idd genoeg drinken als je last hebt van krampen ..
wat ik soms wel op langere ritten doe , is mijn voet ff op me zadel zetten en beetje stretchen dus ..of gewoon eens ff de benen strekken en losschudden
hoe krampen wegwerken zonder van fiets te stappen?
Hoe kan je het beste klimmen en dalen, bochten nemen, kleine handigheidjes, ....
- looneycooney
- Mountainbiker
- Posts: 1904
- Joined: Sun 15 Jun 2003 10:01
- Location: 15 december 2009 : Scott Scale 40 2009
Als Kramp-ervaringsdeskundige wil ik ook graag mijn zegje doen.
20 jaar geleden was ik een redelijk succesvol junior-wegwielrenner. Alhoewel ik vaak won - zowel in de sprint als solo - had ik vaak af te rekenen met krampen. Vaak zelfs won ik in de sprint mét krampen, terwijl ik dus sneller reed dan anderen zonder krampen. Niet logisch, maar wel waar.
En nu als bijna veertiger en de laatste jaren steeds heviger (zij het op recreatief-sportief niveau) actief als mountainbiker, overvallen die pijnlijke krampen me weer bij hevige en vooral langdurige inspanningen op de mtbike.
Remedies?
Eten en drinken onderweg helpt natuurlijk wel, maar het zijn geen wondermiddelen: je kunt nl. maar een beperkte hoeveelheid drank/voeding opnemen in je lichaam. Teveel drank of wat dan ook innemen tijdens de inspanning bezorgt je maag enkel verteringsproblemen, en da's ook weer niet goed om snel vooruit te komen.
Magnesium-pillen slikken? Neen, dat helpt enkel voor wie echt tekort heeft aan magnesium (te checken via een bloedonderzoek). Maar bij mij is dat niet het geval en helpt extra magnesium dus niet.
Training? Dit is allicht de beste remedie, zij het ook niet waterdicht.
Zo meldde de toch bijzonder goed getrainde wielrenner Andreas Klöden dat hij tijdens de zware Pyreneeënrit van afgelopen Tour de France de koplopers moest laten gaan omdat hij krampen kreeg.
En om even bij het mtbiken te blijven: in de Hagelandse Chrono van 2005 had zelfs de winnaar (Ken Van den Bulke) op het einde last van krampen, zo heeft hij me zelf verteld. Maar hij reed wél de snelste tijd van 650 deelnemers (een beetje zoals ik dus 20 jaar geleden bij de junioren).
Bij mij heeft training uiteraard een gunstig effect op het uitblijven van krampen, maar training is nu eenmaal niet hetzelfde als een wedstrijd. Zo kan ik met de nodige training zonder problemen een stevige toertocht als de 100 km Meerdael Classic rijden in ongeveer 5uur netto (plus 15 minuten bevoorradingstops), maar kreeg ik wél krampen (aan de hamstrings) in de Hagelandse Chrono van enkele weken later, omdat ik daar écht tot het uiterste wou gaan om een goede tijd neer te zetten. Dat lukte me ook (voor mijn doen), en dus nam ik de krampen er 'graag' bij. Op de Ardennenmarathons van afgelopen junimaand werd ik tijdens het laatste wedstrijduur ook getroffen door krampen (binnenkant van mijn dijen, zo hevig dat ik het 's anderendaags nog voelde, een echte verrekking) Maar dat zijn dan ook wedstrijden van voor mij 4u30 tot zelfs bijna 6 u in principe zo hard rijden als ik kan. En daar valt als amateur bijna niet op te trainen. Dwz. ik kan wel regelmatig een stevige duurtraining doen, en dat afwisselen met meer korte, intensieve trainingen. Maar dat is blijkbaar niet voldoende om krampen te vermijden als ik zowel intensief als erg lang het beste van mezelf moet geven op een veeleisend parcours.
Nogmaals: ik zou de krampen wel kunnen vermijden door op zo'n marathons minder hard te rijden (zoals ik dat in 2005, mijn eerste marathonjaar gedaan heb), maar dan val ik in de uitslag meteen minstens 50 plaatsen terug.
