Rohloff
10.000 km. met de Rohloff, and still going strong. Da's waar, maar toch een kanttekeningetje: enkele maanden geleden heeft FietsenKoen het 'oliebad' van de R-naaf vervangen. Maar da's normaal na ongeveer 5000 km, en bovendien een zeer kleine operatie. Toch heb ik de laatste maanden lichte haperingen in verzet 11 en 7. Ik kan er mee blijven biken, maar beste zou de naaf toch eens terug naar Duitsland moeten, voor Rohloff-onderhoud. Volgens FiesenKoen zijn die haperingen waarschijnlijk te wijten aan het feit dat ik mijn bike en dus ook de R-naaf af en toe wel eens onder de hogedrukreiniger hou...
Nog even een update over de Rohloff-naaf en zijn 'ingekapseld' versnellingensysteem, en een pleidooi van mezelf als kritische verdediger van Rohloff. Want in het verleden heb ik ook al kritiek gegeven, maar ik wil de goede kanten van de het in de achternaaf ingebouwde versnellingssysteem van Rohloff (en die goede kanten zijn in de meerderheid) ook hun rechten geven.
Vooral dan als ik in de O2-Bikers magazine van juni 2006 zie op welk een 'natte vinger'-manier ze te werk gaan om hun oordeel te vellen, gebaseerd op ingebeelde gevoelens, kleine tests en veel vooroordelen.
In die O2bikers van juni staat nl. een uitgebreide vergelijkende test van 2 Rohloff-bikes: de IDworx Mountain Rohler en de Endorfin Speed R.
Met beide bikes heb ik heel wat ervaring, vooral de Endorfin Speed R - mijn eigen bike, ondervind ik al 15.000 kilometer 'aan den lijve'. Maar ook met de IDworx MountainRohler heb ik al gereden, al was het maar omdat mijn vaste fietsenmaker (FietsenKoen uit Kessel-Lo) een verkoper en fervent aanhanger van die bike is.
Wat lees ik dan in 02 Bikers over deze 2 Rohloff-bikes? Om te beginnen de compleet incorrecte prijs die op de Endorfin met Rohloff wordt geplakt: 1600 euro, terwijl dat in de gepresenteerde versie het dubbele moet zijn!!!)
* De Rohloff-naaf weegt volgens O2 Bikers slechts 400 gram meer dan een derailleur-systeem (terwijl er nochtans ook op verschillende derailleursystemen nog een serieus verschil zit, daar is dan ineens geen sprake meer van). Terwijl voor 99% van de bikers 400 gram toch echt geen voelbaar verschil maakt, "voel je het natuurlijk wel, maar toch valt dit zowel bij de Endorfin als bij de Idworx enorm mee", zo staat er enigszins contradictorisch: je voelt het, maar het valt 'enorm' mee....
* Dat je de "zware naaf 'voelt' als je na een krappe bocht opnieuw moet versnellen" etc. Wat complete bullshit is (ik mag het zeggen, k'heb inmiddels 15.000 kilometers met de Rohloff gereden, waarvan 1000 in de Pyreneeen, en laatst nog de Cimes de Waimes en de Ardennes Trophy in La REid). In tegendeel zelfs: na een krappe bocht optrekken, gaat BETER met een Rohloff-naaf, precies omdat je vanuit stilstand of quasi-stilstand (dat is toch het geval na een krappe bocht), meteen kunt schakelen met de Rohloff, terwijl dat met een klassieke derailleur niet gaat: daar verspringt de ketting pas tijdens het draaien, en na een krappe bocht is dat lastig, zeker als het dan plots bergop gaat. Vaak al hoor ik dan de ketting/derailleur van de anderen kraken en henzelf vloeken, terwijl ik met mijn Rohloff allang in een kleiner verzetje sta."
