevallen revalidatie - bijna 2 maand op krukken. Ik kon er zo (met een fully) een dikke 70% van rijden, wél met het nodige gevloek op de overige 30% ! Iet of wat fitte biker moet daar 90 % van kunnen rijden.
Maar wat belangrijker is: ik vond dat fantastisch, heb er met volle teugen van genoten ondanks de krassen op mijn benen en de occasionele tuimelpartij - weer veel bijgeleerd en een dag in de prachtige natuur doorgebracht, wat moet een mens meer hebben ?
Na afloop was ik met een bikende local over een vervolg op dat paadje aan het babbelen. Ik vroeg me af of een zeker stuk GR niet te "overdreven" zou zijn wegens te technisch. Wel... hij vondt dat een autostrade...
Wat voor de één een autostrade is, is voor de ander een "klotepad vol met stenen en doorns"... ik probeer een goeie middenweg te vinden

Vereist materiaal: stevig, betrouwbaar materiaal, vergeet (te verregaande) lichtbouw. Speciale aandacht aan je banden: brede sloffen met een stevig karkas en goeie grip (géén semislicks !!). Met lage luchtdruk kunnen rijden is heel belangrijk. Geef voorkeur aan comfort boven snelheid.
Bv best geen nauw zittende raceschoentjes, maar comfortabele schoenen waar je ook een eindje mee kan stappen - er zijn zo verschillende modellen op de markt.

En een "riser" stuur ipv neus op het voorwiel !

[Iegienie]

Kristel is een sportief iemand, met veel berggevoel en een goeie conditie - maar helemaal geen bikester, ze had het laatste jaar misschien 5 keer op een fiets gezeten (enkele etappes van de Ruta del Cid, sindsdien niet meer).
Ze kwam terug met een smile van het ene oor tot het andere, met de mededeling dat het schitterend was. Na wat doorvragen zei ze dat ze meer dan 80 % zonder problemen had kunnen rijden.

Ik stuurde er dan met een gerust gemoed twee aparte groepen "die hard" bikers overheen, een groep Vlamingen en een groep Nederlanders. Gasten die al jaren biken, met veel ervaring en goed materiaal - sommigen met geschoren benen en veel marathon ervaring.
Bleek dat bijna iedereen bijna alles te voet had afgelegd ?!?

Schitterend !!!


En past eigenlijk in dat overdovend geweeklaag over die pas de lona in de cristalp, terwijl het maar een stappassageke van een dik half uur (mijn beste staptijd is er 22minuten).

ik heb nu drie keer de ironbike meerdaagse gedaan, de eerste keer verschiet je een bult wegens het toch wel belangrijk aandeel van stappen, de derde keer maakt ge daar gewoon niks meer van, hoort nu eenmaal bij het bergbiken, net zoals bergop of bergaf fietsen... Integendeel, blijkt dat ik nogal wat tijd goedmaak op de stappassages, goed voor mijn klassement dus...


Een andere gouden tip ivm stappen is : goed schoejsel. zorg voor deftige schoenen : met een zool die niet kei kei hard is, en een vibram onderkant (zacht rubber dat plakt aan de rotsen en waar elke wandelschoen van onze vrienden de wandelaars).

Ikzelf heb zowel de shimano "botten" voor het echt zware werk (en voor de winter, ze hebben als nadeel dat ze nogal warm zijn), als een stel Lake schoenen. Beide met een vibram zool. Waar je met normale schoenen ongeveer je poten breekt, loop je met dergelijk materiaal gewoon naar beneden...

[pocoloco]

stappen... de derde keer maakt ge daar gewoon niks meer van, hoort nu eenmaal bij het bergbiken, net zoals bergop of bergaf fietsen...

Er zijn inderdaad aangenamer zaken dan een fiets te voet bergop sleuren maar het hoort er inderdaad gewoon bij.

Ikzelf heb zowel de shimano "botten" voor het echt zware werk (en voor de winter, ze hebben als nadeel dat ze nogal warm zijn), als een stel Lake schoenen. Beide met een vibram zool. Waar je met normale schoenen ongeveer je poten breekt, loop je met dergelijk materiaal gewoon naar beneden...

Ik heb ook die Shimano's, héél tevreden van. Ik heb ze na een voetoperatie waarna ik een schoen met stijve zool moest dragen zelfs een week of twee als dagelijkse schoen gebruikt - probeer dat eens met een gewone fietsschoen [/quote]

[jero]

Ik denk echt dat de meeste bikers teveel de nadruk leggen op hun fysieke paraatheid maar hun technisch kunnen verwaarlozen. Trappen, verstand op nul en blik op oneindig. Op een toertocht of een marathon wordt er bijna van uitgegaan dat alles 100% te rijden is... dat alles "clean" is...
Welnu, op de CTC zal dat NIET het geval zijn. Bepaalde stukken zijn echt wel héél "vuil" , er moet geregeld gestapt worden (afhankelijk van je rijkunsten op minstens de helft van de etappes) en je voorziet best een systeem om je bike comfortabel te dragen - op sommige stukken kan je je bike amper duwen wegens te ruw terrein.

Ik heb nog nooit een C2C of dergelijke mee gedaan, maar ik sta voor alles open... Het zwaarste dat ik al gedaan heb is de Polaris Challenge in Engeland, dus dit wordt voor mij wel een zware opdracht... So looking forward to that!!

[globetrotter]

Hey CTC'ers,

is er iemand van jullie die op 27 augustus de Houffamarathon gaat rijden?
Misschien het moment om elkaar eens te ontmoeten of samen te rijden voor zover dat dat mogelijk is. Ik zit reeds vanaf vrijdagmiddag in de buurt van Houffalize.
Laat het me maar weten via private mail.
Anders zie ik jullie wel in de Spaanse Pyreneeën tijdens deze uitzonderlijk knappe CTC '06.
Nog veel bikeplezier de komende weken.

Patrick.

[Saturnuske]

Ik heb me ingeschreven voor de 120km. Dus mij zul je er mss zien.

[petervan]

Patrick

Mtb team langdorp ingeschreven voor de 9 km 2 personen (licht blauwe uitrusting) Zullen mekaar daar misschien wel tegenkomen

peter

[Belgagabber]

Bepaalde stukken zijn echt wel héél "vuil" , er moet geregeld gestapt worden (afhankelijk van je rijkunsten op minstens de helft van de etappes) en je voorziet best een systeem om je bike comfortabel te dragen

Dag Jero, ik doe ook mee in de C2C van 2006! Ik heb al wat zitten denken hoe ik best m'n fiets kan dragen gedurende enkele kilometers... maar nog niet besloten hoe ik het ga doen.
Heb jij reeds een bepaald systeem bedacht?