Kortom, vooral training en in mindere mate voeding helpen wel bij het voorkomen van krampen, maar wat echt helpt is: minder hard rijden... Al is dat voor mij als semi-competetief mtb-er niet echt een optie.
Allicht komt het toch weer aan op het enige échte, cruciale in alle sporten: TALENT.
Zo noteerde de befaamde Italiaanse sport/doping-arts bij een eerste bezoek en test van Lance Armstrong al meteen hoe weinig verzuring er bij Armstrong optrad in vergelijking met andere testpersonen in gelijkaardige omstandigheden. Kortom: bij ARmstrong zullen zowat alle parameters (hart-long functie, kracht, uithouding, verzuring etc.) zowat optimaal zijn, terwijl bij gewone stervelingen als bv. mezelf de hart-long functie beter dan gemiddeld is, maar ik snel de neiging heb om te verzuren. Training kan mij daar ten dele tegen wapenen, maar nooit voldoende om te concurreren met anderen die evenveel talent hebben én van nature uit minder snel zullen verzuren.
20 jaar geleden was ik een redelijk succesvol junior-wegwielrenner. Alhoewel ik vaak won - zowel in de sprint als solo - had ik vaak af te rekenen met krampen. Vaak zelfs won ik in de sprint mét krampen, terwijl ik dus sneller reed dan anderen zonder krampen. Niet logisch, maar wel waar.
En nu als bijna veertiger en de laatste jaren steeds heviger (zij het op recreatief-sportief niveau) actief als mountainbiker, overvallen die pijnlijke krampen me weer bij hevige en vooral langdurige inspanningen op de mtbike.
Remedies?
Eten en drinken onderweg helpt natuurlijk wel, maar het zijn geen wondermiddelen: je kunt nl. maar een beperkte hoeveelheid drank/voeding opnemen in je lichaam. Teveel drank of wat dan ook innemen tijdens de inspanning bezorgt je maag enkel verteringsproblemen, en da's ook weer niet goed om snel vooruit te komen.
Magnesium-pillen slikken? Neen, dat helpt enkel voor wie echt tekort heeft aan magnesium (te checken via een bloedonderzoek). Maar bij mij is dat niet het geval en helpt extra magnesium dus niet.
Training? Dit is allicht de beste remedie, zij het ook niet waterdicht.
Zo meldde de toch bijzonder goed getrainde wielrenner Andreas Klöden dat hij tijdens de zware Pyreneeënrit van afgelopen Tour de France de koplopers moest laten gaan omdat hij krampen kreeg.
En om even bij het mtbiken te blijven: in de Hagelandse Chrono van 2005 had zelfs de winnaar (Ken Van den Bulke) op het einde last van krampen, zo heeft hij me zelf verteld. Maar hij reed wél de snelste tijd van 650 deelnemers (een beetje zoals ik dus 20 jaar geleden bij de junioren).
Bij mij heeft training uiteraard een gunstig effect op het uitblijven van krampen, maar training is nu eenmaal niet hetzelfde als een wedstrijd. Zo kan ik met de nodige training zonder problemen een stevige toertocht als de 100 km Meerdael Classic rijden in ongeveer 5uur netto (plus 15 minuten bevoorradingstops), maar kreeg ik wél krampen (aan de hamstrings) in de Hagelandse Chrono van enkele weken later, omdat ik daar écht tot het uiterste wou gaan om een goede tijd neer te zetten. Dat lukte me ook (voor mijn doen), en dus nam ik de krampen er 'graag' bij. Op de Ardennenmarathons van afgelopen junimaand werd ik tijdens het laatste wedstrijduur ook getroffen door krampen (binnenkant van mijn dijen, zo hevig dat ik het 's anderendaags nog voelde, een echte verrekking) Maar dat zijn dan ook wedstrijden van voor mij 4u30 tot zelfs bijna 6 u in principe zo hard rijden als ik kan. En daar valt als amateur bijna niet op te trainen. Dwz. ik kan wel regelmatig een stevige duurtraining doen, en dat afwisselen met meer korte, intensieve trainingen. Maar dat is blijkbaar niet voldoende om krampen te vermijden als ik zowel intensief als erg lang het beste van mezelf moet geven op een veeleisend parcours.
