LCMT 2006

[ivo]

Beter door de afvoer van de douche (thuis of elders) dan door de pomp van
uw wasmachine.
Of doet Superfan nog alles met de hand op zo'n wasbord aan de oever van de rivier

Ja hoor, hier in den vijver aan mijn achterdeur

nee, serieus, ik spoel mijn modderternueke eerst in een emmerke water of spuit het af met de tuinslang vooral het in 't wasmachine terecht komt.
Lijkt mij toch een veel betere oplossing hoor, maar enfin.

Ik doe het eigenlijk ook zo hoor just kidding
(maar dat van dat schurend zand is wel waar maar trop is dan ook weer trop).

[fieldbiker]

Vandaag de laatste etappe van de LCMT afgehaspeld. Ikke en tijdelijke bikemaat Patrick alle 4 de etappes gereden ! We hebben het rustig aan gedaan, vooral met oog op training voor de marathons en Patrick voor z'n driedaagse aan de Ventoux volgende week. Vandaag en gisteren in het aangenaam gezelschap mogen vertoeven van Iglo, Transalp en zijn vrouwtje Survival. Bedankt voor het gezelschap, nog eens !

Fieldbiker

[fieldbiker]

Ik heb zelf maar twee dagen kunnen rijden, derde dag wel vertrokken maar had de tweede dag een verrekking opgelopen thv mijn knie, dus heb ik de strijd moeten staken.

Ik wens alle deelnemers die de 4 dagen de volledige rit hebben gereden een DIKKE , ik denk niet dat er dat veel zullen zijn , laat het anders maar eens weten op dit forum, wel eerlijk zijn hé ik heb er zaterdag geen 150 zien starten en de dag voordien waren dat er ook al geen 300 meer (van de 400)

Het was een echte veldslag, ik dacht dat de hel in Kasterlee lag zie waar ik vorige editie heb aan deelgenomen. www.winterduathlonkasterlee.be maar dit was er ook eene maar dan in Houffalize.

Greetz,

Ik ga nu mijn knie oplappen , wil volgende week starten in Eupen op het Militair kampioenschap ATB

Van de organisatoren horen zeggen : dag twee 120 bikers niet gestart. Aan de eerste bevoorrading in Villers-La-Bonne-Eau er meer zien terug dan verder rijden : met ons zijn er nog twee verder gereden ! En dan zijn er nog een pak teruggereden via de weg. Ik schat dat niet de helft van de deelnemers de rit volledig heeft uitgereden.

Dag drie was ook al gene vetten qua deelname : Aan de eerste bevoorrading was er zelfs geen aftekenlijst meer, aan de tweede wel en een brute telling was toen 116 (wij waren als laatste gestart). Er waren meer "niet getekende" nummers dan afgetekende.

Enfin, iedereen doet wat ie wil of wat ie wil laten, maar ik ben toch ferm blij met mijn diplomaken van de LCMT.



Field

[Hans B]

Het was mijn allereerste deelname aan de LCMT; na de commentaren op de (verzopen) editie van vorig jaar begon de moed mij al in de schoenen te zinken in de aanloop ernaartoe; veel regen en de vooruitzichten zagen er allerminst rooskleurig uit.