* Ivm. de spreiding van de versnellingen bij het Rohloff-systeem: "bij de middelste versnellingen lijkt het onderlinge verschil wel wat groter dan bij de anderen", zo staat er letterlijk. Wat de grootste onzin is, want juist bij de Rohloff schuift elk van de 14 versnellingen 13 procent (niet meer, niet minder) op. Juist bij een klassiek derailleursysteem is er de ene keer een verschil van 10 procent, en dan weer van 15 procent, en dan weer helemaal niks omdat ze mekaar overlappen (bv. buitenblad vooraan, met een 22 achteraan tegenover binnenblad met laten we zeggen 18 achteraan). Maar omdat iedereen (en ook O2 Bikers) het klassiek derailleursysteem gewoon is en vanzelfsprekend vindt, worden daar geen kritische vragen bij gesteld, om dan incorrect kritisch te zijn over het versnellingssyteem bij de Roholoff, puur gebaseerd op vooroordelen en ongecontroleerd natte-vinger-werk.
* OOk de brede banden van beide Bikes krijgen veel kritiek van O2-bikers. En dat terwijl Enforfin, maar vooral Gerrit Gaastra van IDworx (samen met Schwalbe, zie hun website) expliciet en weloverwogen kiest voor brede banden. Omdat dit off-road in bijna alle situaties (tenzij misschien modder) meer rendement geeft. Daarover is ook al een wetenschappelijke studie verschenen, waar PocoLoco op dit en op een ander forum al meermaals naar verwezen heeft.
* "'Met dit type fiets kun je er een erg hoog tempo op nahouden, zij het niet voor lang", zo beweert O2 Bikers over de Rohloff-bikes. Waarop is zo'n uitspraak gebaseerd? Op een testritje van een paar uur, neem ik aan. Terwijl mijn 15.000 kilometer ervaring me duidelijk genoeg heeft gemaakt, dat het voor 99 procent op het manneke/vrouwke (en zijn conditie en volhardingsvermogen) aankomt. MIjn Coast to Coast - 15 dagen Pyreneeën - en mijn toch niet onaardige prestaties (notabene: met een vaste voorvork!) in bv. Ardennes Trophy met de Rohloff zijn daarvoor een goede aanwijzing, me dunkt.
* "Wie met deze (Rohloffnaaf) fiets aan een marathon begint, weet ook meteen waar die rit zal eindigen: op de tafel van de kinesist" : hoe is het mogelijk dat een Bike-magazine dat zichzelf au serieux neemt, dit zomaar schrijft? Alsof een bezoek aan de kinesist na een marathon afhangt van een net iets zwaardere Rohloffnaaf (die dan weer voordelen heeft qua schakelen, modderbestendigheid, quasi immuun voor steenslag etc). Zo'n bezoek aan een kinesist hangt toch veeleer af van of je geld wil spenderen aan bv. massage of recuperatiemethoden, hoe goed je al getraind was voor de marathon in kwestie, hoe diep je bent gegaan op de dag zelf, etcetera, etcetera.
In elk geval: ik was diep gegaan in de jongste Cimes de Waimes en nog meer in La Reid. Telkens met een Rohloff-bike, maar nooit heb ik technische problemen gekend (op een lekke voorband na) in deze nochtans helse ritten, en nooit ben ik nadien naar de kinesist gegaan. Wel gewoon een dagje (of max. 2) wat rustig aan gedaan, en dan ben je min of meer hersteld. En dat geldt voor elk type bike, en in principe ook voor elk type biker.
* "Geen van beide fietsen (Endorfin en IDworx met Rohloffnaaf) is gemaakt voor lange afstanden", zo is de overhaaste conclusie van 02-bikers. Die er gegarandeerd zelf geen lange afstand mee gereden hadden. Natuurlijk kun je een Lange Afstand in principe beter of meer comfortabel (daarom nog niet sneller) afleggen met bv. een Fully of met types bikes waarbij je wat hoger zit. Of je kunt met trekkingfietsen de wereld gaan doorkruisen, maar da's een heel andere zaak en een heel andere discussie. Maar een offroad-marathon door stof, of modder, door rotsen en stenen, dat gaat prima met een per definitie op duurzaamheid en weinig onderhoud ontworpen Rohloff-naaf.
