Ik woonde toendertijd in Herentals en ging onmiddellijk na het monteren mijn nief pedalen en schoenen uitproberen ...
In Kasterlee aangekomen, de grote baan over reed ik net voorbij het padje (de villawijk in) Ik remmen, kwam stil (op 't fietspad aan de grote baan), probeerde mijne voet eruit te halen en ... boem ... heel 't fietspad vol mountainbiker, net op het moment dat er ne hele troep wielertoeristen aankwam ...
Nu ben ik het gewoon om met mijn spd's te rijden, en het komt mij bijna niet meer voor dat ik val door de spd's ('t is te zeggen maximum één a twee keer per rit).
Mijn vorige rit, ik verlaat de offroad-zijde van het kanaal dessel schoten in Retie om zo richting Oud-Turnhout terug te rijden (voor de mensen van de streek), kom op een landbouwweg door natuurgebied uit met heeel grote plassen en nen harde ondergrond. Eén plas was zo groot dat ik er door moest, geen probleem dacht, der ligen ferm stukken ijs op, den ondergrond zal wel hard genoeg zijn om erdoor te rijden ... fout ... de plas was dieper dan ik dacht (halverwege mijn scheenbeen toen ik terug rechtstond) en den ondergrond zoog mijn wielen uit mijne fiets met als gevolg ... boem stil spd vast en splash in de plas, de rechter helft van mijn lijf helemaal nat ... en nog 12 km naar huis bij 1°C. Uiteindelijk meegevallen, niet echt kou gehad (maar onder den douche tintelde alles stevig)
Eén ding is zeker: I felt alive, and loved it!
Aooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooo
Ben