Nogmaals: ik zou de krampen wel kunnen vermijden door op zo'n marathons minder hard te rijden (zoals ik dat in 2005, mijn eerste marathonjaar gedaan heb), maar dan val ik in de uitslag meteen minstens 50 plaatsen terug.
Kortom, vooral training en in mindere mate voeding helpen wel bij het voorkomen van krampen, maar wat echt helpt is: minder hard rijden... Al is dat voor mij als semi-competetief mtb-er niet echt een optie.
Allicht komt het toch weer aan op het enige échte, cruciale in alle sporten: TALENT.
Zo noteerde de befaamde Italiaanse sport/doping-arts bij een eerste bezoek en test van Lance Armstrong al meteen hoe weinig verzuring er bij Armstrong optrad in vergelijking met andere testpersonen in gelijkaardige omstandigheden. Kortom: bij ARmstrong zullen zowat alle parameters (hart-long functie, kracht, uithouding, verzuring etc.) zowat optimaal zijn, terwijl bij gewone stervelingen als bv. mezelf de hart-long functie beter dan gemiddeld is, maar ik snel de neiging heb om te verzuren. Training kan mij daar ten dele tegen wapenen, maar nooit voldoende om te concurreren met anderen die evenveel talent hebben én van nature uit minder snel zullen verzuren.
-
stef78
- Mountainbiker
- Posts: 559
- Joined: Thu 11 Aug 2005 13:43
- Location: viper fugitif en megamo trial pro26"
over magnesium : iemand waar ik ook altijd mee mee rijd neemt magnesium in poedervorm op aanraden van een arts, zuiver tegen de krampen, en die heeft er sindsdien gene lats meer van, voordeel van die methode : je kan er nooit te veel van nemen, want overschot 'spoelt' weg 
naar het schijnt moet ribose ook helpen, sommige carbo energizers bevatten ribose, performance energy gel ook dacht ik, dat houdt krampen en verzuring gedeeltelijk tegen.
sommige vitaminen helpen ook tegen de krampen, E, B en nog een paar...
ik heb geluk en heb er nog nooit last van gehad en ben al redelijk ver gegaan.
naar het schijnt moet ribose ook helpen, sommige carbo energizers bevatten ribose, performance energy gel ook dacht ik, dat houdt krampen en verzuring gedeeltelijk tegen.
sommige vitaminen helpen ook tegen de krampen, E, B en nog een paar...
ik heb geluk en heb er nog nooit last van gehad en ben al redelijk ver gegaan.
- looneycooney
- Mountainbiker
- Posts: 1904
- Joined: Sun 15 Jun 2003 10:01
- Location: 15 december 2009 : Scott Scale 40 2009
Post by looneycooney »
hhmm wat Bengo zegt , kan best wel eens kloppen ..
Ik ben van nature ook iemand die een trage verzuring heeft .
was vooral te merken op jongere leeftijd op de competitie-voetbal ..
Ik heb nooit echt een super-conditie gehad , maar mocht wel altijd 90min spelen, zelfs al kwam ik niet naar de training die week ..ben wel op hoog niveau getrained op jonge leeftijd, ma dan nog heh
ik ging meestal op karakter door, maar heb ook nooit last gehad van krampen of pijnen(zelfs niets van blessures!) en kon dus zelfs mits buiten adem te zijn af en toe , toch stevig blijven doorgaan ...en gek veel kregen we toch nooit te drinken dusja
Zo mocht ik bijna elke week bij 'de groten' meespelen, dus 2 wedstrijden per weekend.
Iets wat ik nu dus ook merk op de fiets , toen ik terug begon samen met enkele kameraden , was ik de enige die hier geen last van had .
Enige wat ik soms heb is stijfheid op lange afstanden , dusja dat kan ik nog wat weg-stretchen en is na zo'n stretchbeurt dan ook weg..
Ik ben van nature ook iemand die een trage verzuring heeft .
was vooral te merken op jongere leeftijd op de competitie-voetbal ..