Vooral dan als ik in de O2-Bikers magazine van juni 2006 zie op welk een 'natte vinger'-manier ze te werk gaan om hun oordeel te vellen, gebaseerd op ingebeelde gevoelens, kleine tests en veel vooroordelen.
In die O2bikers van juni staat nl. een uitgebreide vergelijkende test van 2 Rohloff-bikes: de IDworx Mountain Rohler en de Endorfin Speed R.
Met beide bikes heb ik heel wat ervaring, vooral de Endorfin Speed R - mijn eigen bike, ondervind ik al 15.000 kilometer 'aan den lijve'. Maar ook met de IDworx MountainRohler heb ik al gereden, al was het maar omdat mijn vaste fietsenmaker (FietsenKoen uit Kessel-Lo) een verkoper en fervent aanhanger van die bike is.
Wat lees ik dan in 02 Bikers over deze 2 Rohloff-bikes? Om te beginnen de compleet incorrecte prijs die op de Endorfin met Rohloff wordt geplakt: 1600 euro, terwijl dat in de gepresenteerde versie het dubbele moet zijn!!!)
* De Rohloff-naaf weegt volgens O2 Bikers slechts 400 gram meer dan een derailleur-systeem (terwijl er nochtans ook op verschillende derailleursystemen nog een serieus verschil zit, daar is dan ineens geen sprake meer van). Terwijl voor 99% van de bikers 400 gram toch echt geen voelbaar verschil maakt, "voel je het natuurlijk wel, maar toch valt dit zowel bij de Endorfin als bij de Idworx enorm mee", zo staat er enigszins contradictorisch: je voelt het, maar het valt 'enorm' mee....
* Dat je de "zware naaf 'voelt' als je na een krappe bocht opnieuw moet versnellen" etc. Wat complete bullshit is (ik mag het zeggen, k'heb inmiddels 15.000 kilometers met de Rohloff gereden, waarvan 1000 in de Pyreneeen, en laatst nog de Cimes de Waimes en de Ardennes Trophy in La REid). In tegendeel zelfs: na een krappe bocht optrekken, gaat BETER met een Rohloff-naaf, precies omdat je vanuit stilstand of quasi-stilstand (dat is toch het geval na een krappe bocht), meteen kunt schakelen met de Rohloff, terwijl dat met een klassieke derailleur niet gaat: daar verspringt de ketting pas tijdens het draaien, en na een krappe bocht is dat lastig, zeker als het dan plots bergop gaat. Vaak al hoor ik dan de ketting/derailleur van de anderen kraken en henzelf vloeken, terwijl ik met mijn Rohloff allang in een kleiner verzetje sta."
* Ivm. de spreiding van de versnellingen bij het Rohloff-systeem: "bij de middelste versnellingen lijkt het onderlinge verschil wel wat groter dan bij de anderen", zo staat er letterlijk. Wat de grootste onzin is, want juist bij de Rohloff schuift elk van de 14 versnellingen 13 procent (niet meer, niet minder) op. Juist bij een klassiek derailleursysteem is er de ene keer een verschil van 10 procent, en dan weer van 15 procent, en dan weer helemaal niks omdat ze mekaar overlappen (bv. buitenblad vooraan, met een 22 achteraan tegenover binnenblad met laten we zeggen 18 achteraan). Maar omdat iedereen (en ook O2 Bikers) het klassiek derailleursysteem gewoon is en vanzelfsprekend vindt, worden daar geen kritische vragen bij gesteld, om dan incorrect kritisch te zijn over het versnellingssyteem bij de Roholoff, puur gebaseerd op vooroordelen en ongecontroleerd natte-vinger-werk.