DAG 1 : Aangekomen in de sporthal van Angleur bleek die al aardig vol te zitten. Effe een mini-ontbijt genuttigd, mezelf aangemeld en de koffer naar de vrachtwagen gedragen. De organisatie liet al meteen weten dat er een aanpassing was voor de chronorijders : omdat het voorziene stuk voor de chrono er te gevaarlijk bijlag, was de chrono verschoven naar de laatste 15 km. Niet dat het mij kon schelen, want hoewel ik me (in een vlaag van zinsverbijstering) had ingeschreven voor de chrono, had ik al lang besloten dat dit niks voor mij was.
Omstreeks kwart voor 11 begaf iedereen zich naar de startzone, maar daar kregen we te horen dat één van de bussen die bikers vanuit Stavelot bracht, verkeerd was gereden en dat de start was uitgesteld. Gelukkig was het nog droog. Uiteindelijk werd het startschot om half twaalf gegeven en zette de ganse meute zich onder politiebegeleiding in beweging. Met een razende vaart werden de eerste 12 km afgewerkt tot voorbij Tilff. Dan kwam de eerste klim en het peloton werd meteen uiteen geranseld. Een paar km later begon het al : de modderpaden volgden mekaar snel op. Het was ondertussen beginnen te regenen en als achterhoedefietser waren de modderpaden veranderd in echte blubberpaden, nauwelijks fietsbaar. Omstreeks een uur of 3 hield het op met regenen … en begon het te gieten ! Met bakken viel het uit de lucht. De paden werden uiteraard minder en minder berijdbaar; gelukkig (!) was hier en daar de modder veranderd in drek (meer water dan aarde) en die plakte dan minder aan de wielen. Uiteindelijk bereikte ik de aankomst in Houffalize om 20u15 ! Mijn tellerke leerde me dat ik meer dan 8 uur effectief gefietst had ! En dit voor de 97 km en 2200 hm.
Na de douche nog gaan eten, maar de keuken bleek al gesloten. Samen met nog een twintigtal anderen gaan protesteren bij de organisatie; na onderhandelingen met de maitre d’ (of hoe noemt die) werden de overschotjes nog opgewarmd en konden we toch nog iets warm nuttigen. Mijn kamergenoot bleek een 50-jarige Nederlander te zijn; een gezellige man die vooral op de racefiets actief was.

DAG 2 : Bij het opstaan was het voor mij meteen duidelijk : een blik uit het raam en de gietende regen deden me besluiten om vandaag lekker binnen te blijven. Dit had ik er niet voor over. Mijn kamergenoot dacht er net hetzelfde over. Om half tien naar de start gaan kijken van de moedigen. Zo’n 250 (van de oorspronkelijk 400) deelnemers gingen het er toch op wagen. De voormiddag wat in de bar rondgehangen en vóór de middag waren er al minstens 50 bikers teruggekeerd. “Klote, ondoenbaar, gekkenwerk, onverantwoord” waren zowat de meest gehoorde termen. Na een lekkere croque-monsieur in de bar, een frisse duik in het zwembad genomen. Op het gemak naar de koers op TV gekeken, een dutje gedaan en een redelijk ontspannen dag gehad. ’s Avonds bleek dat er maximaal 150 rijders de volledige tocht hadden uitgereden. Sjapeau.

DAG 3 : De motregen en dreigende wolken voorspelden niets veel goeds. Toch maar de fietskleren aangetrokken. De rit van vandaag zou immers een stuk ingekort worden wegens onberijdbaarheid van verschillende paden rond Bastogne. Om 9u30 zette een groep van zo’n 200 bikers zich in beweging. De blubber was uiteraard weer alom aanwezig. En het was meer baggeren dan fietsen. Het traject daarentegen kon me wel bekoren, ondanks de helse omstandigheden. Deze track (gelogd op de GPS) ga ik zeker nog eens komen rijden, maar dan moet het wel al een aantal weken kurkdroog zijn. Uiteindelijk omstreeks 16u15 binnengereden. Op de teller stonden 87 km en 1400 hm. ’s Avonds vernam ik van de organisatie dat er die ochtend reeds een 100-tal bikers naar huis waren gegaan.