Ik heb nooit echt een super-conditie gehad , maar mocht wel altijd 90min spelen, zelfs al kwam ik niet naar de training die week ..ben wel op hoog niveau getrained op jonge leeftijd, ma dan nog heh
ik ging meestal op karakter door, maar heb ook nooit last gehad van krampen of pijnen(zelfs niets van blessures!) en kon dus zelfs mits buiten adem te zijn af en toe , toch stevig blijven doorgaan ...en gek veel kregen we toch nooit te drinken dusja
Zo mocht ik bijna elke week bij 'de groten' meespelen, dus 2 wedstrijden per weekend.
Iets wat ik nu dus ook merk op de fiets , toen ik terug begon samen met enkele kameraden , was ik de enige die hier geen last van had .
Enige wat ik soms heb is stijfheid op lange afstanden , dusja dat kan ik nog wat weg-stretchen en is na zo'n stretchbeurt dan ook weg..
Bij mij moeten die krampen effectief een 'natuurlijke zwakte' zijn, dwz. een gebrek aan talent, al heb ik van nature uit wel een talent om redelijk rap te fietsen. Dat merkte ik vroeger al bij mini-wedstrijdjes tegen schoolkameraadjse op weg naar huis: daar was ik meestal de snelste, terwijl ik bij hardlopen eerder middelmaat was.
Maar die krampen spelen me al 20 jaar parten bij hevige inspanningen. Op de mtb-marathons van juni (Ardennes Trophy, Hagelandse Chrono en Raid des Hautes Fagnes) wou ik er echt nog eens voor gaan en had ik de maanden en zeker weken voordien ook zeer veel getraind. Ik verbeterde mijn positie in de rangschikking telkens met ongeveer 80 plaatsen, maar ik had wel elke keer krampen, terwijl ik dat in 2005 niet had. Bovendien kreeg ik daags na elk van die wedstrijden ook weer last van een zeer oud zeer (dat mij 20 jaar geleden deed ophouden met wedstrijdkoersen): tendinitis: kniepeesontsteking.
Gelukkig ken ik ondertussen dokters die met het homeopathische geneesmiddel traumeel in die pezen een inspuiting geven. En dan wijkt die kniepijn meestal wel na een paar dagen. Tot ik weer een felle en langdurige inspanning doe, en dan heb ik het weer zitten. Enfin, afgekeurd voor topsport dus, maar ik kan er wel mee leven. En redelijk biken.
Maar die krampen spelen me al 20 jaar parten bij hevige inspanningen. Op de mtb-marathons van juni (Ardennes Trophy, Hagelandse Chrono en Raid des Hautes Fagnes) wou ik er echt nog eens voor gaan en had ik de maanden en zeker weken voordien ook zeer veel getraind. Ik verbeterde mijn positie in de rangschikking telkens met ongeveer 80 plaatsen, maar ik had wel elke keer krampen, terwijl ik dat in 2005 niet had. Bovendien kreeg ik daags na elk van die wedstrijden ook weer last van een zeer oud zeer (dat mij 20 jaar geleden deed ophouden met wedstrijdkoersen): tendinitis: kniepeesontsteking.
Gelukkig ken ik ondertussen dokters die met het homeopathische geneesmiddel traumeel in die pezen een inspuiting geven. En dan wijkt die kniepijn meestal wel na een paar dagen. Tot ik weer een felle en langdurige inspanning doe, en dan heb ik het weer zitten. Enfin, afgekeurd voor topsport dus, maar ik kan er wel mee leven. En redelijk biken.
- looneycooney
- Mountainbiker
- Posts: 1904
- Joined: Sun 15 Jun 2003 10:01
- Location: 15 december 2009 : Scott Scale 40 2009
Post by looneycooney »
hmmm weet je wat mij een beetje stoort ..het woord 'talent' wat in deze contex gezet word ...het is niet omdat iemand meer last heeft van krampen dat ie ook minder 'talent' heeft heh :)
alleh ik wil maar zeggen , op andere vlakken zoals techniek , zelfbeheersing etc moet je ook talent hebben als 'top'sporter ..ieder is voor zichzelf in mijn ogen , ongeacht het niveau, een topsporter
Wel moet ik zeggen , vroeger op de voetbal werd ons altijd gezegd , dat pijn niet mag . Hiermee werd bedoeld dat eens je pijn voelde , naar de kant moest komen , rustig wandelen en iets drinken ..altijd werd er ook gehamerd op ademhaling..rustig en lang door de neus inademen en lang uitblazen ..ditzelfde tempo moet behouden blijven ook tijdens de inspanningen . Dat doe ik nu dus ook vanzelf bij welke inspanning dan ook . Het houd het hartslagritme naar het schijnt ook lager ...