* OOk de brede banden van beide Bikes krijgen veel kritiek van O2-bikers. En dat terwijl Enforfin, maar vooral Gerrit Gaastra van IDworx (samen met Schwalbe, zie hun website) expliciet en weloverwogen kiest voor brede banden. Omdat dit off-road in bijna alle situaties (tenzij misschien modder) meer rendement geeft. Daarover is ook al een wetenschappelijke studie verschenen, waar PocoLoco op dit en op een ander forum al meermaals naar verwezen heeft.
* "'Met dit type fiets kun je er een erg hoog tempo op nahouden, zij het niet voor lang", zo beweert O2 Bikers over de Rohloff-bikes. Waarop is zo'n uitspraak gebaseerd? Op een testritje van een paar uur, neem ik aan. Terwijl mijn 15.000 kilometer ervaring me duidelijk genoeg heeft gemaakt, dat het voor 99 procent op het manneke/vrouwke (en zijn conditie en volhardingsvermogen) aankomt. MIjn Coast to Coast - 15 dagen Pyreneeën - en mijn toch niet onaardige prestaties (notabene: met een vaste voorvork!) in bv. Ardennes Trophy met de Rohloff zijn daarvoor een goede aanwijzing, me dunkt.
* "Wie met deze (Rohloffnaaf) fiets aan een marathon begint, weet ook meteen waar die rit zal eindigen: op de tafel van de kinesist" : hoe is het mogelijk dat een Bike-magazine dat zichzelf au serieux neemt, dit zomaar schrijft? Alsof een bezoek aan de kinesist na een marathon afhangt van een net iets zwaardere Rohloffnaaf (die dan weer voordelen heeft qua schakelen, modderbestendigheid, quasi immuun voor steenslag etc). Zo'n bezoek aan een kinesist hangt toch veeleer af van of je geld wil spenderen aan bv. massage of recuperatiemethoden, hoe goed je al getraind was voor de marathon in kwestie, hoe diep je bent gegaan op de dag zelf, etcetera, etcetera.
In elk geval: ik was diep gegaan in de jongste Cimes de Waimes en nog meer in La Reid. Telkens met een Rohloff-bike, maar nooit heb ik technische problemen gekend (op een lekke voorband na) in deze nochtans helse ritten, en nooit ben ik nadien naar de kinesist gegaan. Wel gewoon een dagje (of max. 2) wat rustig aan gedaan, en dan ben je min of meer hersteld. En dat geldt voor elk type bike, en in principe ook voor elk type biker.
* "Geen van beide fietsen (Endorfin en IDworx met Rohloffnaaf) is gemaakt voor lange afstanden", zo is de overhaaste conclusie van 02-bikers. Die er gegarandeerd zelf geen lange afstand mee gereden hadden. Natuurlijk kun je een Lange Afstand in principe beter of meer comfortabel (daarom nog niet sneller) afleggen met bv. een Fully of met types bikes waarbij je wat hoger zit. Of je kunt met trekkingfietsen de wereld gaan doorkruisen, maar da's een heel andere zaak en een heel andere discussie. Maar een offroad-marathon door stof, of modder, door rotsen en stenen, dat gaat prima met een per definitie op duurzaamheid en weinig onderhoud ontworpen Rohloff-naaf.
Hier ben je niet helemaal juist. Er wordt in het artikel namelijk niet verwezen naar de Rohloff naaf als 'oorzaak' voor het bezoek aan de kinesist, maar wel het Endorfin frame. Hun redenering is dat het Endorfin frame nogal racy is en weinig comfort biedt.* "Wie met deze (Rohloffnaaf) fiets aan een marathon begint, weet ook meteen waar die rit zal eindigen: op de tafel van de kinesist" : hoe is het mogelijk dat een Bike-magazine dat zichzelf au serieux neemt, dit zomaar schrijft? Alsof een bezoek aan de kinesist na een marathon afhangt van een net iets zwaardere Rohloffnaaf (die dan weer voordelen heeft qua schakelen, modderbestendigheid, quasi immuun voor steenslag etc). Zo'n bezoek aan een kinesist hangt toch veeleer af van of je geld wil spenderen aan bv. massage of recuperatiemethoden, hoe goed je al getraind was voor de marathon in kwestie, hoe diep je bent gegaan op de dag zelf, etcetera, etcetera.