DAG 4 : De rit naar Stavelot belooft zeer pittig te worden. Gelukkig is het droog en zijn de weersvoorspellingen redelijk gunstig. De eerste 10 km verlopen als bij wonder op een relatief droge ondergrond. Maar dan begint het weer : massa’s blubber, slijk, drek, …Na 25 km en nog voor de eerste bevoorrading heb ik er genoeg van. Vooraan kon ik niet meer op de granny, achteraan schakelen lukte bijna niet meer. Omgedraaid en langs de weg naar Stavelot dan maar. Via Gouvy en Vielsalm de weg naar Trois-Ponts genomen. In Grand-Halleux zag ik een wegwijzer naar Wanne staan. Hier dan maar afgeslagen en de Côte de Wanne mepakken. Groot was mijn verwondering toen ik bija boven op de côte de bekende blauw-gele LCMT pijltjes zag hangen. Volgens het roadbook passeren we hier niet. Handmatig de ketting op de 22 gelegd en off-road de klim naar boven verder afgewerkt. Een 15-tal km verder doemde eindelijk Stavelot op. Het was ondertussen 1 uur geworden en van een aankomstzone was niks te bespeuren. De vrouw en kindjes die ik onderweg opgebeld had, waren al ter plaatse. Gauw een ijskoude douche in de sporthal en een hapje gegeten op een terrasje (de zon was inmiddels van de partij). Vanaf het terras zag ik dat de organisatie begonnen was met het opstellen van de aankomstboog en omstreeks half drie begonnen de bikers binnen te druppelen.

CONCLUSIE : De gehele organisatie was bijzonder goed. Het hotel Ol Fosse d’Outh is bijzonder geschikt om een dergelijke groep op te vangen. De weersomstandigheden werkten niet mee en daardoor was er een zeer groot aantal afvallers. Toch gaat de organisatie hier niet helemaal vrijuit. Als je 4 tochten van om en bij de 100 km/dag organiseert moet dit volgens mij toch grotendeels op goed berijdbare paden en wegen verlopen, zelfs in de meest slechte omstandigheden. We werden soms langs paden gestuurd waar zelfs ‘gewone’ toertochten niet zouden doorrijden. Het is niet omdat je als parcoursbouwer een perfect Wereldbekertraject van 7 km kan uitstippelen, dat je dit ook kan voor 4 tochten van 100 km.
Bovendien vind ik het te veel naar het extreme neigen. En dat zag je eigenlijk aan het deelnemersveld. Zowat driekwart waren pure marathonrijders, volledig afgetraind, die vanaf de start er de pees oplegden. Als je dagelijks 6 tot 8 uur moet fietsen blijft er weinig tijd voor recuperatie. Gelukkig maakten de zachte handen van de knappe masseuses ’s avonds wat goed (aan de benen natuurlijk).
Voor mij zal het waarschijnlijk bij deze ene deelname blijven. Maar ja, never say never …

[Ivo L]

Het was mijn 2de deelname aan de LCMT, na mijn opgave van vorig jaar in de 2de rit was de doelstelling dit jaar : uitrijden. Het is me gelukt maar de laatste dag was toch nog heel zwaar, dankzij o.a. mijn bikecollega's Dany, Peter en Gunter die mij na de 2de bevoorrading regelmatig uit de wind hebben gezet.

Ik vond het eten in het hotel beter dan vorig jaar, behalve natuurlijk die eerste avond dat de keuken sloot om 21.00 u. (nietwaar mtbgrietje ?) Gelukkig hebben ze nog een paar kiekenbillekes opgewarmd zodat iedereen toch nog heeft kunnen eten.

2de dag vond ik de zwaarste rit, dag 3 was gelukkig ingekort zodat die eigenlijk de makkelijkste dag was.

En op dag 4 eindelijk kunnen genieten van het zonneke !

Organisatie over het algemeen OK, maar op dag 2 en 3 vind ik dat er kortere alternatieven zouden moeten worden uitgepijld voor diegene die wel willen gaan biken maar daarom niet de volledige 110 km aandurven.

Al bij al, wreed content dat ik hem heb uitgereden !!!

[mtb grietje]

Inderdaad Ivo, twas maar magertjes die avond...

Maar voor de rest, ondanks een pijnlijke knie en een defecte rem op de laatste dag, heb ik me goed geamuseerd (te weinig kunnen biken wel), véél nieuwe en toffe mensen leren kennen (niet enkel forummers) en weeral wat beter in de bagger leren rijden.