Als je het niet bent aangeleerd, zeker doen! In het begin is het vrij moeilijk en zal af en toe snakken naar lucht zijn , maar geef het enkele weken en je ontwikkeld je eigen ritme ..
alleh ik wil maar zeggen , op andere vlakken zoals techniek , zelfbeheersing etc moet je ook talent hebben als 'top'sporter ..ieder is voor zichzelf in mijn ogen , ongeacht het niveau, een topsporter
Wel moet ik zeggen , vroeger op de voetbal werd ons altijd gezegd , dat pijn niet mag . Hiermee werd bedoeld dat eens je pijn voelde , naar de kant moest komen , rustig wandelen en iets drinken ..altijd werd er ook gehamerd op ademhaling..rustig en lang door de neus inademen en lang uitblazen ..ditzelfde tempo moet behouden blijven ook tijdens de inspanningen . Dat doe ik nu dus ook vanzelf bij welke inspanning dan ook . Het houd het hartslagritme naar het schijnt ook lager ...
Als je het niet bent aangeleerd, zeker doen! In het begin is het vrij moeilijk en zal af en toe snakken naar lucht zijn , maar geef het enkele weken en je ontwikkeld je eigen ritme ..
-
stef78
- Mountainbiker
- Posts: 559
- Joined: Thu 11 Aug 2005 13:43
- Location: viper fugitif en megamo trial pro26"
ademen heeft een immense invloed op de hartslag...
als voorbeeldje : ge moet eens een constante hartslag aannemen (liefst wel binnen, op een spinningfiets of dergelijke) en bij ietwat inspanning uw adem gaan inhouden, na een paar seconde gaat uw hartslag gewoon een pak naar beneden wegens het ontbreken van zuurstof.
zelf nen intense boer laten gaat uw hartslag van varieren
maar dna wel eentje van den aard " da moeten de buren in de andere straat ook gehoord hebben" 
als voorbeeldje : ge moet eens een constante hartslag aannemen (liefst wel binnen, op een spinningfiets of dergelijke) en bij ietwat inspanning uw adem gaan inhouden, na een paar seconde gaat uw hartslag gewoon een pak naar beneden wegens het ontbreken van zuurstof.
zelf nen intense boer laten gaat uw hartslag van varieren
Ik heb ondertussen al 2 keer krampen gehad. Iedere keer bij kracht te zetten en het blokkeren wanneer het been 90° gebogen is :) Eerste keer had ik geluk dat het houten paaltje dichtbij was om er tegen te stoppen. De tweede keer was na een korte draai, weinig snelheid en pardoes het gras in :p
Daarna heb ik ook advies gekregen om te drinken, tot hiertoe geen problemen meer gehad. Maar ik ben natuurlijk geen wedstrijd renner, toerist lijkt er al beter op
.
Daarna heb ik ook advies gekregen om te drinken, tot hiertoe geen problemen meer gehad. Maar ik ben natuurlijk geen wedstrijd renner, toerist lijkt er al beter op
-
stef78
- Mountainbiker
- Posts: 559
- Joined: Thu 11 Aug 2005 13:43
- Location: viper fugitif en megamo trial pro26"
magnesium is een mineraal dat in u voeding zit, net zoals bv natrium fosfor en anderen... du denk ni dat ge da onder die vorm in u bar ends gaat vinden, alszins ni de manier waarop gij z enodig hebt 
velen denken dat magnesium tot de sporenelemnten behoren waarbij ook zink, ijzer, koper, enz behoren; niet dus
velen denken dat magnesium tot de sporenelemnten behoren waarbij ook zink, ijzer, koper, enz behoren; niet dus