400 g verschil me gewoon systeem? Hebben ze dan de crankset meegerekend? Ik hebbet eens nagekeken ooit, en ik kwam op ongeveer 0 uit..
Verder, als die naaf niet voelt als een 'blok' in de kont vd bike, lijkt ze me geen enkel nadeel te hebben.. Buiten de prijs.
En lange afstanden kan je met elke bike rijden, ge moet alleen op uw tanden kunnen bijten.
Verder, als die naaf niet voelt als een 'blok' in de kont vd bike, lijkt ze me geen enkel nadeel te hebben.. Buiten de prijs.
En lange afstanden kan je met elke bike rijden, ge moet alleen op uw tanden kunnen bijten.
Kan zijn, maar geloof me: het Endorfin-frame is min of meer even racy als vele andere hardtails. Bijna al degenen die voor een goede tijd gaan (of hopen te gaan, zelfs elk op zijn niveau) rijden in bv. Ardennenmarathons op eerde sportieve, dus 'racy'-frames. Comfort of gebruiksgemak isvoor ruwweg tweederde van de ruim 500 deelnemers aan dit soort semi-competities niet prioritair. Dat zie je aan de mentaliteit (waar niks mis mee is: een gezonde competitiegeest in een gezond lichaam en op een gezonde, maar nogal strenge bike) van de meeste deelnemers. En dus oook aan een bike: steeds meer Fully's, dat wel. Maar de frames zelf zijn meestal echt nogal 'racy'. En in die zin is het Endorfin-frame niet beter of slechter dan de meeste andere frames in dat soort marathons.Hun redenering is dat het Endorfin frame nogal racy is en weinig comfort biedt.
-
looneycooney
- Mountainbiker
- Posts: 1904
- Joined: Sun 15 Jun 2003 10:01
- Location: 15 december 2009 : Scott Scale 40 2009
het is ook wat jezelf verkiest zoals je zegt idd ..
ikzelf heb het liefst van alles een 'racy' zithouding , om een of andere reden lukt me het 'stoempen' bergop dan veel beter ..
zo scott reflex heb ik eens opgezeten en kvond het maar nix ..
ne fully moet voor mij ook beetje 'racy' aanvoelen en niet té comfy
comfort heb ikthuis in de zetel , op me zadel wil ik actie!
ikzelf heb het liefst van alles een 'racy' zithouding , om een of andere reden lukt me het 'stoempen' bergop dan veel beter ..
zo scott reflex heb ik eens opgezeten en kvond het maar nix ..
ne fully moet voor mij ook beetje 'racy' aanvoelen en niet té comfy
comfort heb ikthuis in de zetel , op me zadel wil ik actie!
hallo, ne kameraad van me heeft indertijd ook ne rohloff gestoken op zijne epic en na 3 jaar wilt ie niks anders meer. Is zelfs daar zo content van dat ie bij zijne nieuwe fiets (ook terug ne epic) dat ie gaat bestellen alles gaat laten overbouwen om diene rohloff niet te willen missen.
Heb er zelf ook eens mee gereden en dat ding werkt inderdaad perfect en dat beetje extra gewicht voel je bijna niet.... je kan natuurlijk altijd een boterhammetje minder eten voor je vertrekt dan bespaar je ook enkele grammetjes é
Heb er zelf ook eens mee gereden en dat ding werkt inderdaad perfect en dat beetje extra gewicht voel je bijna niet.... je kan natuurlijk altijd een boterhammetje minder eten voor je vertrekt dan bespaar je ook enkele grammetjes é