De organisatie was weer puik, en ze hebben mijns inziens heel goed werk afgeleverd, de weersomstandigheden indachtig. Dit jaar werden er ook opvallend veel pijltjes weggehaald en verdraaid door buurtbewoners (?), wel erg jammer. Door de regen en de wind was het bovendien soms ondoenbaar voor de bepijlers, waardoor er hier en daar regelmatig verkeerd gereden werd... Al bij al vind ik dat de organisatie in deze zich erg goed uit de slag getrokken heeft!!
Het enige was echt eens herbekeken moet worden is de chrono: daar heb ik toch wel heel wat kritiek op gehoord...
@Hans B: over de paden: ik heb op de derde dag, toen het traject veranderd en ingekort werd omwille van de vele modder, veel mensen horen klagen dat dit geen mtb meer was, met zoveel asfalt... Dan vraag ik mij af wat ze wél moeten doen?

Hopelijk voor de organisatie is het volgend jaar beter weer, zodat er nog eens een droge LCMT op (waarschijnlijk?) een gewijzigd parcours verreden kan worden!!

[jawa]

Ook alle 4 de dagen uitgereden en iedere dag eigenlijk beter geworden, maar eerlijk gezegd nu voelen de beentjes toch niet zo goed aan en mijn bestellijst voor fietsonderdelen is ook serieus gegroeid. Hopelijk kan ik binnen 2 WE's supercompenseren op les 3 Ballons.

[bertken]

Ook ik heb de vier dagen mudsurfing goed doorstaan. Voor mij was er slechts één ding dat organisatorisch voor verbetering vatbaar is... de aankomst.

Het is niet omdat je geen chronorijder bent, dat je niet even een moment van roem mag hebben. Het lijkt me toch een kleine moeite dat één iemand van de organisatie je opvangt bij aankomst, je nummer afchecked (een kleine proficiat), en je doorverwijst naar de stand waar je je brevet kan afhalen?

Ja tuurlijk doe ik het voor mezelf... maar toch

[Guest]

Hopenlijk sta je dan op 1 van de 350 foto's die ik gisteren heb getrokken.

[polarbear]

Na het Grote Ardennen Baggerfest van 2005 mij toch maar ook dit jaar ingeschreven, want twee jaar na elkaar regenweer dat kan toch bijna niet ? Een blik op de website vermeldde ook twee "volledig nieuwe ritten" dus dat zat ook wel snor... (*)

Maaar uiteindelijk werd het dus weer een slijtageslag voor materiaal en kledij dat het niet meer mooi is. Na de eerste bv de knop dan toch maar proberen om te schakelen van "genieten" naar "surviven" (= finishen zonder slippers of materiaalpech).

dag1: 7/10 (platgereden rit die broodnodig aan vernieuwing toe is + stortbuien :-{ )
dag2: 8/10 (eerste deel stelde niet veel voor maar vanaf bv1 werd het erg mooi + "Epic Ride" predicaat mede door de bakken water in de finale :-%)
dag3: 6/10 (aan bv1 gesprongen achterderailleurkabel laten herstellen + weinig bochtenwerk + ingekorte rit door organisatie: telde veel asfaltkms na bv3)
dag4: 9/10 (aaaargh, de Zon + na Burg Reuland werd de ondergrond zelfs even droog + een aantal killerclimbs met een onverwacht zware finale !)

(*) achteraf bleek het parcours ongeveer hetzelfde te zijn van 2005 :-[]

Volgend jaar zou de eerste rit Stavelot-Houffa zijn. De andere ritten in omgekeerde zin fietsen zou ook wel eens verfrissend kn werken... Al denk ik dat een compleet nieuw traject én ev naamsverandering misschien wel de beste zet zou zijn. Hmmm, "Les Chemins du Pluie" ?


Te koop:
Eén paar witte sokjes
slechts vier maal genuttigd (eind mei 2006)
verkeren in goede staat
(... van ontbinding )